เช้าวันรุ่งขึ้นสองสาวขออนุญาตหลินฝานเพื่อไปสำรวจเมืองเขตที่ 10 และเที่ยวเล่นกันสองคน
“พี่หลินพวกหนูขอไปเที่ยวรอบ ๆ เมืองก่อนนะ ไว้หนูจะกลับมาเย็นๆ” หลินปิงกล่าวออกมา
“ได้สิแต่ดูแลตัวเองด้วยละ อย่าไปมีปัญหาเหมือนในเรือเหาะอีก หากเป็คุณชายคนอื่นพวกน้องอาจจะไม่รอดแบบรอบที่ผ่านมานะ”หลินฝานกล่าวเตือนน้องสาวและเพื่อนของเธอไป
เมื่อสองสาวออกไปแล้วหลินฝานก็เดินออกเดินทางเพื่อไปซื้อบ้านแต่ในขณะที่หลินฝาน กำลังจะออกเดินทางนั้น
“สวัสดีครับคุณหลินคุณชายจูให้กระผมมานำทางท่านไปยังสมาคมผังเมืองเพื่อซื้อบ้านของท่านครับ” พ่อบ้านประจำตัวของจูิกล่าวออกมา
“โอ๋ฝากขอบคุณคุณชายจูด้วยนะครับ นำทางได้เลย”หลินฝานกล่าวออกมาและเดินตามพ่อบ้านคนนั้นไป
“ถึงแล้วครับที่นี้คือสมาคมผังเมือง คุณหลินสามารถเลือกได้เลยครับว่าท่าน้าอาศัยอยู่ตรงไหน” พ่อบ้านตระกูลจูกล่าวออกมา
“ผมอยากได้บ้านที่สามารถขายสินค้าประเภทยา หรือสมุนไพรอะไรพวกนี้ครับ”หลินฝานกล่าวความ้าของตัวเองออกมา
“โอ๋คุณชายหลินจะเปิดร้านขายยาหรือขอครับ หากเป็แบบนั้นกระผมขอแนะนำที่จุดนี้เลยครับมีผู้คนเดินผ่านมากมาย อีกทั้งยังเป็สถานที่ที่พวกนักล่าต้องเดินผ่านหาก้าไปสมาคมนักล่าอีกด้วย”พ่อบ้านตระกูลจูแนะนำหลินในขึ้นมา
เมื่อหลินฝานสังเกตบ้านหลังกลับพบว่าเขานั้นชอบบ้านหลังมีเป็อย่างมากเพราะเป็แบบที่เขา้าพอดี บ้าน 2 ชั้น 4 ห้องนอน 4 ห้องน้ำ 1 ห้องนั่งเล่นและชั้น 1 ยังเป็ที่สถานที่โล่ง สามารถจัดตั้งแผงขายสินค้าได้ตาม้า
“ขอบคุณพ่อบ้านมากครับผมชอบบ้านหลังนี้มาก เพียงแต่ราคามันไม่น่าจะเบาเลยนะครับสภาพแบบนี้แถมจุดค้าขายดีมากอีกด้วย” หลินฝานกล่าวออกมา
“คุณหลินไม่ต้องเป็ห่วงครับเื่นี้เป็เื่ง่ายมากครับ เพียงแค่คุณชายยื่นบัตรนักล่าระดับ S ก็จะได้รับส่วนลด 20% ครับ”พ่อบ้านตระกูลจูกล่าวแนะนำอีกครั้ง
จากนั้นหลินฝานจึงทำตามที่พ่อบ้านตระกูลจูแนะนำและเข้าไปชำระค้าบ้านในทันทีโยที่ผู้ดูแลได้มอบกุญแจบ้านมาให้หลินฝานและขอบคุณหลินฝานในทันที
“เท่านี้ฉันก็ได้บ้านมาแล้วเหลือเพียงจัดแต่งร้านขายยาเท่านั้น”
หลินฝานกล่าวออกมา
“คุณหลินหากคุณ้าเปิดร้านขายยานั้น คุณหลินต้องไปลงทะเบียนที่สมาคมปรุงยาเสียก่อนนะครับหากไม่ทำตามกฏท่านจะโดนพวกเขารังแกได้”
พ่อบ้านกล่าวออกมา
“ที่เขตมีมีการรังแกแบบนี้ด้วยหรอเป็อย่างที่ผมคิดจริงๆสินะว่าเจาถิ่นคงไม่ยอมมาให้คนหน้าใหม่อย่างผมมาแบ่งเค้กของพวกเขาหรอกใช่ไหมละ”
หลินฝานกล่าวกับพ่อบ้านตระกูลจู
“เป็อย่างที่คุณหลินกล่าวมานั้นละครับแต่เื่นี้ทางตระกูลจูสามารถช่วยคุณหลินได้เพียงแต่ต้องไปเจรจากับคุณชายจูเสียก่อน”
“ไม่เป็ไรฉันสามารถจัดการให้คุณหลินได้ทันที วันพรุ่งนี้จะให้พ่อบ้านนำใบอนุญาตค้าขายยาไปให้รวมถึงสมุนไพรด้วย”
อยู่ ๆคุณชายจูก็เดินเข้ามาและกล่าวออกมา
“คุณชายจู” พ่อบ้านกล่าวและก้มหัวเพื่อเป็การทักทาย
“ขอบคุณคุณชายจูหากคุณชายมีอะไรที่ข้าสามารถช่วยท่านได้ รบกวนท่านบอกข้ามาได้เลย” หลินฝานกล่าวออกมาเพื่อเป็การขอบคุณคุณชายจู
“คุณหลินท่านไม่ต้องห่วง เื่นี้ข้ารบกวนท่านแน่ ๆ แต่ไม่ใช่เร็ว ๆ เอาละ พวกเราไปดูบ้านหลังใหม่ของท่านดีกว่าอย่ามายืนกันตรงนี้เลย”คุณชายจูกล่าวออกมาและ ทุกคนพากันเดินไปที่บ้านหลังใหม่ของหลินฝาน
“เป็บ้านที่ดีจริงๆ ดีกว่าในรูปถ่ายเสียอีก แต่ทำไมมีมีใครมาซื้อเลยละราคามันก็ไม่ได้แพงขนาดนั้นเสียหน่อย”หลินฝานกล่าวออกมาและหันหน้าไปทางคุณชายจู
“ฮ่า ฮ่า ฮ่าเื่นั้นมันง่ายมาก เพราะบ้านหลังนี้เป็ของตระกูลจูและไม่ได้นำออกมาขายเพียงแต่คุณหลิน้าข้าก็เลยให้พ่อบ้านนำไปขายที่สมาคมผังเมืองนั้นเอง”
คุณชายจูกล่าวออกมา
“เอ๊ะ เหตุใดคุณชายต้องกระทำแบบนี้ด้วยหรอหรือว่าท่านคิดว่าข้านั้นไม่มีเงินในการซื้อบ้าน” หลินฝานกล่าวออกมาอย่างไม่ชอบใจนัก
“ไม่ใช่อย่างที่คุณหลินคิดหรอกเพียงแต่หากคุณหลินเข้ามาค้าขายในเขตของตระกูลจูนั้น ข้าสามารถดูแลคุณหลินได้หากอนาคตไม่สิต้องมีอยู่แล้วปัญหาที่จะเกิดเพราะ วงการค้าขายยานั้นมันดุเดือดกว่าสิ่งอื่นมากนัก”จูิกล่าวบอกเหตุผลที่เขาต้องทำอย่างนี้กับหลินฝาน
“หรือว่าที่นี้มีร้านขายยาอยู่แล้วอย่างนั้นหรอ” หลินฝานกล่าวถามออกมา
“ใช่แล้วละ ทุกๆ เมืองจะมีร้านขายยาอยู่แล้ว โดยเฉพาะ ร้านยาแห่งแสง พวกเขานั้นมีอยู่ทุก ๆที่ระดับต้น ๆ ด้วยความหนุนหลังจากนักล่าระดับ S หรือมากกว่านั้นฉันเองก็ไม่ทราบเพียงแต่ร้านใหนขายยามากกว่าพวกเขานั้น จะมีคนคอยรังควานอยู่เสมอไปหากไม่มีคนหนุนหลัง”จูิกล่าวออกมาตามความจริง