เอาตัวรอดสอบผ่านมหาวิทยาลัย
ตอนเรียนมหาวิทยาลัย อาฮ้งพอรู้ว่าตัวเองตอนสอบมิดเทอมมักทำคะแนนได้ดี แต่พอสอบปลายเทอมคะแนนตกความจำมันวูบลง หัวมันตื้อ บางทีสอบวันหลังๆรู้ตัวว่าหัวมันตื้อสอบวิชาแรกๆเสร็จเสร็จ ต้องเดินเข้าโรงภาพยนตร์ตอนบ่าย หลับในโรงหนังสักงีบแล้วกลับบ้านดูหนังสือสอบวันรุ่งขึ้น ที่โรงหนังแมคแคนน่าสะพานหัวช้างชอบที่สุด คนไม่แน่นที่กว้างโอ่โถงแอร์เย็นดี ไม่สนใจว่าหนังเื่อะไร หลับสบายที่สุด ตื่นมาหัวสมองเบาเบิกบาน กลับบ้านดูหนังสือเตรียมสอบต่อแต่ตอน่วันสอบทีไร ต้องภาวนาขอให้อย่ามีรถรอจอดซ่อมเลยถ้ากลับบ้านมีรถจอดเสียอยู่กว่าจะซ่อมเสร็จ แล้วได้ดูหนังสือสอบตอนค่ำหรือดึกเพื่อไปสอบพรุ่งนี้เช้าคงแย่เลย
แล้วจะทำยังไงต่อ พ่อกับแม่ปรึกษากันกังวลเื่การเรียนอาฮ้งเหมือนกัน
"งั้นอย่างนี้นะเราเหลือรถไว้สามสี่คันก็พอเป็ค่าใช้จ่ายในบ้าน นอกนั้นเอาให้ช่างคนอื่นเหมาไป"
ดูเหมือนความวิตกกังวลของพ่อแม่มีมากขึ้น บางครั้งเห็นพ่อส่ายหน้าก้มหน้าถอดใจ แต่ก็หาทางช่วยเื่ภาระที่ต้องซ่อมสามล้อ ตอนนั้นมีรถถึงเจ็ดคันแล้วลดลงหน่อย ทำให้ตอนหลังมีเวลาว่างพอเตะบอลผ่อนคลายกับเพื่อนที่คณะมากขึ้น หลังสอบเสร็จก็ติดรถเพื่อนพากันไปกินอาหารอร่อยที่สยามกันได้อีก
แต่แปลกจริงตอนที่ไปฝึกงานที่โรงงานผลิตแอร์เครื่องปรับอากาศ สตาฟที่โรงงานบอกมีงานให้ทำสองประเภท คือทำManualวิธีใช้เครื่องปรับอากาศรุ่นต่างๆ กับทำManualวิธีการผลิตในแต่ละStageการประกอบเครื่องปรับอากาศรุ่นที่กำลังผลิตอยู่ เพื่อนๆพากันทำเอกสารManualการใช้แอร์ แต่อาฮ้งเลือกทำManualการผลิต เพราะอยากรู้เทคนิคการทำเครื่องปรับอากาศ แต่ต้องลงไปลุยยืนดูคนงานทำงานในโรงงานอากาศร้อนๆแล้วมาเขียนเอกสารในออฟฟิต ที่เพื่อนๆเลือกทำManualวิธีใช้เครื่องปรับอากาศเพราะได้อยู่ในห้องแอร์เย็นสบายตลอด พอฝึกงานเสร็จผู้จัดการพาพวกฝึกงานไปเลี้ยง ตอนท้ายผู้จัดการบอกอาฮ้งว่าเรียนจบแล้วมาสมัครงานที่นี่นะเขารับทันที
"ผมเกรดไม่ดีนะ สู้เพื่อนๆอีกสองคนไม่ได้ เรียนได้แค่สองกว่านิดๆเท่านั้น เพื่อนเรียนได้ตั้ง2.5กัน"
"ไม่เป็ไรฝ่ายผลิตเขาบอกว่าน้องขยัน เขาชอบ" ผู้จัดการตอบพร้อมรอยยิ้มแล้วตบบ่า ทำเอาอาฮ้งดีใจที่สุด กลับบ้านเล่าให้แม่ฟัง หวังว่าจบแล้วมีงานทำแน่
จบมหาวิทยาลัยคนแรก ดีใจสุดๆ...เลี้ยงฉลองใหญ่โตลบภาพในใจสำเร็จ
"อาม้า อั้วจบแล้วนะ เกรดออกแล้ว จะรับปริญญาแล้วนะ"อาฮ้งบอกแม่ด้วยความดีใจตอนแม่กำลังผัดกับข้าวหนึ่งทุ่ม ในสุดก็เข็นเกรดให้ขึ้นมาได้2.14 จากที่ไม่ถึง2.0เมื่อปีหนึ่งเทอมปลาย
"แล้วได้รับใบปริญญาจากในหลวงหรือเปล่า"แม่ดูข่าวบ่อยๆเห็นพีธีพระราชทานปริญญาบัตรในโทรทัศน์ตอนสองทุ่ม ถามอย่างตื่นเต้น
"ได้รับจากในหลวงเลย" อาฮ้งทำท่าให้ดูเหมือนกับช่าวในพระราชสำนัก ดูสีหน้าแม่ดีใจ
"ป๊า อาฮ้งจบแล้ว จะรับปริญญาจากในหลวงแล้วนะ"แม่บอกให้พ่อฟังท่ามกลางวงข้าวครอบครัว
"ลื้อจบแล้วป๊าดีใจนะ เดี๋ยวป๊าจะถ่ายรูปประกาศลงหนังสือพิมพ์เลย" พ่อหมายถึงหนังสือพิมพ์จีนที่อ่านทุกเช้า ดูสีหน้าพ่อดีใจพร้อมกับใช้ตะเกียบคีบชิ้นหมูทอดเข้าปากแล้วดื่มแก้วเหล้าที่พ่อกินประจำมื้อค่ำ
"อั้วจะบอกให้สมาคมรู้ เขาจะเอาคนช่างภาพมาถ่ายรูปในวันรับปริญญาให้ และจะประกาศลงข่าวสมาคม" ตอนนั้นพ่อเป็สมาชิกของสมาคมแซ่ตัวเองแล้ว ไปประชุมกินข้าวเดือนละครั้ง แถมบางครั้งยังพาอาฮ้งไปรู้จักด้วย พ่อบอกเสมอว่าคนเราจะต้องรู้จักคบหาสมาคมกว้างขวางเป็เื่จำเป็ แต่อาฮ้งรู้สึกว่าเรียนกับซ่อมรถก็มึนตึบแล้ว ไม่เห็นจำเป็ต้องเข้าสมาคมเลย
"ตอนเย็นอั้วจะเชิญเพื่อนๆมาฉลองกัน " พ่อบอกเหมือนจะบอกให้เพื่อนๆให้รู้
อาฮ้งนึกในใจว่า"จัดงานใหญ่มากไปนะ แต่ถ้าพ่อมีความสุขก็ตามใจคงอยากลบภาพจำในอดีตที่น้องชายตัวเองพูดว่า”ลูกสอบคณะอะไร จบมาแล้วกวาดขยะก็มีนะ”