ปัง!…
ปัง!…
ปัง!…
เสียงดังมาจากในเมืองไม่ขาดสาย ไม่ทราบตอนนี้สถานการณ์ดุเดือดเพียงใด
ซูิมองไปที่ประตูเมืองที่ไม่มีทีท่าจะเปิดแม้แต่น้อย บัดนี้มันจินตนาการภาพอี้หลิงนำทัพบุกเมือง หนิวเหยียห้อยโหนตามกำแพง มูซูว์นำพรรคพวกพังประตูลงมา
ภาพเ่าั้คงเป็หนทางเดียวที่ซูิจะรอดจากเมืองนี้ แต่เสียงกังวานของกวางโจวที่ตวาดก้องว่า สิบกองโจรเงาถูกกวาดล้างหมดสิ้นแล้ว คำนี้ยังวนเวียนในหัวไม่หายไป
เวลานั้น ร่างเล็กทรุดโทรมลอยล่องมากระแทกประตูเมืองเกิดเสียงโครมใหญ่
เป็ฉีซิ่นตัวมันเต็มไปด้วยาแ โลหิตไหลอาบไปทั่วร่าง โจรเฒ่าพยายามยันกายลุกยืนด้วยความเหนื่อยล้า และาเ็จากอาการธาตุไฟเข้าแทรก หน้าตาของมันยังคงดุร้ายบ้าเืยิ่ง เบื้องหน้าของฉีซิ่น ปรากฏด้วยผู้คนหกคนเดินตามมา รังสีที่แผ่ออกแตกต่างจากผู้อื่น มันคือหกขุนพลัของหลงเทียนห่าว ด้านหลังขุนพลัตามมาด้วย สิบยอดกระบี่แห่งสิบหกตระกูลย่อย บนหลังคาบ้านเรือน เต็มไปด้วยจอมยุทธ์ฝีมือดีหลายสิบะโวูบวาบไปมา ปิดกั้นหนทางหนีจากทางเบื้องบน
ฉีซิ่นกวาดมองด้วยดวงตาแดงฉาน มันกัดฟันเข่นฆ่าฝ่าวงล้อมมาจนถึงประตูเมือง เสียดายนัก ลมปราณมันที่เหลืออยู่ไม่เพียงพอต่อการทำลายประตูเหล็กนี้
ฉีซิ่นล้มเลิกความคิดหลบหนี ่วาระสุดท้ายของมันกลับแปรเปลี่ยนเป็ความสงบ มหาโจรผู้นี้ควักยาสูบขึ้นมาจุดอย่างใจเย็น
“ผู้ใดอยากตายก่อน เข้ามา!”
สิ้นเสียงของฉีซิ่น เหล่าจอมยุทธ์เหลียวมองกันครู่หนึ่ง จากที่เดินอยู่ กลับกลายเป็หยุดลง ‘สัตว์ร้ายที่าเ็ ย่อมต้องซ่อนเขี้ยวเล็บสุดท้ายไว้ ’
“หลบให้หมด! ไอ้เฒ่าบัดซบนั่นคือเหยื่อของข้า!!” เสียงะโแหบพร่า แต่ดุดันดั่งอสูรที่ปีนป่ายกลับมาจากขุมนรก! เป็กวางโจว! มันลอยพุ่งมาด้วยความเดือดดาล ก้อนพลังที่เกาะกุมสองผ่ามือมันทั้งใหญ่โตทั้งส่งเสียงคำรามคล้ายแซ่หลายร้อยเส้นฟาดลงพื้นดินอย่างรุนแรงตลอดเวลา นับว่าข่มขวัญผู้คนยิ่ง
กวางโจวพุ่งลงหาฉีซิ่นด้วยความรุนแรงไร้ปราณีเสียงะเิกัมปนาทดังไปทั่วลาน เมื่อเสียงสงบลง รอจนฝุ่นควันเริ่มจางหาย เหล่าจอมยุทธ์แตกตื่นกับภาพที่เกิดขึ้นจนหน้าซีดเผือก เป็กวางโจวชายร่างใหญ่ ยันกายลุกขึ้นด้วยความเ็ปจากาแที่ปริออกโลหิตยิ่งไหลซึมเป็วงกว้าง ประตูเมืองถูกถล่มเป็รูใหญ่ เศษเหล็กและกำแพงกระจายเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย แต่ไร้เงาของฉีซิ่น หรือมันแหลกสลายเป็ชิ้นเนื้อไป?
ก่อนที่กวางโจวจะชี้มือฝ่ากลุ่มควันออกไปนอกเมือง “ตะ..ตามมันไป!” สิ้นเสียงแหบพร่า กวางโจวทรุดลงอีกครา ทิศทางที่มันชี้ไปปรากฏภาพจอมโจรฉีซิ่น นั่งพิงบุรุษหนุ่มผู้หนึ่งบนหลังม้า ถูกควบออกด้วยความเร็วยิ่ง….
ที่แท้ขณะที่กวางโจพุ่งเข้าใส่ฉีซิ่นดุจลูกดาวตก ซูิจับตาดูวาระสุดท้ายของฉีซิ่นด้วยใจที่เต้นระรัว ภาพมุมข้างของซูิกับเห็นชัดยิ่งนัก ก่อนจะปะทะ กวางโจวเบี่ยงตัวครานึง พุ่งชนเข้ากับกำแพงเหล็ก ฉิวเฉียดฉีซิ่นเพียงเล็กน้อย
กระบวนท่านั้นรุนแรงจนประตูเมืองถูกพังลงมา ความหวังหนีรอดของซูิถูกเปิดออก มันเกิดปฏิกิริยารวดเร็ว พุ่งม้าฝ่ากลุ่มควันไปไม่สนเป็ตาย ฉีซิ่นที่ลอยจากแรงะเิ กลับมีมือหนึ่งเอื้อมคว้ามันไว้ เป็ซูิที่หน้าตาเด็ดเดี่ยวมั่นคงยิ่ง
ฉีซิ่นเกิดความรู้สึกลึกล้ำสุดบรรยาย มันปล่อยให้เด็กหนุ่มฉุดดึงตน มันนั่งลงบนหลังม้าด้วยความเหน็ดเหนื่อย พิงเข้ากับหลังซูิ แทบหมดสติไป ซูิควบม้าวิ่งผ่ากลุ่มควัน ออกนอกเมืองโดยไม่เหลียวกลับมามอง
“ตามไป!”
ทั้งลูกเกาทัณฑ์จากเบื้องบนกำแพงเมือง ทั้งกลุ่มเงาของเหล่าจอมยุทธ์ที่พุ่งตามมา ทำให้ฉีซิ่นต้องเกร็งกำลัง ฝืนต้านทานอีกครา
“ถ้าพ้นเื่นี้ไป ดูท่าข้าคงต้องได้ของรางวัลก้อนโต” ซูิพูดใส่มันขณะที่ยังควบม้า
ฉีซิ่นพลันหัวเราะออกมา “กระท่อมที่เ้านอนเมื่อคืนทรุดโทรมยิ่งนัก ข้าจะเปลี่ยนเป็กระท่อมชั้นดีให้”
ใบหน้าของซูิเกิดรอยยิ้มขึ้นมาจางๆ “หากรอดจริงๆ ต่อให้กระท่อมเหลือเพียงพื้นหินข้าก็นอน”
ฉีซิ่นหลังใช้กำแพงวายุป้องกันเหล่าลูกเกาทัณฑ์ที่ระดมยิงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เืขมสำลักมากองโต สายตาเริ่มพร่ามัว เหล่าจอมยุทธ์เริ่มร่นระยะห่างใกล้เข้ามา
“เ้านำไปเลย เดี๋ยวข้าจะลงไปฆ่ามันซักสองสามตัว ค่อยตามกลับมา” ฉีซิ่นกล่าวจบ ขณะจะลงจากม้า ซูิแก้สายคาดเอว นำมาผูกมันและฉีซิ่นเข้าด้วยกัน
ฉีซิ่นแตกตื่นลนลานกับการกระทำของซูิ
“เห้ย! ข้าไม่ใช่จะเสียสละ เพียงแต่หนีกันสองคนมันจะตายคู่ หากข้าลงไปต้านทาน อาจรอดกันได้เว้ย”
ซูิที่ได้ยิน ชายหนุ่มะโกลับโดยไม่หันมามอง
“ข้าก็ไม่ได้ จะห้ามท่านเสียสละ แต่ถ้าท่านลงไป ข้าตายแน่ อีกอึดใจเดียวจะเข้าเขตป่าแล้ว หนทางในป่าใครจะรู้เท่าท่าน?”
ฉีซิ่นถอนหายใจคราหนึ่ง ก่อนทั้งคู่จะะเิเสียงหัวเราะกันออกมา
506
