ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งเกินมาตรฐานชายไทยส่วนใหญ่แบกเป้อันโตไว้บนบ่าที่พึ่งลงจากรถสองแถวซึ่งวิ่งฝุ่นคลุ้งจากไป ได้หรี่ตามองฝ่าเปลวแดดที่ร้อนจนเห็นเปลวเต้นระริกไปตามทางฝุ่นที่แยกตัวออกจากถนนสายหลักที่เป็ถนนลาดยางเก่าๆแล้วหายลับไปในเรือกสวนไร่นาของชาวบ้านอย่างพยายามทบทวนความทรงจำ
เขาจากที่นี่ไปได้ยี่สิบปีแล้ว แต่หมู่บ้านแห่งนี้ก็ยังเปลี่ยนแปลงไปไม่เท่าไหร่ เขาคำนวณพลาดเองว่าเวลายี่สิบปีผ่านไปที่นี่จะมีความเจริญเข้ามากล้ำกลายบ้าง ซึ่งอาจจะทำให้มีรถรับจ้างวิ่งไปมาให้เขาได้เรียกใช้บริการ เขาจึงไม่ได้ติดต่อมายังจุดหมายปลายทางให้ได้รู้ตัวล่วงหน้าก่อนเพื่อจะได้ออกมารับที่ปากทาง
แต่เท่าที่เห็นนี้ที่นี่ก็ยังเกือบจะเหมือนเดิม ชายหนุ่มเืผสมหยิบโทรศัพท์มือถือราคาแพงออกมาดูหวังจะโทร.ให้ใครออกมารับ แต่ก็ไม่มีสัญญาณ ชายหนุ่มยิ้มเยาะคำโฆษนาเลิศหรูของผู้ให้ใช้บริการสัญญาณโทรศัพท์แล้วหย่อนเครื่องมือสื่อสารที่แสนไฮเทคกลับเข้ากระเป๋าที่เดิม โทรศัพท์จะแพง ทันสมัยหรือไฮเทคแค่ไหนแต่ถ้าไม่มีสัญญาณก็จบกัน
ร่างในชุดเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาว กางเกงยีนส์สีเข้มกับรองเท้าผ้าใบราคาแพงก้าวเดินไปตามทางฝุ่นลูกรังที่พอจำได้คลับคล้ายคลับคลาว่าเมื่อตอนที่เขาอายุแปดขวบมันยังเป็เพียงทางเดินเล็กๆ แต่ตอนนี้มันกว้างขึ้นพอรถยนต์วิ่งได้ แต่กระนั้นเขาก็ไม่เห็นจะมีวี่แววของรถอะไรเลยสักคัน
ลุฟ คือชื่อของชายหนุ่มคนนี้ เขาเป็หนุ่มลูกครึ่งที่มีแม่เป็คนไทยและมีพ่อเป็ชาวเยอรมันซึ่งพบรักกันได้เพราะแม่ทำงานเป็แอร์โฮสเตสและพ่อที่เป็นักธุรกิจเดินทางมาเที่ยวเมืองไทย
แม่ของเขาเป็ลูกสาวชาวสวนที่มีโอกาสได้เรียนสูงๆและได้ทำงานดีๆ ตอนที่เขาเกิดมานั้นแม่ก็ยังทำงานอยู่ในขณะที่พ่อก็เดินทางไปๆมาๆ ตัวของเขาจึงถูกเลี้ยงดูมาโดยคุณตาวีระกับคุณยายโกสุมซึ่งเป็ตายายแท้ๆของเขา จนอายุเข้าแปดขวบแม่จึงตัดสินใจลาออกจากงานแล้วพาเขาไปอยู่กับพ่อที่ประเทศเยอรมันั้แ่บัดนั้น แล้วเขาก็ไม่มีโอกาสได้กลับมาที่นี่อีกเลย
และเหตุผลที่เขามาเมืองไทยในครั้งนี้ก็เป็เพราะได้หลงรักหญิงสาวชาวไทยคนหนึ่งซึ่งเดินทางไปเรียนต่อที่เยอรมัน และเมื่อเรียนจบเธอก็ได้เดินทางกลับมาก่อนเป็เวลาเกือบปี แต่เมื่อเขาตามมาจึงพบว่าเธอได้แต่งงานกับคนอื่นไปแล้ว
ลุฟไม่โกรธเธอหรอกเพราะระหว่างที่คบหากันเขาก็ไม่ได้แสดงออกอย่างชัดเจนให้เธอรู้ว่าเขาคิดอย่างไรกับเธอ แต่ความรู้สึกในใจของเขาแล้วมันก็เ็ปอยู่ไม่น้อย เขาแทบเตลิดหนีกลับไปเมื่อมาพบกับความผิดหวัง แต่ก็นึกได้ว่ายังมีชายหญิงชราคู่หนึ่งที่เคยเลี้ยงดูเขาเมื่อวัยเด็กและคงอยากเห็นหน้าเขา เขาจึงตัดสินใจเดินทางมาที่นี่ก่อนกลับเยอรมันไปหาพ่อกับแม่
ชายหนุ่มเดินมาได้ไกลพอสมควร แดดตอนเที่ยงวันกลางเดือนมีนาคมของเมืองไทยเผาเขาจนเหงื่อแตกพลั่ก ผิวขาวอมชมพูของเขาบัดนี้แดงก่ำและแสบร้อนไปหมด ท้องไส้หรือก็ปั่นป่วนเพราะความหิว ด้วยเมื่อเช้าก่อนออกเดินทางเขาดื่มกาแฟเข้าไปเพียงถ้วยเดียว
ชายหนุ่มควานมือไปด้านหลังเพื่อหยิบเอาขวดน้ำที่เหน็บอยู่ข้างกระเป๋าเป้ออกมาเพื่อจะดื่มดับกระหาย แต่ก็ต้องพบว่าน้ำในขวดนั้นได้หมดไปแล้วเขาคงดื่มมันหมดั้แ่อยู่บนรถนั้นเอง ชายหนุ่มเหวี่ยงขวดนั้นทิ้งไปอย่างหงุดหงิดทั้งความร้อน ความเหนื่อย ความหิว รุมเร้าเขาจนแทบจะเป็บ้า ไอร้อนจากเปลวแดดเผาเขาเหมือนจะให้ละลายลงในวินาทีอันใกล้นี้ ระยะทางก็ดูเหมือนจะยืดยาวไปไม่มีที่สิ้นสุด ตาของเขาเริ่มลาย ขาของเขาเริ่มพันกันเพราะความอ่อนล้า เขาจะเดินต่อไปไม่ไหวแล้ว
17K
