กระทะเหล็กกู้โลก

        ตอนที่46 ความโกรธของซ่งเจิง (1)

        ซ่งเจิงเก็บอีฟไว้ในกระทะเหล็กก่อนจะมองดูหินหยกสีขาวจำนวนสิบก้อนที่ถูกทิ้งไว้ข้างหน้าเขาหันไปพูดกับฉู่อี้ “เอาหินพวกนี้กลับไปด้วยดีกว่าฉันเห็นด้วยกับแผนของนาย”

        “โอเค งั้นฉันจะเก็บพวกมันส่งให้ข้างใน” ฉู่อี้ตอบกลับอย่างประหลาดใจ

        “นายไม่จำเป็นต้องไปยุ่งกับลิงพวกนั้นแล้วน้ำยาวิวัฒนาการเหลือไม่มาก นายเอาอาหารพวกนี้ไปก่อน เป็นข้าวผัดไข่แล้วกัน” ซ่งเจิงตบไหล่ฉู่อี้อย่างสบายใจ

        “ไม่!ฉันจะออกไปตอนนี้เลย แล้วจะไปรอนายที่ข้างใน”ฉู่อี้กล่าวอย่างกระตือรือร้นก่อนจะวิ่งออกไปทันที

        เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายวิ่งออกไปแล้วซ่งเจิงอดไม่ได้ที่จะกังวลก่อนหน้านี้อีกฝ่ายพูดกับเขาบ่อยครั้งเกี่ยวกับการกระจายอำนาจของแวดวงด้านในแต่ซ่งเจิงก็ปฏิเสธมาโดยตลอด แต่ตอนนี้เขาเข้าสู่ระดับที่สามโดยมีหยกขาวพวกนี้ช่วยเหลือดังนั้นการต่อสู้กับทหารระดับสามสักสองสามคนคงไม่เป็นปัญหาแม้ไม่อาจเอาชนะได้แต่ก็น่าจะป้องกันตัวเองได้

        ซ่งเจิงบอกกับอีกฝ่ายอย่างชัดเจนว่าให้หลีกเลี่ยงกลุ่มใหญ่และสหภาพแรงงานข้างในพวกเขาจะทำการนี้อย่างลับ ๆ ในท้ายที่สุด มดมักจะฆ่าช้างพลังใหม่ย่อมถือกำเนิดขึ้นและคงปราบปรามขั้วอำนาจเก่าได้อย่างแน่นอน

        ซ่งเจิงเอาขนมเปี๊ยะทอดให้อีกฝ่ายไปเท่านั้นแต่ทั้งหมดนี้ก็เพื่อความปลอดภัยของเขา หากเขานำพาอาหารมากมายไปกับตัวแน่นอนว่าถ้าถูกจับได้คงจบไม่สวยแน่

        หลังจากผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากมาได้ซ่งเจิงจึงตระหนักถึงเรื่องนี้มากขึ้น

        “เฮ้อ! ฉันคิดถึงสมัยที่ฉันยังเป็นพ่อครัวอยู่จริงๆ เลยแฮะ วัน ๆ ผ่านไปมีแค่กินและนอน ไม่เห็นต้องคิดอะไรมากเลย” ซ่งเจิงเพียงบ่นพึมพำและถอนหายใจออก

        ซ่งเจิงเดินกลับมาที่โกดังเขาเห็นศพมากมายนอนเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นเช่นนี้ชายหนุ่มจึงพุ่งตัวเข้าไปด้านในทันทีและภาพที่เห็นทำให้เขายิ่งตกตะลึง

        โกดังแห่งนี้เต็มไปด้วยซากศพร่างกายของศพเหล่านั้นไม่มีศีรษะ!โลหิตไหลนองราวกับพื้นที่แห่งนี้เป็นทะเลเลือด

        “ลิงผอม! พี่ใหญ่กุ้ย! เสี่ยวกุ้ย!” ซ่งเจิงร้องเรียกเสียงดังขณะนั้นเองมีเด็กชายตัวเล็กค่อย ๆ คลานออกมาจากกล่องเก่า ๆ ภายในโกดัง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยคราบเลือดภาพที่เห็นชวนอาเจียนไม่น้อย

        “ไอ้หนู!เกิดอะไรขึ้น?” ซ่งเจิงวิ่งเข้าไปหาเขาอย่างรวดเร็ว

        “ซอมบี้…” ยังไม่ทันพูดจบเด็กน้อยฟุ่บหมดสติไปบนพื้น

        ซ่งเจิงเขย่าร่างเล็กเพื่อหวังจะให้เขาตื่นเขาป้อนน้ำสะอาดเข้าปากเด็กน้อย เพียงครู่เดียวเด็กร่างเล็กก็ตื่นขึ้นพร้อมกับร้องไห้เสียงดัง

        “หยุดร้องไห้! ฉันถามว่าเกิดอะไรขึ้น!”ซ่งเจิงไม่มีเวลามานั่งเกลี้ยกล่อมเด็กชายจึงตะคอกเขาเสียงดัง ทั้งลิงผอมพี่ใหญ่กุ้ย เสี่ยวกุ้ยทั้งหมดล้วนหายไปหมดสิ้น ผู้คนจำนวนมากล้มตายไปไม่น้อย!

        “พวกเขาถูกพาตัวไปแล้ว!” เด็กชายตัวเล็กตื่นตระหนกที่ถูกดุ เขาจึงรีบเล่าเรื่องราวทันที

        “ใคร!”ซ่งเจิงคำราม

        “คนที่เป็นเหมือนพี่ชายพวกเขามีสามสิบกว่าคน หลังจากเข้ามาได้ พวกเขาเปิดฉากฆ่าทันทีมีพี่ชายสามคนต่อสู้กับพวกเขา แต่ว่าสู้ไม่ได้ พวกเขาถูกจับตัวไปหมดแล้ว” เด็กชายตัวน้อยกล่าวอย่างเร่งรีบด้วยความรู้สึกหวาดกลัว

        “เข้าใจแล้ว นายรอฉันอยู่ที่นี่!” ซ่งเจิงวิ่งออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็วพร้อมกับตรวจสอบซากศพด้านนอกมีหกศพที่เป็นมนุษย์พันธุ์ใหม่

        [ติ๊ง!กรุณาป้อนคำสั่ง!]

        [ดูดซับน้ำยาวิวัฒนาการ!]

        [ติ๊ง!หลังจากสกัด ได้รับน้ำยาวิวัฒนาการระดับหนึ่ง สี่ชิ้น ,น้ำยาวิวัฒนาการระดับสอง สองชิ้น!]

        ซ่งเจิงวางกระทะเหล็กไว้บนศีรษะของศพเหล่านั้นจากนั้นจึงเอาศพเก็บไว้ในกระทะก่อน

        ซ่งเจิงสกัดเอาน้ำยาวิวัฒนาการออกจากศพการคาดเดาของเขาถูกต้องแล้ว แม้จะเป็นมนุษย์พันธุ์ใหม่แต่ร่างกายของพวกมันก็ยังมีน้ำยาวิวัฒนาการอยู่ และกระทะเหล็กสามารถดึงมันออกมาได้

        ซ่งเจิงมองดูรอยเลือดบนถนนมันถูกราดเป็นทางยาวราวกับไม่มีที่สิ้นสุดจากนั้นเขาเรียกอีฟออกมาและขึ้นหลังของมันมุ่งตรงสู่ทิศเหนือ

        “เอ๋?”อีฟร้องออกมาขณะวิ่งมาไกลกว่าสิบกิโลเมตรมันมองเห็นไฟไหม้ในหมู่บ้านแห่งนี้และมีเสียงกรีดร้องดังออกมาจากที่นั่น

        “เข้าไปดูกัน!” ซ่งเจิงสั่งทันที อีฟจึงพุ่งทะยานไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว

        “ฮ่าฮ่าฮ่า! ตะโกนให้ดังกว่านี้อีกเซ่! ยิ่งแกเสียงดังเท่าไหร่ ฉันยิ่งตื่นเต้นเท่านั้น!”ชายคนหนึ่งถอดเสื้อผ้าออกขณะที่ยืนอยู่ตรงหน้าหญิงสาวคนหนึ่งส่วนเธอคนนั้นดูเหมือนจะหวาดกลัวและต้องการจะตายมากกว่าที่จะถูกข่มขืน

        “ตายซะไอ้เวร!” ซ่งเจิงคำรามลั่น เขากระโดดออกจากหลังของอีฟพร้อมทะยานไปกับกระทะเหล็ก มันฟาดลงบนศีรษะชายหื่นกามอย่างมั่นเหมาะทันที

        [ติ๊ง!ได้รับน้ำยาวิวัฒนาการระดับหนึ่ง!]

        โลหิตแดงฉานสาดกระเซ็นใส่ร่างกายของซ่งเจิงแต่เขาไม่สนใจเรื่องหยุมหยิมนี้ เขาขับรถออกไปตามถนนแล้วจึงเห็นเสาขนาดใหญ่สองต้นอยู่ตรงหน้าลิงผอมถูกมัดตรึงไว้ที่นั่น ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือดและหมดสติส่วนพี่ใหญ่กุ้ยและเสี่ยวกุ้ยถูกมัดไว้ด้วยกันร่างกายของทั้งสองคนถูกย้อมไปด้วยสีแดงสดรอบกายพวกเขาเต็มไปด้วยมนุษย์มากมายกำลังโห่ร้องตะโกนใส่

        “ไอ้สารเลว!”ซ่งเจิงคำรามลั่นก่อนจะพุ่งทะยานออกไปพร้อมกับอีฟด้วยความโกรธ

        ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังมองดูฉากที่น่าตื่นตาตื่นใจอยู่ทั้งหมดไม่คิดว่าจะมีคนคลั่งอย่างซ่งเจิงหลุดเข้ามาซ่งเจิงลงมือฟาดศีรษะของพวกคนบาปอย่างต่อเนื่องและทั้งหมดที่ถูกกระทะเหล็กตบตายในทันทีส่วนอีฟเหยียดขากวัดแกว่งไปมา มันผ่ามนุษย์ใจบาปพวกนี้ขาดครึ่งได้อย่างง่ายดายกรงเล็บคมปลาบของมันจัดการมนุษย์ได้มากถึงครั้งละห้าคน!

        “ล้อมมันไว้!” ชายสวมหน้ากากสีเงินตะโกนขึ้น ทันทีที่สิ้นเสียงฝูงชนทั้งหมดแยกย้ายกระจัดกระจายออกไปล้อมรอบซ่งเจิงและอีฟไว้ แต่สายตาของพวกมันจับจ้องศพทั้งแปดที่กองอยู่บนพื้นพร้อมเผยสีหน้าประหม่าออก

        “แกเป็นใคร?”ชายสวมหน้ากากสีเงินกล่าวถามอย่างเย็นชา เขาไม่สนใจศพบนพื้นแม้แต่น้อย

        “มันไม่สำคัญว่าฉันจะเป็นใคร แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือพวกแกทั้งหมดต้องตายอยู่ที่นี่!” ซ่งเจิงคำรามลั่นก่อนจะใช้เส้นใยพลังจิตพันร่างกายของชายหน้ากากสีเงินไว้ทันทีเขากระชับกระทะเหล็กในมือก่อนจะลงมือทุบ

        “เคร้ง!”เสียงกระทะเหล็กปะทะกับหน้ากากสีเงิน มันเพียงทำให้หน้ากากบิ่นเล็กน้อยเท่านั้นชายหน้ากากสีเงินเผยสีหน้าเย้ยหยันก่อนที่ร่างกายของเขาจะค่อย ๆใหญ่โตขึ้นจนหลุดพ้นจากเส้นใยพลังจิต

        “โอ้ ดูเหมือนว่าแกจะเป็นมนุษย์พลังจิตแต่น่าเสียดายที่ระดับต่ำไปหน่อย” ชายสวมหน้ากากสีเงินเลียริมฝีปากเบาๆ ก่อนที่ร่องรอยบนศีรษะที่ถูกทุบเมื่อครู่จะฟื้นฟูตัวเองอย่างช้า ๆ

        “นี่มันเรื่องบ้าอะไร!” ซ่งเจิงตรวจสอบชายตรงหน้าทันที เขาจึงตระหนักได้ว่าอีกฝ่ายคือมนุษย์โลหะแต่พิจารณาจากการปะทะเมื่อครู่ โลหะของเขายังด้อยกว่ากระทะเหล็กอยู่ หากทุบหลาย ๆครั้งคงพอมีโอกาสได้ลุ้น

        “มันเป็นกระทะที่ดูดีไม่ยอกนะ…”ชายคนนั้นถือกระทะเหล็กไว้ก่อนจะใช้มือเคาะที่หน้ากากของตัวเองเบา ๆ

        ซ่งเจิงรู้ตัวแล้วว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายยังไงซะชายตรงหน้าเขาน่าจะอยู่ในระดับสอง ซึ่งเขาไม่อาจต่อกรได้

        เส้นใยพลังจิตยืดออกอีกครั้งภายใต้การควบคุมของซ่งเจิงมันเปลี่ยนเป็นหอกยาวแทงลงบนศีรษะของชายหน้ากากสีเงินมันแทงลงอย่างต่อเนื่องด้วยความบ้าคลั่ง

        “อ๊ะ!” จู่ ๆชายหน้ากากสีเงินร้องออกมาราวกับเสแสร้งว่าเจ็บปวด เขาไม่คิดถอยกลับแต่ปล่อยหมัดตรงเข้าใส่ซ่งเจิงจนชายหนุ่มลอยลิ่วขึ้นไปบนอากาศ

        “เดิมทีฉันคิดอยากได้แกเป็นลูกน้อง ยังไงแล้วมนุษย์พลังจิตก็หาตัวจับได้ยาก แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้แกกำลังทำให้ฉันโกรธ! ไปตายซะไอ้ลูกหมา!” ชายหน้ากากสีเงินพุ่งเข้าหาซ่งเจิงที่นอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้นรอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา