เทพอสูรมังกรไร้ขอบเขต

เมื่อเวลาผ่านไป 3 วันหลังจากงานเทศกาล ทั่วทั้งแดนเซียนก็บังเกิดความโกลาหลวุ่นวายครั้งใหญ่อย่างที่ไม่เคยเป็นมา ส่วนสาเหตุนั้นแน่นอนว่าย่อมมาจากข่าวใหญ่ 4 ข่าวที่ปรากฏขึ้นในเวลาไล่เลี่ยกัน

นั่นคือข่าวการสูญเสียตบะของแม่นางซีซวนหนึ่งในสามบุปผมงาม ข่าวการปรากฏตัวของ หยุนซี ผู้ถูกขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะอันดับ 1 ที่แท้จริง ข่าวการหายตัวไปของนายหญิงแห่งหอการค้าจันทราและบุตรสาว สุดท้ายคือข่าวการตายอย่างเป็นปริศนาของเหล่ยลี่แห่งศาลาอัสนีและผู้ติดตามระดับมหาจักรพรรดิ 2 ท่าน

ไม่ว่าจะข่าวไหนๆก็ล้วนแต่สร้างความสะเทือนขวัญและมุ่งเป้าไปยังฝ่ายธรรมมะทั้งสิ้น ซึ่งด้วยเหตุนี้เอง! ทำให้เหล่าขุมกำลังต่างๆมิอาจที่จะนิ่งนอนใจได้อีกต่อไป

โดยเฉพาะศาลาอัสนีที่เหมือนกับถูกหยามหน้าครั้งใหญ่ พวกมันได้ออกไล่ล่าตามหาตัวฆาตกรอย่างบ้าคลั่ง ถึงแม้จะไร้ซึ่งร่องรอยหรือหลักฐานใดๆก็ตามที การกระทำเช่นนี้ไม่ต่างอะไรจากการงมเข็มในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาล

............

ตัดกลับมาทางฝั่งของเย่หยุนซีกันบ้าง หลังจากที่ปฏิบัติภารกิจลอบสังหารจนเสร็จสิ้น ในที่สุดเขาก็มีเวลาพักผ่อนและใช้ชีวิตอย่างสงบอยู่กับเหล่าภรรยาสาวทั้ง 4 นาง

ส่วนตงฟางเซียนเอ่อร์และเซี่ยอวี่ซีนั้น บัดนี้พวกนางกำลังรู้สึกตื่นเต้นยินดีกับชีวิตใหม่ และใช้เวลาส่วนใหญ่ในการบ่มเพาะพลังของตนเองให้แกร่งกล้า เพราะทั้งสองไม่อยากเป็นภาระ ทั้งยังกลัวว่าอาจจะถูกผู้เป็นนายทิ้งเอาไว้ด้านหลัง

"นี่! สามี! สตรีสองนางที่เจ้าพามาขอให้ข้านำสิ่งนี้มามอบให้" ณ ที่นั่งใต้ร่มไม้ใหญ่ หยุนฉางเยว่ยื่นแหวนมิติระดับสูงหลายสิบวงให้กับผู้เป็นสามีพลางกล่าวออกมา

"โอ่ว นี่คงเป็นสมบัติทั้งหมดของหอการค้าจันทราสินะ!" เย่หยุนซีรับพวกมันไว้ด้วยความเต็มใจ ก่อนจะตรวจสอบดูของด้านในจนถ้วนถี่โดยมีภรรยาสาวนั่งอยู่เคียงข้าง

"แล้วพี่หญิงน้องหญิงของท่านไปไหนกันหมดล่ะ?" บุรุษหนุ่มเอ่ยถาม

"คิกคิก ถ้าเป็นพวกนางล่ะก็ ตอนนี้น่าจะกำลังขอคำปรึกษาเรื่องการเลี้ยงบุตรจากพวกท่านแม่อยู่ ส่วนข้ารู้ตัวก่อนพวกนางก็เลยขอคำปรึกษาเอาไว้แล้วเมื่อวานนี้" หยุนฉางเยว่ยิ้มกล่าวอย่างอารมณ์ดี

ผิดกับเย่หยุนซีที่จู่ๆร่างกายก็พลันแข็งทื่อราวกับรูปปั้น ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถล่นออกจากเบ้า "พะ พระเจ้า! อย่าบอกนะว่าพวกท่านทุกคนตั้งครรภ์พร้อมกัน?"

"อืมๆก็ประมานนั้น" โฉมสะคราญตอบกลับอย่างขบขัน พร้อมทั้งลูบหน้าท้องของตนเองเบาๆ

บุรุษหนุ่มได้ยินคำกล่าวก็มิอาจอยู่นิ่งได้อีกต่อไป เขากระโดดโลดเต้นยกใหญ่ราวกับเด็กน้อยที่กำลังจะได้ในสิ่งที่ตนเองปรารถนา

"ในที่สุดข้าก็จะได้เป็นพ่อคนแล้ว ฮ่าๆๆ" เขาหัวเราะร่า จากนั้นรีบพาหยุนฉางเยว่ไปหาภรรยาคนอื่นๆในทันที ก่อนที่จะใช้ดวงเนตรปีศาจสวรรค์ตรวจสอบร่างกายพวกนางทุกคนอย่างละเอียดเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดหรือสภาวะเสี่ยงใดๆ

และเมื่อเวลาผ่านไปพักใหญ่ เย่หยุนซีก็ได้รับรู้ข้อมูลทั้งหมดที่ต้องการ ซึ่งมันทำให้เขาถึงกับต้องนิ่งอึ้งชั่วขณะ

"ที่รัก ไฉนถึงได้ทำหน้าเช่นนั้นล่ะ เกิดอะไรขึ้นกับลูกของพวกเราหรือเปล่า?" เป็นหลิงจีที่กล่าวถาม หลังจากมองเห็นอารมณ์แปลกประหลาดบนใบหน้าที่ทั้งหล่อเหลาและงดงามของอีกฝ่าย

"ไม่ๆๆ ลูกของพวกเราแข็งแรงสมบูรณ์ดี เพียงแต่พวกเขาทุกคนล้วนมีลักษณะพิเศษซึ่งเป็นหลักฐานยืนยันต้นกำหนดของข้าก็เท่านั้น?"

"หือ! ต้นกำเนิดของเจ้า??"โฉมสะคราญทั้ง 4 อุทานพร้อมกัน

"อ่า ลูกๆของพวกเราทุกคนล้วนมีสามสายเลือดอยู่ในร่าง สายเลือดมนุษย์ที่มาจากพวกท่าน กับสายเลือดเทพและปีศาจที่มาจากข้า" เย่หยุนซียิ้มอย่างขมขื่นพลางกล่าวออกมา

เขาค่อนข้างมั่นใจมากว่าที่ตนเองถูกทิ้งสาเหตุน่าจะมาจากเรื่องนี้ เพราะเผ่าเทพและปีศาจนั้นให้ความสำคัญกับความบริสุทธิ์ของสายเลือดเป็นอย่างมาก

โดยส่วนใหญ่พวกลูกผสมมักจะอยู่ในจุดต่ำสุดของเผ่าพันธุ์ ยิ่งเป็นลูกผสมที่เกิดจากเทพและปีศาจเช่นเขาด้วยแล้วนั้น หากไม่ถูกทิ้งขวางก็ต้องถูกสังหารอย่างไม่ต้องสงสัย เนื่องจากการให้กำเนิดบุตรกับฝ่ายศัตรูถือเป็นความผิดมหันต์

"เหอะๆ ชะตากรรมของข้าช่างน่าขันเสียจริงเลยนะ พวกท่านว่าไหม"

เหล่าภรรยาทั้งสี่เมื่อได้สดับฟังก็ส่ายศีรษะพลางยกยิ้มอย่างอ่อนหวานตอบกลับไป "ที่รัก ไม่ว่าจะมีต้นกำเนิดอย่างไร เจ้าก็ยังเป็นสามีของพวกเรา"

"ส่วนเรื่องเด็กๆ เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องกังวล ต่อให้พวกเขาจะเป็นลูกผสมก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะพวกเรามั่นใจมากกว่าจะสามารถเลี้ยงดูพวกเขาให้เติบโตขึ้นมาอย่างแข็งแกร่งและมีความสุขได้"

"อ่า นั่นสินะ ข้าคงคิดมากเกินไป" เย่หยุนซีมองไปยังโฉมสะคราญทั้ง 4 ด้วยแววตาลึกซึ้งรักไคร่พลางกล่าวออกมา ก่อนที่เขาจะบอกเพศของเด็กๆให้พวกนางได้รับรู้เอาไว้

โดยเริ่มจากลูกในท้องของหยุนฉางเยว่ซึ่งเป็นสตรีและมีศักดิ์เป็นพี่หญิงใหญ่ ลำดับต่อไปคือเหยียนลี่ที่ได้บุตรชายมีศักดิ์เป็นพี่คนรองของบ้าน ส่วนลำดับที่สามนั้นเป็นบุตรสาวของหลิงจี สุดท้ายคือน้องเล็กลำดับที่ 4 แน่นอนว่าย่อมเป็นบุตรชายที่เกิดจากจักรพรรดินีคนงาม มู่หลิงเฟย อย่างไม่ต้องสงสัย

"หญิงสอง ชายสอง นี่มัดยอดเยี่ยมไปเลยไม่ใช่หรือไง" เหล่าคนงามเมื่อได้ยินก็ถึงกับตาลุกวาวไปตามๆกัน การได้รับรู้เพศของบุตรล้วงหน้าเช่นนี้นั้น ทำให้พวกนางเตรียมการอะไรง่ายขึ้นเป็นอย่างมาก