ตอนที่ 87
พ่ายแพ้
บลูที่อยู่ภายในห้องจำลอง6 สัมผัสกำลังต่อสู้ด้วยความยากลำบากไม่แพ้บอสที่เจอกับมอนสเตอร์ตัวที่ 1,001เลยแต่มอนสเตอร์ที่เธอกำลังต่อสู้อยู่นั้นคือตัวที่ 1,101ยิ่งระดับพลังสูงมากเท่าไหร่ความห่างชั้นของพลังยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆเธอหลับตาลงแล้วกล่าวในใจ
‘ตอนนี้เขาออกมาจากห้องจำลองหรือยัง?’
‘เขาออกมาจากห้องจำลองแล้วค่ะนายหญิง’เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นภายในหัวของเธอ
‘แล้วเขาได้คะแนนเท่าไหร่?’
‘1แสนคะแนนถ้วนค่ะ’
‘ดีมากติดตามเขาต่อไป!’บลูกล่าว
‘ค่ะนายหญิง!’
เธอถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้าจากนั้นก็จบการทดสอบลงตอนนี้ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยเหงื่อมันทำให้ผิวของเธอสว่างเป็นประกายสวยงามราวกับไข่มุกผู้ชายทุกคนล้วนพากันน้ำลายไหลเมื่อเห็นเสื้อผ้าของบลูแนบเข้ากับสัดส่วนของเธอเพราะว่ามันเปียกชุ่ม
เธอเดินออกมาจากตึกทดสอบก็มีชายคนหนึ่งเดินมาหาเธอพร้อมกับผ้าขนหนูหน้าตาของเขาหล่อเหลา คิ้วคมเข้มดวงตาสีน้ำตาลลุ่มลึกมีเสน่ห์ทำให้หญิงสาวหลงใหลมันได้ในทันทีเขายิ้มให้กับบลูอย่างอบอุ่นแล้วยื่นผ้าขนหนูให้กับเธอแล้วกล่าว
“เหนื่อยนะครับน้องบลูนี่ผ้าขนหนูครับ!”
บลูไม่ได้สนใจเธอเดินผ่านเขาไปราวกับเป็นธาตุอากาศหมื่นรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมากแต่ว่าเขาก็ชอบท่าทางราวกับราชินีน้ำแข็งของบลูเป็นอย่างมากเขาเป็นคนชอบความท้าทายยิ่งได้มายากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งอยากได้มันมากเท่านั้น เขารีบพุ่งไปเอาน้ำเย็นจากนั้นก็วิ่งไปหาบลูแล้วกล่าว
“น้องบลูเสียเหงื่อเยอะดื่มน้ำเพื่อทดแทนจะได้สดชื่นนะครับ”
ผู้หญิงหลายคนต่างอิจฉาบลูเป็นอย่างมากที่เจ้าชายแห่งมหาวิทยาลัยเทพสงครามตามปรนนิบัติเอาใจราวกับเจ้าหญิงของเขาแต่บลูกลับไม่สนใจใยดีหากพวกเธอเป็นบลูจะไม่ลังเลเลยที่จะรับรักของเขาเพราะชายคนนั้นเป็นถึงลูกชายของเจ้าเมืองวิหารฟ้า! ที่มีฉายา
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ ไม่ต้องพูดถึงอำนาจและความร่ำรวยที่ท่านเจ้าเมืองมีอยู่
ผู้หญิงคนไหนก็ตามที่ได้เป็นภรรยาของลูกชายของท่านเจ้าเมืองไม่แตกต่างอะไรจากหนูตกถังข้าวสารหมื่นมีพลังระดับ 159ซึ่งนับได้ว่าเป็นยอดอัจฉริยะประจำรุ่นนอกจากนี้เขายังเป็นช่างตีเหล็กระดับเขียวและนักเล่นแร่แปรธาตุระดับขาวผู้ชายที่เพอร์เฟคขนาดนี้ใครไม่เอาก็โง่แล้ว!
“น้องบลูให้พี่นวดให้ไหมครับ!?”
“น้องบลูนี่คือโพชั่นฟื้นฟูความเหนื่อยล้าที่พี่ปรุงขึ้นมาเอง”
“น้องบลู....”
หน้าผากของบลูเริ่มมีเส้นเอ็นกระตุกตุบๆเพราะความโมโหเธออยากจะตัดลิ้นไอ้สารเลวหน้าหม้อนี่มากที่ตามตอแยเธอไม่เลิกหากที่นี่ไม่มีกฎหมายเหมือนที่นั่นแล้วละก็เธอฆ่ามันทิ้งแล้วไปโยนให้มอนสเตอร์กินแล้ว! ในอดีตเธอเคยโง่ไปหลงรักคนที่เห็นแก่ผลประโยชน์สุดท้ายก็ต้องเจ็บช้ำจนถึงกับเกือบฆ่าตัวตาย
โชคดีที่เพื่อนสมัยเด็กอย่างบอสมาช่วยเอาไว้ได้ทัน! เมื่อชีวิตที่แล้วเธอไม่ได้คิดอะไรกับเขามากไปกว่าเพื่อนสมัยเด็กเพราะอะไรหลายอย่างทำให้ตอนนี้เธอรักเขามากมากจนถึงขั้นยอมมอบชีวิตให้กับเขาเลยก็ว่าได้เธอพลันรู้สึกเจ็บปวดเมื่อนึกย้อนกลับไปในอดีตจุดจบของบอส....
ตอนนี้เธอกำลังเหนื่อยและครุ่นคิดเรื่องของบอสอยู่ว่าเขามีความลับอะไรอยู่กันแน่ทำไมเขาถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้ในช่วงเวลา 2 เดือนนี้เธอจะต้องหาคำตอบเรื่องนี้ให้ได้...นี่ก็เพื่อความสบายใจของตัวเธอเอง
เมื่อเธอเดินออกไปได้สักพักก็มีนักศึกษาหญิง2 คนเดินมาหาเธอแล้วทำการขับไล่หมื่นออกไปให้พ้นแล้วพาบลูไปยังรถยนต์ส่วนตัวผู้หญิงผมสีฟ้าอ่อนคนหนึ่งก็กล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า
“นายหญิงคุณสุดยอดมาก! ที่สามารถทำคะแนนได้ถึง110,000 คะแนน!ฉันมั่นใจเลยว่าในอนาคตไม่มีใครสามารถทำลายสถิตินี้ได้แน่นอน!”มุกยิ้ม
“เธอจะเรียกฉันว่านายหญิงทำไม? ฉันบอกให้เธอเรียกฉันว่าบลูนั่นแหละดีแล้วเพราะยังไงพวกเราก็เป็นเพื่อนกัน!”บลูกล่าวและยิ้ม
“ไม่ได้ๆพวกเราประลองแพ้คุณแถมคุณยังช่วยรักษาโรคร้ายให้กับพวกเราพวกเรายินดีที่ได้รับใช้และเรียกคุณแบบนี้ค่ะ”เชลล์กล่าวด้วยสีหน้าที่จริงจัง
บลูส่ายหัวแล้วกล่าว“ที่ฉันช่วยพวกเธอเพราะฉันอยากจะช่วย ไม่ได้อยากกลายเป็นนายหญิงสักหน่อย”
เธอไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีเพราะผู้หญิงทั้ง2 คนนี้คือผู้มีพระคุณของเธอในอนาคตสาเหตุที่เธอช่วยเพราะตอบแทนบุญคุณในอดีตและต้องการเป็นเพื่อนกับพวกเธอแต่พวกเธอกลับเรียกบลูว่านายหญิงราวกับข้ารับใช้? แบบนี้ไม่ใช่ว่าเธออกตัญญูเหรอ?
“มันไม่ดีหรอกมั้ง?”มุกกล่าว
“ทำไมจะไม่ดีละ? ฉันต้องการเพื่อนไม่ใช่คนรับใช้พวกเธอน่าจะเห็นใจฉันบ้างนะ”บลูกล่าว
“งั้น....งั้นก็ได้! เราจะเรียกเธอว่า บลู ก็แล้วกัน”เชลล์กล่าว
“ชื่อของฉันชื่อ บลูก็ต้องเรียกว่าบลูสิ ฮ่าๆ”บลูหัวเราะแล้วพูดต่อ
“ดีล่ะ! วันนี้ในเมื่อพวกเราเป็นเพื่อนกันแล้วไปหาอะไรกินกันเถอะฉันหิวจะตายอยู่แล้ว”
....
ณร้านอาหารระดับแพลทตินั่มที่พิมพ์พาศิษย์มาเลี้ยงฉลอง
หน้าผากและแผ่นหลังของพิมพ์มีเม็ดเหงื่อไหลออกมาจำนวนมากเมื่อเห็นใบเสร็จค่าอาหารเพราะตัวเลขของมันคือ7 หลัก เธอไม่เคยใช้เงินเยอะขนาดนี้ภายในวันเดียวมาก่อนแถมลูกศิษย์สารเลวคนหนึ่งของเธอก็กินอาหารแพงๆโดยไม่เกรงใจกระเป๋าเงินอาจารย์เลย
อาหารแต่ละอย่างภายในร้านระดับแพลทตินั่มขั้นต่ำอยู่ที่จานละ40,000 - 50,000เหรียญเพราะมันทำมาจากเนื้อมอนสเตอร์ระดับสูงที่ถูกปรุงด้วยเชฟระดับฟ้า! นอกจากมันจะอร่อยแล้วยังช่วยเพิ่มระดับพลังได้
“หากอาจารย์จ่ายไม่ไหวก็ใช้เงินผมจ่ายก่อนก็ได้นะครับ”บอสอดไม่ได้ที่จะพูดเพราะท่าทางของเธอเหมือนกับผู้หญิงเจอทางตันของชีวิต
พิมพ์กัดฟันแล้วกล่าว“ไม่เป็นแค่ไม่กี่ล้านเองอาจารย์จ่ายไหวอยู่แล้ว!!”
บอสไม่ได้กล่าวอะไรต่อในเมื่อเธอดึงดันที่จะจ่ายเขาก็ยินดีแคทเอนหน้ามาทางเขาแล้วกระซิบ “นายกินไม่เกรงใจอาจารย์เลยนะอาหารที่นี่ใช่ว่าจะถูกด้วยเงินเดือนของอาจารย์เพียงอย่างเดียวมันไม่พอหรอกนะ”
บอสกล่าวแบบไม่คิดมากว่า“อาจารย์พิมพ์มีระดับตั้ง 247เธอล่ามอนสเตอร์ระดับราชันศักดิ์สิทธิ์แค่ไม่กี่ตัวก็หาเงินล้านได้แล้ว!”
“นายไม่รู้อะไรการล่ามอนสเตอร์ดาวเคราะห์ระดับ 7 นั้นไม่ได้ง่ายเหมือนกับดาวเคราะห์ระดับ 1 - 2ตั้งแต่ดาวเคราะห์ระดับ 3ขึ้นไปนายจะต้องพึ่งทีมและส่วนแบ่งที่ได้จากขายซากจะถูกหารให้กับสมาชิกเท่าๆกันทำให้รายได้เทียบเท่ากับการล่ามอนสเตอร์ในดาวเคราะห์ระดับ2 เท่านั้นเอง”
“โอ้!? แล้วทำไมฉันได้เงินจากการล่ามอนสเตอร์จากดาวเคราะห์ระดับ1 - 2 รอบละตั้งหลายสิบล้านเลยละ!?”บอสมึนงง
“ห๊าาา!? นายพูดจริงรึเปล่า? แล้วนายล่ามอนสเตอร์ระดับไหนแล้วขายมันรอบละกี่ตัว? นายไปล่ากันกี่คน?”แคทตะลึงเพราะเธอเคยได้หลักล้านมาก่อนเลยแค่1 แสนก็ถือว่าเยอะมากแล้ว
“ล่าแค่ 2คนขายซากมอนสเตอร์ระดับจักรพรรดิเหล็ก 10 ซากขึ้นไป”
“10 ซาก!? นายใช้อะไรขนมันกลับมาในเมื่อล่าแค่ 2 คน!?”
“อ่า....”บอสลืมไปเลยว่าเขาอาจจะเป็นเพียงคนเดียวในโลกที่สามารถเก็บซาก
มอนสเตอร์ได้แบบไร้ขีดจำกัด นี่คือความลับระหว่างเขาและอีวานเจอรีนแค่ 2คนเท่านั้น
“ฉันจ้างคนที่มีมอนสเตอร์ประเภทบินมาช่วยขนมันกลับไปน่ะ”บอสแถ
แคมพยักหน้าเธอไม่เชื่อคำพูดของบอสมากนักเพราะมันน่าเหลือเชื่อเกินไปมอนสเตอร์สัตว์ขี่ที่มีพละกำลังมหาศาลมากที่สุดก็คือมังกรและคนที่ถือครองเมล็ดพันธุ์สัตว์เลี้ยงมังกรมีน้อยมากพวกเขาไม่ยอมทำงานให้กับบอสแน่นอนหากไม่ได้ค่าตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อส่วนแบ่งที่พวกเขาพอใจน่าจะอยู่ที่ประมาณ 30% - 35%และนั่นมันทำให้รายได้ของบอสหายไปถึง 1 ใน 3 ไม่มีนักล่าคนไหนยอมมอบค่าตอบแทนมากมายขนาดนี้แน่นอน
หลังจากที่พิมพ์จ่ายเงินเสร็จหน้าตาที่ยิ้มแย้มของเธอก็กลายเป็นเศร้าหมองศิษย์ของเธอทุกคนก็เริ่มอยู่ไม่สุข บอสเดินไปหาพิมพ์แล้วกล่าว
“อาจารย์ครับบอกผมมาตามตรงว่าอาจารย์เงินหมดแล้วใช่ไหม?”
“ปะเปล่า....”เธอกล่าวด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย
“หากอาจารย์ไม่พูดความจริงผมจะลาออกจากศิษย์ของอาจารย์นะ!”
เมื่อพิมพ์ได้ยินแบบนั้นก็ยอมแต่โดยดีเงินเก็บของเธอจำนวน9 ล้านเหรียญหายไปภายในไม่กี่ชั่วโมงเพราะบอสเป็นตัวการก็ว่าได้ในตอนแรกเธอเตรียมเงินเอาไว้ 4 - 5 แสนเอาไว้เลี้ยงข้าวแต่ใครมันจะไปรู้ว่าบอสจะกินจุขนาดนี้!!
“เอาแบบนี้ก็แล้วกันนะครับอาจารย์ผมจะเลี้ยงมื้อนี้เองแล้วอาจารย์ก็ค่อยเลี้ยงบุฟเฟ่ต์ผมก็แล้วกันถึงจะประหยัด”บอสกล่าวแล้วนำมือถือขึ้นมา
จากนั้นก็ให้เธอใส่เลขบัญชีธนาคารพอพิมพ์เห็นเงินในบัญชีของบอสหัวใจของเธอแทบจะวายเงินจำนวนมากมายขนาดนี้ทำให้เงินเก็บตลอดทั้งชีวิตของเธอกลายเป็นเศษเงินไปเลยเธอรู้สึกอายและอิจฉาน้อยเพราะเธอเป็นถึงอาจารย์ มีความรู้เยอะกว่าแข็งแกร่งกว่าแล้วทำไมถึงได้จนกว่าเด็กคนนี้มากนักนะหรือเพราะเขาเป็นช่างทำอาวุธเลยได้เงินเยอะงั้นเหรอ?
หลังจากที่จัดการทุกอย่างเสร็จพวกเขาก็แยกย้ายบอสดูนาฬิกาก็พบว่ามันใกล้จะเช้าแล้วเลยรีบกลับไปที่บ้านพอไปถึงก็พบว่าแม่และบีนยังหลับอยู่บอสเลยทำหน้าที่ลูกที่ดีทำงานบ้านและอาหารเช้าวางเอาไว้ที่โต๊ะแล้วนำฝามาครอบเอาไว้
“เหนียวตัวชะมัดอาบน้ำก่อนดีกว่า...”
พออาบน้ำเสร็จเขาก็มานั่งลงที่โซฟาห้องรับแขกแล้วเอามือถือเปิดโซเชียลขึ้นมาเล่นฆ่าเวลาเขาพบว่ามีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมตั้งหลายพันคนทั้งที่เขาไม่ได้โพสต์อะไรเลย โพสต์ล่าสุดของเขาคือเปลี่ยนรูปโปรไฟล์เมื่อ 5เดือนก่อน เขาเลื่อนไปดูกล่องข้อความก็พบว่าสาวๆส่งข้อความมาหาตอนช่วงประมาณ 5 - 6โมงเย็น
บอสมองเห็นกล่องข้อความแปลกตา2 กล่องเขาทำการตรวจสอบดู
“ยูรี!? เซี่ยอิงเย่ว?”
บอสรู้จักยูรีดีแต่เขาจำไม่ได้ว่าเซี่ยอิงเย่วเป็นใคร? หนอนน้อยเลยเตือนความจำว่าเธอคือจอมยุทธที่เขาพบในตอนที่สำรวจสุสานราชันซอมบี้ในพื้นที่ระดับ1 เธอกล่าวขอบคุณเขาในตอนที่ทุกคนสามารถหนีออกมาได้บอสจำเหตุการณ์ตอนนั้นได้ทันทีและจำได้ว่าเธอเคยให้เบอร์โทรเขามาด้วยแต่เขาก็ไม่ได้สนใจมันเลยไม่นึกเลยว่าเธอจะจำเขาได้
เธอส่งข้อความมาทักทายแบบเป็นทางการเขาเลยกล่าวทักทายกลับเธออย่างเป็นมิตรหน้าตาของเธอค่อนข้างเลือนรางเขาเลยเข้าไปส่องโปรไฟล์ของเธอแล้วไล่ดูรูปที่เธออัปโหลด
“ว้าว~ นี่เธอสวยขนาดนี้เลยเหรอ!?”บอสตะลึง
เธอคือลูกสาวของผู้นำตระกูลเซี่ยซึ่งเป็น1 ในตระกูลใหญ่ของจีนนอกจากนี้ยังจัดเป็นสาวงามอันดับ 5 ของประเทศอีกด้วย! ดีกรีของเธอไม่ธรรมดา! ตอนนี้เธอออฟไลน์ไปแล้วเขาเลยไม่สามารถชวนเธอคุยได้เลยเข้าไปดูข้อความของยูรีต่อ
“อ้อ!! มิน่าล่ะ ที่แท้เธอก็จำคนผิดนี่เอง!”บอสรู้สึกดีขึ้นมากเมื่อทราบความจริงเขานึกว่าเธอไม่อยากพูดคุยกับเขาซะอีก
หลังจากที่บอสตอบกลับข้อความของทุกคนหมดแล้วบลูก็โทรเข้ามา
“หกโหล?”บอสกล่าว
“อะไรหกโหล?”เสียงบลูดังออกมาจากมือถือ
“เธอไม่มีอารมณ์ขันเอาซะเลย...”
“ฮิฮิ! ทำไมจะไม่มีล่ะ สามีนายแพ้ฉันแล้ว! ช่วงปิดเทอมนี้เก็บของเข้ากระเป๋าเอาไว้เลยนะ!”
บอสได้ยินเธอเรียกสามี เป็นครั้งแรกมันทำให้เขาดีใจมาก
“คุณภรรยาที่รักจะพาฉันไปไหนเหรอ?”
“นายจะรู้เองเมื่อถึงเวลารับรองเลยว่านายจะต้องถูกใจมากแน่นอน”
“ตกลง เราจะไปกันแค่2 คนเหรอ?”เขาถาม
“ไม่! พาอีวานเจอรีน แม่ยาย บีนและอาจารย์ไปด้วย”
“ได้สิแต่งานหมั้นของพวกเราจะมาถึงแล้วมันตรงกับช่วงเดือนที่ 2 พอดี”
“ไม่ต้องห่วงเรื่องงานหมั้นเพราะยังไงก็จัดตรงเวลาแน่นอน! ฉันไปนอนแล้วนายก็อย่าลืมนอนนะรักมากนะคะสามีที่รักฝันดีนะ!”บลูกล่าว
“อืม ฝันดีนะที่รักรักมากกว่าต่อให้นับดาวบนฟ้าก็ยังไม่พอ...”
“โอ้!? ปากหวานดี! เจอกันเดี๋ยวจะให้รางวัลเยอะๆเลย~ ไปแล้ว!”
เธอตัดสายทันทีที่กล่าวเสร็จ
.....................................................................................................................