ตอนที่สี่สิบเจ็ด สติปัญญาของกาเซี่ยง5
ถึงแม้ว่าในยุคนี้จะมีการกล่าวขานถึงลิโป้ว่า
ทาสสามแซ่บ่าวสามนาย
แต่ทางเทคนิคหากเราสังเกตกันดีดีเราจะพบว่าหลายคนก็เป็นขุนพลที่แปรพักตร์ทั้งนั้น
การที่ลิโป้ถูกก่นด่าอาจจะเพราะว่าเขามีPR ประชาสัมพันธ์ที่ไม่ดีหรืออาจจะเพราะเขาทำตัวน่ารังเกียจเกินไปในการเปลี่ยนข้างย้ายขั้ว
ที่ท่านกวนอูได้รับการยกย่องชื่นชมก็เพราว่าท่านมองความผูกพันธ์พี่น้องและนายบ่าวสำคัญกว่าเงินตราจนเป็นที่ยกย่องมาหลายพันปี
ในขณะที่คนที่ความซื่อสัตย์ราคาหนึ่งหยวนอย่างลิโป้ที่ใครให้ผลประโยชน์มากวก่าก้จากไปก็ได้รับการก่นด่ามาหลายพันปีก็เช่นกัน
แต่ในปัจจุบันอาจจะเพราะว่าคนเรามีแนวคิดความซื่อสัตย์ราคาหนึ่งหยวนมากขึ้นคนปัจจุบันเลยรับแนวคิดของลิโป้ได้มากกว่าเดิม
ว่า
หากในธุรกิจเราต้องการเงินเดือนขึ้นเราต้องเปลี่ยนงาน
นั่นคือดมเดลที่คนปัจจุบันรับรู้กันอยู่
เพราะท่านซีอีโอของบริษัทไม่ได้มองเราอย่างพี่น้องไม่ได้ทิ้งอาเต๊ากับพื้นเพื่อซื้อใจเรา
ท่านซีอีโอมองว่าทุกอย่าง
Replaceable
สามารถเปลี่ยนได้
และยังเจตนาไม่ดีที่จะไม่เปิดเผยเงินเดือนในการประกาศรับสมัครงานด้วยซ้ำ
และยังเผยแพร่แนวคิดตนเองออกตามสื่อต่างๆว่าการของเงินเดือนขึ้นทำให้ผู้บริหารมองลูกจ้างไม่ดีอีกต่างหาก
นี่คือความชั่วช้าสามานย์ของทุนนิยมที่ทำลายคุณค่าความสัมพันธ์ของบุคคลนายบ่าว พี่น้อง
บ้านไม่เป็นบ้านเมืองไม่เป็นเมืองเพราะคนเราตีราคาความซื่อสัตย์เพียงแค่หนึ่งหยวน
ที่ลูกจ้างที่โดนกดขี่ข่มเหงโดยท่านซีอีโอจากไปก็เพราะนายท่านกดขี่พวกเขาไม่ได้เลี้ยงดุอย่างดีมองว่าพวกเขาสามารถแทนที่ได้ตลอดเวลาดั่งเครื่องจักร
ไร้ความเป็นมนุษย์
ในการปฏิเสธประกันสุขภาพก็อ้างว่าท่านซีอีโอไม่ได้ไร้หัวใจ
คนที่ไม่ให้เคลมประกันคือเอไอต่างหาก
เอไอตัดสินอย่างยุติธรรมท่านซีอีโอของเรานั้นหัวใจบริสุทธิ์ผุดผ่องเป็นยองใย
ไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์ต่อกันและปฏิเสธความรับผิดชอบต่อกันอย่างสิ้นเชิง
นั่นคือโฉมหน้าที่แท้จริงของความชั่วช้าสามานย์ของแนวคิดทุนนิยมของเม่ยกั๋ว
มันจะบดเราเป็นผุยผงจนเหลือแค่ตัวเลขและชิ้นส่วนที่เปลี่ยนแทนที่ได้ตลอดเวลา
แดนจงหยวนเรามีแนวคิดที่มั่นคงและดีงามกว่าว่าเราอยากจะได้รับการปรนนิบัติอย่างไรให้ปฎิบัติสิ่งนั้นต่อผู้อื่น ไม่อยากได้รับการปฏิบัติอย่างไรอย่าได้ทำสิ่งนั้นต่อผู้อื่น
“ลุกขึ้นเถอะท่านกาเว่ยงต่อไปนี้ท่านคือมันสมองของข้าหากอยู่กันเป็นการส่วนตัวไม่จำต้องทำการเคารพหรอก มันสมองของข้าทำความเคาพรข้ามันก็คงดูพิกลนักฮา ฮา ฮา”
ตั๋งฮวงพยายามสร้างพลังงานเชิงบวกในที่ทำงานแบบตั๋งโต๊ะด้วยการหัวเราะบ้าง