เชิญท่านมา สปิริตเวิลด์ออนไลน์

ตอน21.3 เทพีเด็กแนว?

        แล้วชั่วครู่หนึ่ง เทพีร่างยักษ์ก็ได้กล่าวต่อ

        “อา หากพวกเจ้าไม่อยากเรียกข้าว่า “เมส” หรือจะเรียกข้าว่า “เจ๊ใหญ่” ก็ดีนะ อืม.. ข้าอายุอย่างน้อยก็แค่1หมื่นกว่าปี จะให้พวกเจ้าเรียกข้าว่า “น้องสาวแสนสวย” ก็คงจะไม่เหมาะสมนัก”

        แมน “...”

        หนิง “...”

        จากนั้นเทพีเมสก็ยืดแขนบิดกายคล้ายจะบิดขี้เกียจ แล้วก็เกิดเสียง

        “ปุ้ง!” ดังขึ้น

        พร้อมกับเกิดหมอกควันสีขาวขนาดใหญ่ขึ้น! ปกคลุมร่างของเทพีทั้งหมด! .. แล้วหมอกขาวที่สูงกว่า5เมตร ก็ลดขนาดลงอย่างรวดเร็ว! จนเหลือขนาดสูงประมาณ2ฟุต (24นิ้ว..60เซนติเมตร) แล้วหมอกขาวก็จางหายไป

        แล้วจากนั้น .. เทพีร่างสูงใหญ่ผู้ทรงอำนาจ ส่องประกายสีทองแผ่กระจายพลังอันน่าเกรงขามไปทั่วทั้งห้องเมื่อสักครู่นี้ ก็กลายร่างเป็นเด็กสาวตัวน้อย สูงประมาณ1ฟุต เค้าหน้ายังคล้ายเทพีเมเดสอยู่บ้าง แต่ก็ดูอ่อนเยาว์มาก คล้ายกับเด็กอายุประมาณ10ปี ที่ถูกย่อส่วนลง

        เธอยังคงมีผม คิ้ว และนัยน์ตาสีทอง พร้อมกับผิวที่ยังดูขาวใสเปล่งประกายเล็กน้อยอยู่ .. แต่ตอนนี้เธอไว้ผมทรงโฟนี่เทลที่ยาวเกือบถึงข้อเท้า ที่ถูกมัดไว้อย่างเรียบร้อย หาง และหู ที่ดูพิเศษหายไปแล้ว? ตอนนี้เธอดูคล้ายเด็กผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งมาก นอกจากที่เธอกำลังลอยตัวในอากาสอยู่ไม่ห่างจากแมนและหนิงมากนัก เธอใส่เสื้อยืดหลากสี เปิดหัวไหล่ข้างหนึ่ง มีคำว่า “โลกวิญญาณ” สีทอง อยู่บนอกเสื้อด้วย?

        และเธอสีกางเกงยีนส์แบบเก่าๆ ที่ขายาวถึงข้อเท้าข้างหนึ่ง และแทบไม่มีขา ก็คือสั้นเกือบถึงแก้มก้น อีกข้างหนึ่ง มีกำไรข้อมูลและข้อเท้าสีทองหลายเส้น แล้วก็มีสร้อยคอทองคำที่ดูคล้ายโซ่เล็กๆ หลายเส้นด้วย อืม ดูเด็กแนวมากนะ อ้อ แล้วตอนนี้เธอก็ไม่ได้ใส่ถุงมือกับรองเท้าชั้นสูงแล้วด้วย

        เมส “เอ้อ แสดงร่างใหญ่นี่มันกินพลังจังเลยล่ะ สู้อยู่ในร่างเล็กๆ น่ารัก คิคุอะโนเนะ แบบนี้ไม่ได้  สบายตัวกว่ากันเยอะเลย .. อ้า พวกเจ้าก็อย่าร้อนใจรีบวิ่งเข้ามากอดข้าล่ะ ใจเย็นๆ กันนะ เรายังมีเวลาทำความคุ้นเคย สร้างความหนิดหนมกันอีกนาน 555”

        แมน “...”

        หนิง “...”

        เมส “เอาล่ะ ไม่เสียเวลาพูดไร้สาระนานล่ะ เรามาเข้าเรื่องงานกันเลยดีกว่า”

        แมนได้แต่คิดในใจ *ท่านก็รู้ด้วยเหรอ? ว่ากล่าวไร้สาระมาตั้งนาน

        เมส “อะแฮ่ม อันดับแรกนะ ข้าขอแนะนำให้พวกเขาติดต่อไปยังทีมงาน บอกพวกเขาว่าตอนนี้มีเหตุขัดข้องในส่วนโปรแกรมเกม ต้องใช้เวลาแก้ไขอย่างไม่มีกำหนด จนกว่าจะเสร็จสิ้น จึงจะเปิดเซิร์ฟเวอร์เกมตามปกติได้”

        แมนกับหนิงหันมองหน้ากัน ด้วยความไม่เข้าใจ

        เมส “พวกเจ้าต้องรู้ไว้นะ การมีเหตุขัดข้องบ้าง เป็นธรรมชาติที่สร้างความน่าดึงดูด และความผ่อนคลายของชีวิต .. หากพวกเจ้าเอาแต่ทำการอัพเดตระบบสปิริตเวิลด์ออนไลน์แบบเป๊ะๆ ตลอด มันจะสร้างความระแวงบางประการของในสังคมมนุษย์ได้ พวกเขาอย่างได้ทำการใดๆ ตึงเครียดแล้วก็เป๊ะมากเกินไป ต้องมีหย่อนหยานบ้าง แสดงความเป็นมนุษย์ที่ผิดพลาดได้บ้าง แล้วพยายามแก้ไขปัญหาด้วยพลังความสามารถ เช่นนี้สิ จึงจะเป็นเสน่ห์ที่น่าดึงดูดของชีวิต”

        แมนกับหนิงมองหน้ากัน พูดคุยกันเล็กน้อย ก่อนจะเตรียมตัวออกจากเมืองเมเดสในโลกสปิริต กลับไปโลกกายภาพของพวกเขาเพื่อการติดต่อโทรไปยังทีมงาน168จินตัน ตามที่เทพีได้บอกมา .. แต่แล้วทั้งคู่ก็ต้องประหลาดใจอีกครั้ง เมื่อเมสได้กล่าวขึ้นว่า

        “พวกเจ้ามิจำเป็นต้องกลับออกไปที่โลกกายภาพหรอกนะ เจ้าสามารถใช้หน้าจอต่างๆ ในห้องนี้แทนการโทรคอลได้เลย ลองดูซิ!”

        แมนและหนิงเก็บความสงสัยมากมายไว้ในใจ แล้วหนิงทำตามที่เมสบอก ลองโทรจากหน้าจอสำหรับการโปรแกรมมิ่งเกมสปิริตเวิลด์ออนไลน์ ไปยังเบอร์ของเย่หนาน .. แล้วเย่หนานก็รับโทรของวิดีโอคอลได้จริงๆ!? นี่พวกเขาสามารถโทรระหว่างโลกได้เลยรึเนี่ย? ตั้งแต่เมื่อไหร่? รึว่าตั้งแต่เทพีเด็กแนวผู้นี้ปรากฎตัวขึ้นมา?

        เย่หนานตกใจกับการที่หนิงแจ้งว่าระบบเกมมีปัญหา อาจจะต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงในการแก้ไข ที่ยังไม่อาจบอกเวลาแล้วเสร็จที่แน่นอนได้

        เย่หนานก็ได้เพียงแต่รับปากว่าจะประสานงานกับแพลตฟอร์มให้เรียบร้อย พลางสังเกตชุด และสภาพแวดล้อมด้านหลังของหนิงด้วยว่า น่าจะอยู่ในห้องที่ไม่ธรรมดา ก่อนจะวางสายไป

        เมสก็ได้เอ่ยชมขึ้น

        “เย่หนานผู้นี้ มีพรสวรรค์ทางพลังวิญญาณที่ไม่เลวจริงๆ จากมนุษย์หลายแสนคนที่เข้ามาเล่นเกมจนถึงตอนนี้ มีไม่ถึงหนึ่งพันคนเลยนะ ที่มีพรสวรรค์ด้านวิญญาณ”

        แมนและหนิงยังคงเพิ่มข้อสงสัยในคำกล่าวต่างๆ ของเมสมากขึ้น แต่ทั้งคู่ก็เลือกที่จะตอบรับคำของเมย หรือทำนิ่งเฉย หรือคุยกันเอง มากกว่าจะตั้งคำถามต่อเทพีเมเดสร่างเล็กผู้นี้

        เมสยิ้ม เอาผมอันยาวของเธอมาม้วนเล็กเหมือนเชือกเส้นหนึ่ง

        “พวกเจ้าไม่ต้องระแวง หรือระวังตัวหรอกนะ ดูสิ เจ๊ใหญ่ออกจะน่ารัก ร่างกายก็ดูสมส่วนพอดีคำ ดูปังยิ่งกว่าตุ๊กตาชั้นเลิศอีกนะเนี่ย พวกเจ้ากลับมามองว่าเจ๊ใหญ่น่ากลัว และลึกลับ แบบนี้เจ๊ก็เศร้าจนแทบละกินข้าวไม่ลงนั่นสิ”

        แมน “...”

        หนิง “...”

        ทั้งคู่กรอกตาในใจ *นี่ท่านคิดว่าจะต้องกินข้าวจริงๆ เหรอ? กับเทพสตรีผู้หนึ่งเนี่ยนะ?