บทที่ 16 แผนชั่ว (100%)
หอจิตดาราตั้งอยู่ยอดเขาลูกที่ห้าทางทิศตะวันตกของสำนักนภากาฬ สิ่งปลูกสร้างในหอล้วนเป็นสีดำตัดกับชุดขาวที่ศิษย์สวมใส่ เมื่อมองจากที่ไกล ๆ เหล่าศิษย์จึงดูคล้ายดวงดาวบนผืนฟ้ายามรัตติกาล ศิษย์ภายในจะพักอยู่ที่เชิงเขา อาจารย์และศิษย์เอกจะพักอยู่บนยอดเขา เยว์ฉีคุ้นเคยกับหอจิตดาราเป็นอย่างดี เมื่อรู้ว่าที่พักของซู่มินอยู่ที่ใด ก็แยกตัวไปคุมสาวใช้จัดห้องให้เด็กน้อยเหว่ยจงพาเหล่าศิษย์เอกเดินไปที่ถ้ำของตนเอง ถ้ำขนาดใหญ่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย พื้นและผนังถ้ำทำจากแร่ผลึกสีดำ บนเพดานถ้ำฝังไข่มุกตะวันเปล่งประกายไว้จำนวนมาก ทำให้ในถ้ำมีแสงสว่างตลอดเวลา โถงใหญ่กลางถ้ำมีเก้าอี้ผลึกดำตัวใหญ่ปูด้วยหนังเสือดำเหว่ยจงเดินไปนั่งที่เก้าอี้ผลึก ซู่มินยืนอยู่กับเด็กหนุ่มอีกสองคนด้านขวามือ“สองคนนี้คือศิษย์พี่ของเจ้า ศิษย์พี่ใหญ่มีนามว่าอี้หาน ศิษย์พี่รองมีนามว่าถานฟง”ซู่มินได้ยินอาจารย์เอ่ยแนะนำก็ยืนตัวตรง แล้วหันไปคารวะเด็กหนุ่มทั้งสองคนอย่างนอบน้อม“ซู่มินคารวะศิษย์พี่ทั้งสองเจ้าค่ะ”เด็กน้อยมองพิจารณาศิษย์พี่ทั้งสอง ศิษย์พี่ใหญ่อี้หานหน้าตาหล่อเหลาคมเข้ม รูปร่างสูงใหญ่ ผิวกายเป็นสีทองแดง ท่าทางดูเป็นผู้ใหญ่ อายุราวยี่สิบปี ส่วนศิษย์พี่รองถานฟงรูปงามคล้ายบัณฑิต ผิวขาวเนียนสะอาด ท่าทางใจดีอายุราวสิบเจ็ดสิบแปดปีอี้หานย่อตัวนั่งยอง ๆ จนสายตาอยู่ในระดับเดียวกับซู่มิน มือใหญ่ลูบหัวศิษย์น้องที่ยืนยิ้มหวานเบา ๆ ก่อนเอ่ยทักทายตอบด้วยน้ำเสียงอบอุ่น“สวัสดี ศิษย์น้องเล็กตัวน้อย วันนี้เจ้าแสดงความสามารถได้ยอดเยี่ยมมาก ข้ากับถานฟงยังเก่งสู้เจ้าไม่ได้เลย เอาไว้วันหน้าข้าจะซื้อขนมมาให้เจ้าเป็นรางวัล”“ศิษย์พี่ใหญ่จะให้ขนมเป็นรางวัล เช่นนั้นข้าจะซื้อของเล่นให้เป็นรางวัลก็แล้วกัน”ถานฟงก้มตัวลงยื่นมือไปลูบแก้มศิษย์น้องคนใหม่อย่างเอ็นดู“ขอบคุณศิษย์พี่ทั้งสองเจ้าค่ะ”ซู่มินยิ้มกว้างจนตาหยี รู้สึกโล่งใจที่ศิษย์พี่ทั้งสองดูเป็นมิตร บนยอดเขานี้คงเป็นที่ปลอดภัยที่สุดในสำนัก“ยายหนูน้อย ต่อไปนี้หอจิตดาราคือบ้านของเจ้า บนยอดเขานี้เจ้าอยู่ได้อย่างปลอดภัย ถ้ามีเหตุต้องออกไปนอกหอ ศิษย์พี่ทั้งสองจะเป็นผู้พาเจ้าไป ในสำนักใหญ่มากคนก็มากความ ดีชั่วล้วนซ่อนอยู่ในใจ ยากจะคาดเดาเจ้าต้องระวังตัวให้ดี อีกสองวันอาจารย์จะพาเจ้าไปสระทิพย์ วันนี้เจ้ากลับไปพักผ่อนได้”ศิษย์เอกทั้งสามคารวะลาอาจารย์ แล้วพากันเดินออกมานอกถ้ำ อี้หานเห็นว่าลมบนยอดเขาค่อนข้างแรง จึงก้มลงอุ้มซู่มินแล้วพาไปส่งยังถ้ำที่พักซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กับที่พักของเขาและถานฟง“ศิษย์น้องเล็ก วันนี้เจ้าพักผ่อนให้สบายนะ พรุ่งนี้เช้าข้าจะพาขี่กระบี่เหินหาววนดูรอบสำนัก”“ขอบคุณศิษย์พี่ใหญ่ที่อุ้มมาส่ง ขอบคุณศิษย์พี่รองที่จะพาเที่ยววันพรุ่งนี้ ศิษย์พี่ทั้งหล่อทั้งใจดีมาก ข้าชอบพวกท่านเจ้าค่ะ”เด็กหนุ่มทั้งสองพากันหัวเราะเบา ๆ มีศิษย์น้องเป็นเด็กน่ารักน่าเอ็นดูเช่นนี้ ทำให้รู้สึกคึกคักดีจริง ๆ หอจิตเมฆา...“เพล้ง!!” เสียงแจกันลายครามแตกดังลั่นโถงกลางถ้ำผลึกขาว เจียงปินนั่งหน้าบิดเบี้ยวอยู่บนเก้าอี้ผลึกขาวตัวโต“นางเด็กปีศาจนั่น มันโผล่มาจากนรกขุมไหนกัน แค่ไอ้เด็กเวรสองหนุ่มนั่นก็กดหัวศิษย์หอจิตเมฆาจนแทบจะเงยหน้าไม่ขึ้นอยู่แล้ว ยังมีนางเด็กปีศาจเพิ่มมาอีกคน ไอ้เฒ่าเหว่ยจงชั่วช้า มันตั้งใจหาตัวประหลาดมาเป็นศิษย์เพื่อกดข่มศิษย์หออื่น ไม่ให้ได้ดี”เจียงปินทั้งริษยาและแค้นใจ จนกล่าววาจาพาลผู้อื่นอย่างไร้ยางอาย การที่ศิษย์หอจิตเมฆาพ่ายแพ้ต่อศิษย์ทั้งสองหอ เป็นเพราะการฝึกฝนที่ไม่เข้มงวด เจียงปินเป็นพวกช่างประจบสอพลอ รู้ว่าบรรดาลูกคุณหนูทั้งหลายต่างกลัวความลำบาก จึงไม่บังคับศิษย์ให้ฝึกตนอย่างเข้มงวดเหมือนศิษย์หออื่น“อาจารย์ อย่าโมโหมากไปขอรับ เดี๋ยวจะเสียสุขภาพ นางเด็กปีศาจมันผ่านการทดสอบได้ก็จริง แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นศิษย์เอกได้นานเท่าใด บางที..อาจจะมีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับมัน”ซ่านมัว ศิษย์เอกคนแรกของเจียงปินพูดด้วยน้ำเสียงไม่ดังมาก แต่ทุกคนที่อยู่ภายในถ้ำต่างได้ยินอย่างชัดเจน“ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านพูดเช่นนี้คงจะมีแผนกำจัดคนอยู่ในหัวแล้วใช่ไหม”“เฟิ่งหรู พวกเราแค่สูดหายใจซับพลังปราณศักดิ์สิทธิ์อยู่ริมสระ ยังรู้สึกทรมานคล้ายมีเข็มนับพันเล่มทิ่มแทงไปทั่วร่าง แล้วนางเด็กนั่นได้รับอนุญาตให้ลงไปแช่ในน้ำทั้งตัว เจ้าคิดว่ามันจะทรมานสักเพียงใด แล้วถ้าในระหว่างที่โคจรพลังต้านความเจ็บปวดเกิดเสียสมาธิ..ธาตุไฟเข้าแทรก..โชคดีหน่อยก็แค่พิการ แต่ถ้าโชคร้าย..ร่างคงถูกพลังมหาศาลฉีกกระชากจนไม่เหลือซาก”“จริงด้วย! ข้าลืมไปเสียสนิทว่าการซับพลังจากสระทิพย์ไม่ใช่แค่มีประโยชน์ แต่ยังอันตรายมากอีกด้วย ตอนนางเด็กปีศาจลงไปแช่ตัว ข้าคงต้องหาเพื่อนให้นางสักคน ฮ่า ๆ ๆ”เจียงปินเอ่ยถ้อยคำประสงค์ร้าย พร้อมหัวเราะอย่างสาแก่ใจกับแผนชั่วอย่างไม่เกรงกลัวต่อบาปกรรม“แต่เราจะใช้คนของหอจิตเมฆาไม่ได้นะขอรับ”“ศิษย์พี่ใหญ่ไม่ต้องห่วง เรื่องหาคนปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้าเอง”เวิ่นอิ่ว ศิษย์เอกคนที่สองอาสาหาคนลงมือก่อกวนสมาธิของซู่มิน นางจะใช้เสน่ห์ของตน ล่อลวงศิษย์หอจิตตะวันที่มาติดพันให้เป็นผู้ลงมือแทนเสียงหัวเราะชั่วช้าของศิษย์อาจารย์ดังก้องโถงถ้ำผลึกขาว“เหว่ยจง โม่ฟ่าน ข้าจะคอยดูน้ำหน้าพวกเจ้าตอนเห็นนางเด็กปีศาจกลายเป็นศพ เป็นแค่เด็กชั้นต่ำริอาจเป็นอัจฉริยะเกินหน้าเกินตาผู้อื่นก็ต้องอายุสั้นเช่นนี้”