ตอนที่ 60 เข็มมฤตยู
"เข็มมฤตยู...!!!"
ดวงตาเบิกกว้างและใบหน้าประหลาดใจ
เทคนิคการใช้อาวุธที่ซ่อนเร้นและน่ากลัวมากที่สุด
ตราบใดที่เข็มเสียบในร่างกายและมีสิทธิ์ตายทันที
พลังลมปราณไม่สามารถปกป้องได้
นอกจากผู้ที่มีพลังลมปราณสูงส่งและมหาศาลที่สามารถต้านทานเข็มพิษนี้ได้
การคุกคามเข็มไม่น่ากลัว
สิ่งที่น่ากลัวมากที่สุดคือพิษในเข็ม
"การใช้เข็มมฤตยู... แสดงว่าตัวจริงเจ้าเป็นคนของกลุ่มลัทธิจันทรา"
เขาตะโกนและรับรู้ตัวตนคู่ต่อสู้ทันที
เข็มสีดำที่อาบยาพิษและอันตรายมากที่สุด คนส่วนใหญ่เรียกว่า เข็มมฤตยู
ต้องหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกเข็มแทง แต่คู่ต่อสู้ใช้พลังลมปราณในการส่งเข็มออกมามันเร็วเกินกว่าที่เขาจะหลบเลี่ยงได้ทัน
ทางเดียว!!!
เมื่อมองไปที่ร่างไร้ศีรษะของรองหัวหน้า ดวงตาเปล่งประกายและเท้ายกสูงขึ้น
ร่างกายรองหัวหน้าก็ลอยขึ้นในอากาศ
ร่างไร้ศีรษะของรองหัวหน้าเหมือนกับโล่ป้องกันเข็มมฤตยูต่อหน้าเขาอย่างฉับพลัน
เข็มมฤตยูไม่สามารถทะลุและทะลวงผ่าน
หัวหน้าโจรหวังว่าเข็มมฤตยูที่ลอบโจมตีจะสังหารศิษย์หลัก แต่กลายเป็นว่าสมุนตัวเองที่ตายไปแล้วดันช่วยให้เขาเอาตัวรอด
เขาได้คำนวณและวางแผนเอาไว้เรียบร้อย
แต่สุดท้ายเขาล้มเหลว
เกิดความกลัวลึกเข้าไปในจิตใจ
แม้แต่เขาก็ไม่ได้นิ่งสงบและใจเย็น
เขาสามารถคิดหาวิธีนี้ได้อย่างไม่ตื่นตัว
ใจนิ่งสงบเหมือนสายน้ำและตัดสินใจอย่างรวดเร็วเหมือนกับสายฟ้า
อายุเท่าเขา ใครทำแบบนี้ได้บ้าง?
เท้าและดาบก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง
ดาบวาดไปแนวตั้งและตัดลงมา
เพลงดาบสามโลกใช้สามดาบ
แต่เขาใช้ดาบเล่มเดียว
ดาบเมฆาฟ้าตัดผ่านสวรรค์แล้วโลกและทะลุไปนรกในคราวเดียว
หัวหน้าโจรถูกผ่าครึ่งหนึ่งในอากาศ
ซีกขวาและซีกซ้ายล้มไปคนละทาง
เขารู้สึกโล่งใจและผ่อนคลาย
ไม่สามารถบังคับแรงกระตุ้นในการฆ่าได้
ทำการระงับอารมณ์และปล่อยวาง
ไม่ใช่ว่าเขาโหดร้ายและชอบฉีกร่างกายคนเป็นสองส่วน
แต่โลกภายนอกสอนให้เค้าต้องเหี้ยมโหด
เขาได้รับประสบการณ์อันมีค่ามหาศาล
ทุกครั้งที่เขาผ่านประสบการณ์ต่อสู้ความก้าวหน้าและความเข้าใจเพิ่มพูนมากขึ้น
...
ดูหัวหน้าและรองหัวหน้าถูกฆ่าตาย
โจรที่เหลือกรีดร้องและสยองขวัญ
พวกเขาทั้งหมดกระจัดกระจายและขี่ม้าตัวใหญ่จากไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นกลุ่มโจรหนีไปในที่สุดซูหย่งก็คลายลมหายใจแล้วกล่าวกับซูเฉิง "พี่ใหญ่... ซูเวยเขาชนะ เขาฆ่าหัวหน้าแล้วรองหัวหน้าและขับไล่พวกโจรไปได้"
ซูหย่งรู้สึกดีใจมาก แต่เขายังสงสัยและไม่น่าเชื่อว่าบุตรชายของเขาเพียงเข้าสู่สำนักอาญาสวรรค์ได้ไม่ถึงปีจะมีความสามารถสูงส่งและแข็งแกร่งมากขนาดนี้เชียว?
ซูเวยอยู่ในชุดขาวถือดาบยาวและรอบตัวเขามีร่างกายเกือบทั้งหมดที่ถูกฉีกขาด
แต่ตัวเขามีเลือดเปรอะดาบและใบหน้าเล็กน้อย ส่วนชุดยังขาวสะอาดดังเช่นตอนแรก
เลือดและเนื้อ!!!
ซูเฉิงรู้สึกคลื่นไส้เล็กน้อยและไม่อยากเชื่อ
เด็กชายจะเป็นหลานชายของเขา
ซูเวยเข้าสู่สำนักเป็นเวลาเกือบปีแล้วผ่านอะไรมาบ้าง?
ซูเฉิงเครื่องหมายคำถามผุดขึ้นบนหัว แต่มากกว่านั้นคือความปิติยินดีและความสุข
"นายน้อยกลับบ้านและสังหารพวกโจร"
"พวกเรารอดตายแล้ว"
ผู้คนในครอบครัวตระกูลซูตะโกนและดีใจ
แม้ว่าพวกเขายังสั่นเทาและหวาดกลัวในใจ
แต่ทุกอย่างจบลงและทุกคนปลอดภัย
ประตูเปิดออกและสาวใช้ก็ออกมา
พื้นดินกลายเป็นแอ่งเลือดและศพขาดครึ่ง
หลายคนอาเจียนแล้วหลายคนกลัวจนทรุดลงกับพื้นและบางคนหมดสติสลบล้มลง
"นายน้อยช่างวิเศษนัก"
"นายน้อยแข็งแกร่งและยังเป็นศิษย์หลักสำนักอาญาสวรรค์"
"นายน้อยเป็นอัจฉริยะจริงๆ"
ผู้คนกล่าวชมเชยและชื่นชมไม่ขาดปาก
ตระกูลซูมีศิษย์หลักสำนักอาญาสวรรค์กำเนิดขึ้นและในอนาคตต้องยิ่งใหญ่
ไม่จำเป็นต้องกลัวใครอีกต่อไป
ภายใต้การแสดงออกบางคนที่รับกับฉากตรงหน้าไม่ไหวและบางคนค่อยๆปรับตัวให้เข้ากับฉากโศกนาฏกรรมนองเลือด
เขาได้รับการเคารพนับถือและคำสรรเสริญตลอดเวลา
พวกเขาตรงไปตรงมา
ในเวลานี้คนรับใช้ที่หลบซ่อนในบ้านพักของพวกเขาและเห็นว่าเหตุการณ์สงบลง
พวกเขาทั้งหมดออกมาและสงสัยกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ศพส่วนใหญ่ฉีกขาดครึ่งเป็นสองส่วน
พื้นดินเป็นแอ่งเลือดขนาดย่อม
สิ่งที่พวกเขาสงสัยมากสุดคือเด็กชายชุดขาวยืนอยู่ท่ามกลางบึงเลือด
"นั้นคือนายน้อยซูเวย"
"ฝีมือนายน้อยและเขาฆ่าคนมากมาย"
"นายน้อยเป็นศิษย์หลักสำนักอาญาสวรรค์"
ทุกคนต่างแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า