หยางตงและกู้ซุนหนี่ออกมาจากห้องนอนหลังออกมาจากมิติของเธอแล้วหยางลี่ยังคงนอนกลางวันอยู่
"ลี่ลี่ยังนอนหลับอยู่เลยครับ"
หยางตงจึงชวนกู้ซุนหนี่เข้าไปในห้องนอนเพื่อนอนเล่นบนเตียงต่ออีกสักพัก
“ภรรยาพวกเราเข้าห้องไปนอนเล่นกันเถอะ”
กู้ซุนหนี่คิดว่ายังมีเวลาอีกมากก่อนที่จะเริ่มทำอาหารเย็นและวันนี้เธอคิดว่าจะไม่ทำอาหารเย็น
แต่เธอจะนำเป็ดย่างในร้านสุกี้เจ้าดังในภพก่อนของเธอออกมาจากมิติของเธอสำหรับมื้อเย็นนี้
"อาหารเย็นนี้พวกเรากินเป็ดย่างด้วยกันดีกว่า"
กู้ซุนหนี่นอนลงบนที่นอนแล้วหยางตงก็มานอนซ้อนหลังกู้ซุนหนี่ทันทีโดยหยางตงกอดกู้ซุนหนี่ด้านหลังแบบแนบชิดมาก
"โอ้ทำไมสามีของเราถึงนอนชิดเรามากเกินไปหรือเปล่านะ"
กู้ซุนหนี่อึดอัดที่หยางตงกอดเธอแน่นเกินไปแล้วเธอก็ขยับตัวดุ๊กดิ๊กในอ้อมกอดของหยางตง
"สามีไม่ต้องนอนกอดภรรยาแน่นขนาดนี้ก็ได้นะคะภรรยาอึดอัดค่ะ"
หยางตงบอกกู้ซุนหนี่ว่า
“อย่าดิ้นครับภรรยา”
กู้ซุนหนี่ยังคงดิ้นต่อไป จนในที่สุดเธอก็รู้แล้วว่าทำไมเขาถึงห้ามเธอดิ้น
"สามีก็อย่ากอดภรรยาแน่นขนาดนี้สิคะ"
กู้ซุนหนี่ตัวแข็งทื่อทันทีที่ลำลูกชายหยางตงชี้โด่ตั้งตรงมาแทงก้นเธอ
"โอ้ท่อนลำขนาดใหญ่และยาวของสามีเราแข็งชี้โด่ใส่ก้นของเราแล้วนะเนี่ย ตายๆ"
กู้ซุนหนี่พูดขอโทษหยางตว่า
“สามี ภรรยาขอโทษภรรยาไม่ได้ตั้งใจค่ะ”
หยางตงจับตัวกู้ซุนหนี่พลิกมาเผชิญหน้ากันแล้วเขาก็เริ่มจูบริมฝีปากเธออย่างดูดดื่ม
"ภรรยาต้องรับผิดชอบสามีแล้วนะครับ"
พวกเขาลูบไล้ร่างกายของกันและกันพวกเขากอดกันแน่นขึ้น สุดท้ายหยางตงเลิกชุดของเธอขึ้นแล้วเข้าไปในตัวเธอทันทีแล้วซอยเข้าออกช้าๆ ก่อนเร่งจังหวะเร็วขึ้นอีกจนในที่สุดทั้งสองตัวกระตุกหลั่งน้ำหวานและน้ำสีขาวข้นออกมาทั้งคู่รีบเช็ดทำความสะอาดส่วนนั้นก่อนแล้วพวกเขาก็แต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนแล้วพวกเราก็ช่วยกันเปิดหน้าต่าง เพื่อระบายกลิ่นภารกิจรักเมื่อสักครู่นี้ทันที
กู้ซุนหนี่จึงพาหยางตงออกไปจากที่นอนในห้องนอนเพื่อความปลอดภัยต่อตัวเธอ
"เรารีบออกจากห้องนอนก่อนดีกว่าอยู่สองค่อสองกับสามีไม่ได้เลยเรา ไม่ปลอดภัยๆ"
กู้ซุนหนี่คิดในใจ
“ไม่น่าเชื่อสามีง่ายๆเลยเรา แต่ก็ชอบนะ ตื่นเต้นนิดหน่อย”
ก่อนห้าโมงเย็น 15 นาที กู้ซุนหนี่นำเป็ดย่าง1 ตัว ออกมาหั่นเป็นชิ้นๆ จัดใส่จานใหญ่
กู้ซุนหนี่วางขิงดองที่เป็นแผ่นบางๆสีชมพูอ่อนๆ ที่ร้านให้มาวางริมจานเป็ดย่างอีกด้วยแล้วเทน้ำจิ้มซีอิ๊วดำหวานที่ร้านให้มาลงไปในถ้วยเล็กแล้วยกไปตั้งโต๊ะทานข้าวในห้องโถง เพื่อรอกินข้าวเย็นพร้อมกันหลังหยางลี่
ตื่นนอนกลางวันแล้ว
หยางลี่ได้กลิ่นหอมของเป็ดย่างแล้วเธอก็ตื่นและเดินมาตามกลิ่นหอมของเป็ดย่างอย่างดีใจเพราะเธอเคยกินมาก่อนหน้านี้แล้ว
“เป็ดย่างอร่อย”
กู้ซุนหนี่พาหยางลี่ไปบ้วนปากล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ
หลังจากนั้นกู้ซุนหนี่ให้หยางลี่ไปเรียกหยางตงมากินข้าวเย็น
“ลี่ลี่ไปตามพ่อมากินข้าวเย็น”
หยางลี่อยากกินเป็ดย่างแล้วจึงรีบวิ่งด้วยขาสั้นๆของเธอออกไปตามตงหยางที่อยู่ในห้องครัว
“พ่อกินเป็ดย่าง”
หยางตงเดินออกมาจากห้องครัวและอุ้มหยางลี่ไปนั่งบนเก้าอี้ตัวกลางระหว่างหยางตงและกู้ซุนหนี่หยางลี่รอแม่ตักเนื้อเป็ดย่างให้เธออย่างรอคอย
กู้ซุนหนี่จึงตักเป็ดย่างให้หยางลี่แล้ววางบนจานข้าวของเธอหยางลี่กินเป็ดย่างพร้อมข้าวอย่างเอร็ดอร่อย
หยางตงเห็นหยางลี่กินเป็ดย่างอย่างเอร็ดแล้วเขาจึงตักเป็ดอย่างกินบ้าง
แต่เขาเลียนแบบการกินเป็ดย่างของกู้ซุนหนี่โดยตักเป็ดย่างลงบนจานข้าวก่อนแล้วค่อยตักนั้นจิ้มน้ำจิ้มในถ้วยเล็กราดลงไปบนเป็ดย่างอีกทีแล้วตักกินพร้อมข้าวสวย หลังจากนั้นค่อยตักขิงดองแผ่นบางๆ สีชมพูกินตาม
ลงไปในภายหลัง ขิงดองช่วยให้ลดความมันเลี่ยนของเป็ดลงไปอีกด้วยทั้งครอบครัวกินเป็ดย่างที่หนังกรอบสีสวยแต่เนื้อเป็ดด้านในอร่อยกลมกล่อมเพราะผ่านการหมักสมุนไพรและเครื่องปรุงมาก่อนย่างนั่นเองเป็ดย่าง 1 จานจึงหมดลงไม่มีเหลือสักชิ้นเดียว
หลังจากนั้นหยางตง หยางลี่ และกู้ซุนหนี่ นั่งเล่นในห้องโถงและวันนี้หยางตงกลับมาบ้านเป็นวันที่ 5 ก่อนวันสิ้นปีหยางตงเล่นกับหยางลี่ โดยให้หยางลี่ขี่หลังหยางตงที่คลานสี่ขาเป็นม้าให้หยางลี่นั่งบนหลัง
หยางลี่มีความสุขมากที่ได้ขี่หลังพ่อของเธอหยางลี่หัวเราะ
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ๆ”
เมื่อทั้งสองเล่นจนหมดแรง
กู้ซุนหนี่จึงพาหยางลี่ไปอาบน้ำก่อนแล้วหยางตงค่อยอาบน้ำทีหลังและสุดท้ายเธอถึงจะไปอาบน้ำหลังสุดก่อนจะเข้านอนบนเตียงเดียวกันในห้องนอน
"ลี่ลี่ พวกเราไปอาบน้ำก่อนพ่อของลูกกันเถอะ"
"ค่ะแม่"
"ลี่ลี่อาบน้ำคนแรกแล้วพ่อก็อาบน้ำคนที่สอง ส่วนแม่จะอาบน้ำหลังสุด"
"ค่ะแม่"