[รายได้]
[ปลาเทราต์สีน้ำตาล x 8] (30G)
[รายได้รวม : 240G]
เช้าวันใหม่มาถึงหน้าต่าง Ui ที่แสดงถึงรายได้ของการขางวันแรกก็ปรากฏขึ้น สมิธดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็วแล้วจัดการตัวเองในทันที อาบน้ำ แปรงฟัน กินมื้อเช้า จากนั้นรีบไปยังฟาร์มด้วยความตื่นเต้น
เมื่อมาถึงฟาร์มสมิธเปิดใช้งานระบบร้านค้าทันที โดยระบบนี้จะเปิดก็ต่อเมื่อใช้ค่าเงินที่ได้จากการขายเพียงเท่านั้นเพื่อเปิดใช้งาน
[ใช้ 100G เพื่อเปิดร้านค้าหรือไม่]
‘ใช่’ สมิธเปิดร้านค้าอย่างไม่ลังเลแม้จะทำให้เงินของเขาเหลืออยู่แค่ 140 ก็ตาม เพราะเป้าหมายของสมิธในตอนนี้รวมถึงอนาคตอันใกล้เขาไม่คิดจะซื้อของอะไรจากร้านค้าอะไรอยู่แล้ว สมิธแค่อยากจะรู้ว่าภายในร้านค้าขายสิ่งก็เท่านั้น สมิธจะได้วางแผนใช้เงินถูกว่าควรใช้กับอะไรและอะไรที่ไม่ควร
[เมล็ดฟักทองกลายร่าง x 1 (50)]
[เมล็ดแตงโมแห่งการกรี๊ดร้อง x 1 (80)]
[เมล็ดมะเขือเทศแดนขนมหวาน x 1 (40)]
[แร่เงิน x 1 (20)]
[แร่ทอง x 1 (30)]
[……………………..]
“อะไรจะเยอะขนาดนี้!”
ในตอนแรกสมิธว้าวเป็อย่างมากที่มีสิ่งของหลายร้อยรายการขายภายในร้านค้าแห่งนี้ แต่เมื่อเขาได้เห็นปุ่มหนึ่งปุ่มที่แอบซ่อนอยู่ตรงมุมขวาบน เป็ปุ่มเล็กๆจางๆยากที่จะสังเกตและเป็ปุ่มที่ทำให้สมิธว้าวอย่างแท้จริงเพราะปุ่มที่หลบซ่อนนั้นคือปุ่ม...
[อัพเกรดร้านค้า]
ใช่แล้วร้านค้าสามารถอัพเกรดได้ซึ่งสมิธก็อยากรู้เหมือนกันว่าอัพเกรดร้านค้าแล้วอะไรจะเปลี่ยนไปบ้าง แต่ที่แน่ๆร้านค้าเมื่อได้อัพเกรดมันจะต้องว้าวกว่านี้อย่างแน่นอน
[เมล็ดแครอทแห่งบึงน้ำ x 3(90)
“ไหนๆแล้วเอาเ้านี้มาลองสัก 3 เมล็ดแล้วกัน” สมิธตัดสินใจซื้อเมล็ดจากร้านค้ามา 3 เมล็ด แม้ในตอนแรกเขาไม่คิดจะซื้ออะไรเลย
สมิธจัดการปลูกในทันทีเมื่อได้เมล็ดมา ขุดดิน หว่านเมล็ด รดน้ำ...รวมไปถึงรดน้ำต้นอื่นทั้งหมดด้วย
[แครอทแห่งบึงน้ำ]
[ระยะในการเติบโต : 8 วัน]
[สุขภาพ : ดีเยี่ยม]
[อารมณ์ : ดีเยี่ยม]
[คุณสมบัติ : แข็ง?]
“โคตรเจ๋ง!” สมิธยิ้มออกมาในทันทีเมื่อได้เห็นว่าต้นแครอทเหล่านี้มีคุณสมบัติเพิ่มขึ้นมาและคุณสมบัติที่ว่าคือ แข็ง? แล้วมันแข็งอะไรคงต้องรอเก็บเกี่ยวถึงจะได้รู้อย่างแน่ชัด
“เ้าลูกชาย! สนใจไปล่องเรือตกปลากับพวกพ่อไหม?”
ในขณะที่สมิธกำลังมีความสุขจอห์นพ่อของเขาะโถามเขาขึ้นมาจากไกลๆว่าสนใจไปตกปลากับกลุ่มของเพื่อนพ่อหรือไม่
“ไปครับ ไปครับ” สมิธไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียวเขาะโตอบตกลงในทันทีโดยไม่คิด
“งั้นเตรียมตัวเลยอีก 10 นาทีเจอกันหน้าบ้าน” จอห์นะโตอบลูกชายเมื่อเห็นสมิธตอบตกลง
สมิธใช้เวลา 10 นาทีนี้ในการหาเฝ้าดูเมล็ดแครอทเมล็ดใหม่ด้วยอารมณ์ที่เบิกบาน พอถึงเวลากำหนดสมิธมายังหน้าบ้านพร้อมขึ้นรถที่พ่อเป็คนขับไปยังท่าเรือเพื่อออกเรือตกปลากับเหล่าเพื่อนๆพ่อ เมื่อมาถึงยังท่าเรือสิ่งแรกที่เห็นเด่นเป็สง่ามากที่สุดเลยคือเรือยอร์ชลำใหญ่และเรือนี้ไม่ใช่ของพ่อสมิธแต่อย่างใด
“ว่าไงเ้าลูกชาย! รู้หรือเปล่าพ่อหลานโทรมาโม้ให้ลุงฟังใหญ่เลยนะว่าหลานกลับมาชอบตกปลาและทำฟาร์มมันจริงหรือเปล่า?” ชายวัยกลางคนตอนปลายสวมชุดฮาวายไม่ติดกระดุมเผยให้เห็นกล้ามหน้าท้องอันแน่นพร้อมกับสวมแว่นกันแดดสุดคูลทำให้ภาพลักษณ์ของชายคนนี้ไม่เหมือนกับชายวัยกลางคนตอนปลายสักนิด ชายวัยกลางคนนี้เข้ามาพูดคุยกับสมิธอย่างเป็กันเองราวกับคนในครอบครัว
“ก็จริงอย่างที่พ่อผมบอกลุงสก๊อต ผมถึงได้มาตกปลากับพวกลุงนี้ไงฮ่าฮ่า” สมิธตอบกลับแนวตลก
“ฮ่า ฮ่า ดีมันต้องแบบนี้ ไปสมิธแล้วก็จอห์นเพื่อนรักขึ้นโดโลเรสคนสวยฉัน พวกเราจะได้ออกล่าเ้าทะเลกันซักที” ลุงสก๊อตะโบอกเพื่อนทุกคนออกมาอย่างมีความสุข
ส่วนเ้าของเรือยอร์ชลำใหญ่นี้ไม่ใช่ของใครที่ไหนเพราะมันเป็ของลุงสก๊อตนั้นเอง หนึ่งในบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองและผู้ติดอันดับ 1 ใน 100 ของผู้มีทรัพย์สินมากที่สุดในประเทศ
เมื่อขึ้นมาบนเรือสมิธเห็นเพื่อนพ่อทั้งหมด สมิธจึงไม่รอช้าที่จะ...
“สวัสดีครับลุงเจฟฟรี่”
“สวัสดีครับลุงแมคคีย์”
“สวัสดีครับลุงสวอนซัน”
สมิธสวัสดีเพื่อนพ่อหมดทุกคนอย่างเป็กันเองเพราะทุกควนล้วนรู้จักกันดีแถมยังรู้จักสมิธั้แ่เกิด พวกลุงๆเหล่าเปรียบเสมือนลุงแท้ๆของสมิธก็ว่าได้
“นี้เ้าหนูเดี๋ยวลุงโชว์อะไรเจ๋งๆให้ดูสนใจไหม?” ลุงสก๊อตเข้ามากระซิบข้างหูสมิธพร้อมกับคำพูดชวนน่าสงสัย
“เอาสิครับ จัดมาเลย!” สมิธพยักหน้าพร้อมกับตอบตกลงที่จะดูสิ่งที่ลุงสก๊อต้าโชว์ให้เขาเห็น
“ดูให้ดี!...”