ระบบผู้ล้มเหลว

ตอนที่ 38 ผู้เฝ้าประตูและบททดสอบแรก

จัตุรัสกลางเมืองเป่ยกวนแน่นขนัด

ผู้คนหลายร้อยคนล้อมรอบประตูหินสีดำ

ประตูสูงราวตึกหลายชั้น พื้นผิวเต็มไปด้วยอักขระโบราณที่เคลื่อนไหวเหมือนมีชีวิต

และหน้าประตู…

ชายสวมหน้ากากเงินยืนอยู่เงียบๆ

ไม่มีใครรู้ว่าเขาปรากฏตัวตั้งแต่เมื่อไร

แต่กลับไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

ซูผิงหยุดมองทันที

คนคนนี้…

คือคนเดียวกับที่ปรากฏตัวหน้ามหาวิทยาลัย

ชายหน้ากากเงินกวาดตามองผู้คน ก่อนพูดเสียงเรียบ

“ผู้ต้องการเข้าสู่แดนรกร้างชั้นใน”

“ผู้ต้องการค้นหาหอคอยเพลิงดำ”

“จงผ่านบททดสอบ”

ทันทีที่พูดจบ

ฝูงชนเริ่มส่งเสียง

“แกเป็นใคร!”

“หอคอยอยู่ที่ไหน!”

“เปิดประตูเดี๋ยวนี้!”

ชายหน้ากากเงินไม่ตอบ

เพียงยกมือขึ้น

ฟึ่บ!

วงเวทขนาดมหึมาปรากฏใต้เท้าทุกคน

ก่อนมีเสาหินสีดำห้าต้นโผล่ขึ้นจากพื้น

แต่ละต้นมีผลึกสีต่างกัน

แดง
น้ำเงิน
เขียว
ทอง
ดำ

ชายหน้ากากเงินพูดต่อ

“เลือกเพียงหนึ่ง”

“และรับบททดสอบของตัวเอง”

“ผู้ไม่ผ่าน…”

เขาหยุดไปชั่วครู่

ก่อนพูดต่ออย่างเรียบเฉย

“ออกไป หรือ ตาย”

บรรยากาศเงียบลงทันที

หลายคนเริ่มลังเล

แต่ไม่นานก็มีชายร่างใหญ่เดินออกมา

นักล่าระดับสูงคนหนึ่ง

เขาหัวเราะ

“ก็แค่บททดสอบ!”

ชายคนนั้นเดินไปแตะเสาสีแดง

ฟู่ม!

แสงสีแดงกลืนร่างเขา

ไม่กี่วินาทีต่อมา—

ตูม!!

ร่างชายคนนั้นกระเด็นออกมา

แขนข้างหนึ่งหายไป

สีหน้าหวาดกลัวสุดขีด

เขาพึมพำซ้ำๆ

“ปีศาจ…มีแต่ปีศาจ…”

ก่อนหมดสติทันที

ทั้งลานเงียบสนิท

ไม่มีใครกล้าดูถูกอีก

ถิงถิงมองซูผิง

“เอายังไง”

ซูผิงไม่ตอบ

สายตากลับมองกุญแจสีเงินในกระเป๋า

มันกำลังร้อนขึ้น

และ…

ชี้ไปยังเสาสีดำ

เขาเดินออกไปทันที

ผู้คนรอบข้างมองอย่างตกใจ

“เด็กนี่จะลองจริงเหรอ”

“นั่นเสาสีดำนะ!”

ซูผิงเดินมาหยุดตรงหน้าเสา

ชายหน้ากากเงินมองเขาเงียบๆ

ก่อนพูดเป็นครั้งแรก

“ในที่สุดก็มา”

ซูผิงเงยหน้าขึ้น

“นายเป็นใคร”

อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง

ก่อนตอบ

“คนที่แพ้”

คำตอบนั้นทำให้ซูผิงขมวดคิ้ว

แต่ยังไม่ทันถามต่อ

ชายหน้ากากเงินพูดอีกครั้ง

“ถ้าเข้าไป…”

“ชีวิตเจ้าจะไม่เหมือนเดิม”

ซูผิงนิ่งไป

ก่อนยกมือแตะเสาสีดำ

ฟู่มม!!

โลกทั้งใบกลายเป็นสีดำทันที

…

เมื่อเขาลืมตาอีกครั้ง

กลับพบว่าตัวเองอยู่กลางทุ่งเถ้าถ่าน

ท้องฟ้าเป็นสีแดงเลือด

ไม่มีสิ่งมีชีวิต

มีเพียงซากเมืองที่ถูกเผาจนหมด

และตรงกลาง…

มีชายคนหนึ่งยืนหันหลังให้

ชายคนนั้นสวมเสื้อคลุมดำ

บนร่างลุกไหม้ด้วยเพลิงทมิฬ

เขาพูดโดยไม่หันกลับมา

“ในที่สุด…”

“ข้าก็ได้เจอผู้สืบทอดรุ่นต่อไป”

ซูผิงหรี่ตา

หัวใจเต้นแรงขึ้นทันที

ชายคนนั้น…

หรือว่า—

ชายคนนั้นค่อยๆ หันกลับมา

ใบหน้าของเขา…

เหมือนซูผิงทุกอย่าง

……จบตอน……

ตอนต่อไป : ตอนที่ 39 — เจ้าของเพลิงทมิฬคนก่อน