หลังจากการต่อสู้ที่รุนแรงจบลงพิภพมากมายดับสูญกองกำลังน้อยใหญ่ต่างค่อยๆอ่อนแอลงผู้แพ้าเริ่มถอยหายไปจากจักรวาลซ่อนตัวอยู่ในเงามืดมีเพียงสำนักแห่งหนึ่งที่ยังคงทำหน้าที่อยู่เช่นเดิมวนเวียนไปยังพิภพต่างๆรับลูกศิษย์ที่มีวาสนากับสำนักมาฝึกฝนและเลี้ยงดูพวกเขาให้เติบใหญ่
การต่อสู้ครั้งนั้นแม้จะบอกว่าฝ่ายหนึ่งแพ้ในตอนแรกแต่เมื่อเวลาผ่านไปมีคนผู้หนึ่งได้บรรลุเต๋าของตนสร้างเส้นทางที่ไม่เคยมีมาก่อนได้สำเร็จบรรลุกลายเป็ตัวตนสูงสุดกลายเป็ะอย่างแท้จริงทำให้สามารถยืนหยัดและต่อต้านผู้เป็ะทั้ง10อยู่เพียงลำพังบนแม่น้ำกาลเวลานับล้านปีได้สร้างโอกาสให้ชนรุ่นหลังได้มีโอกาสเติบโต
แต่ศัตรูเองก็ไม่ได้อยู่เฉยได้ทำลายเส้นทางเต๋าตัดขาดระบบการฝึกตนทิ้งทำลายมรดกที่สะสมมาอย่างยาวนานไปทั้งหมดทำให้คนรุ่นหลังแทบจะไม่สามารถฝึกฝนได้และบางพื้นที่ของถ้ำ์พวกเขาถูกปิดผนึกเอาไว้ไม่ยอมปล่อยให้อัจฉริยะในถ้ำ์แห่งนั้นได้ออกมาเจอกับความจริงภายนอก
แต่หลังจากผ่านไปนับหมื่นปีคนกลุ่มหนึ่งได้เริ่มปรากฏตัวและเข้าต่อต้านกับกองกำลังะพวกเขาได้เข้าไปในถ้ำ์และมอบเส้นทางการฝึกตนเส้นทางใหม่และรวบรวมคนในถ้ำ์ต่อต้านกองกำลังะ
กองกำลังะเองก็ไม่ยอมและได้ลงมือโเี้ได้ปลดปล่อยพลังต้องสาปลงมายังถ้ำ์และพิภพต่างๆสรรพชีวิตที่ัักับหมอกต้องสาปล้วนแต่ถูกควบคุมโดยกองกำลังะพวกเขากลายเป็สัตว์ร้ายที่ถูกควบคุมความเป็ตายโดยกองกำลังะทันที
สองฝ่ายที่เริ่มต่อสู้กันอีกครั้งก็คานอำนาจกันและกันมาอย่างยาวนานมีเพียงสถานที่ในตำนานเท่านั้นที่ไม่มีการต่อสู้เกิดขึ้นที่นั่นเป็สถานที่อันสงบสุขที่ผู้คนต่างก็อยากจะเข้าไปสักครั้งแต่ว่ากลับไม่เคยมีใครเข้าไปได้มาก่อนมีเพียงผู้ที่พบเห็นเท่านั้นแต่ไม่อาจเข้าไปใกล้ได้
จนกระทั่งวันหนึ่งได้มีสองสามีภรรยาได้เข้าไปที่นั่นสำเร็จอยู่ที่นั่นนับหมื่นปีก็กลับมาพร้อมกับลูกชายลูกสาวของตนจากนั้นทั้งสองก็เปิดเผยพลังที่ยิ่งใหญ่ออกมาสร้างพันธมิตรเซียนร่วมกับศิษย์ของสำนักดั่งเดิมต่อต้านกองกำลังะ
ลูกชายของสองสามีภรรยาได้กลายเป็หนึ่งในผู้นำของพันธมิตรเซียนเข้าต่อสู้กับศัตรูสร้างตำนานขึ้นมาเขามีลูกศิษย์มากมายและลูกศิษย์เ่าั้ได้กระจายตัวไปยังพิภพและถ้ำ์ต่างๆเพื่อสร้างนิกายและสำนักขึ้นมาอีกที
ส่วนลูกสาวไม่เชี่ยวชาญการต่อสู้นางนั้นมีกายาพิเศษเรียกว่ากายาโอสถซึ่งเป็กายยาที่หากใครได้บ่มเพาะคู่กับนางคนๆนั้นก็จะได้รับผลประโยชน์เทียบได้กับกินโอสถเต๋าทำให้มีผู้คนมากมายหมายตานางอย่างมากไม่ว่าจะมิตรและศัตรู
แต่ภายหลังนางได้หายตัวไปทำให้ผู้คนออกตามหาอย่างบ้าคลั่งแม้แต่พี่ชายของนางก็ส่งกองกำลังไปตามหาด้วยความห่วงใยแต่ภายหลังจึงได้รู้ว่าน้องสาวของตัวเองได้แอบไปแต่งงานกับคนธรรมดามีชีวิตเยี่ยงคนธรรมดาสามัญจนมีทายาทคนหนึ่งโชคร้ายที่ทายาทคนนั้นไม่ได้มีชะตากรรมแบบเดียวกับน้องสาวของตนส่วนบุรุษผู้ที่เป็สามีของนางแม้จะได้รับประโยชน์จากกายพิเศษนี้แต่ก็ไม่มากถึงอย่างไรเขาก็ไม่ได้สนใจการบ่มเพาะบวกกับไร้พร์ทำให้แค่ถึงขอบเขตจักรพรรดิะเท่านั้น
ภายหลังทั้งสองถูกลอบสังหารมีเพียงบุตรชายที่ได้หายตัวไปไม่รู้ว่าหายไปไหนพี่ชายที่โกรธที่ได้ยินเื่นี้บุกสังหารคนที่ลงมือย่างโเี้ทำลายล้างพิภพแห่งหนึ่งด้วยตัวเองหลังจากนั้นเขาก็ถูกบิดาและมารดาแต่งตั้งเป็จักรพรรดิเซียนทำหน้าที่ดูแลพันธมิตรเซียนแทนทั้งสองส่วนทั้งสองได้ถอยออกไปคอยช่วยเหลืออยู่ด้านหลังจนเวลาผ่านไปนับแสนปีเื่ราวของหญิงสาวผู้มีกายาโอสถก็ยังถูกเล่าต่อกันมาแต่ถึงแบบนั้นในจักรวาลก็ไม่เคยมีกายาโอสถอีกเลยเพราะพวกเขาไม่รู้ว่ากายาโอสถแท้จริงแล้วไม่ใช่มีแต่ผู้หญิงแม้แต่ผู้ชายก็ยังมีได้
ในถ้ำ์ขนาดเล็กแห่งหนึ่งถ้ำ์เหลียนฮวาแห่งนี้เองก็เป็หนึ่งในถ้ำ์ที่ถูกปิดผนึกโดยกองกำลังะเส้นทางที่จะทะลุออกไปด้านนอกได้ถูกควบคุมเอาไว้โดยกองกำลังะแม้จะมีพันธมิตรเซียนยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือแต่การที่จะบรรลุเซียนและออกไปด้านนอกกลับยากเย็นอย่างมาก
ในพื้นที่ของอาณาจักรเล็กๆแห่งหนึ่งมีหมู่บ้านหญ้าคาที่ชาวบ้านทำอาชีพปลูกข้าวเลี้ยงสัตว์ในหมู่บ้านแห่งนี้สงบสุขอย่างมากผู้คนพากันใช้ชีวิตแบบไร้กังวลจนกระทั่งเกิดาขึ้น
าของกองกำลังะและพันธมิตรเซียนนั้นได้ขยายตัวไปอย่างมากอาณาจักรมากมายล้วนแต่ไม่อาจที่จะวางตัวเป็กลางได้พวกเขาถูกลากเข้าไปอย่างไม่เต็มไปพันธมิตรเซียนยังดีหน่อยที่พวกเขาให้เหตุผลและไม่ยุ่งกับคนธรรมดาแต่กองกำลังะนั้นไม่เหมือนกันพวกเขาจะปล่อยพลังคำสาปใส่อาณาจักรเ่าั้โดยตรงทำให้อาณาจักรเ่าั้กลายเป็หุ่นเชิดของพวกเขาทันที
แม้แต่ผู้คนธรรมดาก็ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็ทาสที่ต้องทำงานจนกว่าร่างกายจะทนไม่ไหวและตกตายไปส่วนิญญาก็จะถูกนำไปหลอมเป็เม็ดยาิญญาแทนนี่คือความโหดร้ายของกองกำลังะ
และในถ้ำ์เหลียนฮวานิกายะก็ขึ้นอยู่ด้านความแข็งแกร่งและโเี้แต่ถึงแบบนั้นก็มีสำนักและตระกูลบางแห่งที่เต็มใจที่จะเข้าร่วมกับนิกายะ
เมื่อามาถึงหมู่บ้านหญ้าคาชาวบ้านธรรมดาก็ไม่อาจเอาชีวิตรอดไปได้เพียงแค่การต่อสู้ของผู้บ่มเพาะมาถึงก็ทำให้หมู่บ้านเล็กๆแห่งนี้ถูกทำลายเป็หน้ากอง
“บัดซบพวกเ้าสารเลวพวกเ้ากล้าดีอย่างไรถึงจงใจทำลายหมู่บ้านคนธรรมดาแห่งนี้” ศิษย์ของพันธมิตรเซียนคำรามด้วยความโกรธแค้นมองเศษซากของหมู่บ้านที่ถูกทำลายร่างจำนวนมากนับร้อยนอนจมกองเือยู่ที่พื้น
“อ่อนหัดจริงๆคนธรรมดาก็แค่มดปลวกในสายตาของข้าเท่านั้นหากข้า้าข้าสามารถจับพวกมันไปเลี้ยงเอาไว้เหมือนกับปศุสัตว์และให้พวกมันขยายทายาทออกมาจำนวนมากได้เพียงไม่กี่ปีพวกมันก็จะมีจำนวนคนนับร้อยได้ง่ายๆ”ศิษย์ของนิกายะกล่าว
“สารเลวอย่างพวกเ้ามันไม่สมควรเกิดมาเป็คน”ศิษย์ของพันธมิตรเซียนโกรธแค้นและเข้าต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง
ในกองซากศพมีชายวัยกลางคนและหญิงวัยกลางคนคู่หนึ่งนั่งคุกเข่ากอดกันตรงกลางมีร่างของเด็กหนุ่มที่นอนหมดสติอยู่แม้เขาจะได้รับาเ็แต่ไม่ถึงแก่ชีวิตแต่บิดาและมารดาของเขาปกป้องเขาไว้ด้วยชีวิตจึงไม่รอด
“เฮ้อการต่อสู้ของพวกเ้าเกี่ยวอะไรกับพวกเขาด้วยเหตุใดต้องทำร้ายพวกเขาด้วย” ชายชราคนหนึ่งมองภาพตรงหน้าด้วยแววตาเ็าก่อนจะถอนหายใจ
“หืมเด็กคนนั้นยังไม่ตายงั้นเหรอ ดวงแข็งจริงๆเช่นนั้นเ้าก็ถือว่ามีวาสนากับข้าแล้ว”ชายชราเดินไปยังศพของชายหญิงก่อนจะดันร่างของทั้งสองออกแต่ว่าทั้งสองกลับกอดกันแน่นไม่ยอมคลายออก
“ไม่ต้องกังวลเด็กปลอดภัยข้าจะช่วยเลี้ยงดูเขาต่อเองพวกเ้าก็หลับให้สงบเถอะ”ชายชรากล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
ศพของทั้งสองจึงคลายมือออกชายชราอุ้มเด็กชายอายุเพียงแค่ 4-5 ปีขึ้นมาด้วยแววตาสงสัยก่อนจะตัดสินใจบางอย่างเขาได้มอบสร้อยคอเส้นหนึ่งให้กับเด็กชายสร้อยคอแห่งนี้มีแผ่นสีเหลี่ยมเล็กๆห้อยอยู่ซึ่งดูและแปลกตา
“ในเมื่อเ้าดวงแข็งสามารถรอดจากหายนะนี้ไปได้เช่นนั้นในอนาคตข้าก็คิดว่าเ้าจะต้องรอดชีวิตจากบททดสอบต่างๆได้อย่างแน่นอน”ชายชราทาบฝ่ามือลงไปยังร่างของเด็กชายทำให้าแบนร่างเริ่มหายดี
ชายชราโบกมือร่างของสองสามีภรรยาก็ถูกกลบฝังและมีป้ายหลุมศพที่ว่างเปล่าเอาไว้มีเพียงตัวอักษรคำว่าจางสลักเอาไว้เท่านั้น
“ไปกันเถอะหากวันใดที่เ้าตัดสินใจเดินบนเส้นทางของเซียนค่อยแก้แค้นก็ยังไม่สาย”ชายชรากล่าว
เด็กชายถูกชายชราพากลับไปยังยอดเขาแห่งหนึ่งซึ่งที่นี่อยู่ห่างจากาและสนามรบนอกจากเด็กหนุ่มจางซวนที่ถูกนำกลับมาแล้วก็ยังมีเด็กและชายหนุ่มอีกหลายคนที่อาศัยอยู่ที่นี่
เด็กเหล่านี้ล้วนแต่รอดตายจากาและถูกชายชราเก็บมาเลี้ยงชายชราได้เลี้ยงดูเด็กๆพวกนี้พร้อมกับจางซวนหลังจากจางซวนตื่นขึ้นเขาก็สูญเสียความทรงจำไปทั้งหมดแม้กระทั่งชื่อของตัวเองชายชราที่จำแซ่ของจางซวนได้จึงตั้งชื่อให้ว่าจางซวน
ไม่รู้ว่าเกี่ยวกับชื่อของหรือเปล่าหลังจากได้รับชื่อแล้วจางซวนก็เผยนิสัยอันซุกซนแม้จางซวนจะฉลาดแต่กลับขี้เล่นเกินไปและมักจะชอบเอาผลไม้เปรี้ยวๆมากทานอยู่บ่อยครั้ง
สองปีต่อมาชายชราได้กลับมาพร้อมกับขาที่ขาดไปข้างหนึ่งทำให้พวกเด็กๆพากันใแต่ชายชรายิ้มและบอกว่าไม่เป็ไรและนำสมบัติล้ำค่าและอาหารจำนวนมากกลับมาด้วย
“อาซวนในฐานะที่เ้าเป็คนที่ฉลาดที่สุดเ้าจงทำหน้าที่พาคนอื่นๆลงูเานำของพวกนี้ไปขายแลกกับอาหารเมื่ออาหารหมดและจำไว้ให้ดี อย่าได้ประมาทต่ออีกฝ่ายอย่างเด็ดขาดอย่าได้คิดว่าตัวเองฉลาดแล้วจะไม่มีคนฉลาดกว่าตน”ชายชรากล่าว
“ท่านปู่เหอไม่ต้องกังวลข้าจะไม่ยอมถูกพ่อค้าพวกนั้นปั่นราคาอย่างเด็ดขาด” ขางซวนที่สวมชุดเก่าๆในมือถือผลไม้ที่ยังไม่สุขและมีรสเปรี้ยวอยู่
“ดีส่วนพวกเ้าก็คอยช่วยเหลืออาซวนด้วย แม้พวกเ้าหลายคนจะอายุเยอะกว่าเขาแต่พวกเ้าก็น่าจะรู้ดีว่าเล่ห์เหลี่ยมของคนด้านนอกนั้นน่ากลัวแค่ไหนมีแค่อาซวนที่ช่วยเหลือพวกเ้าในด้านนี้ได้”ชายชรากล่าว
“ท่านปู่เหอไม่ต้องกังวลข้าจะไปพร้อมกับอาซวนเองใครกล้าใช้กำลังกับเขาข้าจะใช้กำปั้นของข้าทำลายพวกมันให้สิ้นซาก”ชายหนุ่มอายุ 16 ปีกล่าว
“ดีหน้าที่ทำอาหารก็ให้อาซวนทำเถอะเขาเชี่ยวชาญมากที่สุดแล้ว” ชายชรายิ้ม
หลังจากนั้นชายชราก็ไม่อาจออกไปหาอาหารและของล้ำค่าได้จางซวนนั้นรู้อยู่นานแล้วว่าปู่เหอของพวกเขานั้นเป็โจรที่ชอบไปขโมยของล้ำค่าจากคนชั่วมาและนำเงินและอาหารมาเลี้ยงดูพวกเขาตลอดหลายปี
หลังจากที่อาหารหมดจางซวนและเด็กกลุ่มหนึ่งก็ลงจากูเาไปยังเมืองข้างๆจางซวนได้วางแผนต่างๆและเตรียมคำพูดเอาไว้พร้อมเพื่อใช้รับมือกับพ่อค้าเ้าเล่ห์เอาไว้แล้วส่วนหากคิดจะใช้กำลังเหล่าเด็กที่ติดตามจางซวนมาพวกเขาคือผู้ที่ฝึกฝนวิชายุทธมาั้แ่เด็กแม้ปู่เหอจะไม่เชี่ยวชาญวิชายุทธมากนักแต่ของที่ขโมยมาได้ก็มีหนังสือขั้นตอนการหายใจและฝึกหมัดอยู่พวกเด็กๆบางกลุ่มจึงเริ่มฝึกกันเพื่อใช้ป้องกันตัว
69K
