จุดเริ่มต้น
ผ้าม่านหน้าต่างสีฟ้าอ่อนถูกเปิดให้กว้างออก รับแสงแดดยามเช้าให้สาดส่องเข้ามาภายในห้องเพื่อเพิ่มความสว่าง ท่อนแขนเรียวขาวทั้งสองข้างเกี่ยวกระหวัดกันยกขึ้นบิดไปมาเพื่อขับไล่ความงัวเงียตามอาการของคนที่เพิ่งตื่นนอน ริมฝีปากบางสีชมพูอ่อนธรรมชาติฉีกยิ้มด้วยความสดใส ก่อนร่างโปร่งบางจะก้าวลงจากเตียงนอนเพื่อเข้าห้องน้ำชำระร่างกาย วันนี้เป็วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ลดาตื่นเต้นเป็พิเศษ เพราะศิลปินในดวงใจจะมาร่วมงานอีเว้นต์ที่ห้างใหญ่ใจกลางเมือง เธอเช็คข่าวจากทางทวิตเตอร์ทราบว่าเขามาถึงไทยแล้วั้แ่เมื่อเช้าตรู่ เพื่อเข้าร่วมงานในเวลา 17:00 น. ของวันนี้
ลดา เป็หญิงสาวอายุ 21 ปี เธอเพิ่งจบการศึกษาระดับปริญญาตรีภาคภาษาจีนธุรกิจในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง และเพิ่งกลับมาพักผ่อนที่บ้านกับครอบครัวได้ประมาณหนึ่งเดือนหลังกลับจากประเทศจีน โดยเธอได้ไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยในปักกิ่ง 2 ปีสุดท้ายตามหลักสูตรของทางมหาวิทยาลัย ใน่เวลาพักผ่อนหลังจบการศึกษานี้ ลดาได้ฝาก Resume ไว้ในเวปไซต์หางานสำหรับคนต่างชาติ และส่งใบสมัครไปยังบริษัทในประเทศจีนที่เธอสนใจหลายแห่ง ซึ่งอยู่ระหว่างรอสอบสัมภาษณ์ ด้วยฐานะทางบ้านที่ปานกลาง ชีวิตของลดาจึงเป็ไปตามแบบแผนทั่วไป ตั้งใจเรียน และหางานทำเพื่ออนาคตที่มั่นคง
สถานที่จัดงานอีเว้นต์ในวันนี้เป็ห้างใหญ่ใจกลางเมืองซึ่งอยู่ห่างจากบ้านของลดาที่อยู่ในเขตปริมณฑลพอสมควร หญิงสาวจึงวางแผนเพื่อจะเผื่อเวลาสำหรับการเดินทางซักเล็กน้อย ทีแรกเธอตั้งใจจะอ้อนให้พี่ชายไปส่ง แต่ทว่าพี่ชายของเธอมีนัดไปเที่ยวต่างจังหวัดกับแฟนสาวพอดีซึ่งเดินทางออกจากบ้านั้แ่เมื่อคืน เมื่อรู้แบบนั้น ลดา เลยไม่อยากรบกวนเวลาส่วนตัวของพี่ชาย งานวันนี้จึงต้องขับรถไปเอง และจากที่เธอไม่ค่อยได้เข้าไปในเมืองบ่อยนักวันนี้เลยต้องเพิ่ง Google maps เพื่อพาไปหาศิลปินที่เธออยากเจอตัวจริงซักครั้งในชีวิต ลดาตื่นเต้นสุดๆที่เธอสามารถกดบัตรร่วมงานมาได้สำเร็จ ซึ่งเธอทั้งใช้ความพยายาม และภาวนาขอให้โชคเข้าข้างเธอ จนในที่สุดโชคก็เป็ของเธอ โอกาสที่ได้ใกล้ชิดศิลปินคนโปรดที่เธอติดตามซีรีย์ของเขาทุกเื่มาตลอด 5 ปี ก็มาถึงจนได้ ลดาถือว่านี่เป็ความฝันที่เป็จริงอีกครั้งของชีวิตเธอ
วันนี้ลดาหยิบชุดแซกสีชมพูอ่อนมาใส่ และสวมทับด้วยเสื้อครอปแขนยาวเพื่อให้ได้ลุคหวานเท่ห์ในคราวเดียวกัน เธอตั้งใจจะรวบผมเป็หางม้าหลวมๆ ให้เข้ากับชุดที่ใส่วันนี้ ลดาเปิดลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อหยิบที่รัดผม พลันสายตาก็สะดุดเข้ากับของบางอย่าง นั่นคือด้ายแดงที่เธอเก็บไว้ในกล่องพลาสติกใสั้แ่ครั้งเมื่อเธอไปขอพรที่วัดหลงซานกับเพื่อนๆก่อนจบการศึกษานั่นเอง วันนั้นด้วยแรงยุจากเพื่อนที่เห็นลดาเป็สาวโสดคนเดียวในกลุ่มจึงแนะนำให้เธอลองขอเนื้อคู่จากเทพเ้าดู ซึ่งเมื่อจบพิธีแล้ว ว่ากันว่าให้นำด้ายแดงที่ทำพิธีพกติดกระเป๋าไว้ จะพบเนื้อคู่อย่างที่ตั้งใจ
เมื่อนึกถึงตอนทำพิธีลดาก็อดยิ้มขำกับตัวเองไม่ได้ เพราะเนื้อคู่ที่เธอขอ เธออยากได้คนที่มีคุณสมบัติแบบพระเอกซีรีย์ที่เธอชอบ ทั้งเก่ง ฉลาด สุขุม ใจดี พึ่งพาได้ และถ้าให้ดีขอรูปร่างหน้าตาเหมือนพระเอกจีนในดวงใจเธอด้วย ลดานั้นไม่ได้ลบหลู่ความศักดิ์สิทธิของเทพเ้านะ แต่เมื่อมีโอกาสขอ เธอจึงขอแบบคอมโบเซ็ท เอาแบบให้ครบเครื่องไปเลย ลดายิ้มบางๆ และหยิบกล่องที่ใส่ด้ายแดงออกมาจากลิ้นชักหย่อนลงในกระเป๋าถือที่เตรียมไว้ เธอตั้งใจจะพกด้ายแดงติดตัวไปด้วย เพราะของแบบนี้ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ จริงไหม...
“ไปก่อนนะคะแม่” ลดา ชะโงกหน้าไปในครัวเพื่อบอกผู้เป็แม่ที่กำลังจัดเก็บของสดที่เพิ่งซื้อมาเข้าตู้เย็น
“ขับรถดีๆนะลูก แล้วนี่จะถึงบ้านกี่โมงกี่ยามหล่ะ”
“งานเลิกประมาณ 2 ทุ่มนะแม่ คงถึงดึกๆเลย เพราะวันนี้รถน่าจะเยอะมาก”
“แล้วเราก็ไม่ค่อยชำนาญเส้นทางนะ แม่เป็ห่วง”
“ไม่เป็ไรหรอกน่า หนูจะขับช้าๆ แล้วนี่พ่อจะกลับกี่โมงคะ”
“คงค่ำๆนู่นแหล่ะ แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ไปอีก”
“ลูกค้าเค้าต่อเติมบ้านเยอะเหรอแม่ เห็นพ่อทำนานเลยหลังนี้”
“ใช่ ทั้งต่อเติม ทั้งเดินไฟด้วย”
“งั้นหนูไปก่อนนะแม่ กลัวหลง” ลดาบอกพร้อมกับเข้าไปกอดเอวผู้เป็แม่แน่นๆแล้วคลายออก ก่อนเดินกึ่งวิ่งเพื่อไปขึ้นรถคันเก่ง
บ่ายวันเสาร์กับแดดเปรี้ยงๆ ทำให้ร่างกายอ่อนล้ามากกว่าปกติ รวมถึงสายตาที่ต้องเขม่นสู้แดดตลอดเวลาด้วย ั้แ่เริ่มเข้าตัวเมืองลดาต้องอุทานด้วยความใอยู่หลายครั้ง เพราะรถในกทม.นี่ขับแบบเซียนกันเหลือเกิน มีช่องนิดหน่อยถ้าแทรกได้ก็แทรกเต็มที่ เธอจึงต้องใช้ความระมัดระวังเป็พิเศษ เพราะในกทม.เต็มไปด้วยซอยเล็กๆมากมาย เธอใช้ Google maps นำทางก็จริง แต่เพราะต้องขับรถไปด้วย ดูแผนที่ไปด้วย แล้วยังต้องระวังรถข้างๆอีก ทำให้ลดาขับเลยซอยตามที่ maps บอกหลายครั้ง และการเลยซอยทางเข้าแต่ละครั้งเธอจะต้องไปกลับรถ ซึ่งระยะทางนั้นไม่ไกล แต่สภาพรถที่ค่อนข้างหนาแน่นทำให้เสียเวลาไปมาโข เมื่อถึงทางตรงซึ่งสามารถเพิ่มความเร็วได้ เธอจึงใช้ความเร็วเพื่อชดเชยที่ต้องเสียเวลาไปกับการกลับรถอยู่หลายครั้ง
เวลาเริ่มงานที่ใกล้เข้ามา อีกทั้งหากไม่ไปถึงตามกำหนดการเธอจะเสียสิทธิในการเข้างาน ทำให้เธอยิ่งกังวล และในจังหวะที่เธอเหยียบคันเร่งเพื่อแซงรถทางซ้ายที่ขับค่อนข้างช้านั้น ทำให้เธอมองไม่เห็นรถกระบะคันหนึ่งที่โผล่ออกมาจากซ้ายมือเป็จังหวะเดียวกับที่เธอแซงขึ้นไปพอดี ทำให้รถคันเล็กของลดา ประสานงาเข้ากับด้านหน้าของรถกระบะที่โผล่ออกมาจากข้างทางเข้าเต็มแรง เธอกดเท้าเหยียบเบรกไว้อย่างสุดกำลัง แต่มันยิ่งทำให้ล้อสะบัดและตัวรถหมุนคว้างจนเธอควบคุมมันไม่ได้ มือของลดาหลุดออกจากพวงมาลัยล่องลอยไปตามแรงเหวี่ยงของรถ เธอได้แต่ภาวนาในใจให้การหมุนคว้างนี้มันสิ้นสุดลงเสียที ลดาหูอื้อไปหมดไม่ได้ยินเสียงใดๆทั้งสิ้น จนเมื่อมีเสียงโครมอย่างแรงราวกับโลกถล่มใน่สุดท้ายก่อนที่ทุกอย่างจะดับมืดไป และเธอไม่รับรู้เหตุการณ์ใดๆอีกเลย
89
