ผู้พิชิตซอมบี้

2 วันผ่านไป....

กุบกับๆ

“เฮ้อ ผ่านไป 2วันแล้วรึเนี่ยช่างเร็วราวกับผ่านไป 1 ตอน”

เอริคถอนหายใจขณะขี่ม้าพร้อมกับมีถุงผูกอยู่ที่ข้างม้าถ้าดูดีๆก็จะพบว่ามันคือถุงที่ใส่ผลึกคริสตัลนับร้อย

ซอมบี้ขั้นที่ 1มีจำนวนไม่น้อยเลยจริงๆ

เอริคเหลือบมองไปที่ถุงที่ใส่คริสตัลระดับ1จำนวนมาก

ผ่านไปยังไม่ถึง 1เดือนก็มีซอมบี้ระดับ 1 เยอะเช่นนี้เชียวรึ?

เอริคครุ่นคิดสักพักก็เลิกคิดไป

อาจจะเป็นเพราะชาติก่อนข้าอยู่รวมกลุ่มกับคนจำนวนมากทำให้ไม่ค่อยเจอซอมบี้เยอะก็ได้...

เมื่อก่อนสถานที่ที่เป็นเขตเมืองเจ้าเมืองมักจะส่งทหารออกมาไล่ล่าซอมบี้รอบนอกหรือไม่ก็ถูกผู้ฝึกตนอิสระจัดการเพื่อที่จะนำผลึกมาแลกเป็นของใช้ในชีวิตประจำวัน

แต่....

ไม่ว่าจะเหตุผลอะไร....

ไยข้าต้องสนใจด้วย?

ตราบใดที่ข้าแข็งแกร่งกว่าก็พอแล้วไม่ใช่รึ?

ไม่ว่ามนุษย์หรือซอมบี้ตราบใดที่กล้ามาขวางทางข้า....

ข้าจักสังหารทิ้งให้หมด!!

กุบกับๆ

หือ?ที่นั่นน่าจะเป็นหมู่บ้านใบไม้ม่วง?

เอริคหยุดม้าก่อนที่จะมองไปที่หมู่บ้านตรงด้านหน้า

หวังว่าสมุนไพรน่าจะกำเนิดแล้ว......

หมู่บ้านที่อยู่ตรงหน้ามีร่องรอยของเลือดอยู่ตามพื้นมากมาย

แต่.....ไม่มีศพงั้นรึ?

เอริคมองไปที่ภาพตรงหน้าพร้อมขมวดคิ้ว

มีคนจัดการกับศพพวกนี้?

หรือ....โดนซอมบี้กินไปหมดแล้ว?

ข้อหลังไม่น่าจะเป็นไปได้ถ้าโดนซอมบี้ยังไงก็ต้องเหลือเศษเนื้อไว้มั่ง

แต่นี่กลับไม่มีเลยเหลือเพียงรอยเลือดที่ซึมลึกลงดินเท่านั้น

อย่างงี้ก็แปลว่า...

เอริคพลันแสยะยิ้มออกมา

โห่ท่าทางจะมีคนที่เก็บกวาดพวกมันไปทั้งหมด?

หึหึ...

เอริคบังคับม้าเพื่อให้มันเดินเข้าไปในหมู่บ้าน

กุบกับๆ

เลือดที่พื้นแห้งมานานแล้วแปลว่าเหตุการณ์เลือดสาดคงจบลงนานแล้ว

ปัง!

เงาดำพลันกระโจนออกมาจากบ้านหลังหนึ่งพุ่งเข้าโจมตีเอริค

เงานั้นถือขวานขนาดใหญ่2 อัน โดยเงานั้นเมื่อเข้าใกล้เอริคก็ได้เงื้อขวานขึ้นก่อนจะฟาดเข้าใส่เอริค

“เหอะ!”

เอริคส่งเสียงออกมาอย่างเย็นชาก่อนที่จะสะบัดดาบใส่ขวานเล่มนั้น

อั้ก!

เงาดำนั้นส่งสียงร้องออกมาพร้อมกับโดนซัดกลับเข้าไปในบ้านหลังนั้นจนพังลง

แกร๊ก โครมมมมมมม

บ้านพังทลายลงล้มฝังเงาดำนั้นไว้ใต้ซากทันที

หือ?ผู้ฝึกหัดปราณขั้นที่1?

เอริคแววตาแสดงความประหลาดใจเล็กน้อยก่อนหายไป

ท่าทางคนๆนี้จะรู้วิธีฝึกฝนปราณแล้วสินะ?

แต่ดูจากลักษณะแล้วเขาน่าจะไม่มีวิชาสำหรับฝึกฝนปราณเป็นแน่แท้

ตูมมมม

เงาดำร่างนั้นกระโจนออกมาจากซากปรักหักพังก่อนจะมายืนอยู่บนพืน้พร้อมจ้องไปที่เอริคเขม็งโดยไม่ละสายตาแม้แต่น้อย

เอริคมองไปที่เงาร่างนั้นเพื่อจะดูหน้า

อายุน่าจะพอๆกับข้า?

“เจ้าเป็นใคร?”

ผู้ใช้ขวานถามเอริคด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ข้า....เอริค”

ตอนแรกเอริคคิดที่จะสังหารเขาคนนี้ซะแต่เขานึกได้ว่าต้องตามหาคนอยู่เขาเลยระงับเจตนาฆ่าไว้ก่อน

หลังจากข้าถามเสร็จแล้วข้าจะจัดการเจ้าซะ!!

เอรอคหัวเราะอย่างชั่วร้ายอยู่ภายในใจ

อ้อแล้วก็จำไว้ว่าอย่าได้หาเรื่องนัมเบอร์อีกในอนาคต ไอ้หนูน้อย!!

แม้ว่าภายในใจเอริคจะคิดสังหารทิ้งแต่ภายนอกเขาก็ยังยิ้มออกมา

“ข้า เท็น!”

ผู้ใช้ขวานเห็นเอริคตอบกลับมาด้วยความสุภาพก็ลดความระมัดระวังก่อนตอบกลับไป

อ้อ เจ้าจะชื่อ ทงทัง.......

“เดี๋ยวเมื่อกี้เจ้าบอกว่าเจ้าชื่อเท็น?”

เอริคตอนแรกจากที่ไม่สนใจกลายเป็นตื่นตัวทันที

“ใช่”

เท็นมองไปที่เอริคด้วยความระแวงพร้อมกับกำขวานในมือทั้งสองแน่นขึ้น

“เอ่อ......”

ให้ตายสิ!เจ้าน่าจะรีบพูดชื่อให้เร็วกว่านี้

เจ้ารู้ไหมเมื่อกี้นี่ข้ากำลังจะสังหารเจ้าทิ้งแล้วเจ้าโง่!

ถ้าเท็นได้ยินสิ่งที่เอริคคิดในใจเขาคงตะโกนออกมาแล้วว่า

เจ้าจะบ้ารึ?ใครบ้านไหนเขามาตะโกนบอกชื่อตอนลอบโจมตีกัน?

“อะแฮ่ม....เออบิดาเจ้ามีนามว่าโทมัสใช่รึไม่?”

เอริคแกล้งทำเป็นไอเล็กน้อยด่อนจะตอบไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน

ถ้าเจ้าไม่ใช่น้องเอวาล่ะก็อย่าหวังเลยว่าท่านเอริคคนนี้จะพูดสุภาพแบบนี้กับเจ้า

“เจ้ารู้จักบิดาของข้า?”

เท็นมองไปที่เอริคด้วยความสงสัย

“ใช่บิดาของเจ้ากับบิดาของข้านั้นเป็นเพื่อนกันแล้วที่ข้ามาที่นี่หนึ่งก็มาเพื่อตามหาของสองก็คือตามหาเจ้า”

เอริคตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“เป็นเช่นนี้...งั้น....ที่ลอบโจมตีเมื่อกี้ข้าต้องขออภัยด้วย”

เท็นพยักหน้าพร้องกับก้มหัวขอโทษด้วยความจริงใจ

เชื่อคนง่ายดีแท้!!

เอริคคิดในใจแต่ภายนอกเขาตอบกลับไปด้วยท่าทีเป็นกันเอง

“ไม่เป็นไรหรอก....แต่ข้าอยากทราบว่าทำไมเจ้าถึงได้ลอบโจมตีข้ากัน?”

นี่คือสิ่งที่เอริคค่อนข้างสงสัย

ถึงข้าจะไม่ได้แปลกใจที่มีการลอบโจมตีก็เถอะ

แต่ตอนที่เจ้าโจมตีข้าเหมือนกับข้าเป็นศัตรูที่ต้องกำจัดให้ได้งั้นแหละ

“เรื่องนี้...เราเข้าไปในบ้านแล้วค่อยว่าอีกทีดีกว่า”

เท็นผายมือเชิญเอริคเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง

“ย่อมได้”

เอริคพยักหน้าก่อนเดินเข้าไป

“น้ำชาขอรับ”

เท็นยื่นน้ำชาส่งให้เอริค

“ขอบคุณ”

เอริครับน้ำชาพร้อมกับสูดดม

ชาดี!

เอริคค่อนข้างแปลกใจอยู่มิใช่น้อยที่หมู่บ้านในที่ห่างไกลจะสามารถมีชาที่ดีขนาดนี้

“นี่เป็นชาของท่านพ่อข้าที่เหลือทิ้งเอาไว้”

เท็นเห็นเอริคดูสงสัยจึงพูดเพื่อคลายข้อสงสัยให้

“เป็นเช่นนี้”

เอรคิพยักหน้าตอบ

หลังจากเอริคจิบชาอีกสักพักเขาก็วางถ้วยลงพร้อมยืดตัวตรงขึ้นเงยหน้าไปที่เท็นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ตอนนี้เจ้าตอบคำถามของข้าได้แล้วมั้ง”

เอริคจ้องมองไปที่เท็นด้วยความเย็นชา

ถ้าที่เท็นโจมตีเขาเป็นเพราะว่าโลภในผลึกคริสตัลของเขาหรือคิดจะสังหารเขาเพื่อที่จะปกปิดอะไรบางอย่าง....

ต่อให้จะเป็นน้องชายของเอวาแต่ถ้าเขากลายเป็นปีศาจที่ฆ่าคนราวกับผักปลา

ข้าก็จะสังหารเขาทิ้งที่นี่ซะ!!

“เรื่องนี้.....”

เท็นนั่งลงก่อนจะเรียบเรียงความคิดแล้วพูดออกมา