Unlucky Man ไอ้หนุ่มดวงซวย

พวกเรา 3 คนเดินเข้าไปนั่งยังโต๊ะที่ว่างอยู่ หลังจากนั้นไม่นานเด็กเสิร์ฟก็เดินมาพร้อมกับสมุดเมนู

"รับอะไรดีครับ" เด็กเสิร์ฟยื่นสมุดเมนูมาให้

"ขอดูซักครู่นะครับ" ผมตอบไปพร้อมกับหยิบสมุดเมนูขึ้นมาเปิด

"เอาน้ำผลไม้ป่ารวมค่ะ" ยัยผมบ๊อบสั่งแบบไม่เปิดสมุดเมนู

"เอาเนื้อออร์คภูเขารมควันครับ" คนขับรถม้าสั่ง

"สั่งกันไวชะมัด" ผมตะลึงพร้อมรีบหาเมนู

"เอาอันนี้ละกัน เนื้อหมูป่าสีน้ำตาลย่าง" ผมชี้ไปที่เมนูแนะนำ

"โห ไม่ยักรู้ว่านายชอบกินเนื้อหมูป่าด้วย" ยัยผมบ๊อบตกใจนิดหน่อย

"อ้อ ตอนที่เราเจอกันในป่าก็เพราะหมูป่านี่นะ" ผมระลึกชาติได้

"เนื้อเจ้าหมูตัวนั้นชั้นเอาให้คนในหมู่บ้านไปแล้วล่ะ" ยัยผมบ๊อบเล่า

"โอ้ อย่าไปซีเรียส เดี๋ยวก็หาได้อีกแหละหน่า" ผมพูด

"แล้วจะรับน้ำอะไรดีครับ" เด็กเสิร์ฟถาม

"ผมเอาน้ำเปล่าครับ" ผมตอบอย่างไว

"น้ำเปล่านะครับ" เด็กเสิร์ฟทวน

"แล้วอีกท่านละครับ" เด็กเสิร์ฟหันไปถามคนขับรถม้า

"เหมือนกันครับ" คนขับรถม้าตอบ

"เป็นเนื้อออร์คภูเขารมควัน 1 ที่ เนื้อหมูป่าสีน้ำตาลย่าง 1 ที่ น้ำผลไม้ป่ารวม 1 ที่ น้ำเปล่า 2 ที่ นะครับ" เด็กเสิร์ฟทวนเมนูที่รับมา

"ครับ/ค่ะ"

"รอประมาณ 15 นาที นะครับ" พูดจบเด็กเสิร์ฟก็เดินไปที่พ่อครัว

"แล้วนี่เธอไม่กินอะไรหน่อยเหรอ ? เห็นสั่งมาแต่น้ำ" ผมหันไปถามยัยผมบ๊อบ

"อ๋อ ชั้นยังไม่หิวน่ะ" ยัยผมบ๊อบตอบ

"ไดเอทยังงั้นหรอ ?" ผมถามอีกรอบ

"ไม่ไดเอทอะไรทั้งนั้นแหละย่ะ" ยัยผมบ๊อบตอบกลับ

"ฮะฮะ พวกเธอดูสนิทกันดีจังนะ" คนขับรถม้าพูด

"เอ่อ ขอโทษครับ ดันเผลอคุยกันเพลินไปหน่อย" ผมหันไปพูดกับคนขับรถม้า

"อื้มๆ ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องเกรงใจนะ" คนขับรถม้าพูด

"ว่าแต่ดูโต๊ะโน้นสิ มองมาทางนี้ใหญ่เลย" ยัยผมบ๊อบเหลือบไปมองโต๊ะข้างๆเคาน์เตอร์

"นั่นสิ เค้ามีอะไรหรือเปล่า ไอ้เราก็จำไม่ยักได้ว่าเคยไปมีปัญหาอะไรกับใครเค้านะ" ผมพึมพำ

คนขับรถม้าไม่พูดอะไรได้แต่ก้มหน้า

"ขอโทษที่ให้คอยครับ อาหารที่สั่งได้แล้วครับ" เด็กเสิร์ฟนำเมนูที่พวกเราสั่งมาเสิร์ฟ

"หวาวววววว หมูป่าตัวเบ่อเริ่มเลย" ผมพูดพร้อมกับตื่นเต้น

"อื้มมมมมม น้ำผลไม้ป่านี่อร่อยที่สุดแล้ว" ยัยผมบ๊อบคว้าไปดูดทันทีที่เมนูของตัวเองถูกวางลง

"ฮะฮะฮะ ไม่ต้องเกรงใจนะ กินได้เต็มที่เลย" คนขับรถม้าพูดจบก็จัดการอาหารบนจานของตัวเอง

เราต่างคนต่างก้มหน้าก้มตากินอาหารที่ตัวเองสั่งโดยไม่สนใจอะไร

...................

"อึก .... ง่วงชะมัด" ผมเผลอหลับไป

"อาาาาาาาา" ยัยผมบ๊อบก็หลับด้วย

"อึกกกกกกก" คนขับรถม้าก็เช่นกัน

....................

ซักครู่ใหญ่ๆต่อมา

"นี่ .... ตื่นซะทีสิ" เสียงใครซักคน

"นี่ .... ชั้นบอกให้ตื่นไงเล่า" เสียงเดิมยังดังแว่วมาเรื่อยๆ

"ก็บอกให้ตื่นไง ไอ้งี่เง่า" เสียงคุ้นๆเหมือนจะเคยได้ยินมาก่อน

ผมเริ่มลืมตาขึ้น อาใช่จริงๆ เสียงของยัยเทพธิดาประจำตัวนี่เอง ยัยนั่นใส่ชุดนอกเวลางานแฮะ ว่าแต่มันเกิดอะไรขึ้น เราเผลอหลับไปสินะ

"กว่าจะตื่นได้ซะที" ยัยเทพธิดาพูด

"นี่มัน ... เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ ?" ผมถามยัยเทพธิดาพร้อมกับขยี้ตาตัวเอง

"หัดดูเองซะบ้างสิ สภาพรอบตัวนายน่ะ" ยัยเทพธิดาพูด

ผมหันไปมองรอบๆ ไม่น่าเชื่อ !!!! ลูกค้าในร้านรวมถึงพวกเด็กเสิร์ฟ พ่อครัว ทุกคนหลับกันหมดเลย หืม มีโต๊ะนึงลูกค้าหายไป โต๊ะที่จ้องมาที่โต๊ะเรานั่นเอง

"โต๊ะนั่นเป็นคนทำสินะ ?" ผมพูดขึ้น

"ใช่แล้วล่ะ เจ้าพวกที่นั่งอยู่ที่โต๊ะนั่นคือโจรขโมยสินค้า" ยัยเทพธิดาพูด

"ป่านนี้สินค้าของทุกคนที่อยู่ที่นี่ที่ฝากไว้คงถูกขโมยเรียบแล้วล่ะ" ยัยเทพธิดาพูดต่อ

"ต้องรีบไล่ตามไป"

"ก่อนอื่นต้องปลุก 2 คนนี่" ผมหันไปปลุกยัยผมบ๊อบกับคนขับรถม้า

"เฮ้ ตื่นๆๆๆ เกิดเรื่องแล้ว" ผมตะโกนใส่

"หืมมมมมมม เช้าแล้วเหรอ" ยัยผมบ๊อบพูดพร้อมกับลืมตาขึ้นมา

"มีอะไรงั้นเหรอครับ" คนขับรถม้าพูด

"นี่ก็เช้าทั้งกะปี" ผมตบหน้ายัยผมบ๊อบเพื่อปลุก

"สินค้าเราโดนขโมยไปแล้วครับ คนขโมยคือโต๊ะที่มันจ้องเรามาเมื่อกี้ไง" ผมชี้ไปที่โต๊ะเจ้าปัญหา

"คิดไว้ไม่ผิดจริงๆด้วย" ยัยผมบ๊อบพูด

"หาาาาา อะไรคิดไม่ผิด" ผมหันไปถาม

"ก็ตอนที่พวกนั้นจ้องมา คุณคนขับรถม้าก้มหน้าหลบพวกมัน คุณเคยเห็นพวกมันมาก่อนใช่มั้ย ?" ยัยผมบ๊อบหันไปถาม