บทที่ 6
จิ้งเจิ้งหลี่นั่งอ่านบัญชีอย่างไม่เป็สุข รู้สึกร้อนใจอย่างบอกไม่ถูกเขาอยากจะแกล้งนางจิ้งจอกน้อยนั่นเหลือเกิน หากแต่นี่ก็นานแล้วนางก็ยังไม่ปรากฎกายสักที ฉีซือเป่า องครักษ์คนสนิทมองอาการร้อนใจของคนตรงหน้าแล้วอดแปลกใจมิได้ นายท่านเป็คนสุขุมรอบคอบมาโดยตลอดแต่หากเป็เื่ของฮูหยินหกกลับมิเคยสงบได้เลยสักครั้ง ประตูห้องหนังสือเปิดออกฉีซือซือน้องสาวของเขานำฮูหยินหกและสาวใช้ส่วนตัวมาถึงอาการดีใจจนออกนอกหน้าของนายท่านก็ปรากฎก่อนที่จะเก็บซ่อนเอาไว้ใต้ใบหน้าเรียบเฉยอีกครั้ง
"คาราวะท่านพี่"
"นั่งสิฮูหยิน"
ฟางหลินนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามกับสวามี สายตาทอดมองรอบห้อง สมกับเป็ห้องทำงานของนายท่านจิ้ง คหบดีใหญ่แห่งเมืองโดยแท้ ชั้นหนังสือเรียงรายเต็มไปหมดแต่แบ่งหมวดหมู่ชัดเจน
"ช่างน่าแปลกใจนักที่ห้องหนังสือของท่านพี่เรียบร้อยได้ถึงเพียงนี้"
"เป็ฝีมือซือซือ"
คำตอบที่มิได้คิดอะไรทำเอาผู้ถูกกล่าวถึงเหงื่อตกตัวสั่น หวังว่าฮูหยินหกจะมิเข้าใจนางผิด
"ช่างเป็สาวใช้ที่ยอดเยี่ยมนัก นอกจากใบหน้าและเรือนร่างจะงดงาม กิริยาความเรียบร้อยยังโดดเด่น หากนางเกิดในตระกูลชนชั้นกลางขึ้นไปข้าคงได้เป็ฮูหยินเจ็ดเป็แน่..."
นั่นไง..งานเข้าจนได้ซือซือแทบอยากจะทิ้งตัวลงไปร้องไห้เสียตอนนี้ หากแต่ที่ทำได้คือยืนก้มหน้าต่อไป ฉีซือเป่าสงสารน้องสาวยิ่งนักแต่มิอาจช่วยอันใดได้ ความใกล้ชิดและไว้ใจที่นายท่านมีให้นางก็คงไม่แปลกที่จะทำให้ฮูหยินเข้าใจเช่นนั้นจิ้งเจิ้งหลี่มองหน้าสาวใช้คนสนิทแล้วมิเข้าใจสถานการณ์นักเหตุใดเฟยหลินต้องทำเหมือนกำลังหึงหวงเขาเพียงนี้นี่นางกำลังจะมาไม้ไหนกันแน่ เฟยหลินยกยิ้มหวานเมื่อเห็นแววตาฉงนของสามี ได้แหย่ให้เขาคิดมากสักเื่สองเื่นางก็มีความสุขแล้ว
"ข้าเห็นท่านพี่ทำงานหนักจึงต้มน้ำแกงไก่มาให้เ้าค่ะ"
ฉีซือเป่าตั้งท่าจะเข้ามารับหากแต่สายตาของฮูหยินที่มองมายังเขาก็ทำให้เขาต้องชะงักไป
"ข้ายังมิอยากเป็หม้ายั้แ่แต่งงานมิถึงเดือนหรอกท่านซือเป่า"
ซือเป่าเข้าใจความรู้สึกของน้องสาวในทันที หญิงสาวตรงหน้าแม้อายุน้อยแต่กลับน่ากลัวเสียจนเขายังหวั่นใจ
"ดื่มเสียหน่อยนะเ้าคะท่านพี่.."
ร่างบางส่งเสียงหวาน เสียงหวานอาบยาพิษชัดๆ จิ้งเจิ้งหลี่มองหญิงสาวตรงหน้าอย่างชั่งใจเขาก็อยากรู้เช่นกันว่านางจะมาไม้ไหน หลังจากกินน้ำแกงของเฟยหลินแล้ว จิ้งเจิ้งหลี่ก็เริ่มตามแผนของตน
"เ้ามีความสามารถพิเศษด้านใดบ้างหลินเอ๋อร์"
น้ำเสียงนิ่งสงบหากแต่แววตากับแผงไปด้วยความเ้าเล่ห์ หึ..คิดหรือว่านางจะดูไม่ออกว่าเขากำลังหาทางเล่นงานนางเช่นกัน มาลองกันสักตั้งดูสิว่านางหรือเขาจะหงายหลังก่อนกัน
"ข้าช่างไร้ความสามารถมิมีฝีมือด้านใดเป็พิเศษเ้าค่ะท่านพี่"
เฟยหลินก้มหน้าลงเล็กน้อยอย่างสำนึก แม้ในใจจะเคืองสวามีเล็กน้อยแต่เื่ความสามารถพิเศษเช่นฮูหยินคนอื่นนางไม่มีจริงๆนี่นา...
"ช่างน่าเสียดาย ฮูหยินข้าคนอื่นๆล้วนมีความสามารถกันทั้งสิ้น"
พูดเช่นนี้ด่ากันมาตรงๆเลยจะดีกว่าไหมเ้าคะท่านสามี แต่เอาเถอะหากจะทำให้เขารู้สึกสะใจบ้างก็ปล่อยไป รอทีนางบ้างก็แล้วกันหึ..หึ
"ข้ารู้มาว่าเ้าพออ่านออกเขียนได้ อีกทั้งบิดาเป็ถึงพ่อค้าที่มีชื่อเสียง เช่นนั้นข้ารบกวนเ้าเข้าไปดูแลกิจการเครื่องประดับแล้วกันนี่คือบัญชีร้าน"
คิดว่านางจะกลัวหรือไร...ชาติก่อนนางจบการบัญชีมาย่ะ แค่ร้านร้านเดียวสบายมากมาย อีกอย่างถ้าจะเจ๊งขาดทุนย่อยยับก็ไม่ใช่เงินนางเสียหน่อยดีเหมือนกัน่นี้ยิ่งไม่มีอะไรทำอยู่
"กำไรของร้านข้ายกให้เ้า แต่ถ้าขาดทุนข้าจะตัดเบี้ยหวัดเ้า"
นั่นไงนิสัยพ่อค้า ไม่ยอมขาดทุนเลยใช่ไหม หึ!!แต่ก็ช่างประไรทุกวันนี้นางกินฟรีอยู่ฟรีไม่ได้เสียอะไรอยู่แล้ว จิ้งเจิ้งหลี่มองเฟยหลินจากไปแล้วยกยิ้มกระหยิ่มในใจ เขาจะคอยดูนางนั่งกุมขมับหัวยุ่ง เพราะร้านเครื่องประดับนั้นแท้จริงเป็กิจการที่เขากำลังจะปิดตัวอยู่แล้ว เนื่องจากขาดทุนมาหลายปี อีกทั้งนายช่างที่ออกแบบเครื่องประดับเ่าั้ก็ตายจากไปแล้ว กิจการคงอยู่ได้ไม่นานนัก ให้นางเอาร้านแบบนั่นไปแม้นางคิดผิดคิดถูกเขาก็ไม่ได้ใส่ใจนัก รอยยิ้มอย่างได้ใจผุดขึ้นที่ริมฝีปากบาง พลันเขาก็รู้สึกร้อนลุ่มในกายขึ้นมา ร่างกายของเขากำลังผิดปกติ สายตาคมหรี่ลงทบทวนเหตุการณ์วันนี้ นางจิ้งจอกน้อยนั่นวางยาเขาเป็แน่ ร่างกายที่ตอนนี้ร้อนลุ่มไปหมดจนเขาต้องเรียกซือเป่าให้ไล่สาวใช้ในเรือนออกไปให้หมด ลงกรประตูห้ามใครเข้ามาที่ห้องของเขา ก่อนที่จะเอาตนเองไปหลบแช่ในอ่างน้ำร้อนด้านหลังม่าน นางจิ้งจอกน้อย...ฝากไว้ก่อนเถิด ขณะที่อีกฝ่ายกำลังร้อนลุ่มไปทั้งตัว เฟยหลินก็นั่งทอดสายตามองไปที่เรือนใหญ่ ความวุ่นวายหน้าเรือนนั่นบ่งบอกว่ายาของนางคงออกฤทธิ์แล้ว ตอนนี้แค่มาลุ้นกันว่าใครจะเป็ผู้โชคดีในตอนนี้ ที่แน่ๆต้องไม่ใช่นางที่เรือนพักอยู่ไกลสุดเป็แน่ ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วยาม เหตุการณ์ที่ดูวุ่นวายเมื่อครู่กลับดูสงบลงเฟยหลินขมวดคิ้วขึ้นมาก่อนจะระบายยิ้มกว้าง คงเป็สาวน้อยจิ้มลิ้มซือซือเป็แน่ที่โชคดีในคราวนี้ เฟยหลินปิดม่านหน้าต่างลงก่อนจะบอกให้ฮวาเอ๋อร์ไปพักผ่อน นี่แค่เพียงเริ่มต้นนะเ้าคะท่านพี่...
.................................................................................................
10K
