ปาฏิหาริย์ที่บ้านสวน

        บ้านพักรับรอง ดินแดนชาวอิระมังค์ยา

        นอกจากจะมาเยี่ยมแล้ว ยังได้นำอาหารที่ดีต่อสุขภาพและสมุนไพรที่ใช้บำรุงร่างกายมาฝากเมื่อเห็นว่าเธอหายป่วย
และดูมีความแข็งแรงต่างก็รู้สึกยินดีและก็ยังโล่งใจเป็นอย่างยิ่งพวกเขาต่างได้สร้างข้อตกลงทางการค้าร่วมกับเธอและเทวิน
ซึ่งทั้งสองฝ่ายยังต้องพึงพาอาศัยซึ่งกันและกันไปอีกในระยะยาว

        ถึงตอนเย็นของวันนี้แล้วไม่มีใครมาเยี่ยมอีกไรอาร์ก็ยังคงเก็บตัวอยู่ในห้องพักจึงมีแต่เทวินและเรนิตาที่อยู่ด้วยกันเพียงลำพัง
แต่เธอดูจะพยายามหลบเลี่ยงที่จะพูดคุยกับเขา

        ส่วนเทวินเองแม้ต้องการที่จะอยู่ใกล้ชิดกับเธอแต่ก็ไม่อาจที่จะทำได้ เขายังคงพยายามที่จะทำให้เธอไม่ตัดใจจากตนเอง
ซึ่งก่อนหน้าเธอได้คิดที่จะให้เขาไปมีคนอื่นเพื่อให้เกิดทายาทที่จะสืบทอดสายเลือดวิวัฒนาการของเขาเพื่อคนอื่นๆ ในอนาคต

        เมื่อเห็นว่าไม่มีใครมาเยี่ยมแล้วเธอจึงหลบเข้าไปพักอีกห้องหนึ่งของบ้านพักรับรองบางครั้งเธอก็ยังขอเข้าไปพูดคุยกับไรอาร์
ทำให้เทวินไม่มีโอกาสที่จะได้ใกล้ชิดกับเธอเหมือนแต่ก่อน กระทั้งผ่านพ้นไปอีกคืนแล้วเข้าสู่เช้าของวันใหม่ก็ยังคงเป็นบรรยากาศ
ที่หนักหนาสาหัสต่อจิตใจของเทวินเป็นอย่างมาก

        อมรารู้ว่าไม่ง่ายเลยสำหรับเขาที่จะก้าวข้ามผ่านความรู้สึกของตนเองในครั้งนี้เธอเองก็ก้าวข้ามผ่านความรู้สึกต่อเขามาแล้ว
จึงเข้าใจเป็นอย่างดีโดยเฉพาะในกรณีของเทวินและเรนิตาที่เป็นมนุษย์ในภพเดียวกันและต่างก็เป็นดังสามีภรรยากันไปแล้วด้วย

        “ผมไม่อาจที่จะทำใจได้ครับเธอคิดที่จะให้ผมไปมีคนอื่นที่สามารถมีเลือดที่เข้ากันได้กับผม ผมไม่อาจที่จะทำแบบนั้นได้”

        “คุณเทวินต้องทำใจเย็นๆไว้คะ บางทีเธออาจจะยังสับสนและยังต้องปรับตัวกับวิวัฒนาการ เมื่อถึงเวลาหนึ่งอาจจะมีทางออกสำหรับเรื่องนี้ก็ได้ตอนนี้ต้องให้เวลาต่อเธอและตัวคุณเอง” อมราได้พูดให้เขารู้สึกดีขึ้น

        ทั้งเรนิตาและเทวินต่างมีพันธะกรรมร่วมกับเธอจึงไม่ต้องการให้ทั้งสองต้องพบกับความผิดหวังแต่ก็ไม่อาจที่จะทำอะไรได้มากไปกว่านี้

        “ขอบคุณมากครับ ผมรักเธอมากและผมจะพยายามหาทางออกสำหรับเรื่องนี้ให้ได้” เขากล่าวออกมาด้วยท่าทีจริงจัง

        “ครับ ท่านผู้เฒ่า” มินเซกล่าวรับ พวกเขาให้ความเคารพนับถือท่านผู้เฒ่าตามแบบธรรมเนียมของชาวเผ่า จึงปฏิบัติตามที่ท่านบอก

        เมื่อเข้ามาภายในบ้านพักรับรอง เรนิตาและไรอาร์ได้ต้อนรับพร้อมกล่าวทักทายท่านผู้เฒ่าโดยมีเทวินที่ได้แนะนำให้เรนิตาได้รู้จัก

        “ต้องขอบคุณท่านผู้เฒ่ามากจริงๆ ค่ะที่ทั้งคอยดูแลและรักษาอาการป่วยโดยตลอด” เธอกล่าวขอบคุณท่านผู้เฒ่า

        “อืม ดูเหมือนว่าจะหายดีแล้วจริงๆทั้งยังกลับกลายเป็นผู้มีพลังงานธาตุที่แข็งแกร่งอีกด้วยให้ข้าได้ตรวจดูชีพจร
และการไหลเวียนโลหิตของเจ้าอีกครั้ง”

        เรนิตา :“ได้ค่ะ ต้องไปที่ห้องหรือเปล่าคะ?”

        “ไม่เป็นไรข้าตรวจจับชีพจรที่ห้องรับแขกตรงนี้” เมื่อท่านได้ตรวจจับดูชีพจรโดยละเอียดก็พบว่าชีพจรและจังหวะการหายใจของเธอเปลี่ยนไป

        “นี่คงจะเป็นผลจากการเกิดวิวัฒนาการตามรูปแบบของสิ่งมีชีวิตต่างดาวนอกจากเจ้ากลายเป็นคนที่แข็งแรงแล้ว
หากไม่มีเหตุปัจจัยอื่นมากระทบเจ้าจะเป็นคนที่มีชีวิตยืนยาวกว่าคนทั่วไปเกือบเท่าตัว”

        ไรอาร์ :“นี่คงจะเป็นผลที่เกิดขึ้นในรูปแบบที่แตกต่างออกไปค่ะ”

        “อืม เอาละเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ดีแล้วตอนนี้ไม่มีใครอื่นนอกจากพวกเจ้าทั้ง 4 กับข้าเพียงเท่านั้น”ท่านผู้เฒ่ากล่าวพร้อมกับ
ล้วงมือเข้าไปในย่ามสะพาย หยิบนำห่อผ้าแพรออกมาวางบนโต๊ะ เมื่อท่านคลี่ผ้าแพรออกก็เห็นเป็นกระปุกแก้วใสภายในมีผงที่เป็นสีม่วง

        “นี่คือผงพิษมรกตนาคสวาทข้าทำเสร็จแล้ว” ท่านก็ได้บอกต่อทุกคน

        “ผงพิษมรกตนาคสวาท!?”เรนิตยังไม่ทราบเนื่องนี้จึงสงสัย

        “อ๋อ ค่ะ ท่านผู้เฒ่านำมาให้คุณเทวินหรือคะ?” เรนิตาเอ่ยถาม

        อมราพยักใบหน้ารับ เธอเข้าใจเรื่องนี้ท่านผู้เฒ่าจึงอธิบายต่อ

        “ต้องขอบคุณท่านผู้เฒ่ามากค่ะ ที่เมตาต่อพวกเรา”เรนิตากล่าว

        “เอาละ ตอนนี้มีแต่พวกเจ้าเองไม่มีบุคคลภายนอกอื่นให้เทวินกำหนดกายแสงแล้วนำผงพิษมรกตนาคสวาทส่วนหนึ่ง
เข้าไปหลอมรวมกับเลือดในร่างกายเมื่อรวมกันแล้วให้กำหนดจิตสู่ความว่างเปล่า”

        ท่านผู้เฒ่าอธิบายกระบวนการให้เขาฟังโดยละเอียดอีกรอบระหว่างที่เขากำลังปฏิบัติตามไปด้วย