God Equipment Super Armor

    ตอนที่ 87 พ่ายแพ้

    ตอนที่ 87

    พ่ายแพ้

              บลูที่อยู่ภายในห้องจำลอง6 สัมผัสกำลังต่อสู้ด้วยความยากลำบากไม่แพ้บอสที่เจอกับมอนสเตอร์ตัวที่ 1,001เลยแต่มอนสเตอร์ที่เธอกำลังต่อสู้อยู่นั้นคือตัวที่ 1,101ยิ่งระดับพลังสูงมากเท่าไหร่ความห่างชั้นของพลังยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆเธอหลับตาลงแล้วกล่าวในใจ

              ‘ตอนนี้เขาออกมาจากห้องจำลองหรือยัง?’

              ‘เขาออกมาจากห้องจำลองแล้วค่ะนายหญิง’เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นภายในหัวของเธอ

              ‘แล้วเขาได้คะแนนเท่าไหร่?’

              ‘1แสนคะแนนถ้วนค่ะ’

              ‘ดีมากติดตามเขาต่อไป!’บลูกล่าว

              ‘ค่ะนายหญิง!’

              เธอถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้าจากนั้นก็จบการทดสอบลงตอนนี้ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยเหงื่อมันทำให้ผิวของเธอสว่างเป็นประกายสวยงามราวกับไข่มุกผู้ชายทุกคนล้วนพากันน้ำลายไหลเมื่อเห็นเสื้อผ้าของบลูแนบเข้ากับสัดส่วนของเธอเพราะว่ามันเปียกชุ่ม

              เธอเดินออกมาจากตึกทดสอบก็มีชายคนหนึ่งเดินมาหาเธอพร้อมกับผ้าขนหนูหน้าตาของเขาหล่อเหลา คิ้วคมเข้มดวงตาสีน้ำตาลลุ่มลึกมีเสน่ห์ทำให้หญิงสาวหลงใหลมันได้ในทันทีเขายิ้มให้กับบลูอย่างอบอุ่นแล้วยื่นผ้าขนหนูให้กับเธอแล้วกล่าว

              “เหนื่อยนะครับน้องบลูนี่ผ้าขนหนูครับ!”

              บลูไม่ได้สนใจเธอเดินผ่านเขาไปราวกับเป็นธาตุอากาศหมื่นรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมากแต่ว่าเขาก็ชอบท่าทางราวกับราชินีน้ำแข็งของบลูเป็นอย่างมากเขาเป็นคนชอบความท้าทายยิ่งได้มายากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งอยากได้มันมากเท่านั้น เขารีบพุ่งไปเอาน้ำเย็นจากนั้นก็วิ่งไปหาบลูแล้วกล่าว

              “น้องบลูเสียเหงื่อเยอะดื่มน้ำเพื่อทดแทนจะได้สดชื่นนะครับ”

              ผู้หญิงหลายคนต่างอิจฉาบลูเป็นอย่างมากที่เจ้าชายแห่งมหาวิทยาลัยเทพสงครามตามปรนนิบัติเอาใจราวกับเจ้าหญิงของเขาแต่บลูกลับไม่สนใจใยดีหากพวกเธอเป็นบลูจะไม่ลังเลเลยที่จะรับรักของเขาเพราะชายคนนั้นเป็นถึงลูกชายของเจ้าเมืองวิหารฟ้า! ที่มีฉายา
    จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ ไม่ต้องพูดถึงอำนาจและความร่ำรวยที่ท่านเจ้าเมืองมีอยู่

              ผู้หญิงคนไหนก็ตามที่ได้เป็นภรรยาของลูกชายของท่านเจ้าเมืองไม่แตกต่างอะไรจากหนูตกถังข้าวสารหมื่นมีพลังระดับ 159ซึ่งนับได้ว่าเป็นยอดอัจฉริยะประจำรุ่นนอกจากนี้เขายังเป็นช่างตีเหล็กระดับเขียวและนักเล่นแร่แปรธาตุระดับขาวผู้ชายที่เพอร์เฟคขนาดนี้ใครไม่เอาก็โง่แล้ว!

              “น้องบลูให้พี่นวดให้ไหมครับ!?”

              “น้องบลูนี่คือโพชั่นฟื้นฟูความเหนื่อยล้าที่พี่ปรุงขึ้นมาเอง”

              “น้องบลู....”

              หน้าผากของบลูเริ่มมีเส้นเอ็นกระตุกตุบๆเพราะความโมโหเธออยากจะตัดลิ้นไอ้สารเลวหน้าหม้อนี่มากที่ตามตอแยเธอไม่เลิกหากที่นี่ไม่มีกฎหมายเหมือนที่นั่นแล้วละก็เธอฆ่ามันทิ้งแล้วไปโยนให้มอนสเตอร์กินแล้ว! ในอดีตเธอเคยโง่ไปหลงรักคนที่เห็นแก่ผลประโยชน์สุดท้ายก็ต้องเจ็บช้ำจนถึงกับเกือบฆ่าตัวตาย

              โชคดีที่เพื่อนสมัยเด็กอย่างบอสมาช่วยเอาไว้ได้ทัน! เมื่อชีวิตที่แล้วเธอไม่ได้คิดอะไรกับเขามากไปกว่าเพื่อนสมัยเด็กเพราะอะไรหลายอย่างทำให้ตอนนี้เธอรักเขามากมากจนถึงขั้นยอมมอบชีวิตให้กับเขาเลยก็ว่าได้เธอพลันรู้สึกเจ็บปวดเมื่อนึกย้อนกลับไปในอดีตจุดจบของบอส....

              ตอนนี้เธอกำลังเหนื่อยและครุ่นคิดเรื่องของบอสอยู่ว่าเขามีความลับอะไรอยู่กันแน่ทำไมเขาถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้ในช่วงเวลา 2 เดือนนี้เธอจะต้องหาคำตอบเรื่องนี้ให้ได้...นี่ก็เพื่อความสบายใจของตัวเธอเอง

              เมื่อเธอเดินออกไปได้สักพักก็มีนักศึกษาหญิง2 คนเดินมาหาเธอแล้วทำการขับไล่หมื่นออกไปให้พ้นแล้วพาบลูไปยังรถยนต์ส่วนตัวผู้หญิงผมสีฟ้าอ่อนคนหนึ่งก็กล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า

              “นายหญิงคุณสุดยอดมาก! ที่สามารถทำคะแนนได้ถึง110,000 คะแนน!ฉันมั่นใจเลยว่าในอนาคตไม่มีใครสามารถทำลายสถิตินี้ได้แน่นอน!”มุกยิ้ม

              “เธอจะเรียกฉันว่านายหญิงทำไม? ฉันบอกให้เธอเรียกฉันว่าบลูนั่นแหละดีแล้วเพราะยังไงพวกเราก็เป็นเพื่อนกัน!”บลูกล่าวและยิ้ม

              “ไม่ได้ๆพวกเราประลองแพ้คุณแถมคุณยังช่วยรักษาโรคร้ายให้กับพวกเราพวกเรายินดีที่ได้รับใช้และเรียกคุณแบบนี้ค่ะ”เชลล์กล่าวด้วยสีหน้าที่จริงจัง

              บลูส่ายหัวแล้วกล่าว“ที่ฉันช่วยพวกเธอเพราะฉันอยากจะช่วย ไม่ได้อยากกลายเป็นนายหญิงสักหน่อย”

              เธอไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีเพราะผู้หญิงทั้ง2 คนนี้คือผู้มีพระคุณของเธอในอนาคตสาเหตุที่เธอช่วยเพราะตอบแทนบุญคุณในอดีตและต้องการเป็นเพื่อนกับพวกเธอแต่พวกเธอกลับเรียกบลูว่านายหญิงราวกับข้ารับใช้? แบบนี้ไม่ใช่ว่าเธออกตัญญูเหรอ?

              “มันไม่ดีหรอกมั้ง?”มุกกล่าว

              “ทำไมจะไม่ดีละ? ฉันต้องการเพื่อนไม่ใช่คนรับใช้พวกเธอน่าจะเห็นใจฉันบ้างนะ”บลูกล่าว

              “งั้น....งั้นก็ได้! เราจะเรียกเธอว่า บลู ก็แล้วกัน”เชลล์กล่าว

              “ชื่อของฉันชื่อ บลูก็ต้องเรียกว่าบลูสิ ฮ่าๆ”บลูหัวเราะแล้วพูดต่อ

              “ดีล่ะ! วันนี้ในเมื่อพวกเราเป็นเพื่อนกันแล้วไปหาอะไรกินกันเถอะฉันหิวจะตายอยู่แล้ว”

              ....

              ณร้านอาหารระดับแพลทตินั่มที่พิมพ์พาศิษย์มาเลี้ยงฉลอง

              หน้าผากและแผ่นหลังของพิมพ์มีเม็ดเหงื่อไหลออกมาจำนวนมากเมื่อเห็นใบเสร็จค่าอาหารเพราะตัวเลขของมันคือ7 หลัก เธอไม่เคยใช้เงินเยอะขนาดนี้ภายในวันเดียวมาก่อนแถมลูกศิษย์สารเลวคนหนึ่งของเธอก็กินอาหารแพงๆโดยไม่เกรงใจกระเป๋าเงินอาจารย์เลย

              อาหารแต่ละอย่างภายในร้านระดับแพลทตินั่มขั้นต่ำอยู่ที่จานละ40,000 - 50,000เหรียญเพราะมันทำมาจากเนื้อมอนสเตอร์ระดับสูงที่ถูกปรุงด้วยเชฟระดับฟ้า! นอกจากมันจะอร่อยแล้วยังช่วยเพิ่มระดับพลังได้

              “หากอาจารย์จ่ายไม่ไหวก็ใช้เงินผมจ่ายก่อนก็ได้นะครับ”บอสอดไม่ได้ที่จะพูดเพราะท่าทางของเธอเหมือนกับผู้หญิงเจอทางตันของชีวิต

              พิมพ์กัดฟันแล้วกล่าว“ไม่เป็นแค่ไม่กี่ล้านเองอาจารย์จ่ายไหวอยู่แล้ว!!”

              บอสไม่ได้กล่าวอะไรต่อในเมื่อเธอดึงดันที่จะจ่ายเขาก็ยินดีแคทเอนหน้ามาทางเขาแล้วกระซิบ “นายกินไม่เกรงใจอาจารย์เลยนะอาหารที่นี่ใช่ว่าจะถูกด้วยเงินเดือนของอาจารย์เพียงอย่างเดียวมันไม่พอหรอกนะ”

              บอสกล่าวแบบไม่คิดมากว่า“อาจารย์พิมพ์มีระดับตั้ง 247เธอล่ามอนสเตอร์ระดับราชันศักดิ์สิทธิ์แค่ไม่กี่ตัวก็หาเงินล้านได้แล้ว!”

              “นายไม่รู้อะไรการล่ามอนสเตอร์ดาวเคราะห์ระดับ 7 นั้นไม่ได้ง่ายเหมือนกับดาวเคราะห์ระดับ 1 - 2ตั้งแต่ดาวเคราะห์ระดับ 3ขึ้นไปนายจะต้องพึ่งทีมและส่วนแบ่งที่ได้จากขายซากจะถูกหารให้กับสมาชิกเท่าๆกันทำให้รายได้เทียบเท่ากับการล่ามอนสเตอร์ในดาวเคราะห์ระดับ2 เท่านั้นเอง”

              “โอ้!? แล้วทำไมฉันได้เงินจากการล่ามอนสเตอร์จากดาวเคราะห์ระดับ1 - 2 รอบละตั้งหลายสิบล้านเลยละ!?”บอสมึนงง

              “ห๊าาา!? นายพูดจริงรึเปล่า? แล้วนายล่ามอนสเตอร์ระดับไหนแล้วขายมันรอบละกี่ตัว? นายไปล่ากันกี่คน?”แคทตะลึงเพราะเธอเคยได้หลักล้านมาก่อนเลยแค่1 แสนก็ถือว่าเยอะมากแล้ว

              “ล่าแค่ 2คนขายซากมอนสเตอร์ระดับจักรพรรดิเหล็ก 10 ซากขึ้นไป”

              “10 ซาก!? นายใช้อะไรขนมันกลับมาในเมื่อล่าแค่ 2 คน!?”

              “อ่า....”บอสลืมไปเลยว่าเขาอาจจะเป็นเพียงคนเดียวในโลกที่สามารถเก็บซาก
    มอนสเตอร์ได้แบบไร้ขีดจำกัด นี่คือความลับระหว่างเขาและอีวานเจอรีนแค่ 2คนเท่านั้น

              “ฉันจ้างคนที่มีมอนสเตอร์ประเภทบินมาช่วยขนมันกลับไปน่ะ”บอสแถ

              แคมพยักหน้าเธอไม่เชื่อคำพูดของบอสมากนักเพราะมันน่าเหลือเชื่อเกินไปมอนสเตอร์สัตว์ขี่ที่มีพละกำลังมหาศาลมากที่สุดก็คือมังกรและคนที่ถือครองเมล็ดพันธุ์สัตว์เลี้ยงมังกรมีน้อยมากพวกเขาไม่ยอมทำงานให้กับบอสแน่นอนหากไม่ได้ค่าตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อส่วนแบ่งที่พวกเขาพอใจน่าจะอยู่ที่ประมาณ 30% - 35%และนั่นมันทำให้รายได้ของบอสหายไปถึง 1 ใน 3 ไม่มีนักล่าคนไหนยอมมอบค่าตอบแทนมากมายขนาดนี้แน่นอน

              หลังจากที่พิมพ์จ่ายเงินเสร็จหน้าตาที่ยิ้มแย้มของเธอก็กลายเป็นเศร้าหมองศิษย์ของเธอทุกคนก็เริ่มอยู่ไม่สุข บอสเดินไปหาพิมพ์แล้วกล่าว

              “อาจารย์ครับบอกผมมาตามตรงว่าอาจารย์เงินหมดแล้วใช่ไหม?”

              “ปะเปล่า....”เธอกล่าวด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

              “หากอาจารย์ไม่พูดความจริงผมจะลาออกจากศิษย์ของอาจารย์นะ!”

              เมื่อพิมพ์ได้ยินแบบนั้นก็ยอมแต่โดยดีเงินเก็บของเธอจำนวน9 ล้านเหรียญหายไปภายในไม่กี่ชั่วโมงเพราะบอสเป็นตัวการก็ว่าได้ในตอนแรกเธอเตรียมเงินเอาไว้ 4 - 5 แสนเอาไว้เลี้ยงข้าวแต่ใครมันจะไปรู้ว่าบอสจะกินจุขนาดนี้!!

              “เอาแบบนี้ก็แล้วกันนะครับอาจารย์ผมจะเลี้ยงมื้อนี้เองแล้วอาจารย์ก็ค่อยเลี้ยงบุฟเฟ่ต์ผมก็แล้วกันถึงจะประหยัด”บอสกล่าวแล้วนำมือถือขึ้นมา

              จากนั้นก็ให้เธอใส่เลขบัญชีธนาคารพอพิมพ์เห็นเงินในบัญชีของบอสหัวใจของเธอแทบจะวายเงินจำนวนมากมายขนาดนี้ทำให้เงินเก็บตลอดทั้งชีวิตของเธอกลายเป็นเศษเงินไปเลยเธอรู้สึกอายและอิจฉาน้อยเพราะเธอเป็นถึงอาจารย์ มีความรู้เยอะกว่าแข็งแกร่งกว่าแล้วทำไมถึงได้จนกว่าเด็กคนนี้มากนักนะหรือเพราะเขาเป็นช่างทำอาวุธเลยได้เงินเยอะงั้นเหรอ?

              หลังจากที่จัดการทุกอย่างเสร็จพวกเขาก็แยกย้ายบอสดูนาฬิกาก็พบว่ามันใกล้จะเช้าแล้วเลยรีบกลับไปที่บ้านพอไปถึงก็พบว่าแม่และบีนยังหลับอยู่บอสเลยทำหน้าที่ลูกที่ดีทำงานบ้านและอาหารเช้าวางเอาไว้ที่โต๊ะแล้วนำฝามาครอบเอาไว้

              “เหนียวตัวชะมัดอาบน้ำก่อนดีกว่า...”

              พออาบน้ำเสร็จเขาก็มานั่งลงที่โซฟาห้องรับแขกแล้วเอามือถือเปิดโซเชียลขึ้นมาเล่นฆ่าเวลาเขาพบว่ามีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมตั้งหลายพันคนทั้งที่เขาไม่ได้โพสต์อะไรเลย โพสต์ล่าสุดของเขาคือเปลี่ยนรูปโปรไฟล์เมื่อ 5เดือนก่อน เขาเลื่อนไปดูกล่องข้อความก็พบว่าสาวๆส่งข้อความมาหาตอนช่วงประมาณ 5 - 6โมงเย็น

              บอสมองเห็นกล่องข้อความแปลกตา2 กล่องเขาทำการตรวจสอบดู

              “ยูรี!? เซี่ยอิงเย่ว?”

              บอสรู้จักยูรีดีแต่เขาจำไม่ได้ว่าเซี่ยอิงเย่วเป็นใคร? หนอนน้อยเลยเตือนความจำว่าเธอคือจอมยุทธที่เขาพบในตอนที่สำรวจสุสานราชันซอมบี้ในพื้นที่ระดับ1 เธอกล่าวขอบคุณเขาในตอนที่ทุกคนสามารถหนีออกมาได้บอสจำเหตุการณ์ตอนนั้นได้ทันทีและจำได้ว่าเธอเคยให้เบอร์โทรเขามาด้วยแต่เขาก็ไม่ได้สนใจมันเลยไม่นึกเลยว่าเธอจะจำเขาได้

              เธอส่งข้อความมาทักทายแบบเป็นทางการเขาเลยกล่าวทักทายกลับเธออย่างเป็นมิตรหน้าตาของเธอค่อนข้างเลือนรางเขาเลยเข้าไปส่องโปรไฟล์ของเธอแล้วไล่ดูรูปที่เธออัปโหลด

              “ว้าว~ นี่เธอสวยขนาดนี้เลยเหรอ!?”บอสตะลึง

              เธอคือลูกสาวของผู้นำตระกูลเซี่ยซึ่งเป็น1 ในตระกูลใหญ่ของจีนนอกจากนี้ยังจัดเป็นสาวงามอันดับ 5 ของประเทศอีกด้วย! ดีกรีของเธอไม่ธรรมดา! ตอนนี้เธอออฟไลน์ไปแล้วเขาเลยไม่สามารถชวนเธอคุยได้เลยเข้าไปดูข้อความของยูรีต่อ

              “อ้อ!! มิน่าล่ะ ที่แท้เธอก็จำคนผิดนี่เอง!”บอสรู้สึกดีขึ้นมากเมื่อทราบความจริงเขานึกว่าเธอไม่อยากพูดคุยกับเขาซะอีก

              หลังจากที่บอสตอบกลับข้อความของทุกคนหมดแล้วบลูก็โทรเข้ามา

              “หกโหล?”บอสกล่าว

              “อะไรหกโหล?”เสียงบลูดังออกมาจากมือถือ

              “เธอไม่มีอารมณ์ขันเอาซะเลย...”

              “ฮิฮิ! ทำไมจะไม่มีล่ะ สามีนายแพ้ฉันแล้ว! ช่วงปิดเทอมนี้เก็บของเข้ากระเป๋าเอาไว้เลยนะ!”

              บอสได้ยินเธอเรียกสามี เป็นครั้งแรกมันทำให้เขาดีใจมาก

              “คุณภรรยาที่รักจะพาฉันไปไหนเหรอ?”

              “นายจะรู้เองเมื่อถึงเวลารับรองเลยว่านายจะต้องถูกใจมากแน่นอน”

              “ตกลง เราจะไปกันแค่2 คนเหรอ?”เขาถาม

              “ไม่! พาอีวานเจอรีน แม่ยาย บีนและอาจารย์ไปด้วย”

              “ได้สิแต่งานหมั้นของพวกเราจะมาถึงแล้วมันตรงกับช่วงเดือนที่ 2 พอดี”

              “ไม่ต้องห่วงเรื่องงานหมั้นเพราะยังไงก็จัดตรงเวลาแน่นอน! ฉันไปนอนแล้วนายก็อย่าลืมนอนนะรักมากนะคะสามีที่รักฝันดีนะ!”บลูกล่าว

              “อืม ฝันดีนะที่รักรักมากกว่าต่อให้นับดาวบนฟ้าก็ยังไม่พอ...”

              “โอ้!? ปากหวานดี! เจอกันเดี๋ยวจะให้รางวัลเยอะๆเลย~ ไปแล้ว!”

              เธอตัดสายทันทีที่กล่าวเสร็จ

             .....................................................................................................................