หนึ่งหทัยมังกร

เจ้าของตำหนักเหมันต์พิศุทธิ์ทรงออกเดินทางตั้งแต่รุ่งสางเพื่อไปยังคลองฉางจี๋พร้อมหยางซวงเหวยและทหารติดตามจำนวนหนึ่งเข้ายามดวงจันทร์แขวนบนฟ้าก็ถึงยังที่หมายทว่ายังมิทันเข้าที่ประทับก็มีทหารคุมงานก่อสร้างมารายงานว่า ก่อนจะสั่งเลิกงานเชือกที่ผูกทำทุ่นแนวกั้นน้ำได้ขาดออกจากกันหลายจุด

        “มีคนได้รับบาดเจ็บหรือไม่”หยางซวงเหวยถาม

        “คนงานตายไปเจ็ดคน ที่บาดเจ็บก็หลายสิบขอรับ”

        “มีใครตรวจสอบที่เกิดเหตุบ้างหรือยัง”ผู้ติดตามเสวี่ยอ๋องถามนายทหารคุมงานเพื่อวางแผนจะจัดการเรื่องนี้ต่อเพราะก่อนหน้านี้ไม่เคยมีปัญหาร้ายแรงระหว่างก่อสร้างจนทำให้คนงานเสียชีวิตไปร่วมสิบ

        “พวกเรากั้นเขตกันคนนอกไว้แล้วขอรับ”

        “แม้แต่คนในที่ไม่เกี่ยวข้องก็กันออกไปให้หมดถ่ายทอดคำสั่งข้าออกไป ให้รักษาคนเจ็บอย่างดีที่สุดที่เสียชีวิตทางการจะมีเงินชดเชยให้” เสวี่ยอ๋องทรงบัญชาราตรีมืดสนิทแล้ว คงต้องเป็นรุ่งขึ้นจึงจะเริ่มตรวจสอบเรื่องราวทั้งหมดได้

        ย่ำรุ่งของอีกวันเสวี่ยอ๋องกับหยางซวงเหวยรุดไปยังที่เกิดเหตุชายหนุ่มผู้เป็นดั่งองครักษ์ได้ตรวจสอบจนทั่วพบว่าก้อนหินกับท่อนซุงถล่มลงมากระจัดกระจายสาเหตุจากเชือกที่ใช้มัดขาดออกจากกันหยางซวงเหวยสั่งให้ทหารตัดเชือกแต่ละเส้นมาให้เขาก่อนจะนำกลับไปรายงานนายเหนือหัวของตน

        เสวี่ยอ๋องรับเชือกเหล่านั้นมาพินิจเปรียบเทียบรอยตัดกับรอยขาดของเชือกแต่ละเส้นดูชั่วครู่ก็ได้คำตอบของเรื่องราวทั้งหมดการขาดของเชือกทุกเส้นนั้นมีร่องรอยของคมมีดชัดเจน

        “คงมีคนอยากเห็นเราประสบเรื่องยากกระมัง”

        “จำนวนคนงานและทหารมีระบุตัวตนชัดคงต้องเริ่มสืบจากต้นตอนี้พ่ะย่ะค่ะ” จำนวนแรงงานหลักคือราษฎรจากทั่วทุกสารทิศอีกส่วนคือนักโทษอาญาแผ่นดิน จำนวนรับเข้าและปลดออกต่างได้ขึ้นทะเบียนไว้ชัดแจ้งเว้นแต่ว่าจะเกิดการปกปิดตั้งแต่รับเข้า

        ผู้เป็นนายพยักพักตร์“สั่งทหารให้จัดเวรยามสอดส่องเพิ่มขึ้นแต่ตอนนี้ตามข้าไปดูคนเจ็บก่อน”

        อย่างไรเสียขวัญและกำลังใจของคนย่อมเป็นสิ่งสำคัญ หากสถานที่ทำงานไม่ปลอดภัยแล้วผลสำเร็จของงานก็คงไม่อาจมีให้เห็นได้ตามกำหนด

        กลางดึกคืนนั้นหลังตรวจเยี่ยมแรงงานและปรึกษาหารือเรื่องการก่อสร้างคลองฉางจี๋ในส่วนอื่นเซวียเสวี่ยจิ้งเพิ่งกลับถึงที่ประทับ ยังมิทันผลัดเปลี่ยนฉลองพระองค์ทหารก็เข้ามารายงานว่ากระโจมที่พักคนงานถูกลอบวางเพลิง ยังผลให้เกิดความโกลาหลมีคนได้รับบาดเจ็บเพราะไฟคลอกจำนวนหนึ่งคนที่ถือเป็นลางร้ายถอดใจไม่ขอทำงานต่อก็มาก

        หลังจากสืบค้นถึงทราบว่ามีคนงานสามคนหายตัวไร้ร่องรอยงานทำไปแล้วร่วมสิบวัน แต่ไม่อยู่รับค่าแรง จึงส่อพิรุธเป็นอย่างมากสืบเสาะต้นสายรู้ว่าเข้าทำงานมาได้พักใหญ่และเข้ามาทำงานกับกลุ่มนายหน้าหาแรงงานผู้หนึ่ง

        “ข้าไม่เชื่อว่าเราจะหาตัวพวกมันไม่พบสั่งให้คนติดประกาศจับตัวแล้วคอยดูกันว่าหูตาของเราทั่วหมิงอานจะจับกุมคนร้ายไม่ได้”

        ปณิธานของพระบิดาเป็นเรื่องยิ่งใหญ่ที่ทรงทุ่มกำลังความคิดและให้คำมั่นต่อเบื้องพระพักตร์ว่าจะทำให้สำเร็จเสร็จสิ้นแต่กระนั้นพระบิดาก็ด่วนสวรรคตเสียก่อน

        กาลต่อมาบัลลังก์ตกอยู่ในอุ้งหัตถ์พระเชษฐาจึงมีพระบัญชากำหนดวันเวลาตายตัวให้คลองฉางจี๋พร้อมเปิดใช้งานก่อนฤดูน้ำหลากปีหน้า

        ในเมื่องานรุดไปมากในทุกคราที่เสด็จมาตรวจงาน หากไม่สำเร็จทันกำหนดมิเท่ากับประจานตนว่าไร้สามารถหรอกหรือผู้ถูกบ่อนทำลายใช่มีเพียงพระองค์ นั่นรวมถึงองค์จักรพรรดิที่จะเสื่อมพระเกียรติหากจับคน บงการไม่ได้ นั่นเท่ากับปล่อยเหตุต้นตอของข่าวลือร้ายๆที่จะเกิดขึ้นในอนาคต