[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย

ชริ้ง!

ดาบสีแดงเพลิงยาว 2 เมตรดึงออกมาจากแหวน ดาบได้สะท้อนแสงพลางปลดปล่อยเพลิงจนทำให้พี่น้องรู้สึกร้อนไปทั่วร่าง 

“ดาบนี่เป็นสิ่งที่สร้างขึ้นจากกระดูกมังกรและจิตวิญญาณของมัน ระวังให้ดีล่ะ เมื่อถูกตัดตำแหน่งนั้นจะลุกท่วมไปด้วยไฟ”  นายน้อยคนที่ 1 พูดเตือนน้องชายทุกๆคนด้วยความหวังดี

ชริ้ง!

ดาบสีทองดึงออกมาจากแหวนสาดแสงจ้าส่องสว่างจนเหมือนกับถือพระอาทิตย์เอาไว้ในมือของพี่ 3 ทุกคนสัมผัสได้ถึงพลังศักดิ์สิทธิ์ปลดปล่อยออกมาจากดาบในมือนายน้อย 3 ต่างสั่นไปทั่วร่างด้วยความเกรงกลัว

“ดาบนี่ได้รับสืบทอดมาจากหลุมศพ มันเป็นดาบของขุนพลเทพ 6 ปีกที่สืบทอดพลังมา ระวังมันด้วยล่ะถ้าตัดใครเข้า ตำแหน่งนั้นจะถูกชำระล้างให้กลายเป็นอากาศ”

วูป!

พลังความมืดมหาศาลปลดปล่อยออกมาจากดาบสีดำที่นายน้อย 4 ชักออกมา แอนเดอร์สันจึงมองไปยังต้นเหตุที่ทำให้ดาบปลดปล่อยธาตุความมืด มันคือลูกปัดฟาร์เซล

“ระวังตัวให้ดีเช่นกัน ดาบในมือของผมมันไม่มีตา ด้วยพลังของลูกปัดฟาร์เซลหากสัมผัสใครเข้า ระวังจะถูกกัดกร่อนจนถึงวิญญาณเอาได้นะ”

เปล้ง!

ถุงมือติดกรงเล็บนำออกมาสวมใส่ลงไปบนมือทั้งสองข้างของนายน้อย 5 ทุกคนจึงหันมองด้วยความสนใจ

“ระวังของผมไว้เช่นกัน แม้มันจะไม่ใช่ดาบแต่มันก็ตัดทุกอย่างได้ไม่ต่างจากกระดาษ พลังของมันไม่มีอะไรมาก นอกจากทำให้ตำแหน่งที่ฟันกลายเป็นหินแล้วไม่มีอะไรอื่นอีก”

“แล้วน้อง 11 ล่ะ”

ทุกคนหันมองแอนเดอร์สัน ทันใดนั้นมอนสเตอร์ 910 ปีที่ลุกขึ้นมายืนได้สำเร็จมันได้อ้าปากกว้างร้องคำรามลั่นท่ามกลางการดึงอาวุธของแอนเดอร์สันออกมาแสดงให้พี่ๆเห็น

“อาวุธผมไม่มีคม เป็นแค่ไม้เท่านั้น แต่มันไม่ใช่ไม้ธรรมดาหรอกนะ”

แอนเดอร์สันนำเอากิ่งไม้แห่งชีวิตออกมาถือเอาไว้ในมือ แม้มันจะถูกเรียกว่ากิ่งไม้ สำหรับเขามันเป็นไม้ที่เอาไว้ฟาดหัวมากกว่า ไม่ใช่กิ่งเล็กๆเหมือนชื่อเรียกของมัน ทันใดนั้นเขาก็ได้คว้าอีกอย่างออกมาถือในมืออีกข้างส่งผลให้พี่ 4 แสดงใบหน้าตกใจออกมา

“แอนเดอร์สัน แกได้มันมาจากที่ไหน”

ลูกปัดฟาร์เซลตามตำราบอกเอาไว้ว่ามีเพียง 1 ลูกเท่านั้น ในมือของมันที่นำมาประกอบเข้ากับตัวดาบยืนยันแล้วว่าเป็นของจริง แอนเดอร์สันกลับนำมันออกมาอีกลูกสร้างความสงสัยให้พี่ 4 ไม่น้อย

“ตระกูลสกอร์เปี้ยนส์มักมีอะไรแปลกๆอยู่เสมอ มันไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกนะพี่ถ้าจะมีอะไรเพิ่มขึ้นมาอีกสักชิ้น”

แอนเดอร์สันใช้ฉายาผู้ที่เป็นที่รักของต้นไม้เชื่อมต่อกับกิ่งไม้แห่งชีวิตเพื่อให้ไม้แตกกิ่งก้านเพิ่มเติม ทันทีที่เขานำลูกปัดฟาร์เซลติดเอาไว้ตรงปลายไม้ก็ได้กลายเป็นไม้เท้าที่หนุนเสริมพลังเวทย์ให้รุนแรงมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะธาตุมืดที่ได้รับการสนับสนุนทั้งจากกิ่งไม้แห่งชีวิตและลูกแก้วฟาร์เซล เมื่อทุกคนรู้ว่าแอนเดอร์สันใช้ของหายากไม่ต่างกันทุกคนจึงกระชับอาวุธในมือให้มั่นคงมากกว่าเดิมขึ้นไปอีก

โฮก!

เสียงร้องของมอนสเตอร์ทำให้การต่อสู้ของนายน้อยที่หยุดลงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง เหล่าทหารที่รับรู้ได้ถึงพลังมหาศาลของมอนสเตอร์ 910 ปีล้วนแล้วพยายามหลีกหนีจากมันเพราะตอนนี้มานามหาศาลกำลังถูกรวมเอาไว้บริเวณปากของมอนสเตอร์ แต่แล้วบริเวณหลังของมอนสเตอร์ตัวใหญ่นับพันเมตรก็ได้เกิดการระเบิดจนมานาของมันระเบิดแตกกระจายส่งผลให้ทุกคนรอดตายจากการทำลายล้างวงกว้างที่มอนสเตอร์ปลดปล่อยออกมา เมื่อพวกเขาเห็นว่าสนามต่อสู้ของนายน้อยทั้ง 5 เปลี่ยนไปเป็นบนหลังมอนสเตอร์นี้เองนั้น ทหารจึงรีบร่วมมือกันจัดการนักเวทย์ทาสเพื่อหนีออกไปจากที่แห่งนี้

บรึ้ม!

แอนเดอร์สันใช้เวทย์ฟาร์เซลคลุมร่าง ตามด้วยใช้เวทย์ป่าต้องสาปเรวี่ จนบนหลังของมอนสเตอร์กลายเป็นพื้นที่เต็มไปด้วยหมอกหนาและต้นไม้สีดำ จากเดิมทุกคนสามารถมองเห็นหน้ากันได้อย่างชัดเจนและสัมผัสถึงตัวตนของกันและกันได้นั้น เวทย์ระดับ 10 ของแอนเดอร์สันกลับทำให้ทุกคนมองไม่เห็นและสัมผัสถึงกันไม่ได้เลย

“ถ้าอย่างนั้นฉันขอใช้ด้วยก็แล้วกัน  เขตหวงห้ามของมังกร”

เวทย์ประจำเผ่าพันธ์ุมังกรเปิดใช้งานจากพี่ 1 ก่อให้เกิดลาวาสีแดงเพลิงปะทุไปรอบๆสร้างความร้อนให้กับพื้นที่อย่างกับอยู่ในแกนโลก ทันใดนั้นพี่ 3 ก็ได้ใช้เวทย์อาณาเขตเผ่าพันธ์ุเทพ 6 ปีกเช่นเดียวกันทำให้เกิดแสงศักดิ์สิทธิ์กระจายตัวไปทั่ว 

พี่ 4 ที่อยู่ในโหมดเตรียมตัวสู้ได้กระจายเลือดของเขาออกไปทำให้เกิดพื้นที่เลือดขึ้นมาปกคลุมทุกๆอย่าง พี่ 5 ที่รับพลังจากแวร์วูฟก็เริ่มใช้พลังจนทำให้เกิดทุ่งหญ้าสีดำแทรกตัวอยู่ในลาวาและหมอกของแอนเดอร์สัน เกิดเป็นพื้นที่ซ้อนทับกันของเวทย์พื้นที่มากมาย ภายใต้เวทย์พื้นที่ของทุกๆคนที่เปิดใช้งาน นายน้อยทั้ง 5 ก็เริ่มพุ่งตัวตามหากันเพื่อจะฆ่าอีกฝ่าย ด้วยการเปิดใช้งานเวทย์ของพวกเขานี้เองนั้นทำให้มอนสเตอร์ 910 ปีร้องลั่นกับความเจ็บปวดที่เกิดบริเวณแผ่นหลัง

โฮก!

การโจมตีเริ่มต้นขึ้น แอนเดอร์สันใช้เวทย์ฟาร์เซลคลุมร่างกายเพื่อลดทอนพลังเวทย์ของพี่ชายที่พุ่งเข้ามาโจมตี ระหว่างนี้เขาก็ได้เปิดใช้งานเวทย์แมงมุมสายฟ้าระดับ 10 ค้างเอาไว้ มันจะกลายเป็นเวทย์ที่เขาจะใช้ฆ่าพี่ชายเนื่องจากเป็นเวทย์โจมตีที่เห็นผลมากที่สุด ทันทีที่พี่ของเขากระโจนเข้ามาใกล้แอนเดอร์สันที่สามารถมองเห็นภายในหมอกนี้ได้เขาก็พุ่งเข้าหาด้วยความรวดเร็วพลางปลดปล่อยเวทย์ระดับ 10 ใส่พี่ชายของตน

เปรี้ยง!

สายฟ้ามากมายแตกกระจายออกไปรอบข้าง เมื่อพี่ 1 ของเขานำดาบขึ้นมาป้องกัน แอนเดอร์สันที่เห็นดังนั้นเขาจึงร่ายเวทย์ลงไปยังไม้เท้าอีกครั้งแล้วหวดไปยังพี่ชายของตนจนทำให้เกิดเสียงระเบิดขนาดใหญ่ พี่คนอื่นๆที่ได้ยินเสียงต่างพุ่งเข้ามาใกล้ทำให้เขาถูกโจมตีทางด้านหลังจนต้องปลีกตัวหลบออกไป ปล่อยให้พี่ 4 และพี่ 1 ต่อสู้กันระหว่างนี้เองพี่ 5 ก็ได้กระโจนเข้ามาฟันพี่ 1 และพี่ 4 ด้วยกรงเล็บตามด้วยพี่ 3 ปลดปล่อยดาบสีทองขนาดใหญ่ให้ล่ร่วงตกลงมาจากท้องฟ้า ภายใต้เวทย์พื้นที่เวทย์ซ้อนทับกันทำให้พลังของทุกคนลดลง เนื่องจากผลของเวทย์พื้นที่ของแต่ละคนซ้อนทับกันจนทำให้เวทย์พื้นที่ของตัวเองไม่สามารถเพิ่มพลังให้ได้ เพราะเวทย์พื้นที่ของอีกฝ่ายมีจำนวนเยอะกว่า

เปรี้ยง!

แอนเดอร์สันกระโจนเข้าไปสู้กับพี่ชายด้วยการฟาดไม้เท้า ถึงมันจะไม่ทำให้เขาฆ่าใครได้ด้วยคมมีด แต่พลังที่ปลดปล่อยออกมายังคงเต็มไปด้วยธาตุที่พร้อมจะฆ่า ดังนั้นมันจึงเป็นอาวุธสังหารที่อยู่ในรูปลักษณ์ของการหวด

“จัดการไอ้แอนเดอร์สันก่อน”

“ผมแนะนำให้จัดการพี่ 4 ก่อน”

“พี่ 3 สิ พี่ 3 ”

ต่างฝ่ายต่างร้องตะโกนลั่น พยายามทำให้กันและกันเกิดความไขว้เขว แอนเดอร์สันที่สู้ไปด้วยร้องตะโกนไปด้วยนี้เอง เขาก็ได้สั่งให้พีทและพิกซี่ช่วยโจมตีอีกแรงจนทำให้การต่อสู้ชุลมุนวุ่นวายมากกว่าเดิม

ตู้ม!

หนามแหลมขนาดใหญ่พุ่งขึ้นมาจากแผ่นหลังของมอนสเตอร์ หลังจากพี่ 5 ใช้เวทย์ธาตุดินสร้างหอกแหลมฆ่าพี่ 3 อย่างไรก็ตามพี่ของเขากลับใช้ปีกทรงตัวจึงทำให้หอกที่ควรจะแทงกลายเป็นพื้นรองเท้าดันร่างขึ้นไปบนฟ้าสูง ทันใดนั้นพี่ 1 ก็ได้กางปีกบินขึ้นไปด้านบนตามไปซ้ำเติมจนทำให้น้องชายคนอื่นๆตามไป พี่ 5 ที่บินไม่ได้เปิดใช้งานเวทย์สร้างเสาหินมากมายเพื่อให้ตัวเองทรงตัวบนอากาศ แอนเดอร์สันที่เห็นดังนั้นเขาจึงพุ่งเข้าไปโจมตีพี่ 5 เพราะคิดว่าฆ่าได้ง่าย 

แต่เมื่อเขาหวดไม้เท้าเข้าไปยังใบหน้า เขาก็พบว่าพี่ชายมีความสามารถในการป้องกันที่ดียิ่งขึ้น การโจมตีเมื่อครู่ก่อนที่ทุกคนจะชักอาวุธจริงออกมาใช้งาน แอนเดอร์สันเชื่อว่ามันสามารถทำให้พี่ 5 บาดเจ็บหนักได้ แต่ตอนนี้พี่ของเขาเพียงแค่มีเลือดไหลออกมาจากปากไม่ต่างจากถูกหมัดอัดกระแทกเพียงเท่านั้น ภายใต้อาการตะลึงงันที่พี่ชายไม่ตาย แอนเดอร์สันได้หันมองพี่ 4 ที่ตอนนี้ได้ลอบโจมตีเขาด้วยเลือดผสมธาตุมืดทำให้ขาทั้งสองข้างของเขาถูกมัดเอาไว้กลางอากาศ

“แอนเดอร์สันฉันจับแกได้แล้ว ตายซะ!”

ร่างที่บินอยู่บนท้องฟ้าถูกเหวี่ยงลงไปกระแทกพื้นดิน แอนเดอร์สันกลับทรงตัวจนยืนบนพื้นดินทำให้เขาไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย ทันใดนั้นเท้าของเขาทั้ง 2 ที่ถูกมัดด้วยเส้นเลือดก็ถูกดึงอีกครั้งเพื่อจะฟาดเสาหินที่พี่ 5 สร้างขึ้นมา แอนเดอร์สันจึงระเบิดเวทย์ฟาร์เซลบริเวณขาจนเส้นเลือดหายไป พี่ 4 ที่เห็นว่าเป้าหมายหลุดไปได้ เขาจึงกางปีกบินเพื่อจะเข้าไปโจมตีแอนเดอร์สัน ทันใดนั้นพี่ 5 กลับกระโดดเกาะขาพี่ 4 แล้วลากลงไปบนพื้นดิน แอนเดอร์สันที่เห็นโอกาสจึงนำธนูออกมายิงพี่ 4 จนกลางหน้าอกมีลูกธนูเสียบเข้าไป 3 ดอก

อร้าก!!!

ความเจ็บปวดวิ่งไปทั่วร่างคำสาปเพิ่มความเจ็บปวดที่แอนเดอร์สันใส่เข้าไปด้วยนั้นทำให้พี่ของเขาร้องเสียงดัง ด้วยการร้องตะโกนของพี่ 4 ทำให้พี่ 5 ตกใจมากแอนเดอร์สันจึงใช้จัวหวะนี้กระโจนเข้าหาพี่ 5 พลางใช้มีดฟันไปบริเวณคอ อีกฝ่ายกลับสามารถรับเอาไว้ได้ด้วยการนำมือทั้งสองข้างกุมคอ ถึงอย่างนั้นแรงโจมตียังมีมากทำให้พี่ 5 ร่วงตกลงไปนอนข้างๆพี่ 4 ในทันที

“เวทย์สมุทรโหมกระหน่ำ”

เวทระดับ 10 อีกบทเปิดใช้งาน จากเดิมมันไม่มีความสามารถมากพอจะฆ่าพี่ได้ ตอนนี้แอนเดอร์สันกลับเชื่อว่ามันมีพลังมากพอจะฆ่าพี่ชายทั้ง 2 คนที่นอนอยู่ข้างกันในตอนนี้ ทันทีที่เขากระทืบเท้าลงไปบนอากาศ วงเวทย์ขนาดใหญ่ยักษ์ก็ได้ปรากฎตัว แต่แล้วพี่ 4 ของเขาที่ปลดปล่อยเลือดไปทั่วก็ได้ใช้เลือดเข้าขัดขวางวงเวทย์ของแอนเดอร์สันจนทำให้มันได้รับความเสียหายปลดปล่อยมวลน้ำออกมาไม่ได้ในบางพื้นที่ อย่างไรก็ตามด้วยน้ำที่พุ่งออกมาจากเวทย์ที่ได้รับความเสียหายนี้มันก็มีพลังมากพอจะสร้างความเสียหายให้พี่ชายทั้งสองหากไม่สามารถลุกออกจากหลุมได้ทัน

ตู้ม ซ่า!

“น้อง 3 แกจะหันมองไปที่ไหน” ตู้ม!

พี่คนโตฟันดาบไปยังน้อง 3 จนร่างลอยลงมาจากท้องฟ้า กระแทกเข้ากับน้ำมหาศาลที่กำลังไหลทะลักลงจากหลังของมอนสเตอร์ การเผลอมองดูเวทย์ของแอนเดอร์สันเมื่อครู่ ทำให้ถูกโจมตี ทว่าการเผลอเมื่อครู่นี้ก็ทำให้รอดจากการปะทะกันกับพี่คนโตที่มีโอกาสชนะเพียง 50 % เท่านั้น ดังนั้นการถอยด้วยการยอมให้โจมตีแล้วรอจังหวะสวนกลับให้ผลดีกว่า 

ภายใต้การร่วงลงมาสัมผัสกับมวลน้ำ แอนเดอร์สันก็ได้มองจ้องไปยังพี่ 3 ที่กำลังพยายามยึบจับแผ่นหลังมอนสเตอร์ไม่ยอมให้ตัวเองถูกมวลน้ำพัดพาไป พี่ 4 และ 5 ก็เช่นเดียวกัน จากเดิมควรจะถูกมวลน้ำกระแทกร่างจนกระดูกหักเป็นชิ้นๆ พวกเขากลับใช้วิธีหาที่ยึดเกาะร่างเอาไว้ทำให้ผลกระทบที่จะได้รับจากเวทย์สมุทรโหมกระหน่ำลดน้อยลง

“ผมไม่ได้ใจดีขนาดนั้น”

เวทย์สมุทรโหมกระหน่ำเปิดใช้งานซ้อนทับกันอีก 10 ครั้งด้วยกัน แอนเดอร์สันต้องการจมพี่ทั้ง 3 ไปกับมวลน้ำมหาศาล ทันทีที่เวทย์ทั้ง 10 ของเขาเปิดทำงาน แอนเดอร์สันได้ร่ายเวทย์แมงมุมสายฟ้าระดับ 10 อีกร้อยครั้ง หวังจะทำให้มันเป็นแม่น้ำแห่งสายฟ้า  ทันใดนั้นพี่ 1 ก็พุ่งเข้ามาลอบโจมตีจากทางด้านหลัง แอนเดอร์สันที่สัมผัสทุกอย่างรอบตัวได้โดยไม่ต้องมองนั้นเขาได้เอียงตัวหลบการลอบสังหารก่อนจะใช้ไม้เท้าหวดด้านหลังพี่ 1 จนร่วงตกลงไปในน้ำเหมือนพี่ชายของเขาทุกคน

ตู้ม ซ่า!!!