ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

    บทที่ 78: อันดับหนึ่งอย่างท่วมท้น


    บทที่ 78: อันดับหนึ่งอย่างท่วมท้น


    หลังจากจัดการกับอุปสรรคที่น่ารำคาญทั้งสองไปแล้ว หุบเขาอสูรคลั่งก็ไม่มีสิ่งใดมาขัดขวางการ "เก็บเกี่ยว" ของหลิงเซียวได้อีก


    เวลาที่เหลืออีกเกือบสองวันเต็ม เขาได้อุทิศมันให้กับการกวาดล้าง!


    เขาไม่ได้สนใจที่จะพักผ่อน ไม่ได้สนใจที่จะหลบซ่อน ร่างของเขาพุ่งทะยานไปทั่วทั้งหุบเขา ที่ใดมีกลิ่นอายของสัตว์อสูรหนาแน่น ที่นั่นจะต้องปรากฏเงาสีดำและพายุแห่งคมกระบี่ตามไปในเวลาไม่ถึงหนึ่งก้านธูป!


    เพลงกระบี่อสูรพันคมถูกใช้งานครั้งแล้วครั้งเล่าจนคล่องแคล่วขึ้นเรื่อยๆ จากที่เคยต้องใช้เวลาในการรวบรวมพลัง บัดนี้เขาสามารถสร้างเงากระบี่นับร้อยสายออกมาได้ในชั่วพริบตา!


    ...


    ณ จัตุรัสกลางเมืองระฟ้า บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบงันที่น่าอึดอัด


    สายตานับหมื่นคู่จับจ้องไปยังกระจกวารีขนาดมหึมาที่กำลังฉายภาพการจัดอันดับคะแนน และตัวเลขบนนั้นก็กำลังเปลี่ยนแปลงไปในอัตราที่น่าสะพรึงกลัว!


    อันดับหนึ่ง: หลิงเซียว - 5,800 คะแนน


    อันดับหนึ่ง: หลิงเซียว - 6,200 คะแนน


    อันดับหนึ่ง: หลิงเซียว - 7,000 คะแนน


    คะแนนของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง! ในขณะที่อันดับสอง...หลี่ซิงเยว่ (ที่ฟื้นตัวกลับมาล่าต่ออย่างยากลำบาก) มีคะแนนอยู่ที่ 890 คะแนน และอันดับสาม...หวังเล่ย (ที่เพิ่งฟื้นสติและกำลังไล่ล่าอสูรอย่างบ้าคลั่งเพื่อกู้หน้า) มีคะแนนอยู่ที่ 850 คะแนน


    "นี่มัน...นี่มันไม่ใช่การทดสอบแล้ว..." ชายคนหนึ่งพึมพำออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ "นี่มันการสังหารหมู่ชัดๆ! เขากำลังจะฆ่าอสูรทั้งหุบเขาด้วยตัวคนเดียว!"


    บนแท่นชมการประลอง สีหน้าของผู้นำตระกูลหวังและตระกูลหลี่ดำคล้ำจนน่ากลัว ความหยิ่งทะนงที่พวกเขามีต่อบุตรหลานของตนเอง บัดนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นความอัปยศและความหวาดกลัวอย่างสุดซึ้ง


    "สัตว์ประหลาด...สัตว์ประหลาดโดยแท้!" ผู้นำตระกูลหวังกำที่วางแขนจนแตกละเอียด 


    "หวังเล่ยแพ้แล้ว...แพ้อย่างยับเยิน!"


    ในขณะเดียวกัน ที่นั่งประธานสูงสุด 


    เจ้าเมืองแห่งเมืองระฟ้าและผู้บัญชาการเว่ยหลงกำลังจ้องมองตัวเลขนั้นด้วยแววตาที่ลึกล้ำ


    "พลังทำลายล้างระดับนี้...ความเร็วในการสังหารระดับนี้...และที่สำคัญที่สุดคือพลังลมปราณที่ดูเหมือนจะไม่มีวันหมดสิ้น" เว่ยหลงกล่าวเสียงเครียด "เด็กคนนี้...รากฐานของเขามันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"


    เจ้าเมืองไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่ลูบเคราของตนเองเบาๆ แต่ในดวงตาของเขากลับฉายแววสนใจอย่างถึงที่สุด


     "อสูรผมเงิน...หลิงเซียว...น่าสนใจ...น่าสนใจจริงๆ"


    ...


    เมื่อเวลาสามวันสิ้นสุดลง แสงสีทองก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งหุบเขาอสูรคลั่ง และร่างของผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดก็ถูกส่งตัวกลับออกมายังลานประลองกลางจัตุรัสในทันที


    ผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่อยู่ในสภาพอิดโรยและบาดเจ็บ หลายคนมีสีหน้าที่ซีดเผือดเมื่อนึกถึงประสบการณ์สามวันที่ผ่านมา


    หวังเล่ยและหลี่ซิงเยว่ยืนแยกกันอยู่คนละมุม ใบหน้าของพวกเขามืดครึ้มและเต็มไปด้วยความไม่พอใจ พวกเขาทั้งสองผ่านเข้ารอบมาได้ แต่กลับเป็นความสำเร็จที่น่าอัปยศที่สุดในชีวิต


    และท่ามกลางคนเหล่านั้น มีเพียงร่างเดียวที่ยังคงสงบนิ่ง...


    หลิงเซียวในชุดสีดำยังคงสะอาดสะอ้าน ราวกับว่าเขาไม่ได้ผ่านการต่อสู้ใดๆ มาเลย กลิ่นอายของเขาสงบนิ่งจนน่ากลัว


    เว่ยหลงก้าวออกมาเบื้องหน้าและประกาศผลการทดสอบด่านแรกด้วยน้ำเสียงที่ดังก้อง


    "การทดสอบด่านที่หนึ่งสิ้นสุดลง! ผู้ที่มีคะแนนสูงสุดห้าสิบคนได้ถูกคัดเลือกแล้ว!"


    เขาหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะหันไปมองหลิงเซียวด้วยสายตาที่ซับซ้อน และประกาศผลคะแนนสุดท้ายที่ทำให้ทุกคนต้องหยุดหายใจ


    "และผู้ชนะเล...อันดับหนึ่ง...อสูรผมเงิน หลิงเซียว!"


    "ด้วยคะแนนรวมทั้งหมด...หนึ่งหมื่นห้าพันแปดร้อยคะแนน!!!"


    เป็นคะแนนที่ทำลายสถิติทั้งหมดของการทดสอบประตูมังกรนับตั้งแต่ก่อตั้งมา!

    คล้ายกับเรื่องตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ ที่คุณอ่าน