วันนี้ธงต้องกุมขมับหลายรอบแล้วเพราะงานที่สุมเอาไว้กองเต็มโต๊ะตัวเขาพึ่งจะค่อยยังชั่วจากการาเ็ แถมจินยังหลงน้องดาจนไม่สนใจตัวเขาอีกต่างหาก
"ไอ้เอก..ไอ้เอกโว๊ย"ธงะโลั่นออฟฟิตเอกวิ่งพรวดพราดเข้ามาจนเกือบชนโต๊ะ
"ครับลูกพี่"เอกตอบหอบแฮ่กเพราะเหนื่อยจากการวิ่งเข้ามา
"นายเอ็งไปไหนวะ"ธงถามถึงจัสติน
"นายใหญ่ไปหาคุณหนูไอ"
"ห๊ะยังไม่มาอีกเหรอจะกินนอนบ้านคิงส์หรือไงวะเนี่ย"ธงถามเสียงเขียว
"ลูกพี่ก็ตามเองดิ"เอกโยนขี้กองใหญ่ใหญ่ธงชี้นิ้วขู่แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นโทรหาเอกยืนยุกยิกสับขาไปมา
"นายครับ"ธงทำเสียงนิ่งเข้าใส่
//จะตามกูไปทำงานเหรอ ตอนนี้ยังไม่ว่างมึงเซ็นต์ไปเลยอะไรทำได้ทำ//จัสตินทำท่าจะวางสายแต่ธงรั้งเอาไว้
"เดี๋ยวนาย!!นายต้องมาเดี๋ยวนี้ผม้าๆตัดสินใจ"
//ไอ้พวกมารขัดความสุขใช่สิมึงมีเมียแล้วนี่ เอามาที่บ้านน้องคิสกูรอนี่//ว่าจบก็วางสายเอกเห็นสีหน้าธงก็รู้คำตอบเลยยักคิ้วให้
"มึงนี่มัน"ธงปาที่ทับกระดาษใส่เอกเ้าตัวก็รีบหลบทันที
"อย่าอารมณ์เสียน่าลูกพี่นายใหญ่แค่ติดเด็กลูกพี่มีทั้งลูกทั้งเมียชีวิตดี๊ดีใครๆก็อิจฉา"เอกแซะ
"ดีตายห่าแหละเมียจะทิ้งกูวันไหนก็ไม่รู้"ธงบ่น
"เอ๊าไหง๋งั้นง่ะ"เอกทำหน้าเหลอ
"หลงลูกจนลืมกูไปแล้วมั้ง"ธงทำหน้าเซงจนเอกหลุดหัวเราะ
"ฮ่าๆๆๆๆลูกพี่อิจฉาลูกตัวเองเหรอ"
"คงงั้นมึงเอาน้องดาไปเลี้ยงซักสองวันนะกูจะหวานกับเมีย"
"ได้เลยลูกพี่ถึงว่าสิหงุดหงิดเพราะไม่ได้เอาออกนี่เอง"
"ทะลึ่งละมึง"ธงด่าซ้ำ นึกถึงเื่เมื่อเช้าที่ต้องทะเลาะออกบ้านมา
"จินครับเข้ามาหาผมหน่อย"ธงะโออกมาจากห้องแต่งตัวแต่กลับไม่มีสัญญาณตอบรับรอนานจนกระทั่งเขาต้องออกมาดูปรากฏว่าสองแม่ลูกงุ๊งงิ๊งกันอยู่ตรงโต๊ะอาหารเหมือนโลกนี้มีแค่สองคนธงเท้าเองมอง
"แฮ่ม..สนใจทางนี้ด้วย"
"อ้าวธงจะออกไปข้างนอกเหรอครับ"จินถามเหมือนพึ่งนึกขึ้นได้
"หลงลูกจนลืมผัวแล้ว"ธงค่อน
"พูดหยาบคายลูกกำลังช่างจำ"จินเอ็ดให้แต่ยอมลุกเดินมาหาจัดคอเสื้อและเช็คความเรียบร้อยในการแต่งตัวธงก้มลงจะหอมแก้มแต่จินเบี่ยงหน้าหนี
"ลูกอยู่"จินบอกเบาๆ
"เห้อผมเตือนแล้วนะว่าอย่าลืมผมน่ะ"
"ไม่ได้ลืมแต่รอไปส่งลูกที่โรงเรียนก่อนสิ"
"วันนี้ผมไม่ว่างต้องเข้าไปดูงานที่นายค้างไว้"
"งั้นตอนเย็น"
"คุณมีเวลาหรือไงเย็นมาก็ดูแลลูก"ธงหงุดหงิดหลายวันมานี้จินละเลยเขาไปจริงๆ
"อย่าโมโหสิครับเดี๋ยวลูกรู้นะ"
"อืมๆงั้นผมไปทำงานก่อนก็แล้วกัน"ธงบอกแล้วออกจากห้องไปเลยทิ้งให้จินหันไปมองลูกสลับกับด้านหลังของธง
"อะไรของเค้านะลูกตัวเองแท้ๆ"จินบอกกับตัวเองแล้วกลับมาสนใจน้องดาแทนอีกแค่สิบนาทีรถลูกน้องของธงจะมารับน้องดาไปโรงเรียนแล้ว
"เสร็จหรือยังครับ"จินลูบผมนุ่มของน้องดาไปมา
"เสร็จแล้วค่ะ"น้องดาดื่มนมจนหมดแก้วแล้ววางลงจินยิ้มกับคราบนมที่ติดริมฝีปากน้องดาเขาเช็ดให้แล้วจูงมือพาลงไปที่ลอบบี้เพื่อส่งน้องดาขึ้นรถ เสียงแว่วๆของไอ้เอกทำให้เขารู้ตัวว่าใจลอยไปไหน
"ต้องแบบนี้สิลูกพี่..เอ๊าไม่ได้ฟังผมเหรอ"เอกทำเสียงน้อยใจ
"มึงอย่ามากระแดะพูดใหม่กูไม่ทันฟัง"ธงอยากจะถีบซ้ำ
"ผมบอกว่าพี่ต้องพาเมียหนีไปซักสองวัน"
"ทำไมกูต้องหนี"
"ก็ถ้าลูกพี่ไม่อยู่แล้วน้องดาต้องถูกฝากเลี้ยงคุณจินคงไม่ยอมใช่มั๊ยเราก็ลักพาตัวคุณจินเลยสิ"
"เออเข้าท่างั้นมึงไปเตรียมรถเลย"ธงยิ้มออก
"เดี๋ยวๆนายใหญ่สั่งเราไปหาเอางานไปให้นะลูกพี่"
"แล้วมึงคิดว่ากูให้เอารถออกไปไหนวะ"
"ใครจะไปรู้ล่ะนึกว่าใจร้อนจนต้องพาไปวันนี้"เอกทำเสียงค่อนขอด
"ไปเดี๋ยวนี้อย่าลีลา"ธงเอ็ดเข้าให้นับวันไอ้เอกมันจะทะเล้นขึ้นทุกวัน พวกเขากว่าจะเข้าประตูกลุ่มของคิงส์มาได้ก็ต้องรอตรวจความปลอดภัยเป็นานธงถอนหายใจเพราะเหนื่อยหน่าย เ้านายเขาก็แปลกมาหมกตัวอยู่นี่ได้ทุกวี่ทุกวันงานการแทบไม่ทำยกเว้นแต่ตอนที่คุณหนูไอจะไปสเปนถึงได้กลับมาทำงานเป็จริงเป็จัง
"มากันแล้วเหรอครับ"คิสภรรยาของคิงส์เดินตัวปลิวมาหาเขากับเอกที่ยีนตัวแข็งเกร็งมีจัสตินอุ้มคุณหนูไอตามหลังมาติดๆใครเห็นก็อาจจะคิดว่าเป็พ่อแม่ลูกแทนคิงส์ คุณคิสสวยเกินหญิงสมัยนั้นเ้านายเขาหลงรักถึงขั้นจะตายแทนให้ได้เพราะคุณคิสเกิดอุบัติเหตุ
"สวัสดีครับคุณคิส"เขาเอ่ยปากทักเอกรีบก้มลงเคารพ
"ตามสบายเลยครับพี่จัสเกเรล่ะสิ"คิสนั่งลงนายของเขาเลยนั่งตามเอาคุณหนูไอนั่งตรงเข่าข้างเดียว คุณหนูไอตัวเล็กนิดเดียวใบหน้าสวยหวานน่ารักน่าชังสองมือกอดคอจัสตินเอาไว้แน่นซุกใบหน้าลงตรงซอกคอจัสตินยิ้มหวานให้
"อย่าไปยิ้มให้พวกมันสิหนูไอ"จัสตินขี้อิจฉาโวยวายเอากับเด็กน้อย
"พี่จัสพูดจาดีๆนะเดี๋ยวเถอะ"คิสถลึงตาขู่
"จ้าๆแต่พี่ไม่อยากให้หนูไอยิ้มให้คนอื่นนี่นา"
"บ้าจริงอย่าไปฟังนะครับ"คิสส่ายหน้า
"ไม่เป็ไรครับแล้วนี่คุณคิงส์ไปไหนครับ"เขาถามตามมารยาท
"ออกไปสะสางงานของเขาแหละครับอีกอย่างอยู่ด้วยกันก็เถียงกันไม่หยุดดีแล้วครับแยกย้ายกันมั่ง"คิสหัวเราะธงมองคนตรงหน้าด้วยอาการทึ่งคนอะไรทั้งสวยทั้งสง่าใครจะคิดว่าเป็ผู้ชาย
"ผมเอางานมาส่งครับเอกสารสำคัญที่คุณจัสต้องตัดสินใจ"ธงผลักแฟ้มงานไปตรงหน้าจัส
"ทำไมไม่ทำเองวะ"จัสถาม
"งานสำคัญผมตัดสินใจไม่ได้"ธงบอกเสียงเรียบ
"เออๆเอามานี่"จัสหยิบปากกาเตรียมจะเซ็นต์แต่ถูกคิสตีมือเบาๆ
"อย่าทำแบบนี้ต้องอ่านก่อนสิหนูไอมาหาแม่มา"คิสเตือนแล้วกวักมือเรียกไอให้มาอยู่ด้วย
"ไม่เป็ไรให้หนูไอนั่งกับพี่นี่แหละน้องคิสพี่ทำงานได้"
"ตามใจกันเข้าไปเถอะครับเดี๋ยวก็เอาแต่ใจหรอก"คิสหยอก
"เอาแต่ใจพี่ก็รักจริงมั๊ยหนูไอไปอยู่กับจัสเถอะ"สองคนนี้ก็แปลกไม่เคยเรียกกันลุงหลานแถมพ่อหนูไอก็หวงฮึ่มฮั่มแต่กลับไม่เคยตีกันจนแตกหักด้วยเพราะรักคุณคิสทั้งคู่ ธงกับเอกมองจัสที่ก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารแล้วหัวใจก็ตั้งคำถาม
"เอาไปเสร็จแล้ว"จัสตินถอนใจเบื่อหน่ายเลื่อนแฟ้มคืนให้
"นายครับนายต้องกลับเข้าออฟฟิต"เขาบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังจัสตินจับน้ำเสียงได้แต่ไม่พูดไม่ถามว่าเกิดอะไรขึ้น
"ได้"จัสตินพยักหน้ารับแล้วส่งหนูไอให้คิส
"แม่อุ้มไม่ไหวแล้วไอตัวโตเกินไปเดินเองได้นานแล้วจะเจ็ดขวบแล้ว"คิสหัวเราะ
"จัสไปก่อนนะหนูไอมาให้หอมแก้มทีนึงแล้วจะรีบกลับมาหา"จัสก้มหน้าลงหอมแก้มยุ้ยๆด้วยความมันเขี้ยว
"ไม่ต้องมาบ้านช่องมีไม่รู้จักกลับมาสิงบ้านคนอื่นเป็ผีไม่มีศาลอยู่ได้"น้ำเสียงห้าวๆดังมาจากทางเข้าห้องรับแขก
"เกี่ยวอะไรกับมึงวะกูพูดกับน้องกับหลาน"จัสเถียงกลับ
"แต่นั่นลูกเมียกูโว๊ย"คิงส์เดินเข้ามาด้วยท่าทีหวงก้างคิสส่ายหน้าไปมา
"คิงส์เดี๋ยวเหอะ"คิสทำหน้าดุใส่
"โธ่เมียก็จริงนี่ดูมันสิอยู่กินบ้านคนอื่นยังกับบ้านตัวเองไม่มีเกรงใจหรอก"คิงส์เป็คนหล่อจัดร่างสูงใหญ่ข่มคิสจนเหลือตัวนิดเดียวด้านหลังมีคนคุ้นเคยกับธงคือมินทร์ เตชิน พิชญ์และเจคอปทุกคนต่างเป็มือซ้ายขวาของคิงส์ทั้งนั้นแต่ละคนล้วนแต่มีความสามารถมากมาย
"สวัสดีครับทุกคน"เขาเอ่ยทักในนี้มีเพียงเขากับเจคอปที่อายุมากกว่าคนอื่นนอกนั้นไล่เลี่ยกันหมด
"ป๊าอย่าดุจัสสิ"หนูไอหน้างอ
"โธ่ป๊าพูดเื่จริงนี่ครับหนูไอมาหาป๊ามา"คิงส์ก้มลงอุ้มแต่จัสดันมือออก
"อย่าแตะ"
"เห้ยนี่ลูกกูไอ้จัส"คิงส์จ้องกลับสองคนมองกันแบบไม่มีใครยอมใครคิสถอนใจพยักหน้าให้ทุกคนเดินตามไปรวมถึงหนูไอด้วยปล่อยให้พ่อกับเพื่อนพ่อเถียงกันเอง
"มีเื่อะไรด่วนหรือเปล่าครับผมจะได้ให้พี่จัสรีบไป"คิสมองสาวใช้เอาน้ำมาเสริ์ฟให้ครบทุกคนแล้วเอ่ยถาม
"หืมมีอะไรหรือเปล่าคิส"เตชินขมวดคิ้วมองมินทร์นั่งลูบหลังลูบไหล่คิสด้วยความหวงถึงแม้รู้ว่ามินทร์จะเป็คนดูแลคิสมาจนโตก็เถอะ
"ไม่ทราบเหมือนกันต้องถามคุณธงอะ"คิสส่ายหน้า
"มึงเลิกลูบคิสได้แล้วไอ้มินทร์มือว่างมากก็มาลูบกูมา"เตบอกเสียงเข้ม
"ห่าเตนี่คนที่กูเลี้ยงมากับมือ"
"เหอะ!"เตส่งเสียงออกจมูก
"คนขี้หวง"คิสส่งเสียงล้อ
"อย่าไปสนใจมันเลยคิสพี่เอาหนมมาฝากอะ"พิชญ์ยื่นเค้กชาเขียวส่งให้อีกกล่องเห็นชัดว่าเป็ของหนูไอ
"หึหึพิชญ์เค้าปลุกพี่ไปั้แ่เช้าไปรอเข้าคิวร้านที่ทำเค้กแค่สามกล่องขายตั้งหลายพัน"เจคอปส่ายหัวคิสหัวเราะคิก
"แล้วพี่ไม่ไปส่งหรือไง"พิชญ์หันมาถาม
"ส่งสิเมียทั้งคนไม่ส่งเมียจะส่งใคร"เอกได้ยินก็หัวเราะพรืดอย่างกลั้นไม่อยู่ สรุปแล้วกลุ่มของเพื่อนนายใหญ่กลายเป็คนมีเมียเป็ผู้ชายกันหมดเอกนึกขำในใจนี่ถ้านายใหญ่เกิดหลงเข้ามาอีกคนคงสนุกขนาดลูกพี่เขาแมนเต็มตัวยังต้องหลุดเข้ามาอยู่ในวงโคจรนี้ได้เลย
"ไม่เอาอย่าเถียงกันขอบคุณครับพี่พิชญ์ไอขอบคุณอาๆทุกคนหรือยัง"คิสเตือนลูกชายคนเดียว
"ม๊าไอจะไปกับจัส"ไอบอกสั้นๆทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้เปิดกล่องเค้กขึ้นมาใส่ปากต่างกับผู้ใหญ่ทุกคนต้องมองหน้ากันไปมา
"คุณหนูไอให้นายไปทำงานก่อนนะครับแล้วค่อยมาเจอกันใหม่"ธงหลอกล่อไอเม้มปากท่าทางดื้อดึงลอกคิสมาชัดเจน
"กูเลี้ยงมือเย็นหนึ่งเดือนห้ามไม่สำเร็จ"เตเอ่ยขึ้น
"กูว่าสำเร็จเลี้ยงมือใหญ่คิงส์ครอป"พิชญ์วางเดิมพัน
"กูว่าไม่สำเร็จ"มินทร์เอ่ยบ้าง
"แหมเข้าข้างผัวเลยนะมึงพี่เจคว่าไงครับ"พิชญ์แซะ
"พี่ว่าสำเร็จ"เจคหัวเราะเล่นเอาธงกับเอกทำหน้างงคิสหน้ายิ้มกึ่งบึ้ง
"เล่นอะไรเนี่ยคิสว่าสำเร็จ คิสทำเลี้ยงมือเย็นทั้งเดือนเลยที่บ้านฝีมือคิสด้วย"คิสอดหัวเราะไม่ได้เพราะทุกคนพนันกันว่าคิงส์จะขัดขวางหนูไอไม่ให้ตามจัสตินสำเร็จหรือเปล่าเขาเตชินกับมินทร์พนันว่าขัดขวางไม่สำเร็จ แต่พิชญ์กับเจคอปเห็นตรงกันข้าม ธงถึงกับอึ้งนี่ทุกคนไม่คิดจะห้ามลูกหลานตัวเองหรือไงกันเอกหัวเราะแห้งๆมองดูทุกคนเสียงถกเถียงใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
"กูบอกให้มึงไสหัวไปไง"คิงส์ด่า
"ทำไมกูต้องไปน้องกูอยู่นี่"
"น้องมึงแต่เมียกูออกไปสิวะไปทำการทำงานมึงเลย"
"กูไม่ไปถ้าไปกูต้องพาหนูไอไปด้วย"จัสตินเสียงแข็ง
"ไอ้หน้าด้าน"
"แล้วไงกูไม่แคร์หนูไอจัสมาแล้ว จัสต้องไปทำงานหนูไออยู่นี่ได้หรือเปล่า"จัสเสียงอ่อนไม่สนคิงส์ที่เอาเท้าเขี่ยขาเขา
"ป๊าไอไปกับจัสนะ"
"แต่หนูไอป๊าว่าอยู่นี่เถอะไปโน่นอันตราย"คิงส์พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโอนคิสเห็นลางแพ้ของผู้เป็พ่อแล้วเรียบร้อย
"พี่เจคกับพิชญ์จ่ายนะ"คิสหัวเราะ
"ก็ได้ๆป๊ายอมแล้วแต่ให้ไอ้จัสมันไปทำงานก่อนพรุ่งนี้หนูไอค่อยตามไปนะครับ"คิงส์ต่อรอง
#เื่นี้เชื่อมต่อกับเื่ใหม่เป็subของรักร้ายๆเดอะซีรี่ย์นะคะ
1K
