หนึ่งพฤกษาหมื่นกระบี่ (一木化万剑 - Yī Mù Huà Wàn Jiàn)

ตอนที่ 121: ผลึกสีครามและการหล่อเลี้ยงแห่งวารี 

หลังจากจัดการกับซากของอสรพิษรากไม้ (树根妖蛇) และเก็บกวาดร่องรอยการต่อสู้จนแน่ใจว่าไม่ทิ้งหลักฐานใดๆ ที่อาจจะชักนำผู้ไม่ประสงค์ดีมาได้แล้ว เจี้ยนหลิน (剑林) ก็กลับเข้ามายังส่วนที่ลึกที่สุดของซุ้มเถาวัลย์ริมธารในเงามืด (Shaded Vine Bower by the Stream) ที่เขาใช้เป็นที่พักพิงชั่วคราว แสงสลัวที่ลอดผ่านม่านใบไม้หนาทึบยังคงสร้างบรรยากาศที่สงบและเร้นลับเช่นเคยเขานั่งลงขัดสมาธิบนพื้นดินที่ค่อนข้างนุ่ม ปลดปล่อยลมหายใจออกมายาวๆ เพื่อขับไล่ความเหนื่อยล้าที่ยังคงหลงเหลืออยู่จากการปะทะครั้งล่าสุด แม้จะได้รับชัยชนะและไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่การต่อสู้กับอสูรระดับหลอมรวมปราณขั้นเก้าก็ยังคงเป็นเรื่องที่ต้องใช้สมาธิและพลังงานอย่างมากสิ่งแรกที่เขาทำคือการหยิบ "กระบี่จิตพฤกษา" (草木心剑) ขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียดอีกครั้ง แสงสีทองอ่อนๆ ที่แผ่ออกมาจากตัวกระบี่ดูจะมีความ "มีชีวิตชีวา" และ "สุกสว่าง" ขึ้นเล็กน้อยเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ลวดลายคล้ายเกล็ดมังกรสีทองที่ปรากฏขึ้นแซมอยู่กับลายรากไม้เดิมนั้น ดูจะมีความ "คมชัด" และ "เด่นชัด" ยิ่งขึ้นอย่างน่าประหลาด เขาสัมผัสได้ถึงความอุ่นที่แผ่วเบาขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อยจากผิวไม้ของมัน ราวกับกระแสเลือดอุ่นๆ ไหลเวียนอยู่ภายใน โดยเฉพาะหลังจากที่มันได้ "ลิ้มรส" โลหิตของอสรพิษรากไม้เป็นครั้งแรกเจี้ยนหลินลองส่งผ่าน "เจตจำนงกระบี่" (剑意) จาก "หน่ออ่อนแห่งกระบี่" (剑之嫩芽) ในห้วงสำนึกเข้าไปในตัวกระบี่ เขารู้สึกได้ถึง "การสั่นพ้อง" (共鸣) ที่ตอบรับกลับมาอย่างรวดเร็วและแนบแน่นกว่าเดิม ราวกับหัวใจดวงเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ในแก่นไม้กำลังเต้นระรัวด้วยความตื่นรู้และกระตือรือร้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน คล้ายกับว่า "จิต" ของกระบี่เล่มนี้กำลัง "ตื่นตัว" และ "กระหาย" ที่จะเติบโตและแข็งแกร่งขึ้นไปอีก‘ดูเหมือนว่าการต่อสู้และการดูดซับพลังงานจากโลหิตอสูร จะเป็น "อาหาร" ชั้นเลิศสำหรับเจ้าจริงๆ’ เจี้ยนหลินนึกในใจพลางลูบไล้ไปตามผิวไม้ของกระบี่อย่างแผ่วเบา ความรู้สึกผูกพันระหว่างเขากับศาสตราวุธมีชีวิตชิ้นนี้ดูจะลึกซึ้งยิ่งขึ้นทุกขณะจากนั้น เขาก็ค่อยๆ หยิบ "ผลึกสีฟ้าคราม" (蔚蓝晶石) ขนาดเท่ากำปั้นเด็กทารกที่เพิ่งได้มาขึ้นมา พลังงานธาตุน้ำ (水行之力) อันเย็นสบายและบริสุทธิ์อย่างยิ่งยวดแผ่ซ่านออกมาจากผลึกนั้น สร้างความรู้สึกสดชื่นและสงบให้กับจิตใจของเขา‘พลังงานธาตุน้ำ...’ เจี้ยนหลินครุ่นคิด เขาเคยอ่านเจอในตำราเก่าแก่ที่หอคัมภีร์ของสำนักโดยบังเอิญ เกี่ยวกับการหล่อเลี้ยงศาสตราวุธวิญญาณหรือพฤกษาโอสถด้วยพลังงานธาตุที่แตกต่างแต่เกื้อหนุนกัน มันกล่าวว่าการผสมผสานที่ถูกต้องสามารถเร่งการพัฒนาได้อย่างก้าวกระโดดและสร้างคุณสมบัติที่คาดไม่ถึง แต่หากขาดความเข้าใจที่ถ่องแท้ หรือพลังงานทั้งสองไม่สมดุลกันอย่างแท้จริง ก็อาจจะเกิดการ "ปะทะ" ภายใน และสร้างความเสียหายที่มิอาจแก้ไขได้เช่นกัน โดยปกติแล้ว ธาตุน้ำย่อมเกื้อหนุนธาตุไม้ (水生木 - Shuǐ shēng Mù) แต่พลังงานธาตุน้ำที่บริสุทธิ์และเข้มข้นถึงเพียงนี้ จะมีผลอย่างไรต่อ "กระบี่จิตพฤกษา" ที่มีแก่นแท้เป็นพลังธาตุพฤกษา และมี "เมล็ดสีทอง" (金色的种子) ที่ยังคงเป็นปริศนาฝังอยู่ภายในกันแน่?เขายังไม่เคยทดลองใช้พลังงานธาตุอื่นนอกเหนือจากพลังธาตุพฤกษาของตนเองในการ "หล่อเลี้ยง" กระบี่จิตพฤกษามาก่อน นี่จึงเป็นการทดลองที่ต้องใช้ความระมัดระวังอย่างยิ่ง หากเกิดความผิดพลาดขึ้นมา อาจจะส่งผลกระทบต่อการเติบโตของกระบี่ที่เขาเพียรพยายามปลูกขึ้นมาก็เป็นได้ทว่า สัญชาตญาณบางอย่างภายในใจกลับกระซิบอย่างแผ่วเบาว่า ผลึกธาตุน้ำชิ้นนี้อาจจะเป็น "กุญแจสำคัญ" บางอย่างในการปลดล็อกศักยภาพที่ซ่อนเร้นของกระบี่จิตพฤกษา หรือแม้กระทั่ง "ขาวน้อย" (小白) ที่กำลังนอนขดตัวอยู่ข้างๆ อย่างสบายอารมณ์ พลันลืมตาแป๋วขึ้น จมูกเล็กๆ ของมันขยับฟุดฟิด มันค่อยๆ คลานต้วมเตี้ยมเข้ามาใกล้ผลึกสีฟ้าครามที่เจี้ยนหลินถืออยู่ ดวงตาสีดำขลับจ้องมองผลึกนั้นสลับกับกระบี่จิตพฤกษาอย่างพิจารณา ก่อนจะส่งเสียง "คิก?" แผ่วเบา ราวกับจะถามไถ่ถึงสิ่งที่เจ้านายของมันกำลังจะทำ หรืออาจจะสัมผัสได้ถึงพลังงานพิเศษที่มันคุ้นเคยเจี้ยนหลินตัดสินใจที่จะเริ่มจากการทดลองในระดับที่ "ควบคุมได้" ก่อน เขาแบ่งจิตส่วนหนึ่งเพ่งสมาธิไปที่ผลึกสีฟ้าครามในมือ ค่อยๆ ชี้นำพลังงานธาตุน้ำอันบริสุทธิ์ส่วนเล็กๆ ให้ไหลออกมาจากผลึกนั้นอย่างช้าๆ พลังงานสายนั้นมีลักษณะคล้ายธารน้ำใสเย็นที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่สัมผัสได้ถึงความเย็นชุ่มชื่นที่แผ่ออกมาอย่างชัดเจนเขาค่อยๆ นำพลังงานธาตุน้ำสายเล็กๆ นั้นเข้าไปใกล้กับ "กระบี่จิตพฤกษา" ที่วางอยู่บนตักอย่างระมัดระวัง บรรยากาศในซุ้มเถาวัลย์พลันเงียบสงัดลงจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของตนเองและเสียงการเต้นของหัวใจที่ระรัวขึ้นเล็กน้อยด้วยความคาดหวังระคนกังวล ปลายนิ้วของเขาสัมผัสได้ถึงไอเย็นที่เข้มข้นขึ้น เมื่อสายพลังงานธาตุน้ำอันบริสุทธิ์นั้นเคลื่อนเข้าจรดกับผิวไม้ของกระบี่จิตพฤกษา... วูบ! ประกายแสงสีฟ้าอ่อนจางๆ พลันวาบขึ้นที่จุดสัมผัส พร้อมกับความรู้สึก "สั่นสะเทือน" เล็กๆ ที่ส่งผ่านจากตัวกระบี่มายังฝ่ามือของเขาอย่างชัดเจน!

(ตอนที่ 121)