ตอนที่ 8 กลิ่นหอมๆ ในตอนเช้าตรู่
“ฝ้าย ฉันมีเื่จะขอเธอหน่อย…ฉันขอเอาเ้าสิ่งนี้ไปฝากแช่ที่ตู้เย็นของเธอได้ไหม” พีทชี้ไปยังกะละมังที่เขาหมักไก่เอาไว้ โดยฝ้ายเองก็มองไปยังถังหมักไก่ที่พีทกับแชมป์ช่วยกันหมักไว้ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย
ซึ่งในขณะเดียวกัน เมื่อเห็นว่าพีทกับฝ้ายปรับความเข้าใจกันเสร็จแล้ว แชมป์ที่แกล้งทำเป็หลับ ก็พลันเด้งตัวขึ้นมา “ฉันกับพีทจะเปิดร้านขายไก่ทอด พวกเราจะเป็เถ้าแก่น้อย” พลั่กๆ พูดจบฝ้ายก็เอาหมอนฟาดไปที่แชมป์อย่างแรงด้วยความหมั่นไส้กับความกวนประสาทของเพื่อนสนิทคนนี้
“ขายไก่ทอดเอาจริงดิ?” ฝ้ายทวนคำ ด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยเชื่อกับสิ่งที่ได้ยินสักเท่าไร แต่พอเห็นถึงท่าทางจริงจังของพีทประกอบกับภายในห้อง ล้วนเต็มไปด้วยอุปกรณ์ต่างๆ มากมาย หญิงสาวก็รู้แล้วว่าพีทน่าจะเอาจริงอย่างแน่นอน
“จริง…งั้นฉันฝากไก่กะละมังนี้ไว้กับเธอได้ไหม?” พีทหยิบกะละมังไก่ขึ้นมาถือ เพื่อเตรียมที่จะนำมันไปแช่ที่ตู้เย็นของฝ้าย ที่พักอยู่หอฝั่งตรงข้ามกับตัวเอง เพียงแค่ข้ามถนนแล้วเดินเข้าไปอีกนิดหน่อยก็ถึงแล้ว
พีทไม่อยากให้ฝ้ายอยู่ที่ห้องของเขานานเกินไปนัก เพราะตอนนี้ตัวของหญิงสาวเปียกปอนจากน้ำที่เปรอะเปื้อนเสื้อของเธอ ถึงจะมีแจ็กเก๊ตของเขาช่วยคลุมตัว ปิดบังเสื้อผ้าที่แนบเนื้ออยู่ แต่มันก็คงไม่ดีที่จะให้เธอนั่งอยู่ในห้องด้วยสภาพแบบนี้
พีทได้เดินไปส่งฝ้ายที่หอพักของเธอ พร้อมกับนำกะละมังไก่ไปแช่ไว้ที่ตู้เย็นของหญิงสาวที่ดูสะอาดสะอ้านและเป็ระเบียบ “พรุ่งนี้ฉันจะมาล้างตู้เย็นให้นะ…ฝันดี” พีทไม่อยากอยู่กับฝ้าย ตามลำพังสองคนมากนัก แม้หอของฝ้ายและเขา จะไม่มีกฎข้อห้ามเื่พาคนนอกเข้ามาในหอก็ตาม
แต่ด้วยความที่ฝ้ายเองก็มีแฟนอยู่แล้ว จึงไม่สะดวกใจเท่าไรนัก ถึงพีทจะรู้จักกับแฟนของฝ้ายก็เถอะ
ใช่แล้ว ฝ้ายนั้นมีแฟนที่คบกันมาได้ 2 ปีแล้ว ที่เป็นักศึกษาปี 4 ที่อยู่ในคณะและสาขาวิชาเดียวกันกับเธอ และตัวของพีทเองก็พอจะรู้จักกับแฟนของฝ้ายอยู่บ้าง ถึงจะไม่ได้สุงสิงสนิทอะไรกัน เพราะอยู่กันคนละคณะ แต่พีทก็พอที่จะเคยเห็นหน้าคาตา พยักหน้าให้กันและกันบ้างในบางโอกาส
“อืม ฝันดี เสื้อของนายเดี๋ยวฉันซักเสร็จแล้วจะเอาไปคืนให้” ฝ้ายโบกมือลา ก่อนจะปิดประตูห้องของเธออย่างแ่เบา
พีทเองก็เดินกลับหอของตัวเอง ระหว่างนั้นก็มองสำรวจบรรยากาศในตอนกลางคืน ที่ตอนนี้แม้จะเป็เวลามากกว่า 4 ทุ่มแล้ว แต่ในซอยข้างมหาลัยกลับยังคงคึกคัก เต็มไปด้วยนักศึกษาและชาวบ้าน
‘ไก่ทอดของฉัน จะขายได้หรือเปล่านะ?’
พีทเองก็มีความกังวลอยู่ไม่น้อยกับธุรกิจที่เขากำลังจะทำ
ชายหนุ่มคิดไม่ตก เต็มไปด้วยความกังวล ป่นระคนตื่นเต้น…ก่อนจะผล็อยหลับไปทั้งๆ อย่างนั้น ซึ่งพีทก็ได้ตื่นขึ้นมาั้แ่เช้า ทั้งๆ ที่ฟ้ายังไม่ทันได้สว่าง มองตามเสียงนาฬิกาเป็เวลา ตี 5.00!!
พีทตื่นขึ้นมาจัดแจงตัวเอง พร้อมกับปลุกแชมป์ที่ยังคงนอนหลับอุตุให้ตื่นจากฝัน หลังจากเมื่อคืนแชมป์ได้ซัดเบียร์ไป 3 ขวดเต็มๆ ถ้าจะนอนหลับสบายเลยทีเดียว
‘ก๊อก~!’ เป็เสียงเคาะประตูหน้าห้องพีท ซึ่งคนที่เคาะก็ไม่ใช่ใครอื่น เป็ฝ้ายที่ได้นำไก่ที่พีทฝากแช่ไว้นั่นเอง
แม้ฝ้ายจะสนิทกับพีทและแชมป์มากแค่ไหน หรือปกติแล้วเธอจะเดินเข้าห้องของเพื่อนสนิททั้งสองโดยไม่เคาะประตูแต่นั่นล้วนเป็เวลาปกติที่พีทและแชมป์น่าจะพร้อมรับแขก หากแต่เวลาตี 5 เช่นนี้
ฝ้ายก็มีมารยาทมากพอที่จะเคาะประตูให้สัญญาณกับเพื่อนสนิทของพวกเขาสักหน่อย
“เธอน่าจะโทรบอกฉัน ฉันจะได้ข้ามไปรับ” พีทบ่นฝ้ายไปเล็กน้อย เนื่องด้วยความเป็ห่วง ไม่อยากให้ฝ้ายถือของหนักและต้องเดินข้ามมายังหอพักของเขาตามลำพัง
“นายยุ่งอยู่แบบนี้ แล้วฉันจะทำตัวเป็ภาระได้ยังไง…อีกอย่างฉันก็อยากที่จะลองชิมไก่ของนายเป็คนแรกด้วย” ฝ้ายยิ้มบางๆ ก่อนจะแทรกตัวเข้ามาในห้องของพีท พร้อมกับมองชายหนุ่มที่ยิ้มตอบกลับมา ด้วยดวงตาที่เป็ประกาย
กลับฝ้ายแล้ว มีหรือที่พีทจะกล้างอนเธอนาน เพียงแค่เห็นลักยิ้มจากแก้มทั้งสองข้าง พีทก็หายโกรธ หายงอนเธอแล้ว
“ได้สิ เธอจะได้กินไก่ของฉันเป็คนแรก” พีทไม่รอช้า ตั้งเตาในทันที เพื่อที่จะทำให้น้ำมันร้อน
โดยภายในหัวของพีท ก็พลันมีเสียงจากเชฟมินแจกยู สอนสั่งและกำกับพีทอยู่ตลอดเวลาที่เขาทอดไก่
[สิ่งสำคัญสำหรับการทอดไก่ คือความร้อนต้องสม่ำเสมอเข้าใจไหม]
[นั่นแหละได้ที่แล้ว เทไก่ลงไปเลย…อย่ายุ่งกับพวกมันเยอะ เชื่อในสูตรแป้งและวิธีทอดไก่ของฉันก็พอ พวกมันไม่มีทางติดกันอย่างแน่นอน]
[เอาล่ะ นำไก่ขึ้นมาพักให้คงตัวก่อน แล้วค่อยนำไปทอดต่อในรอบที่สอง]
พีทได้ยกไก่ที่ทอดน้ำมันแรกขึ้นมา แป้งที่เกาะกับตัวไก่ได้เปลี่ยนเป็สีเหลืองอ่อนๆ ดูน่ารับประทานแล้ว
ซึ่งแชมป์ก็แทบจะอดใจไว้ไม่อยู่เหมือนกัน หากพีทไม่ห้ามเอาไว้ว่าไก่ยังทอดไม่เสร็จดี แชมป์คงจะหยิบไปกินก่อนแล้ว
“อย่าพึ่งกิน ยังต้องทอดอีกรอบถึงจะเสร็จ” พีทตีมือแชมป์ด้วยความหงุดหงิด เพราะเพื่อนคนนี้ แอบจะหยิบไก่ไปกินอยู่เรื่อยๆ
“ทำไมล่ะ ทอดแค่นี้ก็น่ากินมากแล้วนะ อีกอย่างไก่ก็สุกแล้วด้วย” แชมป์เบะปากด้วยความผิดหวัง แต่กระนั้นก็เฝ้าดูวิธีการทอดไก่ของพีทอย่างตั้งใจ “มันเป็สูตรที่ตกทอดกันมา” พีทตอบกลับแบบขอไปที
ไม่นานนัก หลังจากปล่อยให้ไก่พักเซตตัว พีทก็ได้นำไก่ทอดที่พักไว้นำไปทอดในรอบที่สองอีกครั้ง หากแต่คราวนี้นอกจากสีของไก่ที่เปลี่ยนเป็สีเหลืองทองแล้ว กลิ่นหอมจากเครื่องเทศมันก็เริ่มฟุ้งตลบอบอวลขึ้นมาด้วยเช่นกัน
กลิ่นไก่ที่ทอดใหม่ๆ เชื่อไหมว่ามันสามารถลอยไปได้ไกลถึง 1 กิโลเลยทีเดียว ยิ่งพีทได้ทอดไก่บนหอพักของพวกเขาที่อยู่ในชั้นที่สามด้วยแล้ว กลิ่นนี้นอกจากจะลอยโชยไปไกลด้านนอกแล้ว
มันยังฟุ้งกระจายไปตามชั้นต่างๆ ในหอพักอีกด้วย…มันเป็ภาพที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน แม้ว่าวันนี้จะเป็เช้าวันจันทร์ เป็วันที่นักศึกษาและชาวบ้านต้องตื่นกันไปเรียนหรือทำงาน แต่ก็ไม่มีใครคาดคิดว่าทุกคนที่อยู่ในรัศมีรอบๆ หอของพีทจะสะดุ้งตื่นกันั้แ่ 6 โมงเช้ากันแบบนี้
‘ฟุดฟิด? หอมจัง…ใครมาทอดไก่ ยั่วน้ำลายกันั้แ่เช้าวะ’
‘ไก่ทอดหอมจังเลย กลิ่นแปลกไม่เหมือนกับไก่ทอดหาดใหญ่ที่ขายอยู่ใต้หอของเราเลย’
‘หอมเกิน ได้กลิ่นแล้วหิวจนนอนไม่หลับเลยโว้ย ใครมันบังอาจมาทอดไก่ยั่วกันแบบนี้’
ในซอยข้างๆ มหาลัย มีร้านไก่ทอดที่เป็เ้าถิ่นอยู่แล้วถึง 2 ร้าน แต่กลิ่นของพวกมันก็ไม่ใช่กลิ่นแบบนี้
นักศึกษาและชาวบ้านต่างลุกขึ้นพรวด พยายามตามหาที่มาของกลิ่น บางคนชะโงกหน้าออกไปดู ร้านค้ารถเข็นต่างๆ ที่กำลังตั้งร้าน แต่ทว่าไม่มีร้านขายไก่ทอดมาตั้งร้านเลย
‘แล้วกลิ่นมันมาจากไหน?!’ อย่างไรก็ตามเื่วุ่นๆ ที่กำลังเกิดขึ้นในซอยมหาลัย อาจจะดูเหมือนวุ่นวาย แต่ไม่มีทางที่มันจะวุ่นวายได้เท่ากับหอของพีทได้อีกแล้ว
ก๊อก~! เสียงเคาะประตูหน้าห้องของพีทดังขึ้นอีกครั้ง พีท แชมป์และฝ้าย สบตากันด้วยความงุนงง เพราะไม่รู้เลยว่าใครกันที่มาเคาะประตูห้องของเขาั้แ่เช้า
แชมป์อาสาลุกออกไปเปิดประตู ก่อนจะพบว่าคนที่มาเคาะประตูห้องของเขาคือเ้าของหอนั่นเอง ‘เชี่ยแล้ว!’ พีทและแชมป์หน้าซีดเผือด เพราะคิดว่าเ้าของหอจะขึ้นมาต่อว่าพวกเขาที่ทอดไก่แน่ๆ
แม้เมื่อวานจะขออนุญาตเ้าของหอแล้วก็ตาม แต่ใครจะรู้พอเอาเข้าจริง เ้าของหอจะไม่โกรธ?
“พีท แชมป์ กลิ่นมาจากห้องของพวกเธอสินะ” ป้าเ้าของหอทำสีหน้าเคร่งเครียด มีเหงื่อผุดขึ้นเต็มใบหน้าของเธอ น่าจะมาจากการตามหาต้นตอของกลิ่นที่ลอยโชยไปทั่วทั้งหออย่างแน่นอน
“พวกเราขอโทษครับ ที่กลิ่นไปรบกวนคนอื่นๆ” พีทและแชมป์รีบขอโทษป้าเ้าของหอทันที พวกเขายังไม่พร้อมที่จะถูกไล่ออกจากหอ
“กลิ่นในห้องของพวกเธอมันรบกวนคนอื่นจริงๆ มันทำเอาป้าตื่นขึ้นมาด้วยความหิวเลย ไม่รู้ล่ะ…พวกเธอสองคนต้องรับผิดชอบ” ป้าเ้าของหอถือวิสาสะ ยื่นหน้าเข้ามาในห้องก่อนจะสูดดมกลิ่นของไก่ทอด ฟุดฟิดๆ
พีทและแชมป์ต่างเกาหัว ด้วยความงุนงง…ซึ่งในตอนนั้นเอง ทางด้านของฝ้ายก็ได้หยิบไก่ส่งให้กับป้าเ้าของหอ
“คุณป้าลองกินดูสิคะ มันอร่อยมากเลย ไก่นี้มีความกรอบนอกนุ่มในมาก เครื่องเทศก็ไม่ฉุนเกินไป แต่ก็ยังเจือความหอมอยู่อ่อนๆ พอได้กินกับข้าวเหนียวนุ่มและหัวไชเท้าดองด้วยแล้ว ยิ่งเข้ากันดีเลยค่ะ” ฝ้ายเองก็รู้จักกับป้าเ้าของหอของพีท ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่สามารถเดินเข้าออก หอของพีทได้สะดวกใจแบบนี้หรอก
ซึ่งตัวของฝ้ายก็ได้ลองชิมไก่ทอดของพีทเป็คนแรกจริงๆ เพราะในระหว่างที่พีทออกไปขอโทษป้าเ้าของหอ พีทได้บอกกับฝ้ายไว้แล้วว่ากินนั้นทอดเสร็จแล้ว อยากให้เธอลองชิมดู
ดังนั้นฝ้ายจึงได้ลิ้มลองไก่ทอดเป็คนแรก ก่อนจะพูดออกมาได้อย่างเต็มปากว่าไก่ทอดนี้มันมีความอร่อยมาก อร่อยมากกว่าไก่ QFC เสียอีก
“อร่อยมากเลยเหรอ งั้นป้าขอลองหน่อยนะ” ป้าเ้าของหอไม่รอช้า รับเอาน่องไก่ชิ้นอวบอิ่มขึ้นมากัดกินดู ผลปรากฏว่าเพียงแค่กินเข้าไปคำแรก สีหน้าของป้าก็พลันแย้มยิ้มออกมาทันที
ดวงตาของเธอเบิกโพลงด้วยความตกตะลึง ไม่คิดว่าพีทกับแชมป์ จะสามารถทอดไก่ได้อร่อยแบบนี้ ดูแล้วเด็กสองคนไม่ได้พูดกันเล่นๆ แล้ว ว่าพวกเขาจะเปิดร้านขายไก่ทอด
ทั้งนี้ไม่ใช่แค่ป้าเ้าของหอเท่านั้นที่เสนอตัวลองชิมไก่ทอดของพีท เพราะทางด้านเพื่อนภายในหอเดียวกัน พอรู้ว่ากลิ่นไก่ทอดที่ลอยโชยไปทั่วหอของพวกเขามาจากห้องของพีท พวกเขาก็พลันเสนอหน้ากันมาทันที
ทุกคนต่างรับไปคนละน่อง แม้น่องเดียวอาจจะไม่อิ่มหรือมีบางคนเสนอที่จะขอซื้อเพิ่ม แต่พีทก็ให้สัญญาว่าถ้าหากทุกอย่างเข้าที่แล้ว ในอีกไม่กี่วันพีทจะเปิดร้านไก่ทอดให้ทุกคนได้ซื้อกันอย่างเต็มที่แน่นอน ถึงจะทำให้ทุกคนพอใจและกลับไปได้
“เฮ้อ! แจกจ่ายไปตั้งเยอะ ยังงี้พวกเราก็ขาดทุนสิ” แชมป์เมื่อได้เห็นไก่ทอดพร่องลงไปเกือบครึ่ง ก็อดเสียดายไม่ได้ เพราะถึงแม้จะได้รับคำชมจากคนอื่นๆ ที่ได้ชิมไก่ทอดของพวกเขา
แต่กระนั้นกลับไม่ได้เงินสักบาทเลย จึงทำให้แชมป์รู้สึกผิดหวัง…หากแต่พีทไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลย
ใน 1-2 วันนี้ ไก่ทอดของเขาไม่ใช่การทำกำไร แต่เขาทำไปเพื่อการโปรโมทไก่ทอดของเขาต่างหาก!
...โปรดติดตามตอนต่อไป...
รู้นะว่าอยากได้อีกตอน จัดไปตอน 2 ทุ่มครับ
สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ
www.facebook.com/WritelazyV2
นามปากกา.Writelazy