ประมุขศักดิ์สิทธิ์ จุติใหม่สะท้านโลกา

บทที่ 22 เด็กหญิงลึกลับ

อย่างไรก็ตาม เขาเป็นผู้ที่ผ่านโลกมามาก แม้ภายในใจจะตกตะลึง แต่ภายนอกยังคงท่าทีสงบนิ่ง

"เป็นอะไรไปเจ้าคะ พี่ชาย? ท่านไม่เต็มใจจะแลกกับข้าหรือ? โอสถของท่านหอมเกินไปแล้ว! ของพวกนี้ของข้า ข้ายกให้ท่านหมดเลย"

เมื่อเห็นว่าเย่ฮวนยังนิ่งเฉย เด็กหญิงจึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง

นางพูดพลางเปิดกระเป๋าที่กระโปรงออก เพื่อแสดงสมบัติมากมายให้เย่ฮวนเห็น

ขลุก! ขลุก!

ในขณะนั้นเอง แกนมารสีแดงฉานขนาดเท่าศีรษะทารกก็กลิ้งหลุดออกมา กลิ่นอายอันบ้าคลั่งแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณในทันที

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวจู่โจมเข้ามา จนทำให้ราชาหมาป่าถึงกับตัวสั่นสะท้าน!

แกนมารระดับเจ็ด!

เทียบเท่ากับยอดฝีมือขั้นผู้ครองยุทธ์ของเผ่ามนุษย์ แม้ต้องเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งขั้นปราชญ์ยุทธ์ก็ยังมีกำลังพอที่จะต่อสู้ได้!

หลังจากใช้พลังวิญญาณกวาดสำรวจ เย่ฮวนก็พบว่าสมุนไพรและแกนมารจำนวนมากในนั้นล้วนมีคุณภาพที่ไม่ธรรมดาเลย

หากไม่ใช่ส่วนลึกของเทือกเขาสัตว์อสูร แทบจะหาของเหล่านี้ไม่ได้จากที่ไหนเลย

เด็กหญิงคนนี้ถึงกับเดินออกมาจากส่วนลึกของเทือกเขาสัตว์อสูรเชียวหรือ?

ขณะนี้ แกนมารก้อนนั้นกลิ้งไปหยุดอยู่ไม่ไกลจากราชาหมาป่า เด็กหญิงชุดแดงเหลือบมองอีกฝ่ายแวบหนึ่งแล้วเอ่ยเสียงเข้มว่า "นี่! เจ้าหมาป่าโง่ ไปเก็บแกนมารกลับมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!"

ขณะที่พูด เด็กหญิงยังปล่อยกลิ่นอายที่ซ่อนเร้นรอบกายออกมาด้วย

ราชาหมาป่าสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่มาจากส่วนลึกของสายเลือดในทันที

ภายใต้แรงกดดันอันทรงพลังนั้น วิญญาณของมันแทบจะสั่นระริก คำสั่งของอีกฝ่าย มันไม่มีกำลังพอที่จะขัดขืนได้เลย

ชั่วขณะต่อมา ราชาหมาป่าหดคอลง เดินคอตกหางตกเข้าไปคาบแกนมาร แล้วนำมาส่งคืนในกระเป๋ากระโปรงของเด็กสาวอย่างระมัดระวัง

เย่ฮวนมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง และยิ่งมั่นใจว่าที่มาของเด็กสาวผู้นี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

"น้องสาว ของพวกนี้ของเจ้าล้วนล้ำค่ามาก แทบทุกชิ้นมีมูลค่าสูงกว่าโอสถของข้าเสียอีก

เอาแบบนี้ดีหรือไม่ ข้าขอใช้โอสถนี้แลกกับสมุนไพระดับเจ็ด 'เถากระดูกมังกรหยกชาด' เพียงชิ้นเดียวก็พอ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น เด็กหญิงก็ยิ้มกว้างทันที ลักยิ้มคู่เล็กปรากฏขึ้นบนใบหน้าจิ้มลิ้ม พร้อมกับเสียงใสราวกับกระดิ่งเงินดังขึ้น

"ไม่ต้องหรอกเจ้าค่ะ พี่ชาย ทั้งหมดนี้ยกให้ท่านเลย หากท่านคิดว่ามันมากเกินไป งั้นท่านให้โอสถข้ากินเพิ่มอีกหลาย ๆ เม็ดแทนเถิด!

ของพวกนี้ทั้งแข็งทั้งไม่อร่อย ข้ากินจนจะอาเจียนออกมาหมดแล้ว!"

พูดจบ เด็กหญิงก็วิ่งเข้ามา แล้วกวาดของในกระโปรงยัดใส่ในอ้อมอกของเย่ฮวนจนหมด

จากนั้นก็นำโอสถในมือของอีกฝ่ายขึ้นมากลืนลงท้องไปทันที

"อร่อยจริง ๆ นี่เป็นของที่อร่อยที่สุดเท่าที่ข้าเคยกินมาในชีวิตเลย

พี่ชาย ท่านเก่งจังเลย ต่อไปเซวียนเอ๋อร์ขอตามท่านไปทุกวันได้หรือไม่เจ้าคะ?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เย่ฮวนมองกองสมุนไพรและแกนมารกองโต แล้วเอ่ยถามว่า "ตามข้าไป? ครอบครัวของเจ้าจะไม่เป็นห่วงหรือ?

แล้วของพวกนี้ เจ้าไม่ได้ขโมยมาจากที่บ้านใช่หรือไม่? หากท่านพ่อท่านแม่ของเจ้าพบเข้า เจ้าต้องถูกทำโทษแน่"

เมื่อพูดถึงครอบครัว สีหน้าของเด็กหญิงก็หม่นหมองลงทันที หยาดน้ำตาเม็ดโตไหลร่วงพรูลงมา

"ข้าไม่มีครอบครัวแล้วเจ้าค่ะ ท่านแม่ตายในสงคราม ท่านพ่อก็หายสาบสูญ ท่านอาหญิงบอกว่า การอยู่ที่แดนศักดิ์สิทธิ์อันตรายเกินไป จึงส่งข้ามาที่นี่

ข้าไม่ชอบมังกรชั่วสายเลือดไม่บริสุทธิ์ตัวนั้น แล้วก็ไม่ชอบเจ้างูยักษ์สีดำที่น่าเกลียดนั่นด้วย

ข้าชอบพี่ชาย ตัวท่านหอมฟุ้งไปหมดเลย

พี่ชาย ข้าขอตามท่านไปได้หรือไม่เจ้าคะ? เซวียนเอ๋อร์เป็นเด็กดีนะเจ้าคะ!"

เด็กหญิงพูดพลางกอดแขนของเย่ฮวนไว้ พร้อมกับเผยรอยยิ้มที่ไร้เดียงสา

เมื่อได้ยินคำนี้ หัวใจของเย่ฮวนถึงกับกระตุกวูบด้วยความตกใจ

"ให้ตายเถอะ ที่ว่าตัวหอมฟุ้งนี่หมายความว่ายังไง ข้าเห็นเจ้าเป็นสหาย แต่เจ้าคงไม่ได้คิดจะกินข้าหรอกนะ?"

แต่เมื่อลองคิดดูอีกที เผ่าสัตว์อสูรนั้นมีนิสัยซื่อตรง สัตว์อายุน้อยขนาดนี้ไม่น่าจะถึงขั้นพูดโกหก

"เอ่อ... ได้น่ะมันก็ได้อยู่หรอก แต่เจ้าต้องเชื่อฟังข้านะ ต้องเก็บซ่อนกลิ่นอายของตัวเองให้มิดชิด!

ไม่เช่นนั้น หากเข้าไปในเมืองของมนุษย์แล้วกลิ่นอายของเจ้ารั่วไหลออกมา จะนำภัยมาสู่ตัวจนถึงแก่ชีวิตได้!"

พอได้ยินดังนั้น เด็กหญิงก็มองเย่ฮวนด้วยสีหน้าระแวดระวัง

"เอ๊ะ? ท่าน... ท่านดูออกแล้วหรือว่าข้าเป็นสัตว์อสูร? ข้ากินผลแปลงกายไปแล้วไม่ใช่หรือเจ้าคะ?"

เย่ฮวนได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่

"แกนมารในตัวเจ้าไม่ได้แปลงสภาพ และไม่ได้ใช้พลังวิญญาณปกปิดไว้ แม้แต่ผู้ฝึกจิตขั้นรวมจิตก็ยังตรวจพบได้

อีกอย่าง เจ้าไม่รู้วิธีเก็บซ่อนกลิ่นอายเลย ทันทีที่เจ้าปรากฏตัว แม้แต่ราชาหมาป่ายังจับกลิ่นอายสายเลือดของเจ้าได้เลย

แต่ยังดีที่เจ้ามาเจอข้า รออีกไม่กี่วัน ตอนที่ข้าหลอมยาเม็ดเปลี่ยนลักษณ์ให้ราชาหมาป่า ข้าจะหลอมยาเม็ดแปลงกายให้เจ้าด้วยอีกเม็ด

ถึงตอนนั้น เจ้าจะสามารถเปลี่ยนแกนมารในร่างกายให้กลายเป็นจุดตันเถียนได้

ส่วนเรื่องการเก็บซ่อนกลิ่นอาย อย่างมากข้าก็แค่หลอมโอสถซ่อนกลิ่นให้เจ้าสักไม่กี่เม็ดก็สิ้นเรื่อง!"

เด็กหญิงฟังแล้ว ก็ดีใจจนกระโดดตัวลอย

"ดีเลยเจ้าค่ะ ดีเลย ดูเหมือนครั้งนี้ข้าจะได้เจอคนดีเข้าจริง ๆ แล้ว!

ท่านคงไม่เหมือนกับพวกมนุษย์ก่อนหน้านี้ ที่ลอบโจมตีข้าจากด้านหลังใช่ไหมเจ้าคะ?

เซวียนเอ๋อร์ไม่ชอบฆ่าคน!"

เย่ฮวนพยักหน้าเบา ๆ เด็กหญิงคนนี้ดูภายนอกไร้พิษสง แต่หากใครคิดจะลงมือกับนาง คงต้องพบกับความวิบัติเป็นแน่

ด้วยเหตุนี้ เด็กหญิงจึงติดตามเย่ฮวนเที่ยวเล่นอยู่ในเทือกเขาสัตว์อสูรอยู่นานหลายวัน

ยามปกติที่เย่ฮวนหลอมโอสถ นางจะขี่หลังราชาหมาป่า ออกตามหาสมุนไพรไปทั่วเทือกเขาสัตว์อสูร

น่าแปลกที่ทุกแห่งหนที่เด็กหญิงผู้นี้ไปถึง บรรดาสัตว์อสูรระดับเจ็ดและระดับแปดต่างพากันหลีกเลี่ยง

แม้ว่านางจะแย่งชิงสมุนไพรไปต่อหน้าต่อตา พวกมันก็ไม่มีใครกล้าส่งเสียงร้องสักคำ

ความสามารถในการค้นหาสมบัติล้ำค่าของเซวียนเอ๋อร์นั้นไม่ธรรมดาเลย ภายในเวลาไม่กี่วัน นางสามารถหาสมุนไพรคุณภาพสูงมาได้หลายร้อยต้น

ในจำนวนนั้น มีต้นหนึ่งที่ถึงขั้นระดับเก้าเลยทีเดียว

ต้องรู้ว่าสมุนไพรคุณภาพระดับนี้ มีมูลค่าสูงถึงนับล้านเหรียญทอง

เพียงแต่สมุนไพรเช่นนี้ ต่อให้เย่ฮวนจะจนตาย เขาก็ไม่มีทางนำออกไปขายเพื่อแลกเงินเด็ดขาด

ด้วยการสนับสนุนจากโอสถจำนวนมหาศาล เพียงไม่กี่วันเย่ฮวนก็ประสบความสำเร็จในการทะลวงเข้าสู่ขั้นที่สองระยะต้น ของวิชาหลอมกายา

ระดับพลังภายนอกบรรลุถึงขั้นปรมาจารย์ยุทธ์ระยะต้น และพลังวิญญาณบรรลุถึงขั้นกำเนิดทารกปราณระยะต้น

ในขณะเดียวกัน เขายังมีความสามารถในการหลอมโอสถระดับสี่ได้อีกด้วย

วันหนึ่ง หลังจากวุ่นวายอยู่พักใหญ่ ในที่สุดเย่ฮวนก็นำโอสถขนาดเท่าไข่ไก่สองเม็ดมาวางตรงหน้าราชาหมาป่าและเซวียนเอ๋อร์

คุณภาพของมันบรรลุถึงระดับสี่ ห้าลวดลายโอสถ

นี่คือผลลัพธ์จากการที่เขาต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างมาก เพื่อดึงดูดเมฆสายฟ้ามาสลักลวดลายโอสถ

"ราชาหมาป่า เม็ดนี้คือยาเม็ดเปลี่ยนลักษณ์ หลังจากกินเข้าไปแล้ว เจ้าจะสามารถเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์และร่างครึ่งคนครึ่งหมาป่าได้สองสถานะ

เซวียนเอ๋อร์ ยาเม็ดแปลงกายเม็ดนี้จะช่วยเปลี่ยนสถานะแกนมารในร่างกายของเจ้า เมื่อกินเข้าไปเจ้าจะไม่ต่างจากมนุษย์ และความเร็วในการบำเพ็ญเพียรจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก"

หนึ่งคนหนึ่งหมาป่ารีบหยิบโอสถขึ้นมากลืนลงท้องทันที

วูบ!

กระแสพลังยาอันมหาศาลไหลบ่าเข้าสู่ร่างกาย ภายใต้การทำงานร่วมกันของแก่นแท้พลังยาและพลังแห่งมิติ ทั้งสองเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด

โดยเฉพาะราชาหมาป่า ร่างกายอันมหึมาค่อย ๆ ยืดขยายออกด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เริ่มเปลี่ยนเป็นร่างตั้งตรงที่มีหัวเป็นหมาป่าตัวเป็นคน

ขาหลังเปลี่ยนเป็นสองขา ขาหน้าเปลี่ยนเป็นกรงเล็บที่คล่องแคล่วเป็นพิเศษ สองมือสามารถกำหมัดหรือหยิบจับอาวุธได้อย่างสะดวกสบาย

ร่างกายที่สูงใหญ่มีความสูงกว่าสิบฉื่อ เมื่อมองจากระยะไกล ดูราวกับวานรอสูรตัวยักษ์

ราชาหมาป่าในร่างมนุษย์หมาป่าเดินไปที่ต้นฮวยไม้เหล็กซึ่งมีขนาดลำต้นหนาเท่าโอ่งน้ำขนาดใหญ่ เมื่อใช้จิตสั่งการ กรงเล็บยาวกว่าหนึ่งฉื่อก็งอกออกมาอย่างรวดเร็ว

ชั่วขณะต่อมา ราชาหมาป่าเหวี่ยงแขนทั้งสองข้างอย่างบ้าคลั่ง โจมตีใส่ต้นไม้ใหญ่ที่แข็งแกร่งนั้นอย่างรุนแรง!

ฉัวะ! ฉัวะ!

กรงเล็บอันคมกริบที่ฟันลงบนต้นไม้ยักษ์ คล้ายฟันลงบนต้นไม้ผุ เศษไม้จำนวนมหาศาลปลิวว่อน

เพียงชั่วพริบตาเดียว ต้นฮวยไม้เหล็กทั้งต้นก็ล้มครืนลงกับพื้น