ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 106: โทสะแห่งอสนีบาต

ความเงียบที่น่าอึดอัดเข้าปกคลุมลานโล่งที่พังทลาย...

เหล่านักฆ่าจากบัลลังก์เงา... โดยเฉพาะผู้นำระดับวิญญาณแรกก่อตั้งทั้งสามคน... จ้องมองหลินฟานด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน แผนการที่สมบูรณ์แบบของพวกเขา... กับดักที่สามารถสังหารได้แม้กระทั่งยอดฝีมือ... ถูกทำลายลงโดยเด็กหนุ่มเพียงคนเดียว!

เบื้องหลังหลินฟาน... องค์รัชทายาทจ้าวหลิงเทียนมองแผ่นหลังของผู้ช่วยชีวิตที่มาอย่างกะทันหันด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เขารับรู้ได้ถึงพลังที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งแผ่ออกมาจากร่างนั้น... มันแข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าที่เขาเคยเห็นในการประลองหลายเท่าตัวนัก!

"อย่ามัวตกใจ!" ผู้นำนักฆ่าคำรามลั่น! เขารู้ดีว่าค่ายกลผนึกได้พังทลายลงแล้ว กำลังเสริมจากการประพาสป่าหลวงจะต้องมาถึงในไม่ช้า! เวลาของพวกเขามีจำกัด!

"ลืมองค์รัชทายาทไปก่อน! สังหารเด็กจากสำนักเมฆาครามนั่นซะ! ทุกคน! โจมตี!"

นี่คือการตัดสินใจที่บ้าบิ่นที่สุด! พวกเขาเลือกที่จะทุ่มกำลังทั้งหมดเพื่อกำจัดตัวแปรที่อันตรายที่สุดก่อน!

ยอดฝีมือระดับวิญญาณแรกก่อตั้งทั้งสามคนและนักฆ่าระดับแก่นแท้ทองคำที่เหลืออีกหลายสิบคน... ปลดปล่อยการโจมตีที่รุนแรงที่สุดของพวกเขาออกมาพร้อมกัน!

พายุแห่งดาบเงา... ลูกศรอาบยาพิษ... และเคล็ดวิชาต้องห้ามสารพัดชนิด... พุ่งเข้าใส่หลินฟานราวกับห่าฝนแห่งความตาย!

แต่หลินฟาน... กลับไม่ได้แสดงท่าทีป้องกันเลยแม้แต่น้อย!

"พวกเจ้าทั้งหมด... จงกลายเป็นเถ้าถ่านซะ"

"ระบำดาบ... อสนีบาตสังหาร!"

เขาไม่ได้ใช้ร่างมายา... แต่ใช้เพียงร่างจริงของเขา...

พรึ่บบบบบบบบบบบบบบบ!

พายุหมุนที่เกิดจากสายฟ้าสีดำทมิฬและสีม่วงทองได้ระเบิดออกจากร่างของเขา! มันไม่ใช่แค่เพลงดาบอีกต่อไป... แต่มันคือ "ขอบเขต" แห่งการทำลายล้างที่บริสุทธิ์!

เปรี้ยง! ตูม! ฉัวะ!

การโจมตีทั้งหมดของเหล่านักฆ่าระดับแก่นแท้ทองคำ... เมื่อสัมผัสกับพายุสายฟ้าของหลินฟาน... ก็สลายหายไปราวกับหิมะที่ต้องแสงอาทิตย์!

"อ๊ากกกกกกก!"

เสียงกรีดร้องดังขึ้นระงม! ร่างของเหล่านักฆ่าระดับแก่นแท้ทองคำถูกพายุสายฟ้านั้น "กลืนกิน" เข้าไป! ร่างกายของพวกเขาถูกฉีกกระชากและเผาไหม้จนกลายเป็นผงธุลีในพริบตา!

ภายในเวลาไม่ถึงสามลมหายใจ... นักฆ่าระดับแก่นแท้ทองคำทั้งหมด... ถูกกำจัดจนหมดสิ้น!

เหลือเพียงผู้นำระดับวิญญาณแรกก่อตั้งสามคนที่ยังคงยืนหยัดอยู่ได้! แต่พวกเขาก็ต้องใช้พลังทั้งหมดที่มีเพื่อป้องกันตัวเองจากพายุสายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวนั้น! ใบหน้าของพวกเขาซีดเผือดด้วยความตกใจ!

เมื่อพายุสายฟ้าสลายไป... หนึ่งในผู้นำที่อ่อนแอที่สุด (ขั้นต้น) ก็เห็นว่านี่คือโอกาส! เขาใช้เคล็ดวิชาลับหมายจะหลอมรวมตัวเองเข้ากับเงาเพื่อหลบหนี!

แต่หลินฟานเพียงแค่เหลือบตามองไปยังทิศนั้น...

"คิดจะหนีไปต่อหน้าข้างั้นรึ?"

"เคล็ดวิชาจิตทลายสวรรค์... หอกจิตวิญญาณ!"

พลังจิตที่มองไม่เห็นพุ่งออกไปราวกับสายฟ้า!
ยอดฝีมือระดับวิญญาณแรกก่อตั้งที่กำลังจะหายเข้าไปในเงาพลันหยุดชะงักกลางอากาศ! โลหิตไหลทะลักออกมาจากทวารทั้งเจ็ดของเขา! ก่อนที่ร่างของเขาจะร่วงหล่นลงสู่พื้นอย่างไร้ชีวิต... วิญญาณแรกก่อตั้งของเขาถูกบดขยี้จนแหลกสลาย!

สังหารยอดฝีมือระดับวิญญาณแรกก่อตั้ง... ด้วยเพียงการมอง!

"บัดซบ!" ผู้นำอีกคนหนึ่งโกรธจนคลุ้มคลั่ง! เขาพุ่งเข้าใส่หลินฟานด้วยความบ้าบิ่น!

หลินฟานตอบโต้ด้วยการฟันดาบออกไปอย่างเรียบง่ายหนึ่งครั้ง...

ฉัวะ!

เส้นแสงสีดำทมิฬสายหนึ่งพาดผ่านไป... ร่างของยอดฝีมือระดับวิญญาณแรกก่อตั้งคนนั้น... ก็ถูกตัดขาดจากกันเป็นสองท่อนอย่างสมบูรณ์แบบ...

บัดนี้... เหลือเพียงผู้นำที่แข็งแกร่งที่สุด (ขั้นกลาง) ยืนอยู่เพียงลำพัง...

เหงื่อเย็นไหลอาบไปทั่วร่างของเขา... จิตใจที่เคยแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าของนักฆ่า... บัดนี้ได้พังทลายลงโดยสิ้นเชิง... เขากำลังเผชิญหน้ากับปีศาจ... ไม่ใช่มนุษย์!

องค์รัชทายาทจ้าวหลิงเทียนที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่เบื้องหลัง... พระองค์อ้าปากค้าง... จิตใจว่างเปล่า... ไม่สามารถประมวลผลภาพการสังหารหมู่ที่น่าสะพรึงกลัวและรวดเร็วเกินไปนี้ได้ทัน...

หลินฟานค่อยๆ ยกดาบจักรพรรดิอสนีดับดาราขึ้นชี้ไปยังนักฆ่าคนสุดท้าย...

แววตาของเขาเย็นชา... และไร้ซึ่งความปรานี