สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 169

ขอเตือนครับถ้ายังใช้ความเร็วสูงสุดอยู่แบบนี้คุณจะสามารถบินได้อีกแค่สิบนาทีเท่านั้นจากนั้นเครื่องจะร้อนจัดจนไม่สามารถบินได้อีกหลายชั่วโมง !!! เสียงเอไอเตือนสตีฟ

“รู้แล้วน่าแค่ไปถึงที่นั่นให้ได้ก็พอขากลับเอาไว้ค่อยคิด” สตีฟพูด

บูม !! เสียงโซนิคบูมดังไปทั่วท้องฟ้าตอนนี้เขาใช้ความเร็วสูงสุดเท่าที่เจ้าชุดนี่จะทำได้ซึ่งมันน่าตกใจมากที่มันสามารถทำความเร็วสูงสุดได้ถึงหนึ่งพันกิโลเมตรต่อชั่วโมงแต่ต้องแลกมาด้วยระยะเวลาการบินที่สั้นลงเหลือแค่สามสิบนาทีเท่านั้น

ทางด้านซาร่า

ผัวะ !! ผัวะ !! ผัวะ !! เธอยังคงทำได้แต่ตั้งรับการโจมตีของเจ้าโกทแมนนี่

บ้าจริงโจมตีมันไม่เข้าจะหาวิธีหนีก็ไม่ได้เพราะมันเร็วกว่าเรา แถมตอนนี้ก็เหาะหนีไม่ได้เอายังไงดีนะ ซาร่าคิดในใจเธอสู้กับมันมากว่ายี่สิบนาทีแล้วถึงตอนนี้เธอจะยังพอรับมือไหวแต่ถ้าเกิดมีสัตว์กลายพันธ์ตัวอื่นเข้ามาร่วมด้วยล่ะถ้าเป็นแบบนั้นเธอจะเสียเปรียบเข้าไปอีก

ตอนนั้นเองซาร่าก็เหลือบไปมองทางเอ็ดดี้ก่อนเธอจะเห็นว่าเอ็ดดี้ได้สติขึ้นมาแล้ว

อย่างน้อยเอ็ดดี้ก็ได้สติแล้วเราจะลองพยายามล่อมันให้ออกห่างจากเอ็ดดี้ดูแล้วกันหวังว่าหมอนั่นจะใช้โอกาสที่เราสร้างให้หนีไปซะ ซาร่าคิดก่อนจะพยายามป้องกันการโจมตีและถอยห่างไปเรื่อยๆ

ไม่นานซาร่าก็ล่อมันจนห่างจากจุดเดิมมาไกลถึงสามร้อยเมตรเธอเห็นเอ็ดดี้ค่อยๆพยายามคลานหนี

เอาล่ะใช้จังหวะนี้หาทางหนีจากมันดีกว่า ซาร่าคิดในใจทันใดนั้นเองจู่ๆก็มีเสียงคำรามของโกทแมนดังมาจากทางด้านหลังเธอ

ก๊าซ !!!!!!!!!!!!!!!!!

ซาร่าหันไปพลางมีสีหน้าตกใจเพราะทางด้านหลังเธอมีโกทแมนเลเวลพอๆกับเจ้าตัวนี้ถึงสามตัวยืนอยู่

แย่แล้ว !!!

ฟุ่บๆๆ !! โกทแมนทั้งสามพุ่งเข้าใส่ซาร่าทันทีในจังหวะที่มันกำลังจะโจมตีซาร่านั้นเองจู่ๆเธอก็ได้ยินเสียงสตีฟจากบนท้องฟ้า

“หมอบ !!!!” เสียงสตีฟตะโกนบอกเธอไม่รอช้าเธอรีบก้มลงทันที

ผัวะๆๆๆ !! ตู้ม !!!!! ร่างของโกทแมนทั้งสี่ตัวถูกสตีฟโจมตีกระเด็นไปคนละทิศละทางทันที

วินาทีต่อมาซาร่าค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะเห็นสตีฟยืนอยู่ตรงหน้าเธอ

“สตีฟนายมาช่ว....” ซาร่ารีบลุกขึ้นยืนพลางพูดกับสตีฟแต่ยังไม่ทันพูดจบจู่ๆเธอก็รู้สึกเจ็บที่หน้า

เผียะ !!!!

“เธอคิดบ้าอะไรของเธอซาร่า ทำไมถึงออกมาคนเดียวแบบนี้เป็นบ้าไปแล้วหรือไงตอนนี้เธอไม่ได้ตัวคนเดียวแล้วนะ เธอยังมีลูกของผมไม่สิลูกของเราอยู่ในท้องแถมช่วงนี้ท้องยังอ่อนๆอยู่ด้วย เธอไม่รู้หรือไงเธออาจจะแท้งได้นะถ้าเคลื่อนไหวมากเกินไป จะทำอะไรก็คิดให้มากๆหน่อยได้มั้ยซาร่า !!!!” สตีฟตวาดใส่ซาร่าอย่างไม่ไว้หน้าสักนิดเขาตบซาร่าจนหน้าเธอแดง

ตั้งแต่สตีฟอยู่กับซาร่ามานั้นเขายังไม่เคยดุด่าหรือตบตีเธอเลยสักครั้งนี่เป็นครั้งแรกที่สตีฟลงมือกับซาร่า

“สะ สะ สตีฟ” ซาร่ายกมือขึ้นลูบแก้มของเธอเบาๆเธอมองสตีฟด้วยความตกตะลึงเธอไม่เคยถูกสตีฟดุหรือลงไม้ลงมือมาก่อน เธอมองเข้าไปในดวงตาของสตีฟก่อนจะเห็นว่าดวงตาของสตีฟตอนนี้นั้นคลอไปด้วยน้ำตา เธอมองดูรองเท้าคอมแบทของสตีฟที่ใช้บินมานี่ มันมีไอร้อนพวยพุ่งออกมาตลอดซึ่งเธอรู้ทันทีเลยว่าสตีฟต้องฝืนใช้มันเพื่อบินมาหาเธอถึงนี่แน่ๆ

นั่นสินะเราไม่ได้ตัวคนเดียวแล้วนี่นาเรายังมีลูกของเราอยู่ในท้องเราคิดบ้าอะไรอยู่กันที่ทำอะไรประมาทขนาดนี้ อยากลองประสิทธิภาพของชุดงั้นเหรอเราบ้าไปแล้วจริงๆ ซาร่าคิดในใจอย่างรู้สึกผิดที่ผ่านมาสตีฟนั้นตามใจเธอทุกอย่างเพราะเธอเป็นช้างเท้าหน้าของครอบครัว

“ขอโทษนะสตีฟ” ซาร่าพูดพลางทำสีหน้ารู้สึกผิดเป็นอย่างมาก

“รู้ตัวว่าผิดก็ดีแล้วเธอไปดูฮีโร่คนนั้นเถอะ ที่จุดชมวิวตรงน้ำตกจะมีบ้านพักตากอากาศอยู่พาเขาไปปฐมพยาบาลที่นั่นซะไปอยู่ตรงนั้นก็ไม่ต้องกลัวเจ้าพวกนี้ไปกวนเพราะตรงนั้นเป็นอาณาเขตของเจ้าเนสซี่” สตีฟพูด

“แต่ว่าฉันใช้สกิลไม่....”

“เดี๋ยวผมจัดการเอง” สตีฟพูดก่อนร่างของเขาจะหายไปจากตรงจุดเดิมและไปปรากฎอยู่ตรงร่างของโกทแมนทันที

ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! สตีฟจัดการฆ่าโกทแมนทั้งสี่ตัวด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวก่อนจะกลับมาหาซาร่า

“ใช้สกิลได้หรือยัง” สตีฟถามซาร่า

“อือได้แล้ว” ซาร่าพยักหน้า

“ถ้าอย่างนั้นรีบไปเถอะก่อนตัวพ่อมันจะมาที่นี่” สตีฟพูด

“แล้วนายล่ะไม่ไปด้วยกันเหรอ” ซาร่าถามเพราะเห็นว่าสตีฟไม่มีท่าทีจะไปกับเธอ

“เดี๋ยวตามไปฮีโร่คนนั้นคงไม่ได้มาเก็บเลเวลแถวนี้คนเดียวหรอกเจ้าโกทแมนนี่มันคงจับเพื่อนร่วมทีมของเขาไปแล้วล่ะผมจะไปช่วยหน่อย” สตีฟพูด

“นายเคยปะทะกับพวกมัน !!!” ซาร่าแปลกใจเพราะดูเหมือนสตีฟจะรู้จักเจ้าพวกนี้ดี

“ใช่โจทย์เก่าผมเองล่ะ” สตีฟพูดพลางกัดฟันกรอดเพราะเมื่อไหร่ที่เขานึกถึงเจ้าโกทแมนเขาก็จะนึกถึงรสชาติคาวๆในปากที่นี่เคยพ่นใส่ปากเขา

ก๊าซ !!!!!!! เสียงร้องของโกทแมนดังขึ้นที่จากไกลๆแต่เสียงครั้งนี้มันไม่เหมือนก่อนหน้านี้เพราะมันดังกว่าเดิมมากจากเสียงสตีฟคาดว่าน่าจะห่างไปหลายกิโล

“รีบไปซะดูเหมือนตัวพ่อจะรู้ตัวแล้วว่ามีผู้บุกรุก เจ้าตัวนี้เธอรับมือไม่ไหวหรอก” สตีฟพูดพลางนึกถึงเจ้าโกทแมนที่เลเวลเฉียดสามร้อยนั่นเพราะเสียงเจ้าตัวนี้มันดังกว่าเสียงตัวที่เขาจัดการไป

“อืม...นายระวังตัวด้วยนะเสียงตัวนี้มันดังกว่าปกติฉันว่าน่าจะเลเวลเยอะกว่าเจ้าพวกนี้และฉันขอโทษที่ทำอะไรบ้าๆแบบนี้นะสตีฟ” ซาร่าพูด

“เรื่องนั้นเอาไว้คุยกันที่บ้านรีบไปเถอะ” สตีฟพูดพลางมองไปทางภูเขาที่เป็นหมู่บ้านของเจ้าโกทแมน

ร้องเท้าตรูพังมั้ยล่ะเนี่ยไอร้อนพุ่งออกมาเชียวไม่มีท่าทีว่าจะหายร้อนเลย สตีฟก้มมองดูรองเท้าตัวเองที่มีไอความร้อนพุ่งออกมาเขาเหลือบมองไปด้านหลังก่อนจะเห็นซาร่ากำลังแบกฮีโร่ที่บาดเจ็บสาหัสนั่นขึ้นหลังและกำลังเหาะไปทางบ้านพักตากอากาศของชีน่า (โฟว์)

ฟุ่บ !! ร่างของสตีฟหายไปทันทีตอนนี้เขาใช้ความเร็วของเขาพุ่งไปทางภูเขาซึ่งเป็นหมู่บ้านของโกทแมน

ตู้ม !! โคร่ม !! สตีฟได้ยินเสียงต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ด้านหน้ากำลังโค่นลงมือ

มาแล้วสินะ !! สตีฟคิดในใจก่อนจะเห็นร่างของโกทแมนอยู่ห่างไปไม่ไกล

หน้าต่างโกทแมน Level : 315สิ่งมีชีวิตลึกลับร่างกายท่อนล่างมีขาเป็นกีบเท้าแพะร่างกายคล้ายคนศรีษะมีเขาแพะ ผิวหนังปกคลุมไปด้วยผิวและขนแบบแพะ สกิลของมันนั้นทำให้ผู้ที่อยู่ในระยะหนึ่งกิโลไม่สามารถใช้สกิลพิเศษได้

โว้วไม่กี่เดือนก่อนเลเวลมันยังไม่สามร้อยเลยนี่นาเลเวลเพิ่มขึ้นไวใช้ได้เลยนี่นา สตีฟคิดในใจตอนนั้นเองเจ้าโกทแมนก็สังเกตุเห็นสตีฟจนได้มันคำรามออกมาก่อนจะพุ่งเข้าใส่สตีฟทันที

ก๊าซ !!!!!!!! เจ้าโกทแมนพุ่งเข้าใส่เขาทันทีที่สังเกตุเห็นส่วนสตีฟเองก็ไม่ได้หลบหรือพยายามหลีกเลี่ยงเขาดีดตัวพุ่งเข้าใส่พร้อมต่อยออกไปข้างหน้าเช่นกัน

ตู้ม !! ฟิ้ว !! โคร่ม !! โคร่ม !! โคร่ม !! โคร่ม !! สตีฟและเจ้าโกทแมนปะทะกันอย่างแรงแต่กลับเป็นร่างของโกทแมนนั่นที่ปลิวละลิ่วกลับไปร่างของมันลอยไปกระแทกกับต้นไม้ใหญ่หักโค่นลงไปหลายต้น

“หึ !! ครั้งนี้ตรูไม่เหมือนคราวที่แล้วหรอกเฟ้ยลุกขึ้นมาสิรู้หรอกน่าว่าเอ็งไม่เสร็จด้วยการโจมตีเดียวแบบนี้” สตีฟพูดออกมาพลางยืนรอมันอยู่กับที่สิ้นเสียงคำพูดของสตีฟก็มีท่อนซุงขนาดใหญ่ปลิวมาทางเข้าทันที

ฟิ้ว !! ตู้ม !! เสียงท่อนซุงลอยมาทางเขาสตีฟฉีกยิ้มออกมาก่อนจะยกหมัดขึ้นมาและแยปออกไปทันที

เปรี้ยง !! สตีฟหมัดแยปของสตีฟต่อยเข้าไปที่ท่อนซุงขนาดใหญ่ทันทีที่หมัดของสตีฟปะทะกับท่อนซุงมันก็แตกกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันที

ฟืด !!!! สตีฟได้ยินเสียงหายใจดังๆของเจ้าโกทแมนก่อนจะเห็นร่างของมันค่อยๆเดินเข้ามาหาเขาสตีฟเห็นไหล่ข้างหนึ่งของมันตกอยู่

“โอ้หมัดเดียวถึงกับไหล่หลุดเลยสินะ บอกก่อนนะเฟ้ยหมัดเมื่อครู่น่ะใช้แรงไปครึ่งเดียวเองนะทำไมอ่อนจังฟระ” สตีฟพูด

ก๊าซ !! โกทแมนคำรามเหมือนมันจะรู้ว่าสตีฟกำลังดูถูกมันอยู่มันพุ่งเข้าใส่สตีฟทันที

ผัวะ !! โคร่ม !! ทันทีที่มันพุ่งเข้ามาสตีฟก็แยปหมัดใส่มันกระเด็นกลับไปทางเก่าทันทีมันลุกขึ้นและพุ่งเข้าใส่สตีฟอยู่อย่างนี้หลายรอบจนกระทั่ง

ห้านาทีผ่านไป

“ยอมรับเลยว่าแกมีใจนักสู้จริงๆ หรือเพราะแกมีสติปัญญากันนะเลยไม่คิดจะหนีถ้าเป็นสัตว์กลายพันธ์ที่มีแต่สัญชาติญาณแล้วล่ะก็หนีไปนานแล้ว เอาเป็นว่าจะปล่อยแกไปแล้วกันเพราะตอนนั้นแกก็ปล่อยฉันไปแล้วทั้งๆที่มีโอกาสฆ่าฉันได้” สตีฟมองดูโกทแมนที่นอนสิ้นสภาพอยู่ที่พื้น

ฟืด !! มันหายใจพลางมองสตีฟและพยายามลุกขึ้น

ตู้ม !! สตีฟกระทืบเข้าไปอีกทีที่ท้องมัน

“นอนอยู่นี่ล่ะเฟ้ยไม่ต้องลุกขึ้นมาแล้ว” สตีฟพูดกับมันก่อนจะเดินจากไปและมุ่งหน้าไปที่หมู่บ้านมันทันที

หลังจากสตีฟมาถึงหมู่บ้านที่ครั้งหนึ่งชีน่าหรือโฟว์นั้นเคยถูกจับไปเขาก็พบเข้ากับโกทแมนเลเวลกว่าสองร้อยอีกสองสามตัวเฝ้าหมู่บ้านอยู่เขาจัดการพวกมันอย่างรวดเร็วก่อนจะช่วยเหลือพวกผู้หญิงที่ถูกจับมาออกมา

“มีกันเท่านี้ใช่มั้ย แล้วพวกคุณถูกจับมาเมื่อไหร่” สตีฟถามก่อนเหล่าผู้หญิงที่ถูกจับมาจะรีบบอกสตีฟว่าถูกจับมาเมื่อไหร่และมีกันอยู่กี่คน

“มีอยู่สามสิบกว่าคนสินะ คนที่ถูกจับมาอยู่นี่นานสุดคือสองเดือนก่อน” สตีฟพยักหน้า

“เอาล่ะทุกคนตามผมมาเราจะออกจากนี่กัน” สตีฟพูด

“เดี๋ยวก่อนค่ะคุณจะพาเราหนีเหรอคะ ฉันว่าอย่าดีกว่าคุณอาศัยจังหวะนี้หนีไปเถอะค่ะที่นี่ยังมีโกทแมนอีกตัวที่เลเวลแตกต่างกับตัวอื่นมันเลเวลสามร้อยสิบห้าเลยนะคะ” ผู้หญิงคนหนึ่งพูด

“ไม่ต้องห่วงตัวนั้นผมจัดการไปแล้วล่ะ เห็นอย่างนี้ผมก็เลเวลมากพอตัวเลยนะ” สตีฟพูดทำให้ผู้หญิงที่ถูกจับมาทำหน้าแปลกใจทันทีเพราะถึงแม้พวกเธอจะไม่เคยเห็นใครเลเวล 253 มาก่อนแต่เจ้าโกทแมนนั่นมันเลเวลสูงถึง 315 เลยนะแล้วตอนนี้คนที่มาช่วยพวกเธอบอกว่าจัดการมันไปแล้วเนี่ยนะบ้าชัดๆ

“เชื่อผมเถอะน่าไปกันได้แล้วเร็วอย่ามัวเสียเวลาที่นี่อีกเลยพวกคุณไม่อยากกลับบ้านกันหรือไง” สตีฟพูดก่อนจะเดินนำไปทันทีทำให้เหล่าผู้หญิงที่ถูกจับมามองหน้ากันเองก่อนจะตัดสินใจเชื่อคำพูดของสตีฟและเดินตามเขาไป

กลับไปเราคงต้องหาทางแจ้งเรื่องให้สมาคมฮีโร่เตือนว่าอย่ามาเก็บเลเวลแถวนี้จะดีกว่าดูสิขนาดผ่านไปแค่ไม่กี่เดือนพวกนี้ยังจับคนมาได้ตั้งสามสิบกว่าคนเราเองก็ไม่รู้เหลือโกทแมนอยู่อีกกี่ตัวถึงเจ้าพวกนี้จะไม่ได้ทำอันตรายเหล่าคนที่ถูกจับมาแต่พวกเธอก็ต้องอยู่ที่นี่ไปตลอดจนกว่าจะมีคนแบบเรามาช่วยออกไป สตีฟคิดในใจโดยไม่รู้เลยว่าวันข้างหน้าเขาจะต้องสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเจ้าโกทแมนตัวที่เขาปล่อยมันไป

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 169 ตบ !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 169 ตบ !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้