20.00 น.
ห้องนอนของไอริณ
ฮึ! ไอ้คอมเม้นท์ล่าสุดนี่ช่างไม่รู้อะไรเสียแล้ว ฉันน่ะเหรอ คนจีบเยอะ!!!! ใช่สิ~ เพราะทุกคนคิดแบกันหมดไงล่ะ ก็เลยไม่มีใครกล้าเข้ามาจีฉันสักคน ที่หลงเข้ามาก็มีแต่พวกโรคจิตประสาทอ่อนๆ หน้าม้อ เ้าชู้ หาดีไม่ได้เลยสักนิด ทุกคนเห็นว่าฉันกูรูเื่ความรัก คงจะคิดว่าฉันผ่านผู้ชายมานับไม่ถ้วนเลยสินะ หารู้ไม่ แฟนสักคนก็ยังไม่เคยมีเลยจ้าาา ToT
แต่ช่างเถอะ เท่าที่รับฟังปัญหาจากคนอื่นๆพวกผู้ชายดีๆนี่หายากจะตายไป ถ้าดีหน่อยก็เป็เกย์ เท่หน่อยก็เป็ตุ๊ด หนักสุดก็มีเมีย แล้วเื่อะไรจะเสียเวลาไปคบหาสมาคมด้วยล่ะ เอาเวลามาขายครีมเมือกนกเพนกวินกลิ่นแตโมดีกว่า คนอินบ็อกซ์มาสั่งกันเพียบเลย คิๆ ข้อดีของการเป็เน็ตไอดอลก็แบบนี้แหละ ใช้อะไรคนก็ใช้ตาม ขายอะไรคนก็อยากซื้อ แบบนี้สงสัยยอดขาย Little Irin ในไตรมาสแรกต้องพุ่งกระฉูดแน่ๆเลย ว่าแล้วก็รีบตอบอินบ็อกซ์ลูกค้าหน่อยดีกว่า >O<
……
…..
…..
ฉันไล่ตอบข้อความในอิน็อกซ์มาเรื่อๆจนกระทั่งมาสะดุดกับผู้ชายคนหนึ่งที่ใช้ชื่อโดเรมอนคุง -.- ตลกอ่ะ หน้าตาก็ดีนะ ออกแนวลูกครึ่งฝรั่งด้วย ดวงตาเป็สีน้ำเงินเขียว แต่ไม่รู้ว่าใช่ตัวจริงรึเปล่า อาจจะโดนแอบอ้างมาแกล้งก็ได้ไหน…ขอลองคลิกเข้าไปดูหน่อยซิ หล่อแบบนี้ไม่น่าจะมีปัญหาหัวใจนี่นา
เอ๊ะ! หรืออยากจะลองใช้ครีมเมือกนกเพนกวินกันล่ะ ^3^
โดเรมอนคุง : หวัดดี…ฉันมีปัญหาจะปรึกษาเธอหน่อย ว่างแล้วตอบด้วยนะ
เป็การขอคำปรึกษาที่ห้วนมากจ้าาา -.- แต่พอดีฉันไม่ว่างนะจ๊ะ ไว้ก่อนแล้วกัน
Irin Irin : ถ้าปรึกษาเื่หัวใจ ตอนนี้คิวเต็มไปถึงเดือนมีนาแล้วค่ะ รอไปก่อนนะคะ
พอกดส่งข้อความไปแล้ว ในช่องอินบ็อกซ์ก็มีโนติซขึ้นมาว่าฝ่ายนั้นกำลังพิมพ์อยู่ สงสัยจะมีปัญหาหนักถึงขั้นเฝ้ารอข้อความแบบเรียลไททม์กันเลย แต่เสียใจด้วยนะคะ ่นี้ไม่ว่างจริงๆ
เซเลบบีซี่เวรี่มัชชชชช ^o^
โดเรมอนคุง : คิวเต็มหรือมัวแต่เอาเวลาไปขายครีมกันแน่ ตอบข้อความแป๊บเดียวไม่ทำให้เสียเวลาขายของนักหรอกมั้ง
กรี๊ดดดด หยาบคาย ด่าแรง กระแทกใจ พูดจาแบบนี้อย่าหวังว่าฉันจะช่วย ไม่มีวันซะหรอก!
Irin Irin : เอ๊ะ! คนเราก็ต้องำมาหากินบ้างสิ ไม่ได้ว่างไปนั่งจีบสาวเหมือนนายนี่นา
โดเรมอนคุง : ฉันไม่ได้จะถามเื่จีบสาวสักหน่อย อย่ามาเดามั่วได้ป่ะ
Irin Irin : จะเื่อะไรก็ช่าง แต่คนเสียมารยาทอย่างนาย ฉันไม่รับปรึกษาหรอก แค่นี้ก็ไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมถึงได้มีปัญหาหัวใจ ถ้าฉันเป็ผู้หญิงคนนั้น คงขอเลิกนายไปนานแล้ว
โดเรมอนคุง : เฮอะ! ถ้าการขายครีมมันสำคัญกับเธอมากนัก งั้นฉันขอซื้อสักสิบหลอด เอาไว้ทาก้นแมวที่บ้านให้มันขาวเล่น พอดีว่าแมวที่บ้านก้นดำ ทีนี้จะับปรึกษาได้รึยัง
Irin Irin : เก็บเงินไว้ยัดปากนายตอนตายเป็ผีเถอะ บาย!!!!
Block+++++++
นี่แน่ะ! กดบล็อกซะเลย เบื่อจริงๆไอ้พวกก่อกวนพวกนี้เนี่ย เมื่อไหร่จะตายๆไปจากโลกสักทีนะ ข้อเสียของการเป็เน็ตไอดอลชื่อดังก็แบบนี้แหละ เจอแต่พวกผู้ชายปัญญอ่อน สมรรถภาพเสื่อม ก็เลยต้องหาคนไว้คอยระบายอารมณ์เล่นแก้เซ็ง แต่ฝันไปเถอะว่าจะมายุ่งกับฉันได้ ฉันไม่ได้ว่างขนาดนั้นหรอก ชิ!!
โดเรมอนคุง : นี่เธอกล้าดียังไงมาบล็อกฉัน หา!! ถ้าเธอรู้ว่าฉันเป็ใคร เธอจะไม่กล้าทำแบบนี้แน่ๆ!!!!!
เฮ้ยยยย O.o ผีหลอก เมื่อกี้ฉันกดบล็อกไปแล้วนี่นา แล้วทำไมไอ้หมอนี่ยังมาหลอกหลอนฉันได้อีกล่ะ แถมยังรู้ด้วยว่าฉันบล็อกอีกต่างหาก เป็โดเรมอนรุ่นจิตััเรอะ!!
Irin Irin : ฉันบล็อกนายไปแล้ว ทำไมยังโผล่มาก่อกวนได้เนี่ย ฮืออออ U_U
โดเรมอนคุง : ฉันเก่งไง ฮ่าๆและฉันก็ยังทำได้มากกว่านี้อีกนะถ้าเธอยังไม่ยอมให้คำปรึกษาฉันล่ะก็ บล็อกเธอมีปัญหาแน่ๆ
Irin Irin : ไม่ต้องมาขู่ฉันหรอก อยากทำอะไรก็เชิญ ไปแพ็กครีมส่งดีกว่า แบร่~~
พรึบ!
กดข้อความไปแล้ว ฉันก็ปิดหน้าจอไปเลย ชิชะ! บังอาจมาขู่ไอริณงั้นเหรอ ไม่แคร์หรอก เวลาฉันมีค่ามากกว่านั้นเยอะ ไหนดูลิสต์รายชื่อลูกค้าที่ต้องออกไปส่งครีมให้วันนี้ดีกว่า มีตั้งห้าสิบกว่าคน เออนี่ๆขออวดแม้แต่คนที่มีแฟนเป็คนดังยังมาอุดหนุนครีมฉันเลยนะ นางบอกว่าใช้แล้วขาวเนียนมากราวกับก้นเด็ก อ่านแล้วปลื้มสุดๆ อะไรมันจะประสบความสำเร็จขนาดนี้นะไอริณ ฮ้าาาา~~~
~~ฉันจะพาเธอลอยยยย ล่องไปใน….~~
อ๊ะ! นิคโทรมา อีตานี่เป็เพื่อนสนิทสุดหล่อของฉันเองแหละ >u<
“ฮัลโหล นิคเพื่อนเลิฟฟฟฟ”
ไม่ต้องแปลกใจหรอกนะว่าทำไมเพื่อนสนิทของฉันเป็ผู้ชายแทนที่จะเป็ผู้หญิง…ก็เพราะพวกผู้หญิงที่โรงเรียนไม่ค่อยมีใครชอบขี้หน้าฉันสักเท่าไหร่หรอก ฉันเคยโดนพวกรุ่นพี่สาวๆดักตบในข้อหาเด่นเกินหน้าเกินตาและน่าหมั่นไส้เกินพิกัดมาแล้ว T^T แถมวันแรกที่เข้ามาเรียนในโคโจ ไฮสกูลในฐานะนักเรียนใหม่ นิคซึ่งเป็หนุ่มฮอตที่สุดในระดับชั้นก็เข้ามาคุยด้วย เราสองคนคุยกันถูกคอมาก ใช้เวลาไม่นานก็สนิทกันราวกับรู้จักมาสามปี และหลังจากวันนั้น…ก็ไม่มีเพื่อนผู้หญิงคนไหนอยากเป็มิตรกับฉันอีกเลย
แต่ฉันไม่แครฺหรอก…สำหรับฉัน มีเพื่อนอย่างนิคคนเดียวก็พอแล้ว ^^
(ยัยไอริณ! เธอโพสต์คลิปอะไรลงไปในบล็อกน่ะ โพสต์ผิดรึเปล่า รีบไปเอาออกด่วนเลยนะ)
เสียงโวยวายของนิคทำให้ฉันสะดุ้ง นี่เขาพูดถึงเื่คลิปอะรกันน่ะ =()=
“หาา?? O.o คลิปเหรอ ไม่ได้โพสต์อะไรเพิ่มนะ ล่าสุดก็เป็รีวิวครีมลงโซเซียลแคมอ่ะ ไม่ใช่รึไง -.-”
(ไม่ใช่! ตอนนี้บล็อกเธอกลายเป็สถานีร้องทุกข์เื่ผีไปแล้ว ตอนแรกคิดว่าเข้าผิดไปเข้าแฟนเพจคนอวดผีซะอีก รูปโพรไฟล์เธอก็กลายเป็รูปพี่ป๋องแป๋งกำลังนั่งเท้าคาง แสยะยิ้มน่ากลัว แถมยังีหนวดครึ้มขึ้นเต็มหน้าเลยด้วย ไม่เชื่อลองไปเปิดดูสิ)
“บ้า! จริงเหรอ=()= โอเคๆ ฉันจะเข้าไปดูเดี๋ยวนี้! ขอบคุณมากนะนิค”
ติ๊ดด~~
ฉันรีบวางสายเพื่อนสนิทแล้วกดเปิดหน้าจอคอมฯทันที
พรึบ~~
เฮือกกกก -()-
~ฮื้ออออ ฮือออ ฮืมมมมม~
อะ…อะไกันเนี่ย บล็อกของฉัน ทำไมถึงมืดสนิทแบบนี้ แถมยังมีซาวน์ประกอบเพลงของชมรมขนหัวลุกอีกต่างหาก รูปโพรไฟล์ก็ช่างน่ากลัว Y^Y แล้วคลิปล่าสุดที่โพสต์ไว้ก็ยังเป็คลิปที่พี่ป๋องแป๋งพาไปทัวร์โรงพยาบาลร้างที่ภูเก็ตอีกต่างหาก กรี๊ดดดดด >O<
นี่ต้องเป็ฝีมืออีตาโดเรมอนผีนั่นแน่ๆ ไอ้คนเฮงซวยเอ๊ยย!!!!!
คลิก~
ฉันกดเข้าไปในอินบล็อกซ์ แล้วส่งข้อความด่าอีตาบ้านนั่นทันที
Irin Irin : นาย!!!!! นายใช่มั้ยที่เปลี่ยนบล็อกซ์ของฉันให้กลายเป็บล็อกซ์ผีอ่ะ
โดเรมอนคุง : ฮ่าๆ เห็นแล้วสินะ ชอบมั้ยล่ะ!
Irin Irin : ไม่ตลกเลยนะ เปลี่ยนให้ฉันใหม่เดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ
โดเรมอนคุง : เชิญเลยยย ถ้าคิดว่ามีหลักฐานแ่าพอที่จะสาวมาถึงตัวฉันได้น่ะ แค่นี้เธอก็น่าจะรู้แล้วนะว่าฉันน่ะ…ไม่ธรรมดา :)
Irin Irin : ใช่! นายมันไม่ธรรมดา ไม่ปกติด้วย คนบ้าชัดๆ!
โดเรมอนคุง : นี่! ถ้าเธอยังไม่เลิกด่าฉันล่ะก็ ฉันบ้าได้มากกว่านี้อีก อยาก็นคลิปรีวิวครีมของเธอกลายเป็คลิปโป๊มั้ยล่ะ หรือคลิปแรดผสมพันธุ์กับฮิโปดีนะ ><
Irin Irin : อี๋! ไอ้คนทุเรศ หยุดการกระทำใจบาปหยาบช้าแบบนี้ได้แล้ว
โดเรมอนคุง : ฉันจะหยุดก็ต่อเมื่อเธอช่วยแก้ปัญหาให้ฉันเท่านั้น!
Irin Irin : นี่มันบังคับขู่เข็ญกันชัดๆ
โดเรมอนคุง : จะทำหรือไม่ทำล่ะ ถ้าไม่ทำก็นับถอยหลังรอคลิปเด็ดในบล็อกเธอได้เลย
Irin Irin : โอเคๆ ฉันยอมแล้ว จะให้ทำยังไงก็ว่ามา!!!!
โดเรมอนคุง : ก็แค่นั้น :)
สามชั่วโมงต่อมา~
ฮึ่ย!! อย่าให้รู้นะว่าหมอนั่นเป็ใคร ฉันจเอาเื่ให้ถึงที่สุดเลย นิสัยแย่มากๆ มีสิทธิ์อะไรมาบังคับขูเข็ญฉันแบบนี้ เสียเวลาขายครีมไปตั้งหลายชั่วโมง ToT แถมยังมีหน้ามาบอกอีกนะว่าถ้าวิธีที่ฉันแนะนำไปไม่สำเร็จ เขาจะกลับมาจัดการเปลี่ยนบล็อกโลกสวยของฉันให้กลายเป็บล็อกศูนย์บรเทาทุกข์ผีซะให้เข็ด
หน็อย…ไอ้คนใจปลาดิบ!!!!
ไม้รู้แหละ ฉันก็ช่วยสุดความสามาร๔แล้ว ถ้าทำไม่สำเร็จก็โทษฉันไม่ได้ละ ต้องโทษนิสัยใจทรามของตัวเองที่ไปหาเื่คนอื่นเขาก่อนแล้วยังกล้าปฏิเสธว่าไม่ได้หึงอีกนะ นี่มันหึงชัดๆ ดูก็รู้ว่าแอบชอบเพื่อนตัวเองอยู่ ทำมาเป็ปากแข็ง งั้นก็เตรียมกินแห้วไปเถอะจ้าาา ~~
ว่าแต่…ตอนนี้ฉันต้อรีบเข้าบล็อกไปตอบอีเมลลูกค้าซะหน่อยแล้ว มัวแต่ให้คำปรึกษาอีตาบ้านั่น ไม่เป็อันทำมาหากินเลย T^T
คลิก!
คว้างงงง~
เฮ้ยย!!! =()= อะไรน่ะ นี่มันอะไรกันน!!!! OoO ก็ตอนแรกไอ้โดเรมอนนั้นทำให้บล็อกกับมาเป็เหมือนเดิมแล้วนี่นา แต่ตอนนี้มันกลับเลวร้ายกว่าเดิมซะอีก! ทุกอย่างในบล็อกยังดูสดใส น่ารักก็จริง แต่รูปโพรไฟล์เปลี่ยนไป กลายเป็รูปตัดต่อหัวฉันกับร่างเปลี่ยนของคนอื่น นมไซส์ใหญ่กว่าหัวฉันอีกมั้ง แถมยังอล่างฉ่างไม่มีการเซ็นเซอร์แต่อย่างใดด้วย ToT
นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ!!!!!
ฟึ่บ!
ฉันคว้าโทรศัพท์มือถือข้างตัวขึ้นมาแล้วรีบกดเบอร์โทรกลับหาไอ้บ้าโดเรมอนโรคจิตนั่นทันที
(ว่าไง)
“ยังจะถามแบบนี้อีกเหรอ นายมันไม่ใช่ลูกผู้ชาย สัญญาไม่เป็สัญญา ผิดคำพูด ทำแบบนี้มันเกินไปแล้วนะ!!!”
(ใจเย็นๆแม่คุณ บ่นจนไฟจะลวกหูฉันอยู่แล้ว อยู่ดีๆก็มาด่าฉันเป็ชุด ฉันไปทำอะไรให้ฮะ!!)
“ฉันต่างหากที่ต้องถาม ว่าไปทำอะไรให้หนักหนา เลิกยุ่งกับบล็อกฉันสักที คำแนะนำก็ให้ไปแล้ว ทำไมยังไม่เลิกรังควานอีก”
(ก็เลิกแล้วไง -.- ฉันเอารูปกับคลิปออกให้แล้วนี่)
“กล้าหมด!!!! นายไปแหกตาดูซะ แล้วรีบเอาออกให้ฉันเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ฉันจะไป แจ้ง ความมมม!!!!”
(เฮ้ย!!!!!!)
“โอ้ย! หูจะแตก ใหมด อยู่ดีๆก็ะโทำไมเนี่ย”
(ฉันเพิ่งกดเข้าไปดูบล็อกเธออีกรอบ ไม่รู้ว่าเธอจะเชื่อรึเปล่านะ แต่ฉันไม่ได้เป็คนทำจริงๆ!!)
“เฮอะ! ถ้าไม่ใช่ฝีมือนายจะเป็ฝีมือใคร คนที่ทำเื่แบบนี้ได้ก็มีแต่นายเท่านั้นแหละ”
(อย่าพูดประโยคเดียวกับยัยนั่นได้มั้ย -.-)
“ยัยนั่น? อ๋อ…เพื่อนสาวที่นายแอบรักอ่ะนะ”
(ฉันไม่ได้แอบรัก)
“เอาเถอะ~ นั่นไม่ใช่ปัญหา แต่ปัญหาคือเอารูปนั่นออกให้ฉันเดี๋ยวนี่!!!!”
(ฉันเอารูปออกให้เธอได้ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะปัญหาก็คือ ฉันไม่ได้เป็คนทำ)
“ไม่ใช่นายแล้วจะเป็ใคร!”
(ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ)
พรึบ~
ฉันยังไม่ได้ตอบโต้อีต่โดเรมอนนั่นเลย อยู่ดีๆหน้าจอคอมฯก็รีเฟรชอัตโนมัติ แล้วหน้าบล็อกของฉันก็เปลี่ยนไปอีก O.o
สวัสดีค่ะ ไอริณเองนะคะ ่นี้หัวใจเปลี่ยวเหงา อยากชวนหนุ่มๆที่กำลังเปลี่ยวหรือโสดเหมือนๆกันมา XXX กัน ให้มัน XXX เพื่อที่จะ XXX และจะได้ XXX เพราะตอนนี้ไอริณ XXX และ XXX…
นะ…นี่มันอะไรกันเนี่ยยย O()O ถ้อยคำหยาบคายพวกนี้มันโผล่มาในบล็อกฉันได้ยังไง หยาบชนิดที่ว่าฉันทำใจอ่านไม่ได้เลยแม้แต่คำเดียวด้วยซ้ำ
ใครกันที่บังอาจทำอะไรร้ายกาจแบบนี้!!!!
(เฮ้~ ไอ้เวรนั่นมันยังไม่หยุด มันทำเื่ทุเรศขึ้นทุกทีแล้ว)
“นายก็เห็นใช่มั้ย…นายไม่ได้เป็คนทำจริงๆเหรอ”
(สาบานเลยว่าไม่ใช่ฉัน! ถึงฉันจะกวนประสาทแต่ก็ไม่ใช่คนโรคจิต คนที่จะทำอะไรแบบนี้ได้มันต้องเป็พวกโรคจิตเท่านั้นแหละ)
“แล้วฉันควรจะทำยังไงดี YoY”
(ตอนนี้เข้าไปปิดบล็อกก่อน ยกเลิกชั่วคราว เร็วเข้า!)
“รู้แล้วๆ”
ฉันรับคำแบบอัตโนมัติ ทำไมเื่แบบนี้ต้องมาเกิดขึ้นกับฉันด้วยนะ ป่านนี้คนที่ติดตามฉันคงเอาไปเผยแพร่กันเป็ที่สนุกสนานแล้ว ไม่ได้! ฉันต้องรีบปิดบล็อกเดี๋ยวนี้ อย่างน้อยคนอื่นก็น่าจะพอดูออกว่ามีคนแฮกบล็อกฉัน นั่นไม่ใช่ตัวตนฉันจริงๆ >o<
ขออภัยค่ะ คุณใส่พาสเวิร์ดไม่ถูกต้อง กรุณาใส่ใหม่อีกครั้งเพื่อทำการปิดบล็อกชั่วคราว
เอ๊ะ! พาสเวิร์ดผิดงั้นเหรอ O-o เป็ไปได้ไง ฉันก็ใช้อยู่พาสเวิร์ดเดียวทั้งชีวิตเนี่ย หรือเมื่อกี้อาจจะร้อนรนเกินไปจนพิมพ์ผิดพิมพ์ถูก ไหน! ลองใหม่อีกทีซิ
ขออภัยค่ะ คุณใส่พาสเวิร์ดไม่ถูกต้อง กรุณาใส่ใหม่อีกครั้งเพื่อทำการปิดบล็อกชั่วคราว
เวรเอ๊ย!!!
“แย่แล้ว ฉันใส่พาสเวิร์ดไม่ได้ ToT”
(โธ่เว้ย! ไอ้หมอนั่นมันคงจัดการเปลี่ยนพาสเวิร์ดหนีไปแล้วล่ะ เดี๋ยวขอฉันลองเข้าไปดูก่อน เธออย่าเพิ่งวางสายนะ)
“อื้อ”
นี่มันเื่อะไรกันเนี่ยT^T ทำไมบล็อกของฉันกลับไปตกอยู่ในเงื้อมมือของคนอื่น คนสองคนยื้อแย่งบล็อกของฉันกัไปมาอย่างกับเป็เื่สนุก โดยที่ฉันได้แต่นั่งมองตัวเองที่ไม่ใช่่ตัวเองอีกต่อไปเสนอหน้าแป้นแล้นอยู่ในบล็อก แถมยังกลายเป็อีบ้าตัณหาที่ไหนก็ไม่รู้ น่าเกลียด น่าขยะแขยงที่สุด ฮือๆๆๆ
(บ้าเอ๊ย! ไอ้หมอนี่มันไม่ธรรมดาเลยนะ มันเปลี่ยนพาสเวิร์ดของเธอแล้วใส่โค้ดบล็อกการแฮกทุกช่องทาง ไม่มีใครสามารถแฮกเข้าไปในบล็อกของเธอได้อีกแล้ว)
“แม้แต่ตัวฉันเองงั้นเหรอ O.o”
(ถูกต้อง)
“แล้วบล็อกของฉันก็จะต้องถูกโดยใครไม่รู้ แล้วก็ทำเื่อุบาทว์ลามกแบบนี้ไปเรื่อยๆเนี่ยนะ ทำยังไงดี!! นายต้องช่วยฉันนะโดเรมอนคุง ฉันอุตส่าห์ช่วยนายเต็มที่ ถึงทีนายต้องช่วยฉันแล้ววววว ได้โปรด ฮือๆๆๆๆ ToT”
(ฉันช่วยเธอไม่ได้หรอก)
“ใจร้ายยย YoY”
(แต่มีคนนึงที่จะช่วยเธอได้นะ ฉันว่าเธอน่าจะลองติดต่อไปหาเขาดู แล้วบอกข้อมูลทั้งหมดที่เกี่ยวกับตัวเธอ รวมทั้งรายละเอียดต่างๆให้เขารู้ เพื่อให้เขาหาทางจับตัวไอ้แฮกเกอร์โรคจิตนี่ให้ได้)
“นายหมายถึงใครกันล่ะ”
(เลโอ (7'wc)น่ะ)
“(7'wc) งั้นเหรอ O.o”
(ลองติดต่อไปหาเขาดู ฉันช่วยเธอได้แค่นี้แหละ)
“แต่ว่า…”
ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด~
หน็อย!!!!!! ไอ้คนใจร้าย ฉันยังพูดไม่ทันจบเลยก็วางสายใส่ เชอะ! ช่วยไม่ได้ก็ไม่ต้องช่วย ให้เลโอช่วยก็ได้ ดีนะที่ทางองค์กร (7'wc) แต่งตั้งพวกเขาให้มาช่วยพวกเรา เมื่อก่อนฉันคิดว่านี่เป็เื่ไร้สาระ ทำอย่างกับสร้าง X-Men ขึ้นมาปกครองเมืองอย่างนั้นแหละ แต่ตอนนี้คงต้องรีบกลับคำซะแล้ว YoY
ช่วยฉันด้วยนะ เลโอ!!!! (>//<)