จ้างเธอ ให้มารักฉัน

       “ไอ้สารเลว! ปล่อยลูกตาลไป แล้วแกมาต่อยกับฉัน” ลีโอพูดด้วยอารมณ์ที่อยากจะฉีกเนื้ออาทินออกเป็นชิ้นๆ ทว่าอีกฝ่าย กลับทำเป็นไม่สนใจแถมยังยิ้มร่าไม่สนโลกอีกด้วย เสียงปรบมือดังขึ้น 2-3 ครั้ง

      “ลูกตาล?...ลูกตาลไหนครับ แล้วเธอเป็นอะไรกับคุณลีโอ ซุปตาร์ระดับแถวหน้าของประเทศกัน ถึงขนาดที่ว่าต้องเดินทางมาช่วยด้วยตัวเองเลย”

        “มันไม่ใช่เรื่องของแก ปล่อยเธอไปซะ!”

       “มันจะไม่เกี่ยวได้ไง ในเมื่อตอนนี้ลูกตาลเป็นคนของผม ผมจะยอมให้เธอไปกลับผู้ชายแปลกหน้าอย่างคุณได้ยังไง”

        “ฉันกับลูกตาลไม่ใช่คนแปลกหน้า พวกเราสองคนเป็นแฟนกัน ฉันรู้ว่าลูกตาลเป็นแฟนเก่าของแก เเต่ตอนนี้เธอเป็นของฉัน!!!”

       “มันจะเป็นแบบนั้นหรอครับ ในเมื่อคุณเพิ่งมีข่าวกับซอลญ่า นางแบบชื่อดังคนนั้น เห็นข่าวออกมาว่าพวกคุณกำลังแอบคบกันอยู่ ไม่ใช่หรอ?”

        “ไร้สาระ ฉันไม่เคยสนใจใครนอกจากลูกตาล เรื่องพวกนั้นฉันก็เเค่จะปั่นหัวแกเท่านั้น เพราะฉันรู้ว่าแกเป็นคนจับตัวลูกตาลไปและฉันก็ได้เจอเธอที่นี่แล้วด้วย!!”

        “เจอ…แล้วยังไง เธอบอกหรอว่าเธอยอมกลับไปกับนาย?”

      “ฉันเชื่อว่าลูกตาลจะยอมกลับไปกับฉัน เพราะเธอรักฉันและฉันก็รักเธอ คนเดียว!!” อาทินมองหน้าลีโอแล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย จากนั้นเขาได้ให้ลูกน้องพาตัวบุคคลปริศนาเข้ามา ซึ่งทั้งสองคนเเต่งตัวเหมือนกัน ถูกคลุมด้วยถุงผ้าสีดำเหมือนกันและถูกมัดมือไขว้หลังไว้เหมือนกัน อาทินมาพวกเธอทั้งสองคนมานั่งเก้าอี้ด้านหน้าของลีโอพร้อมกับสั่งให้เขาเลือก ถ้าเขาเลือกถูก เขาก็จะได้ตัวลูกตาลกลับไป 

       “ว่าไงลีโอ…ตกลงแกดูออกไหมว่าคนไหนคือลูกตาล เลือกให้ถูกนะ เพราะถ้าแกพลาด ทุกอย่างจบทันที” ลีโอจ้องมองผู้หญิงที่โดนคลุมผ้าไว้สลับกันไปมาอย่างลังเล เธอจำได้ว่าที่นิ้วก้อยข้างขวาของลูกตาลมีขี้แมลงวันอยู่ เเต่ทั้งสองคนโดนมัดมือไขว้หลังไว้ ทำให้เขามองเห็นไม่ถนัด

      “ฉันจะให้เวลาแก 30 วินาที ถ้าแกไม่เลือก ฉันจะฆ่าผู้หญิงสองคนนี้ต่อหน้าแก!”

       “แกว่าอะไรนะ?”

    “แกฟังไม่ผิดหรอก ตามที่แกได้ยินนั่นแหละ เวลาเดินไปเรื่อยๆนะลีโอ แกจะปล่อยให้คนรักแกตายไปต่อหน้าต่อตาได้อย่างงั้นหรือ?” ลีโอมองผู้หญิงปริศนาทั้งคู่อย่างใจจดใจจ่อ ก่อน ที่เขาจะเริ่มทำบางอย่าง กระทั่งอาทินก็ไม่อาจคาดคิด

        “???? ภาพความทรงจำเก่าๆยิ่งทำให้เราไม่เหลือใคร ยิ่งมองออกไป ยิ่งไม่มีใคร ที่จะคอยสนใจใยดี……” จู่ๆลีโอก็ร้องเพลงของเขาขึ้นมาหนึ่งวรรค จากนั้นก็ลองสังเกตอาการของหญิงสาวปริศนาทั้งสองคนดู มีผู้หญิงคนนึงร้องต่อจากเขาด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะ

       “???? เเต่พอมีเธอเข้ามา หัวใจฉันก็เริ่มอ่อนไหว ยิ่งได้ชิดใกล้ ยิ่งเริ่มเข้าใจ ว่าเธอคือคนๆนั้น…” ลีโอเงียบและนิ่งไป เขาก้มหน้าลงเพื่อเรียกสติซักพัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาตอบคำถามของอาทิน

       “ฉันพร้อมที่จะเลือกแล้ว อาทิน”

       “ถ้าให้ฉันเดา นายคงเลือกผู้หญิงที่ร้องเพลงต่อจากนายสินะ โอเค อัคคี…เอาถุงคลุมหน้าของผู้หญิงที่ร้องเพลงออก จะได้รู้ซักทีว่า………”

       “ฉันเลือกคนที่ไม่ได้ร้องเพลง” อาทินถึงกลับต้องหันมามองเเววตาของลีโออีกครั้ง เเน่นอนว่าอาทินรู้ว่าลูกตาลเป็นแฟนคลับของลีโอ เธอย่อมร้องทุกเพลงของลีโอได้อยู่แล้ว เเต่ที่ไม่เข้าใจเลยก็คือทำไมลีโอถึงเลือกคนที่ไม่รู้เพลง

       “อะไรกัน ฉันได้ข่าวมาว่าลูกตาลเคยเป็นแฟนคลับของนาย เพลงทุกเพลงของนายลูกตาลร้องได้ แล้วทำไมนายถึงเลือกคนที่ไม่ได้ร้องเพลง?”

       “ฉันรู้ว่านายตามสืบเรื่องฉันมาพักนึงแล้ว นายรู้หมดว่าฉันเป็นใคร ทำอะไรและเป็นยังไง ลูกตาลก็เช่นกัน เธอรู้ว่าฉันร้องเพลงอะไรบ้างเธอจำเนื้อได้ทุกเพลงและเพลงที่ฉันร้องเมื่อครู่นี้ก็เป็นเพลงใหม่ของฉัน”

       “แล้วมันยังไง ถ้านายบอกว่าลูกตาลเป็นแฟนนาย เธอก็ต้องร้องเพลงนายได้อยู่แล้ว มันแปลกตรงไหน?”

       “ก็มันแปลก ตรงที่ฉันไม่เคยร้องเพลงนี้ให้ลูกตาลฟังเลยและเพลงนี้ก็อยู่ในช่วงระยะเดโม่และคนที่ฉันเคยร้องให้ฟังก็มีเเค่สามคนเท่านั้นคือ ฉัน พี่นุนิวและผู้หญิงอีกคน เอาล่ะ! ตอนนี้ฉันเลือกแล้ว ฉันเลือกคนที่ไม่ได้ร้องเพลง…งั้นคนที่ฉันไม่ได้เลือก เเกก็ฆ่าเธอเลยสิ เอาสิอาทิน ฉันรอดูแกลงมือฆ่าเมียตัวเองอยู่นะ!!”

       “ไอ้เหี้ย!!” อาทินเดินไปกระชากถุงคลุมออกเผยให้เห็นว่าลีโอเลือกถูก คนที่ลีโอเลือกคือลูกตาล ส่วนอีกคนที่ลีโอไม่ได้เลือกนั้นก็คือ ซอลญ่านั่นเอง

     “ฉันรู้แล้วว่าแกจับตัวซอลญ่ามาและฉันก็ไม่ได้มาที่นี่เพื่อช่วยเเค่ลูกตาล เเต่ฉันจะช่วยซอลญ่าออกไปด้วย” ลีโอรู้ก่อนหน้านี้เพราะเขาแอบติดกล้องจิ๋วที่หน้าห้องของซอลญ่า เขาจึงรู้ทันทีว่าซอลญ่าถูกอาทินจับตัวไป

        “แกนี่มันโลภจริงๆเลยนะลีโอ”

        “ฉันไม่ได้โลภ ฉันเเค่จะทำทุกอย่างให้มันถูกต้อง ฉันมารับคนรักของฉันคืน นั่นก็คือลูกตาลและฉันก็จะพาซอลญ่า เพื่อนของฉันกลับไปด้วย ในเมื่อแกไม่เห็นคุณค่าของเธอก็ปล่อยเธอไปซะ!!”

      “และถ้าฉันบอกว่าแกพากลับไปได้เเค่คนเดียวล่ะ แกจะเลือกใคร?”

        “ไม่มีทาง…”

        “แกก็ลองดูสิว่าฉันจะทำอะไร ถ้าแกไม่เลือก เอ้ะ! หรือว่านายอยากได้ทั้งสองคน กันแน่!!”

      “ฉันไม่ได้เลวเหมือนแกไอ้อาทิน แน่นอนว่าฉันเลือกลูกตาลอยู่แล้ว เเต่ที่ฉันจะพาซอลญ่ากลับด้วยเพราะฉันไม่อยากเห็นสามีของเธอ ทรมานเธอทั้งๆที่เธออุ้มท้องลูกของเขาอยู่!!!”

       “แกพล่ามอะไรของแก?”

       “เฮอะ!! ฉันไม่เลยว่าเจ้าพ่อคาสิโนระดับยักใหญ่อย่างแก จะโง่เรื่องพวกนี้ แกรู้ดีว่าตอนนี้ซอลญ่ากำลังท้องอยู่ เเต่แกก็จับเธอมาเพื่อที่จะเอาชนะฉันกับลูกตาล แกนี่มันสารเลวได้ถ้วยจริงๆ ฉันว่าแกคงโง่ฝังลึกเข้าไปในแกนสมองแล้ว เห็นแก่เด็กที่กำลังจะเกิดมา ฉันจะบอกอะไรแกไว้อย่าง เพื่อแกจะหายโง่ ฉันกับซอลญ่าเราสองคนเป็นเเค่เพื่อนกันและไม่มีอะไรมากกว่านั้น วันที่เราไปทานข้าวกันก็จบแค่นั้นและที่ฉันเข้าไปตีสนิทกับเธอก็เพราะฉันรู้ว่าแกจับลูกตาลไปและฉันต้องการเอาคืนโดนการเเย่งคนรักของแกบ้าง ก็เท่านั้น ซอลญ่า ตอนแรกผมตั้งใจจะขอโทษคุณตั้งเเต่วันนั้น เเต่คุณรีบกลับไปก่อน ผมก็เลย….”

      “คุณไม่ต้องพูดอะไรหรอกลีโอ ฉันรู้เรื่องนี้ตั้งเเต่วันที่คุณมาเจอฉันแล้ว ฉันได้ยินที่คุณคุยโทรศัพท์กับผู้จัดการของคุณแล้วค่ะและฉันก็ไม่โกรธคุณด้วย อัคคี…แกะเชือกให้คุณลูกตาลและขับรถพาคุณลูกตาลกับคุณลีโอไปส่งที่บ้าน”

      “ไม่เป็นครับ ผมกลับเองได้ พอดีพี่นุนิวมารอผมอยู่ข้างนอกแล้ว เอ่อแล้ว…คุณละ?”

        “คุณกลับไปก่อนเถอะ ฉันมีเรื่องที่จะต้องคุยกับเขา” ลีโอพยักหน้าตอบกลับ ก่อนจะประคองตัวลูกตาลออกไป ลูกตาลมองหน้าอาทินนิ่งๆก่อนจะเดินออกจากห้องไป โดยเธอไม่ลืมที่จะไปรับแม่และพ่อของเธอออกไปด้วย ลีโอจัดการพาครอบครัวของลูกตาลกลับมาบ้านอย่างปลอดภัย เเต่ทว่าเรื่องมันไม่ได้จบเพียงเท่านี้เพราะจู่ๆ ลูกตาลก็ตบหน้าลีโออย่างแรงจนเขาลงไปนอนกองกับพื้น!!!