เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย! [เล่ม 2]

    บทที่ 60 : มอบรางวัลด้วยเลือด [จบเล่ม 2]

    บทที่ 60 : มอบรางวัลด้วยเลือด


    การต่อสู้จบลง สนามประลองแบบจำลองก็ได้หายไป อาคุมุลืมตาขึ้นมาก็พบว่าเขาอยู่ที่สนามประลองของจักรวรรดิไดจิเสียแล้ว เขามองไปรอบ ๆ ขณะเดียวกันกับเสียงตอบรับที่ดังมาจากผู้ชมทั่วทั้งสนามประลองอย่างครึกครื้น


    “อาคุมุชนะจริง ๆ ด้วย?!!”

    “เขาสู้แบบนั้นได้ยังไงกันนะ? โดนรุมนั่นน่ะ”

    “เจ้าเด็กคนนี้ต้องแข็งแกร่งขนาดไหนกันเนี่ย?! แน่ใจนะว่าไม่ใช่นักเวทของจักรวรรดิ?”

    “ตามดูเจ้าหนูนี่มาตั้งแต่วันแรก ไม่ทำให้ผิดหวังเลย!”

    …


    “ในรอบนี้เราสามารถหาผู้ชนะเลิศได้เลยล่ะครับทุกท่าน! ผู้ชนะการประลองของจักรวรรดิไดจิในครั้งนี้คือ… คาอิคะ อาคุมุ!!!” ผู้คุมสนามประกาศออกไปอย่างเป็นทางการด้วยผลการต่อสู้ที่เป็นเอกฉันท์


    กลางสนามประลองที่มีผู้ชมเป็นจำนวนมาก คู่ต่อสู้ทั้งหกคนของอาคุมุนั้นนอนบาดเจ็บอยู่ที่พื้น โดยมีอาคุมุยืนอยู่ท่ามกลางคนเหล่านั้น แม้การบาดเจ็บจะไม่ได้สาหัสมากนัก แต่ร่องรอยบาดแผลตามที่เห็นคงต้องใช้เวลาพอสมควร


    ‘ไม่มีใครตายเพราะเมื่อพลังชีวิตแบบจำลองหมดไปก็จะถูกส่งออกมาทันทีสินะ’ อาคุมุที่ไม่ได้เข้าใจเกี่ยวกับทักษะสร้างภาพลวงตาของราชันจอมเวทอาวุโสนี้มากนัก ทำได้เพียงวิเคราะห์ในสิ่งที่เห็น เพราะในอนาคตเขาอาจจะได้พบเจอกับคนผู้นี้อีกอย่างแน่นอน


    “ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันทุกคนพักฟื้นร่างกายและรักษาบาดแผลกันก่อนนะครับ” ผู้คุมสนามพูดขึ้นมาเพียงเท่านั้น อาคุมุจึงเดินกลับไปยังที่นั่งสำหรับชมการประลอง


    “ลำดับต่อไปจะเป็นการมอบรางวัลให้แก่ผู้ชนะเลิศการประลอง ซึ่งจะเริ่มในไม่ช้านี้ เดิมทีแล้วจะมอบให้กับ 2 คนที่เข้าสู่การประลองรอบสุดท้าย แต่ในครั้งนี้ได้เปลี่ยนแปลงไปจึงจะมอบรางวัลให้ครบทั้ง 8 คนครับ” ผู้คุมสนามพูดต่อ


    เมื่ออาคุมุเดินไปถึง คาเอเกะก็กล่าวถามในทันที


    “ไม่บาดเจ็บมากใช่ไหมครับนายน้อย?”


    “ใช่ครับ ฟื้นตัวดีแล้วล่ะ แล้วก็…” อาคุมุพูดยังไม่ทันจบประโยค เขาก็ต้องหยุดชะงักไปเพราะสิ่งที่ผู้คุมสนามพูด


    “ในการมอบรางวัลให้แก่ผู้เข้าแข่งขันและผู้ชนะเลิศ องค์จักรพรรดิของเราทรงมอบรางวัลภายใต้สถานะไร้เวทมนตร์เช่นเดิมครับ”


    “ภายใต้สถานะไร้เวทมนตร์? หมายถึงอะไรครับ?” อาคุมุกล่าวถามกับคาเอเกะ


    “จากที่ได้ยินมา การประลองของจักรวรรดิได้มีมาอย่างยาวนานแล้วล่ะครับ…”


    “ครั้งหนึ่งเคยมีเหตุการณ์ที่องค์จักรพรรดิไม่พอใจในความพ่ายแพ้ขององค์ชายน้อย โดยพ่ายแพ้ให้กับเด็กหนุ่มมากฝีมือที่ยังมีอายุน้อยในรอบชิงชนะเลิศ องค์จักรพรรดิจึงลงมือกับเด็กหนุ่มคนนั้นด้วยพลังเวทมนตร์ดาบแห่งแสง เสียชีวิตในดาบเดียว”


    “จักรพรรดิองค์ก่อนจึงใช้วิธีนี้เพื่อความสบายใจของผู้เข้าแข่งขันและผู้ชมในการมอบรางวัล พลังเวทขององค์จักรพรรดิจะถูกปิดผนึกไว้และจะไม่ถืออาวุธใด ๆ ทั้งสิ้น นอกจากนั้นคือทหารหรือผู้ใกล้ชิดขององค์จักรพรรดิจะต้องอยู่ห่างอย่างน้อย 10 เมตร ผู้เข้ารับรางวัลทำตัวได้ตามปกติครับ” คาเอเกะพูดจบ อาคุมุก็มีความคิดบางอย่างผุดขึ้นมาในทันที


    “ก็เท่ากับว่าจะมีแค่ตัวคนรับรางวัลกับองค์จักรพรรดิในระยะ 10 เมตรสินะครับ องค์จักรพรรดิจะไร้ซึ่งพลังเวทและไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากป้องกันตัว” อาคุมุพูดออกไป ทำให้คาเอเกะตกใจในสิ่งที่ได้ยิน


    “นายน้อยคิดจะทำอะไรเหรอครับ? ถ้าทำอะไรเกินตัวจะออกมาได้ยากมาก ๆ เลยนะครับ”


    “ผมแค่คิดอะไรสนุก ๆ ไว้น่ะครับ นั่น… องค์ชายชูยะนี่!” ขณะที่อาคุมุพูดก็เหลือบไปเห็นองค์ชายชูยะและอากิระที่กำลังเดินมาทางนี้


    ‘มาได้ถูกจังหวะจริง ๆ เลยนะครับ นี่แหละคนที่จะคอยช่วยหลังจากฉันทำตามแผน’


    “ยินดีด้วยน้องชาย! พวกเราได้ยินมาตลอดทางเลยล่ะเรื่องที่นายชนะทุกคนมาได้ สุดยอดจริง ๆ เลย” องค์ชายชูยะพูดเมื่อเดินมาถึง


    “ขอบคุณครับองค์ชาย ลุงอากิระ”


    “ลำดับต่อไปจะเป็นการมอบรางวัลให้แก่เหล่าผู้เข้าแข่งขันในรอบ 8 คนสุดท้ายครับ!!!” พิธีกรคนเดิมได้กลับมาและใช้ทักษะคลื่นเสียงในการประกาศเช่นเดิม อาคุมุที่ได้ยินอย่างนั้นจึงเตรียมที่จะเดินไปยังกลางสนามประลอง


    “ผมไปก่อนนะครับ” เขาหันไปบอกกับทุกคนพร้อมกับจับดาบแห่งราชันไว้แน่น ไม่ได้เก็บไว้ในฝักดาบแต่อย่างใด หลังจากนั้นจึงเดินลงไปที่สนามประลอง


    อาคุมุ รินและคนอื่น ๆ มายืนอยู่ที่สนามประลองจนครบ องค์จักรพรรดิที่ยังคงอยู่ข้างบนนั้นได้เตรียมที่จะกระทำการบางอย่างกับตัวเขาเอง


    “องค์จักรพรรดิของเรากำลังทำการผนึกพลังเอาไว้ และผู้ที่ได้รับรางวัลทั้ง 8 คนมากันพร้อมแล้วล่ะครับ!!” พิธีกรกล่าวด้วยเสียงที่ดังก้องไปทั่วทั้งสนามประลอง


    ตึ้ง!


    องค์จักรพรรดินั้นได้ประทับฝ่ามือลงไปยังแท่นที่อยู่ข้าง ๆ ตัว แสงสีฟ้าได้ออกมาจากแท่นพร้อมกับเข้าปกคลุมร่างขององค์จักรพรรดิไว้ ไม่นานนักก็ค่อย ๆ จางหายไป แต่สิ่งที่ปรากฏขึ้นหลังจากนั้นคือผนึกที่แท้จริง


    ‘นั่นมันคือ… สิ่งที่ฉันรอให้มันเกิดหรือเปล่านะ?’


    สิ่งที่มีรูปร่างคล้ายโซ่ตรวนที่มีออร่าพลังเวทสีฟ้าแผ่ออกมาได้พันรอบข้อมือทั้งสองขององค์จักรพรรดิไว้ หลังจากนั้นองค์จักรพรรดิจึงกระโดดลงมายังสนามประลอง


    “การที่ผู้มีพรสวรรค์ปรากฏตัวขึ้นในจักรวรรดิของเรา นับว่าเป็นเรื่องน่ายินดียิ่ง หากได้ผู้ที่มีความสามารถโดดเด่นเช่นนี้เข้ามาอยู่เพื่อเป็นรั้วของประชาชนล่ะก็… อันตรายใด ๆ คงมิอาจคืบคลานเข้ามาเป็นแน่” องค์จักรพรรดิพูดด้วยเสียงที่ดังกระหึ่ม ขณะเดียวกันก็จ้องมองมาที่อาคุมุ


    ‘กับผีน่ะสิ! นี่มันยังให้โอกาสฉันเลือกที่จะเข้าไปอีกงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ’


    “สำหรับบางคนที่เป็นนักเวทของจักรวรรดิอยู่แล้ว ก็ขอให้ทำงานเพื่อประชาชนต่อไป สำหรับคนอื่น ๆ ก็… ยินดีต้อนรับทุกเมื่อ”


    “จักรพรรดิอย่างเรานอกเรื่องมามากพอแล้ว เริ่มประกาศรางวัลเลย” องค์จักรพรรดิพูดพร้อมกับมองไปยังพิธีกร


    “ครับ! ลำดับต่อไปจะเป็นการมอบรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขันและผู้ชนะเลิศในรอบ 8 คนสุดท้ายครับ”


    “เริ่มจากผู้เข้าแข่งขัน ฮิบาริ…”


    การมอบรางวัลได้เริ่มจากฮิบาริ ไล่เรียงขึ้นไปเรื่อย ๆ ตามลำดับของผู้ที่พ่ายแพ้ไปก่อน จนกระทั่งมาถึงผู้ชนะเลิศอย่างอาคุมุ


    “สุดท้าย… ผู้ชนะเลิศการประลองของจักรวรรดิไดจิในครั้งนี้… คาอิดะ อาคุมุ!!!” สิ้นเสียงของพิธีกร อาคุมุจึงเดินเข้าไปหาองค์จักรพรรดิพร้อมกับคุกเข่าลงหนึ่งข้างและก้มหน้าลงเล็กน้อย ดาบแห่งราชันของเขายังคงอยู่ในมือ


    “รางวัลสำหรับผู้ชนะเลิศในครั้งนี้… ทอง 100,000 เหรียญ อัญมณี 30 เม็ด ตราสัญลักษณ์ระดับทองและของสำคัญอย่างผ้าพันแผล”


    อาคุมุรับของรางวัลมาและเก็บใส่กระเป๋าในทันที เขาไม่ได้เอ่ยคำใด ๆ ในตอนที่องค์จักรพรรดิพูดขึ้นหรือตอนมอบรางวัลให้กับเขา แม้ว่าเขาจะไม่รู้วิธีใช้ของเหล่านี้เลยก็ตาม… ยกเว้นผ้าพันแผล


    ‘ผ้าพันแผลนี่มันขู่ฉันชัด ๆ เลยนะ!’ เมื่ออาคุมุเก็บของเสร็จ เขาก็ยังคงนั่งและก้มหน้าอยู่ในท่านั้น


    “เล่นเล่ห์เพทุบาย แกต้องมอบรางวัลให้ฉันด้วยเลือด!!” อาคุมุที่ยังคงจับดาบแห่งราชันอยู่ก็ได้แทงไปยังหน้าท้องขององค์จักรพรรดิ


    “ดาบมังกรอัสนี!!!”


    ตู้มมมม!!!


    เกิดการโจมตีขึ้น ซึ่งเป็นการโจมตีที่ไม่มีใครสามารถตั้งตัวได้ทัน เสียงระเบิดจากการโจมตีนั้นดังสนั่นและสร้างความตกใจให้กับผู้คนทั่วทั้งสนามประลอง


    ‘ระเบิดจากภายใน มันต้องตายอย่างแน่นอน’


    “บาทาไร้เงา” อาคุมุใช้ทักษะบาทาไร้เงาเคลื่อนที่ออกจากตำแหน่งของสนามประลองในทันที


    “เพลิงสีชาดคำราม!!!” ซาบาราชินั้นโจมตีตามหลังอาคุมุมาด้วยความรวดเร็ว


    ตู้มมมม!!!


    “อ่อก! จ… เจ็บชะมัด”


    “ไล่ตามมันไปซะ! การเคลื่อนที่แบบนั้นของมันจับทางได้ยากมาก!! หมอหลวงรีบรักษาองค์จักรพรรดิโดยเร็ว!”


    “ตาข่ายอัสนี!! พันธนาการ!!”


    ตู้ม!

    ตู้มม!!

    ตู้มมม!!!


    เสียงระเบิดจากการโจมตีได้ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ถึงแม้ว่าการโจมตีส่วนใหญ่จะไม่สามารถโจมตีโดนอาคุมุได้ก็ตาม แต่ทักษะที่โจมตีโดนเขานั้นล้วนเป็นเป็นทักษะจากผู้ที่แข็งแกร่ง โดยเฉพาะซาบาราชิ


    ‘บ้าจริง! ป้องกันไม่ทันแล้ว?!’


    ตู้มมมม!!!


    “รีบตรงไปที่ป่าเถอะน้องชาย!” องค์ชายชูยะเข้ามารับการโจมตีนั้นไว้ พร้อมกับอากิระและคาเอเกะที่มาช่วยระวังหลัง


    “ขอบคุณนะครับ” อาคุมุที่เห็นอย่างนั้นจึงใช้ทักษะบาทาไร้เงาและมุ่งหน้าไปที่ป่าใกล้ ๆ นี้ แต่แล้วก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น


    “อึ่ก?! น… นี่มันอะไรกัน?”


    ตู้มมมม!!!


    อาคุมุได้ถูกทักษะบางอย่างที่มีสีม่วงเข้มโจมตีเข้ามาเพียงครั้งเดียว เกิดการระเบิดเป็นวงกว้างและทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสในทันที แต่ในการระเบิดนั้นอาคุมุก็ได้ถูกใครบางคนอุ้มมาราวกับว่ากำลังช่วยเหลือเขา


    ด้วยอาการบาดเจ็บที่ค่อนข้างหนัก เนื่องจากทักษะที่โจมตีใส่นั้นมีความรุนแรง อาคุมุจึงทำได้เพียงมองไปยังผู้ที่กำลังอุ้มเขาอยู่ในขณะที่กำลังวิ่งด้วยความเร็ว


    “คุณโทชิ… อ… อีกแล้วเหรอครับ?” อาคุมุที่มีแรงพูดเพียงเท่านั้นก็สลบไป…


    ------------------------------------------------------------------------


    ก็จะขอจบเล่ม 2 และขอกดปุ่มจบไว้เท่านี้นะครับ… แผนของอาคุมุจะสำเร็จหรือไม่นั้นก็ไม่สามารถทราบได้ การช่วยเหลือของโทชินั้นไม่รู้ว่าจะเปลี่ยนแปลงชีวิตของอาคุมุอย่างไร หรือโทชิจะช่วยไม่สำเร็จ? อาคุมุจะฟื้นขึ้นมาได้หรือไม่? หรือเขาจะหลับไปตลอดกาลเพราะอาการบาดเจ็บ? ความแค้นระหว่างจักรวรรดิและตัวของอาคุมุเองนั้นเกิดขึ้นอีกอย่างแน่นอน ขอบคุณสำหรับการติดตามนะครับ เล่ม 3 จะออกตอนไหนไรท์เองก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ขอบคุณครับ


    MIN-G