[จบแล้ว]Monster Region Online : ประตูสู่โลกมอนสเตอร์

ณ ทางด้านของแจ็คและสานั้น พวกเขาเกิดในบริเวณป่ากกซึ่งอยู่ตรงส่วนกลางของแผนที่ และโชคดีที่พวกเขาเกิดใกล้ๆกัน จึงจับกลุ่มกันได้ตั้งแต่ต้นเกม

“ยังไม่เจอผู้เล่นคนอื่นเลย” แจ็คกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เจ้ามังกรภูผาของเขา ซึ่งมีนามว่าเบรฟเกาะอยู่บนหัว ส่วนสาและยูกินั้นเดินตามแจ็ค

“หนูได้ยินเสียงต่อสู้บริเวณป่าหินค่ะ” ยูกิกล่าว “ไม่แน่กลุ่มของเราอาจรวมกันอยู่แถวนั้น”

เนื่องจากพวกเขาไม่ได้นัดแนะกัน ว่าจะเจอกันที่ไหนตอนที่ตกลงร่วมมือกัน พวกเขาตกลงกันแค่ว่าจะไม่สังหารกันเองจนกว่าจะเหลือหกคนสุดท้ายเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่มีใครทราบว่าแต่ละคนอยู่ไหนกันบ้าง

“ฉันว่าเราควรไปแถวป่าชายเลน” แจ็คกล่าวแย้ง “ที่นั่นมีต้นไม้สูง เราจะปีนขึ้นไป และคอยสำรวจหาคนอื่นๆดีมั้ย”

“ก็ดีนะ” สากล่าว “พวกเราไปแถวป่าชายเลนกันเถอะ ที่นั่นปลอดภัยสุดแล้ว”

เนื่องจากทั้งสองคนลงความเห็น ยูกิจึงไม่แย้งเจ้านายของเธอ เธอยอมตามไปแต่โดยดี ทั้งๆที่เธอรู้สึกว่าควรไปทางป่าหิน

“เดี๋ยว” แจ็คกล่าวพลางยกมือห้าม เพราะด้านหน้าของเขาพบกับมอนสเตอร์งูเหลือมยักษ์ตัวอ้วนกลมนอนขวางอยู่ ตัวมันใหญ่มากกว่าห้าเมตร จะเรียกว่าน้องๆมังกรก็คงไม่ผิด

เจ้ามอนสเตอร์งูเหลือมยักษ์นอนขดตัวอย่างสบายใจ ตรงท้องของมันพบว่ามีคนที่อยู่ข้างในท้องงูกำลังดิ้นอยู่ กลุ่มของแจ็คจึงค่อยๆเดินไปอย่างช้าๆเพื่ออ้อมมัน เขาคิดว่าหากมันอิ่มอยู่ มันอาจจะไม่โจมตีพวกเขา

แต่แล้วทันทีที่แจ็คแหวกโพลงต้นกกด้านหน้าเพื่อใช้เป็นทางอ้อม เขาก็เห็นใบหน้าของมอนสเตอร์ตัวเงินตัวทองยักษ์โผล่ออกมาหาเขา พร้อมแลบลิ้นสีม่วง หัวของมันใหญ่พอๆกับรถยนต์คันหนึ่ง ไม่ต้องบอกเลย ว่าตัวมันจะขนาดไหน

มันแลบลิ้นรัวๆราวกับว่ากำลังตรวจจับอะไรบางอย่าง ก่อนจะอ้าปากเพื่อฉกแจ็คอย่างรวดเร็ว เจ้าเบรฟลูกมังกรภูเขาซึ่งเกาะอยู่บนหัวแจ็ค ใช้หางของมันดีดแจ็คให้กระเด็นออกไป กลายเป็นว่ามันถูกตัวเงินตัวทองยักษ์กินเข้าไปแทน

“เบรฟ ไม่นะ” แจ็คร้องเสียงหลง พลางคว้าดาบยักษ์เตรียมจะไล่ฟาดตัวเงินตัวทอง แต่ทว่าเจ้าตัวเงินตัวทองยักษ์นั้นหันหลังกลับ พร้อมใช้ปลายหางที่ใหญ่พอๆกับเสาไฟฟ้าฟาดแจ็คจนกระเด็น

สานั้นร่ายเวทกระสุนน้ำแข็งยิงใส่ตัวเงินตัวทองทันที กระสุนของเธอแทงทะลุขาหลังของมัน ทำให้มันเคลื่อนไหวช้าลงนิดหนึ่ง ซึ่งนั่นเป็นจังหวะเดียวกับที่ยูกิใช้ทวนของเธอพุ่งเข้าไปหาตัวเงินตัวทอง และฟาดทวนใส่ขาหลังของมันที่บาดเจ็บจนขาดแยกออกจากกัน

เจ้าตัวเงินตัวทองร้องเสียงหลงพร้อมเปลี่ยนเป้าหมายเป็นยูกิ แต่ทว่าเมื่อมันหันหัวกลับมาเพื่อจะกัดยูกิ มันก็พบว่าหัวของมันขาดกระเด็นออกจากร่างเสียแล้ว

“พวกมันแค่ตัวใหญ่ แต่เป็นมอนสเตอร์ระดับต่ำค่ะ” ยูกิกล่าวพร้อมสะบัดเลือดสีม่วงออกจากคมทวนของเธอ “ถ้าหนูยังอยู่ยังไงก็สู้ได้”

มีเงาขนาดใหญ่ปกคลุมร่างของยูกิเพียงชั่วครู่ ระหว่างทียูกิกำลังอธิบาย แจ็คกับสามองตามเงานั้นทันที และเขาก็พบว่างูเหลือมยักษ์ได้ตื่นขึ้นแล้ว

ทั้งๆที่มันเป็นงูเหลือม แต่ทว่ามันกลับแผ่แม่เบี้ยได้ พร้อมกับฉกลงกับพื้นอย่างรวดเร็ว ทำเอาแจ็ค สา และยูกิวงแตกแยกจากกันทันที

“ทุกท่าน ระวังเจ้าค่ะ” ยูกิกล่าวเตือนด้วยเสียงตะโกน “เจ้างูยักษ์บ้านี่มันเป็นมอนสเตอร์ระดับA แกร่งพอๆกับหนู”

เจ้างูเหลือมซึ่งแผ่แม่เบี้ยได้อ้าปากกว้าง ก่อนจะยิงลำแสงกรดใส่แจ็คและสา สานั้นร่ายเวทโล่น้ำแข็งขึ้นมาป้องกันไว้ได้ทัน ทำให้รอดจากการถูกกัดกร่อนเพียงชั่วอึดใจ

เมื่อหมดจากการยิงลำแสง เจ้างูเหลือมยักษ์ร่ายวงเวทสีน้ำตาลใต้พื้นที่พวกแจ็คและสายืนอยู่ ก่อนที่ระบบประกาศจะแจ้งเตือนในเวลาไล่เลี่ยกัน

“[ประกาศจากระบบ: อันตราย มอนสเตอร์บอส กิกันติค โบอา จะใช้สกิลกวาดล้างเป้าหมาย ขอให้ระวัง]”

แจ็คและสากระโดดออกจากวงเวท ก่อนที่พวกเขาจะพบว่าวงเวทนั้นทำให้เกิดแท่งหนามแหลมสูงกว่าห้าเมตรขึ้นมาอัดแน่นเต็มไปหมด

จังหวะนี้เอง ยูกิรวบรวมพลังเวทของเธอไปไว้ที่ทวน เพื่อเตรียมใช้ท่าไม้ตายประจำตัว

“เร้ด มูน!! (Red Moon)”

สกิลที่แรงที่สุดในเผ่าจันทราถูกใช้งาน ทวนเรืองแสงสีชมพูของยูกิตัดคอของเจ้างูเหลือมยักษ์อย่างแม่นยำ พร้อมเสียงพรวนกระดิ่งและกลีบดอกซากุระโปรยปราย การโจมตีของเธอทำให้ทั้งแจ็คและสารอดตายหวุดหวิด

ยูกิเหนื่อยหอบก่อนเธอจะทรุดลงกับพื้น สารีบเข้ามาประคองเธอทันที ในขณะที่แจ็คคอยมองรอบๆ

        “ยังไม่จบค่ะ” ยูกิกล่าวเสียงหอบ “มีผู้เล่นคนอื่นอยู่ใกล้ๆ”

        เสียงต้นกกถูกแหวกออก พร้อมเสียงคนกลุ่มหนึ่งเดินมา ผู้เล่นอาชีพนักดาบชายสองคน และอาชีพจอมเวทหญิงอีกหนึ่งกำลังยืนมองพวกเขา นักดาบชายแถวหน้าสุดยิ้มเยาะทันที

“ขอบใจที่ช่วยฆ่าไอ้งูบ้าที่กินพวกเราไปหนึ่งคนนะ” นักดาบคนนั้นกล่าว “และก็ลาก่อน”

        แจ็ครีบใช้ดาบยักษ์ของเขาต้านกับดาบของอีกฝ่ายทันที จังหวะนี้สายิงกระสุนน้ำแข็งสนับสนุน หากแต่ว่าเวทของเธอกลับเจอบาเรียธาตุแสงของอีกฝ่ายคุ้มกัน ก่อนที่บาเรียแสงนั้นจะสะท้อนกระสุนน้ำแข็งกลับมาหาสา และปักลงที่ใหล่ของเธอ

        “ดีไวน์ บาเรีย(Divine Barier) หรือ” สากล่าวพลางเอามือกุมแผลตัวเองไว้ “อาชีพนักบวชสินะ ดันเจออาชีพลับเสียได้”

        “สา” แจ็คตะโกนลั่น ก่อนที่เขาจะเหวี่ยงดาบยักษ์เพื่อไล่พวกนั้นออกให้ห่างสา ยูกิรีบลุกขึ้นทันที เธอกระชับทวนในมือ ใช้ความเร็วของแมวที่เธอมีวิ่งอ้อมไปด้านหลังเพื่อหาจอมเวท ก่อนจะฟาดทวนใส่นักเวทหญิงคนนั้นเพื่อปลิดชีพ

        แต่ทว่ามอนสเตอร์กึ่งมนุษย์ที่มีหัวเป็นหมาป่า พร้อมถือดาบและโล่ในมือนั้นมาตั้งรับการโจมตีของยูกิเอาไว้ ก่อนจะใช้โล่ดันเธอจนกระเด็น

เมื่อยูกิเสียหลักถอยไปข้างหลัง มอนสเตอร์ลูกเสือดาวที่ลุกไหม้ไปด้วยเปลวเพลิงก็พุ่งเข้ามากัดเธอทันที เธอเหวี่ยงทวนใส่มันจนมันกระเด็นออกไปไกล ทำให้รอดจากการโจมตีหวุดหวิด

แต่ทว่าด้วยตัวของเธอเพียงคนเดียว จึงไม่อาจระวังได้ทั้งหมด คมดาบของนักดาบข้างหลังแทงทะลุอกเธอ ก่อนจะชักออกไปอย่างแรง ยูกิกระอักเลือดคำโตก่อนจะล้มลงกับพื้น

“ยูกิ!!” สาตะโกนลั่น ก่อนที่เธอจะม้วนตัวหลบแท่งเหล็กที่ฟาดลงมากลางตัวเธอ แท่งเหล็กนั้นคือหางของมนุษย์มังกรเหล็กตัวหนึ่ง ซึ่งเป็นมอนสเตอร์ในกลุ่มที่กำลังสู้กับเธอ

“พวกมอนสเตอร์ฉันจัดการเอง” นักเวทสาวของอีกฝ่ายบัญชาทัพทันที “พวกนายรีบฆ่าผู้เล่นซะ จะได้จบเกมไวๆ”

“ไอ้บ้าเอ้ย เราจะมาแพ้แบบนี้เนี่ยนะ” แจ็คกล่าวขณะที่ต้องปะทะกับนักดาบสองคน ส่วนสาที่บาดเจ็บกำลังรับมือกับมอนสเตอร์ถึงสามตัว คือลูกเสือดาวเพลิง มนุษย์มังกรเหล็ก และหมาป่าถือดาบโล่ สาทำได้แค่ใช้บาเรียน้ำแข็งทรงกลมตั้งรับเอาไว้เท่านั้น

“ฆ่าเจ้านี่ก่อนแล้วกัน” นักเวทสาวกล่าวพลางมองไปที่ยูกิ “ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่าแกเป็นตัวอะไร แต่คงเก่งหน้าดู”

ร่างกายของยูกิสั่นเทิ้มไปทั้งตัว เธอไม่มีแรงหนี เธอกำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ ก่อนจะหลับตาเพราะอีกฝ่ายเอาส้นสูงเหยียบหัวเธอ

“จะมาจบแบบนี้นี่นะ” แจ็คกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง ก่อนจะถูกดาบของนักดาบฟาดจนกระเด็น ส่วนสานั้นบาเรียของเธอเริ่มร้าว เพราะรับการโจมตีจากมอนสเตอร์ทั้งสามตัวไม่ไหว

ในขณะที่ทุกคนกำลังสิ้นหวังนั้น ซากของมอนสเตอร์ตัวเงินตัวทองยักษ์ที่กินเจ้าลูกมังกรเบรฟเข้าไปเรืองแสงสว่างจ้า ก่อนที่ร่างของมันจะระเบิดออก ทำเอานักดาบสองคนที่กำลังรุมเล่นงานแจ็ครู้สึกแปลกใจ

“ไอ้บ้าเอ้ย...กว่าจะออกมาได้ รู้มั้ยมันอึดอัดแค่ไหน”

เจ้าของเสียงซึ่งยืนทับซากตัวเงินตัวทองอยู่ เป็นเด็กหนุ่มผมดำยาวรากไทร ดวงตาสีเขียวเข้ม แววตาเอาเรื่อง เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิร์ตขาวแบบนักศึกษา กางเกงแสลคสีดำ เสื้อนั้นคลุมทับด้วยแจ็คเก็ตหนังสีดำยาวอีกทีหนึ่ง

ถึงแม้จะเปลี่ยนรูปร่างไป แต่แววตาของเด็กหนุ่มคนนั้นเหมือนกับเจ้าลูกมังกรเบรฟไม่มีผิดเพี้ยน แจ็ครีบเอ่ยทักทันที

“แก ใช้เบรฟมั้ย”

“เออ ฉันนี่แหละเบรฟ” เด็กหนุ่มกล่าวตอบรับแจ็ค ว่าตัวเขาคือเบรฟ ก่อนที่เขาจะมองไล่หลังแจ็คไป นักดาบทั้งสองคนรู้สึกเสียวสันหลังวาบ สัญชาตญาณฟ้องว่าพวกเขากำลังถูกเบรฟหมายหัว

เบรฟใช้เท้าของตัวเองซึ่งใส่รองเท้าหนังขัดมันอย่างดี ดีดพื้นจนเศษดินปลิวกระจาย พุ่งเข้าหานักดาบที่ใกล้ที่สุด เขาใช้หมัดขวาชกนักดาบจนหน้ายุบ ก่อนจะแย่งดาบเช่าของอีกฝ่ายมา และใช้ดาบนั้นเสียบทะลุร่างนักดาบคนที่สอง ก่อนจะถีบร่างของนักดาบที่ตัวเองแทงอยู่จนปลิวไปไกล

นักดาบทั้งสองหมดสภาพต่อสู้ทันที สาเหตุที่เบรฟยังไม่ฆ่าทิ้งเพราะเขายังต้องใช้อาวุธเช่าของอีกฝ่ายอยู่

มอนสเตอร์หมาป่าถือดาบโล่ และลูกเสือดาวเพลิงที่กำลังทลายกำแพงน้ำแข็งของสาหยุดทันที พวกมันหันไปมองนักดาบสองคนที่เป็นนายของมัน จังหวะนี้สาจึงได้โอกาสร่ายเวทที่แรงกว่าเดิม

“ไอซ์ บีม!! (Ice Beam)”

ลำแสงแช่แข็งยิงกระแทกมอนสเตอร์ทั้งสองจนกระเด็นไปไกล พร้อมติดสถาณะแช่แข็ง เหลือเพียงมนุษย์มังกรเหล็กตัวเดียว ที่เวทน้ำแข็งทำอะไรไม่ได้ เพราะความสามารถพิเศษติดตัว สาจึงใช้จังหวะนี้สร้างลานน้ำแข็งเพื่อให้อีกฝ่ายหงายท้องล้มตึง ก่อนที่เธอจะรีบออกมาสมทบกับแจ็ค

เบรฟชายตามองมายังมนุษย์มังกรเหล็ก ดาบเช่าที่เขาถืออยูเรืองแสงสีดำ ก่อนที่เบรๆฟจะพุ่งไปตัดหัวมนุษย์มังเหล็กในดาบเดียว

“บ้าน่า มนุษย์มังกรเหล็กที่ป้องกันการโจมตีทางกายภาพได้ถึง3/4 ถูกสังหารในดาบเดียว”

        นักเวทสาวธาตุแสงกล่าวด้วยน้ำเสียงตะลึง ทำเอาเบรฟยิ้มเยาะทันที

“โทษที มันเป็นความสามารถพิเศษของฉันน่ะ” เบรฟกล่าวก่อนจะหันคมดาบมาทางนักเวทสาว “ลอว์ เบรคเกอร์ (Law Breaker) ยังไงล่ะ”

ลอว์ เบรคเกอร์ เป็นความสามารถพิเศษในระดับท่าไม้ตาย สามารถโจมตีอีกฝ่ายโดยไม่สนกฏเกณฑ์และกติกาได้หนึ่งครั้ง เป็นการโจมตีโดยจะไม่คิดค่าพลังป้องกันของอีกฝ่าย มีข้อเสียคือต้องโจมตีประชิดเท่านั้น แต่ก็คุ้มค่าที่จะใช้

“แกเป็นใครกัน” นักเวทสาวกล่าว “มอนสเตอร์กึ่งมนุษย์ที่ฉันไม่รู้จักอีกตัวหรือ”

“ขอแนะนำตัวเลยแล้วกัน” เบรฟกล่าวขณะเดินไปกระทืบหน้านักดาบคนหนึ่งที่จะลุกขึ้นมา จนนักดาบคนนั้นนอนแน่นิ่งไป ร่างสลายออกจากเกมทันที “ฉันมีนามว่าองครักษ์แห่งจันทรา มูนการ์ด (Moonguard) ผู้คุ้มครองเผ่าจันทรายังไงล่ะ”

“ท่านองครักษ์” ยูกิทำตาเป็นประกายทันที เมื่อเบรฟแนะนำตัว “ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะพัฒนามาจากไอ้มังกรบ้านั่นได้น่ะค่ะ”

เบรฟหันไปมองยูกิตาขวาง จนเธอสะดุ้งทันที เมื่อได้ยินเช่นนั้น ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ

“นั่นสินะ คงเป็นเพราะยัยตัวแสบลูนาเรียนั่นแหละ ที่ดึงฉันให้มาเป็นบริวารของหล่อน”

นักเวทสาวกัดฟันแน่น ก่อนที่เธอจะเตรียมร่ายเวทเพื่อโจมตีเบรฟ แต่แล้วแส้สีเขียวซึ่งมาทางด้านหลังของเธอ ก็รัดคอเธอเอาไว้ พลอยใสนั่นเอง เธอรัดคอจอมเวทสาวเสียแน่น จนอีกฝ่ายขาดใจตาย ร่างสลายไปในที่สุด

“ขอโทษที่มาช้า” พลอยใสกล่าว “โดนไอ้งูเหลือมบ้าไล่กวดจากทางนู้นน่ะ”

ตอนนี้กลุ่มของนักบวชสาวเหลือเพียงนักดาบร่อแร่เพียงคนเดียว นักดาบคนนั้นกัดฟันแน่น ก่อนจะกดปุ่มออกจากสนามประลองไปเอง เขาคงไม่คิดจะถูกฆ่าตาย เลยชิงออกไปก่อน

“ปลอดภัยนะทุกคน” พลอยใสกล่าวพลางมองไปรอบ เธอมาสะดุดที่เบรฟ “ไอ้หมอนี่ใครน่ะ”

“เบรฟ มอนสเตอร์ของฉันเองยังไงล่ะ” แจ็คกล่าวก่อนจะเดินมากอดคอเบรฟ “เจ๋งไหมล่ะ ในที่สุดฉันก็มีมอนสเตอร์กึ่งมนุษย์เหมือนกันแล้ว”

“ขอโทษด้วยนะที่ไม่ใช่ผู้หญิงน่ะ” เบรฟกล่าวเสียงเรียบ ทำเอาแจ็คสะดุ้ง “ทำให้คุณอดสร้างฮาเร็มเลย”

พลอยใสและสาหัวเราะทันที เมื่อได้ยินเบรฟกล่าว ดูเหมือนมันจะจำได้ ที่แจ็คเคยบอกว่าอยากได้มอนกึ่งมนุษย์สาวสวยสักคน

“เอาละทุกคน ตามหาเพื่อนๆที่เหลือกันเถอะ” พลอยใสกล่าว “คนอื่นๆยังปลอดภัยกันอยู่ เราอย่าตายซะก่อนล่ะ”