เมื่อรักมาเยือน

        @ ณ.หน้าห้องคนป่วย.

        เจอาร์ กับแทน เดินออกจากห้อง​คนป่วยพร้อมกัน

        " ตกลง..มันยังไงกัน.." แทน ยังคงไม่ค่อยเข้าใจ เ๱ื่๵๹ทั้งหมด

        " ผม..จะรับผิดชอบเองครับพี่.." ทิวาเดินออกมาได้ยิน แทน พูดกับ เจอาร์ พอดี

        " นาย..จะรับผิดชอบยังไง..กับ ยายแพรว "

        " ผม..จะแต่งงาน กับ แพรว ครับ " ชายหนุ่ม ตอบแบบมั่นใจ

        " นาย..แน่ใจ..นะ "

        " ครับ " ทิวา แสดงความเป็๞ ลูกผู้ชายพอ

        " แต่..พี่แทน..ต้อง..ช่วย..ผมนะครับ.."

        " ฉัน..ไม่.แตะ..นาย..อีก..ก็บุญแล้ว..ยังมีหน้ามาให้ฉันช่วยอีก"

        " นะ..ครับพี่.." ทิวา ยกมือไหว้ พี่ชายของ หญิงสาว เขารู้ตัวดีว่า แพรว ต้องไม่ยกโทษให้เขาง่าย ง่ายแน่

        " มึง..ก็..ช่วย..มัน..หน่อยสิว่ะ.." เจอาร์หันมาช่วยพูดอีกแรง

        แทน ทำท่าคิด เขาเดินไปเดินมาหน้าห้องคนป่วยอยู่นาน

        " เอ้อ..กู..จะลอง..พูดกับ ยายแพรวเอง แต่ต้องไม่ใช่ตอนนี้ เพราะ ยายแพรว คงต้องใช้เวลา "

        " ครับ..พี่..ขอบคุณ ครับพี่.." ทิวา ดีใจเดินเข้าไปจับมือ แทนเขย่าเบา เบา เหมือนเด็กที่ได้ของเล่นก็ไม่ปาน พลอยทำให้ ทุกคน ยิิ้มออกมาได้

        " กลับ..กัน..เดี่ยวค่อยมาใหม่ " แทนเป็๞คนสรุปในที่สุด

        @ ในรถ ของนนท์

        " น่า..สงสาร..คุณแพรว เธอ นะคะพี่นนท์ " รัญ พูดออกมาด้วย น้ำเสียงเศร้า เศร้า นนท์ จอดรถ เข้าข้างทางทันที

        " ระหว่างเรา..พี่จะไม่ยอมให้เป็๲ แบบนี้เด็ดขาด "

        " พี่นนท์..สัญญา..นะคะ.."

        " ครับ.." ชายหนุ่มจับมือหญิงสาวและดึงร่างบางมากอดและหอมแก้มเธอ เบา เบา ทำให้หญิงสาว อบอุ่นในหัวใจขึ้นมาทันที

        " รัญ..เป็๞..ผู้หญิง ที่โชคดี จัง เลยค่ะ " หญิงสาว เอ่ยออกมาพร้อมกับเงยหน้ามาหอมแก้มชายหนุ่มและกะจะเขยิบตัวออกมาเพื่อ ให้ชายหนุ่มจะได้ขับรถกลับบ้าน แต่เป็๞การว่า ชายหนุ่ม ดึงร่างบางกลับมาและประกบริมฝีปากหนานุ่มของเขาที่เรียวปากบาง บาง ของหญิงสาว ลิ้นอุ่นๆ ของเขา มันช่างสามารถทำเอาหัวใจ และร่างกาย ของหญิงสาว อ่อนระทวยได้ทุกครั้งเลยทีเดียว นนท์ ยังคง ควานหาความหวานอยู่อย่างนั้น เขาถอนริมฝีปากหนานุ่มออกมาและตามมาด้วย จมูกโด่ง ของเขาค่อย ค่อย ไซร้ซอกคอของหญิงสาว จนมันทำให้ รัญ ร้อนรุ่มในกาย มันวาบหวิว เสียวซ่านไปหมด

        " พอแล้วค่ะ..พี่นนท์..นี่ในรถ..นะคะ.."  หญิงสาว ค่อยๆ ดันร่างกายกำยำ ของนนท์ออกเบา เบา

        " อือออ.." นนท์ ทำท่าทางเหมือนโดยขัดใจ เขาเงยหน้ามองหญิงสาว และก้มจุฟฟหน้าผากอีกครั้ง ก่อนจะหันไปขับรถออกไปจากที่นั้น

        @ หลายวันต่อมา

        @ ณ. บ้านของแพรว

        แพรว ออกจาก โรงพยาบาล มาพักฟื้นที่บ้าน สภาพจิตใจของ แพรว ยังคงไม่สู้ดีนัก เธอนั่งเล่นที่ระเบียง มองออกไป ดูดอกไม้สีสวยสดใส แต่จิตใจของเธอมันไม่ได้เบิกบานเลย เธอยังคงเศร้าเสียใจ กับการสูญเสีย ครั้งยิ่งใหญ่ เธอเผลอ ลูบท้องของเธอเบา เบา เพียงครู่เดียว น้ำตาไม่รู้มาจากใหน มันไหลออกมาเป็๲สาย เหมือนทำนบแตกอย่างไงอย่างนั้น

        " แพรว.." เสียงเรียกที่คุ้นหู ทำเอาเธอ ค่อย ค่อย หันไปตาม เสียงเรียกนั้น

        " พี่แทน..." หญิงสาว เอ่ยได้เพียงเท่านั้น น้ำตาก็ไหลนักกว่าเดิมอีก

        " ทำไม คิดถึง พี่มาก หรือไงเรา " ชายหนุ่ม แย่หญิงสาวเล่นเหมือนทุกครั้ง

        " ค่ะ คิดถึงมากด้วย.." หญิงสาวยิ้มหวานประจบ ชายหนุ่ม

        " เรา เป็๞ไงบ้าง สภาพจิตใจนะ "  แทน เดินมาใกล้และนั่งลงข้าง ข้างน้องสาว หญิงสาว เกาะแขน ชายหนุ่ม แล้วค่อยๆซบศีรษะ ที่อกกว้างของชายหนุ่มเบา เบา

        " พี่แทน ไม่โกรธ แพรว หรือค่ะ ที่แพรวทำตัวเหลวไหล " หญิงสาว ถามพี่ชายของเธอ ทั้งๆในใจยังหวั่นๆ อยู่เลย

        " ตอนแรก พี่ยอมรับว่า โกรธมาก แต่พี่ก็สงสาร ตัวเองที่ต้อง สูญเสียหลานไป " ชายหนุ่ม ตอบหญิงสาว เบา เบา และเอื้อมมือไปกอดไหล่ของเธอใว้เพียงได้แต่ปลอบโยน หญิงสาว

        แพรวได้ยินดังนั้น น้ำตาที่มันไหลอยู่แล้วก็ไหลเพิ่มมาอีกเป็๲เท่าตัว

        " แพรว  เสียใจค่ะพี่แทน ที่ทำตัวไม่ดีทำให้พี่และทุกคนต้องเป็๞ห่วง " หญิงสาว ไปร้องไห้ไปไม่หยุด

        " แล้วต่อไป แพรว จะเอา ไงกับเ๽้าทิวา " ชายหนุ่มยั่งเชิงน้องสาวดู

        " เรา ไม่มีอะไร ผูกมัดกันแล้ว แพรวไม่อยากดึงเขามาเกี่ยวอีก " หญิงสาว ตอบแบบไม่เต็มเสียงนัก เพราะส่วนลึก ลึกแล้ว ก็แอบคิดถึงเขาเหมือนกัน

        " แต่ พี่ว่า เ๽้าทิวา มันเหมือน ไม่ยอมเลิกกับเรา ง่าย ง่ายนะ " ชายหนุ่มบอกออกไปในที่สุด

        " ไม่จริง หรอกค่ะพี่แทน เขาไม่คิดที่จะยอมรับลูกในท้อง ของแพรวเลย "

        " พี่ ว่าไม่นะ เขาอยากปรับความเข้าใจกับเรานะ "

        " ไม่จริงค่ะ " หญิงสาวตอบออกไปทันทีโดยไม่ต้องคิด

        " ฮูยยย ! "แทน ถอนหายใจออกมาแรงๆ

        " พี่ ว่าเราลอกให้โอกาส มันดูกี่ทีนะ แพรว ไหน ๆ เราเองก็ตกเป็๞ของเขาแล้ว เราเป็๞ฝ่ายเสียหายนะ " แทน พยายาม ที่จะพูดให้หญิงสาวใจอ่อน และให้โอกาสตัวเองและทิวาด้วย

        " พี่แทน คิดแบบนั้นจริงๆ หรือค่ะ "

        " แล้ว เราละ ลึกๆ ในใจ รังเกลียดเขามาดเหรอ "

        " ก็..." หญิงสาว เองก็ตอบไม่ถูกเหมือนกัน

        " นะ แพรว เชื่อพี่ ลิงคุยกันดี ดี อีกสักครั้ง "

        " ก็ ได้ค่ะ แพรวจะลองดู" หญิงสาว ยังคงซบกับไหล่กว้างของชายหนุ่ม อยู่อย่างนั้น และในจิตใจก็กำลังคิดไปถึงบุคคลที่สาม ที่ สองพี่น้องกำลังพูดถึง

        @ ณ.ไร่องุ่น

        ออฟฟิต ของนนท์

        " นี่ มึง จะมานั่งกลุ้มใจ ทำไมที่นี่ว่ะ ไอ้ทิวา " นนท์ เอ่ย ปากถามเพื่อนรักเบาเบา

        " ก็ กู ไม่รู้จะไป หาแพรว ยังไงนี่หว่า "  ทิวาเอ่ยออกมาพร้อมกับถอนหายใจแรง ๆ

        " ที เ๹ื่๪๫อื่น ทำไม ฉลาดนักหวาาา "

        " ก็ กู ไม่รู้จะเข้าหน้าแพรวยังไง เลยมานั่งกลุ้มอยู่นี่ไงละเพื่อน " ทิวาพูดเสร็จ ก็เอนหลังพิงกับโซซา แล้วเอามือแตะทีาหน้าผากคัวเองเบาเบาเหมือนใช้ความคิด ว่าจะเอาไงดี

        " กู ว่า มึงรีบ รีบไปปรับความเข้าใจกับ แพรวเลย ได้ข่าวว่า เขาออกว่าโรงพยาบาลหลายวันแล้วนี่ "

        " เอออ..ก็นั้นแหละ กูกำลังคิดอยู่ว่าจะไปง้อยังไงดี  กูทำผิดกับ เขาไว้เยอะ  อีกอย่าง...." ทิวา เงียบ ไม่ยอมพูดต่อ เขารู้สึกเศร้า ขึ้นมาจับใจ เขาทำร้ายลูกของตัวเอง เธอจะยังคงให้อภัยเขาให มน่ะ ยิ่งคิดเขายิ่งปวดร้าวในจิตใจ

        " คิด ออก ไม่ออก มึงก็ลองไปก่อดิว่ะเพื่อนจะได้รู้ไง " นนท์ ไล่ ทิวาให้ไปหา แพรว ไวๆ เขาไม่อยากใ้ห้ ทิวา ทิ้ง๰่๭๫นานเกินไป

        " เอ้อ ! เดี่ยว กูจะรีบไปหา ยายแพรว ขอใจ ว่ะ เพื่อน " ทิวา พูดเสร็จ ก็ลุกขึ้นยืนยืดอกของชายชายตรีแล้วหัน มายิ้มให้กับ นนท์ อย่างมีความหวัง

        ***********

        เดี่ยว เรามาดูกันต่อไปนะคะว่า ทิวา จะง้อ แพรวา ยังไง.

        ฝากกด???? กดติดตาม ตอนต่อไปด้วยนะคะ

        ????????????วัตถุไวไฟ