เรื่องสั้นแนวผู้หญิงกับคนต่ำชั้นกว่า 18+

บรืนน….

ฮิฮิ… คิกคิก….

เฮ้อ…?

แต่ท้ายที่สุด... ฉันก็ทำใจ

ลืมสิ่งเหล่านั้น ได้เพียงแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้น

จิตใต้สำนึกความอยากรู้อยากเห็นมันมีมากกว่า

ตอนนี้ฉันกำลังวนรถเทสล่าคันหรู

ขับผ่านหน้าคอนโดลับ 

ที่เป็นกรงขังเนื้อสมันของ นศ. สาวสวยอย่างช้าๆ

ดวงตาภายใต้แว่นกันแดดสีดำ

จับจ้องไปยังกลุ่มนักศึกษาสาวสวย

ที่แต่งตัวดึงดูดสายตา

ด้วยชุดนักศึกษารัดติ้วจนเห็นเต้าเนื้อดันทรง

พวกเธอเหล่านั้น

คือเด็กสาวที่โดนจับมามอมยาขายหี 

แต่แปลกเหลือเกิน... 

แทนที่จะมีแวตาทุกข์ระทมหรือหวาดกลัว

พวกเธอกลับเดินเกาะกลุ่มหัวเราะร่าคิกคัก คุยเล่นหยอกล้อกัน

ราวกับว่าการโดนผู้ชายแปลกหน้ามากหน้าหลายตา

รุมกระเด้ากระแทกรูหีและรูตูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าในแต่ละวัน

มันกลายเป็นเรื่องปกติธรรมดา ของชีวิตประจำวันไปเสียแล้ว

ฮึ่มม…?

ใจของฉันยังคง คิดวนเวียนตอกย้ำในสมอง

ว่าฉันจะทำอย่างไร ถึงจะช่วยพวกเธอ

ออกมาจากวงจรอุบาทว์นี้ไปได้

ในเมื่อระบบของพวกมันตัดขาดส่วนกลางอย่างรัดกุม 

เบาะแสที่มีก็น้อยนิดจนแทบมืดแปดด้าน

บรืนน… อ๊ะ?

และตอนนั้นเอง ฉันก็ได้ขับผ่าน

ร้านหมูกระทะริมทางร้านนั้นอีกครั้ง

ร้านหมูกระทะบ้านๆ ข้างทาง

โชยกลิ่นไหม้ของมันหมูและน้ำซุป

สภาพร้านดูซอมซ่อไร้ราคา 

ซึ่งมันช่างขัดกับรสนิยมไฮโซของฉันสิ้นดี

แต่ที่แห่งนี้คือร้านที่ฉันเคยมานั่งกินนั่งคุยกับแพร 

และทำให้ฉันตระหนักรู้ความจริงอันโหดร้ายว่า...

ความอยากช่วยเหลือเยียวยาของฉันนั้น 

มันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย

สำหรับพวกเธอที่ไม่ได้คิดจะหนีจากวงจรอุบาทว์

แกร๊ก… อืม?

และฉันก็ตัดสินใจก้าวขาเรียวยาว

ลงไปนั่งกินข้าวในร้านนั้นอย่างอดเสียไม่ได้

"อุ้ย… คุณหลิงดารารึเปล่าคะ? 

วันมากินวันก่อน ก็ว่าหน้าคุ้นๆ ใช่จริงๆ ด้วย!"

ทันใดนั้นเองเสียงของพนักงานเสิร์ฟ

สาวประเภทสองร่างท้วม ก็ตวาดร้องทักขึ้นมาเสียงดังลั่น

พลางทำตาโตเท่าไข่ห่านจดจ้องมองมาที่ใบหน้าของฉัน

เงอะ… งื๊ออ?

นางเอกเกิร์ลเลิฟคนดังได้แต่ทำหน้าเลิ่กลั่กในลำคอ

แก้มเนียนร้อนผ่าวระคนอึดอัดใจอย่างที่สุด

และความดังของฉัน

มันก็เป็นอุปสรรคชิ้นใหญ่โตอยู่มากมายจริงๆ

ขนาดว่าวันนี้ฉันไม่ได้ปลอมตัวเป็นนักศึกษา

จึงใส่แว่นตากันแดดแบรนด์เนมพลางใบหน้าเอาไว้ตั้งครึ่ง

แต่พนักงานก็ยังคงจดจำสัดส่วนเรือนร่าง

และใบหน้าอันโดดเด่นของนางเอก

ดาราดังระดับประเทศได้อยู่ดี

จ้อกแจ้กๆ….

งึ?!

สายตาของผู้คนรอบข้าง

ในร้านหมูกระทะเริ่มหันมาจับจ้อง

"ไอ้เหี้ย... กูว่าแล้วว่าหน้าคุ้นๆ นั่นอีหลิง 

ที่เคยเต้นร่อนหีในคลิปมิสแกรนด์นี่หว่า!"

เสียงกระซิบกระซาบดังกึ่งสบถของชายคนหนึ่ง

ที่นั่งเคี้ยวเนื้อย่างมันเยิ้มอยู่โต๊ะข้างๆ ดังแว่วเข้าหู

มันหันไปสะกิดเพื่อนร่วมโต๊ะสภาพเนื้อตัวสกปรกมอมแมม

พลางยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดูคลิปเก่าในอดีต

"ไอ้สัด! ตัวจริงนมอย่างใหญ่เลยว่ะ

ใหญ่กว่าในจอทีวีตั้งเยอะ ขาวกระแทกตาชิบหาย"

เพื่อนมันอีกคนพ่นน้ำลายอึกใหญ่ลงพื้น 

สายตากลัดมันจ้องมองทะลุเสื้อยืดตัวสั้นสีดำของฉัน

จับจ้องตรงไปยังก้อนเนื้อนุ่มสองเต้าที่โผล่ดันเนื้อผ้าออกมา

"แม่งเอ๊ย... เห็นแล้วเงี่ยนเลยกู

อยากลากมันมานอนแอ่นก้นงอนตูดขาวๆ 

แล้วให้มันร่อนหีบดบี้ลงบนหัวควยกูชิบหาย เอื๊อก...!"

ฮึ…?

หลิงได้แต่ขบกรามแน่น

จนแก้มสาวสั่นระริกอยู่ภายใต้แว่นกันแดด

โดยเฉพาะพวกผู้ชายชั้นต่ำพวกนั้น...

ซึ่งถึงแม้พวกมันจะไม่ได้ดู

ละครแนวหญิงรักหญิงหรือแนวเกิร์ลเลิฟ

ที่ฉันแสดงคู่กับอิงจนโด่งดังเป็นพลุแตกในจีน

แต่พวกผู้ชายหน้าเหี้ยหน้าตาบ้านๆ หลายคนในร้าน 

ก็พากันรู้จักเรือนร่างของฉันจากเวทีประกวดนางงามชื่อดัง

เวทีในอดีตที่ทำให้ฉันโด่งดังและมีชื่อเสียงขึ้นมา

จากการแกล้งยอมทำท่าเต้นยั่วยวนร่อนสะโพกแรงๆ

โยกย้ายส่ายตูดเปิดหวออูมๆ ต่อหน้ากล้อง

เพื่อเรียกกระแสความสนใจจากผู้ชม

"คิดเงินเลยแล้วกันค่ะ"

"เอ๊ะ? คุณหลิงคะ... ยังไม่ได้เตรียมของสด

ยกรถเข็นวัตถุดิบมาให้เลยนะคะ?"

พนักงานเสิร์ฟสาวประเภทสองร่างท้วมทำหน้าเลิ่กลั่ก 

ในมือยังถือที่คีบเนื้อค้างเอาไว้

"ไม่เป็นไรค่ะ... ไม่ต้องทอนนะคะ"

ฉันพูดตัดบทพลางล้วงธนบัตรใบละพันหลายใบ

วางกระแทกส่งเดชลงบนโต๊ะไม้คราบมันเยิ้ม

โดยไม่คิดจะรอรับเงินทอน

หรือรออาหารที่สั่งไปเลยแม้แต่น้อย

นางเอกเกิร์ลเลิฟจึงรีบหมุนตัวคว้ากระเป๋าแบรนด์เนม

แล้วก้าวขาเรียวยาวสับเท้า

เดินปลีกตัวออกมาจากร้านอย่างไว

เพราะอย่างไรเสีย

ฉันก็ไม่ได้อยากจะนั่งกินอาหารที่นี่

ที่แวะก็เพราะคิดถึง 

ตอนที่คุยกับแพรไว้ก่อนหน้านี้เท่านั้นเอง

เฮ้อ…

ต๊อกๆ….

เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นปูนซีเมนต์ริมถนนดังสะท้อน

ในใจของฉันได้แต่คิดวกวน ไปกับชีวิตที่ไม่แน่นอน

"อ้าว… อีดอกหลิง!"

เฮืออก!?

แต่แล้วทันใดนั้นเองค่ะ...

เสียงตะโกนทักทายหยาบคายกร่างๆ 

และแหบพร่าอันเป็นเอกลักษณ์ที่ฉันจำได้ดีจนฝังใจ

มันดังย้อนตามไล่หลังมาทางด้านหลังของฉันในระยะประชิด

สะโพกงอนตูดผายของดาราสาวไทยพลันแข็งทื่อ 

ความเย็นวาบแล่นปราดตั้งแต่ไขสันหลัง

ลงไปจนถึงปลายเท้าที่งอจิก!

อะ… ไอ้เหี้ยหมี?

สองมือเรียวนิ่มของฉันรีบยกขึ้นมาตะปบปิดปากตัวเองแน่น

หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำรัวยิบ จนหน้าอกกระตุกไหว

ไม่มีคำพูดด่าทอใดๆ เล็ดรอดออกมาจากลำคออันแห้งผาก

ดวงตาเรียวรีเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกตกใจสุดขีด

เหะๆ…

เสียงหัวเราะน่าเกลียดในลำคอดังขึ้นใกล้เข้ามา

ผู้ชายร่างยักษ์ใหญ่โตกำยำราวกับหมีควายตรงหน้า

มันเดินมาดักหน้าฉันเอาไว้ด้วยสภาพเนื้อตัวมอมแมม

เสื้อยามสีกรมท่าหลุดลุ่ยจนเห็นขนหน้าอกหยิกหยอย

มันก็คือไอ้ยามหมี... ชายชั้นต่ำหน้าเหี้ยที่แสนสารเลว

คนที่ได้ใช้สิทธิ์ตั๋วพิเศษเย็ดฟรีกับเรือนร่างของฉัน

ต่อหน้าเพื่อนๆของมันในคราวก่อน!

"อู้วว… แต่งตัวไปรเวทแบบนี้ก็ดูดีนะมึง"

ดึ๋งดั๋ง… อูมม

มันส่งสายตาโลมเลียหยาบช้าสำรวจไปทั่วร่างกายไฮโซ

พลางซดน้ำลายข้นๆ ลงคอดังเอื๊อกใหญ่

งื๊ออ?

และตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้มีความเกรงอกเกรงใจ

หรือไว้หน้าความเป็นผู้ดีของฉันเลยแม้แต่น้อย

ดวงตากลัดมันราวกับสัตว์ป่าของมัน

จ้องเขม็งตรงมาที่กางเกงยีนส์ขายาวแนบเนื้อของฉัน

ที่มันรัดรั้งตะเข็บเน้นแคมหีอูมๆ 

ทั้งสองข้างจนเห็นเป็นร่องนูนเด่นชัด

เสื้อยืดตัวสั้นที่ทำให้หน้าอกพุ่งชันกางกั้นสายตา

ก็โดนสายตาอัปลักษณ์

ของไอ้ยามหมีจ้องตรงมาเขม็งไม่ลดละ

ฮี่ฮี่….

ไอ้ยามหน้าเหี้ย 

มันแกล้งส่งเสียงหัวเราะน่าเกลียดในลำคอ 

พลางขยับก้าวเท้าหนาๆ 

เข้ามาใกล้จนฉันได้กลิ่นตัวเหม็นสาบเขียว

อ๊ะ… ชิบหายแล้ว?

และในตอนนั้นเองค่ะ... หลิงก็นึกขึ้นมาได้

ความเย็นวาบแล่นจับขั้วหัวใจ เมื่อคำนวณวันเวลาในปฏิทิน

ตอนนี้มันผ่านพ้นช่วงปลายเดือนที่แล้วเข้าสู่เดือนใหม่มาแล้ว!

นั่นก็แสดงว่า... ไอ้เหี้ยยามหมีหน้าขนตรงหน้านี้

มันจะได้รับแจกตั๋วพิเศษใบใหม่จากไอ้พวกแก๊งมาเฟียร์

ตั๋วพิเศษประจำเดือนรอบใหม่...

ที่เปิดโอกาสให้ยามเฝ้าตึกสารเลวสามารถเลือกลากตัว

นักศึกษาหญิงคนไหนก็ได้

ที่ติดยาปลุกเซ็กซ์ไปนอนอ้าขาเย็ดฟรีๆ!

ซึ่งในสายตาของมัน... 

มันไม่ได้รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นดารานางเอกชื่อดังระดับประเทศ

มันคิดแค่ว่าฉันเป็นแค่อีตัวหรือกะหรี่ร่านควยที่รับงานขายหีแลกยา

การที่มันเดินเข้ามาทักทายฉันกลางทางเปลี่ยวแบบนี้

คงเป็นเพราะมันอยากจะใช้สิทธิ์ตั๋วฟรีประจำเดือนรอบใหม่

เพื่อลากเรือนร่างอวบอัดของฉันไปล่อเย็ดรูหีให้สมอยากอีกรอบแน่ๆ!

"ฮึ่มม!! อย่าเข้ามานะไอ้สัด!"

ตึก…!

นางเอกเกิร์ลเลิฟเค้นเสียงกร้าวตวาดลั่นเพื่อข่มความตื่นตระหนก

และเริ่มยกสองมือขึ้นตั้งการ์ดมวยตามทักษะการต่อสู้ที่เคยฝึกฝนมา

สายตาจดจ้องทุกการเคลื่อนไหวของชายร่างยักษ์อย่างระแวดระวัง

พลางสืบเท้าเรียวยาวถอยหลังหนีระยะจู่โจมทันที

เตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์ระยำตรงหน้าที่กำลังจะเกิดขึ้น!