“คุณหนูคะ” เมิ่งหลานเรียกคุณหนูของตนเอาไว้คล้ายมีเื่คับข้องใจบางอย่าง้าจะเอ่ย
“คะ?”
“เขาไม่รู้เหรอคะ ว่าเราย้ายนายท่านผู้เฒ่ากงมารักษาที่นี่แล้ว” เธอกลั้นใจถามออกไปอย่างอดไม่อยู่
“ไม่รู้ค่ะ มีแค่ฉันกับคุณพ่อของเขาเท่านั้นที่รู้”
“เอ่อ แล้วเื่...”
“ใจเย็น ๆ ค่ะ รอให้น้าหงเจ๋อกับพี่เฮ่อสืบเื่ทั้งหมดมาก่อนแล้วเราค่อยคิดก็ยังไม่สาย” เย่อิงบอกกับคนสนิทด้วยน้ำเสียงราบเรียบเสียจนเมิ่งหลานเองก็ยังอ่านความคิดของเธอไม่ออก
“ค่ะคุณหนู” ผู้คุ้มกันสาวเอ่ยแล้วเดินตามคุณหนูของตนไปเงียบ ๆ
เย่อิงรู้อยู่แล้ว ว่าพระเอกกับนางเอกของเื่เริ่มที่จะบ่มเพราะความสัมพันธ์กันอย่างจริงจังใน่เวลาคาบเกี่ยวกับตอนที่เธอและกงเฉิงเซวียนแต่งงานกัน แต่เธอก็ไม่คิดมาก่อนว่าพวกเขาจะมีความรักอันลึกซึ้งให้แก่กันมาั้แ่ตอนนี้แล้วแม้แต่น้อย เพราะในนิยายที่เธออ่านนั้น กว่าที่หลี่เย่อิงจะรู้ความจริงและเนื้อเื่เริ่มดำเนินไปถึงตอนที่เธอว่าชีวิตคู่ของเธอมีหญิงสาวอีกคนเข้ามาเกี่ยวข้องก็เป็เวลาเกือบปีหลังจากที่เธอแต่งงานกับพระเอกของเื่ไปแล้วนั่นเอง
+๐+๐+๐+๐+๐+๐+
หญิงสาวเปิดประตูเข้าไปยังห้องพิเศษที่ชายชราพักรักษาตัวอยู่ด้วยสีหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้ม เธอพยักหน้าทักทายพยาบาลส่วนตัวที่ดูแลเขาอยู่แล้วเดินเข้าไปทักทายนายท่านผู้เฒ่ากงอย่างคุ้นเคย
“อิงอิงน้อย วันนี้ทำไมมาเร็วแบบนี้ล่ะ มาหาปู่บ่อย ๆ ไม่เบื่อหรือยังไง” ชายชราทักทายหญิงสาวด้วยสีหน้าอ่อนโยน
“เบื่อได้ยังไงกันคะ การได้อยู่เป็เพื่อนคุณปู่คือ่เวลาที่ดีที่สุดสำหรับหลานเลยล่ะค่ะ” เธอตอบแล้วยิ้มให้เขาอย่างเป็ธรรมชาติ
หนึ่งหญิงสาวหนึ่งชายชราพูดคุยกันอย่างสนิทสนมไปตลอดทั้งเช้า ในสายตาของนายท่านผู้เฒ่ากงนั้น เขาแทบจะมองหลี่เย่อิงเป็หลานสาวอีกคนหนึ่งของเขาเลยก็ว่าได้ เพราะเธอคือหลานสาวเพียงคนเดียวของเพื่อนที่เขารักและผูกพันมากที่สุดแล้วนั่นเอง
+๐+๐+๐+๐+๐+๐+
หลังจากที่หญิงสาวและชายชราพูดคุยกันไปได้พักใหญ่ ๆ จู่ ๆ ผู้เป็หลานสะใภ้ก็เริ่มบทสนทนาแปลก ๆ ออกมา
“คุณปู่คะ ถ้าหากวันใดวันหนึ่งเื่ของหลานกับเฉิงเซวียนไม่เป็ไปตามที่คุณปู่คาดหวังเอาไว้...คุณปู่จะโกรธพวกเราไหมคะ”
“หลานหมายถึงอะไรงั้นเหรอ หรือว่าอาเฉิงทำเื่ไม่ดีให้หลานเสียใจ” กงฉีถามกลับด้วยท่าทีร้อนใจ
“เปล่าหรอกค่ะ หลานแค่ถามคุณปู่เผื่อเอาไว้ คุณปู่ก็รู้ว่าความสัมพันธ์ของหลานกับเฉิงเซวียนในตอนนี้ยังไปไม่ถึงไหนเลย หลานเลยกังวลว่าอาจจะเกิดเื่ที่ทำให้คุณปู่ต้องผิดหวังในอนาคตเอาได้ก็เท่านั้นเองค่ะ” เธออธิบายให้เขาฟังอย่างใจเย็น
กงฉีเงียบและมองหน้าของหลี่เย่อิงเพียงครู่เดียวก็เอ่ยปาก
“อิงอิง หลานฟังปู่นะ แค่หลานกับอาเฉิงยอมทำตามคำขอของชายแก่ใกล้ตายแบบปู่ ปู่ก็ซาบซึ้งใจมากแล้ว เพราะอย่างน้อย ๆ ปู่ก็ไม่ถือว่าผิดสัญญาที่ได้ให้เอาไว้กับปู่ย่าของหลาน หากเกิดเื่ไม่คาดฝันขึ้นในอนาคตจนทำให้พวกหลานไม่สามารถทำในสิ่งที่ปู่ขอเอาไว้ได้อีกต่อไปแล้วจริง ๆ ปู่ก็จะไม่รั้งให้หลานและอาเฉิงต้องทุกข์ใจกันไปมากกว่านี้อีกแล้วล่ะ” ชายชรายื่นมือไปลูบหัวหญิงสาวเบา ๆ ด้วยความอ่อนโยน
“ขอบคุณมากนะคะคุณปู่ ที่เข้าใจหลาน” เธอยิ้มให้เขาด้วยรอยยิ้มจริงใจ
แท้จริงแล้วนั้นนายท่านผู้เฒ่ากงเองก็รู้เื่ที่เกิดขึ้นระหว่างหลานทั้งสองคนมาไม่น้อยเช่นกัน ทั้งคู่ดูคล้ายจะให้เกียรติกันและกันก็จริง แต่พวกเขากลับมีกำแพงที่มองไม่เห็นสูงกันมากอยู่พอสมควรเลยทีเดียว
เมื่อมารวมเข้ากับเื่หลานชายของเขาที่มักจะไม่เปิดเผยอารมณ์และความรู้สึกของตนเองออกมาให้คนในครอบครัวรู้อีกก็ยิ่งทำให้เขาและลูกชายต้องกุมขมับกันเข้าไปใหญ่ ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่นั้นจะคืบหน้าไปในทิศทางใดได้บ้างกัน
เขาไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลยที่จู่ ๆ เย่อิงจะพูดเื่ของเธอและหลานชายของเขาขึ้นมาในเวลานี้ เพราะแท้จริงแล้วเขาเองนี่แหละที่แทบจะเป็เหตุผลหลักที่ทำให้ทั้งคู่ต้องอยู่ในความสัมพันธ์รูปแบบสามีภรรยาเช่นที่เป็อยู่ในตอนนี้
“ปู่ต่างหาก ที่ต้องขอบใจ ที่หลานเปิดใจทำตามคำขอของปู่กันได้มากขนาดนี้”
ทั้งสองพูดคุยกันอีกเล็กน้อยเย่อิงก็ขอตัวกลับเพื่อให้ชายชราได้พักผ่อนในเวลาต่อมา
+๐+๐+๐+๐+๐+๐+
เย่อิงไม่ได้กลับไปยังคฤหาสน์ตระกูลกงในทันที แต่เธอเลือกที่จะกลับไปบ้านของตัวเองก่อนเพื่อพูดคุยบางอย่างกับพวกเขาแทน
“หัวหน้าส่งข่าวมาบอกว่าตอนนี้นายท่านและคุณผู้หญิงกำลังรอคุณหนูอยู่ที่บ้านแล้วครับ” ผู้คุ้มกันหนุ่มรายงานคุณหนูทันทีที่เห็นเธอเดินออกมาจากห้องพักป่วย
“งั้นเราก็รีบไปเถอะค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่จะได้ไม่รอเรานานเกินไป” คุณหนูหลี่บอกกับผู้คุ้มกันของตน
กลุ่มของเย่อิงเดินทางกลับบ้านตระกูลหลี่เป็เป้าหมายแรก เมื่อหญิงสาวเดินเข้ามาถึงห้องรับแขก เธอก็เห็นว่าแม่และพ่อของร่างนี้นั่งรอกันอยู่ก่อนแล้วตามที่ได้รับรายงานมาจริง ๆ ทั้งยังมีผู้คุ้มกันคนสนิทอีกหลายคนยืนกระจายตัวกันอยู่ไม่ไกลอีกด้วย
“มาแล้วเหรอลูกรัก มานั่งนี่มา” เหลียงฮุ่ยหลิงผู้เป็แม่เอ่ยต้อนรับลูกสาวด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก
“คุณแม่กับคุณพ่อดูเครียด ๆ นะคะ มีเื่อะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าคะ” เย่อิงถามพ่อกับแม่ของเธอออกไปด้วยสีหน้าเป็กังวล
ถึงแม้ว่าเธอจะรู้อยู่แล้วว่าพวกเขากำลังเคร่งเครียดด้วยเื่อะไร แต่เธอก็ไม่ได้อยากให้อารมณ์ของพวกเขาขุ่นมัวด้วยเื่ไม่เป็เื่ถึงขนาดนี้เช่นเดียวกัน
“อ่านนี่ดูก่อนลูก แล้วเราค่อยคุยกัน” หลี่เจี้ยนเอ่ยพลางยื่นเอกสารซองหนึ่งให้ลูกสาว
เย่อิงทำตามความ้าของเขาอย่างเชื่อฟัง หลังจากที่เธออ่านเอกสารในมือท่ามกลางสายตาของทุกคนในห้องโถงที่พยายามสังเกตท่าทีของเธออย่างเงียบเชียบจบเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวก็วางเอกสารลงบนโต๊ะตามเดิมแล้วเอ่ยขึ้น
“ตอนแรกหนูคิดว่าเขาเป็สุภาพบุรุษอย่างกับพระเอกในนิยายเพราะเขาให้เกียรติหนูที่เพิ่งจะแต่งงานกับเขาเสียอีก ที่แท้เขาก็มีนางเอกในใจอยู่แล้วจนไม่อยากที่จะข้องแวะกับหนูั้แ่แรกนี่เอง” หญิงสาวเอ่ยเสียงหยัน
“ที่เขาแต่งงานในครั้งนี้คงเป็เพราะมันคือคำของร้องของปู่เขาเท่านั้นแล้วลูกรัก” หลี่เจี้ยนออกความเห็น
“แม่ขอโทษนะลูก ที่ทำให้ลูกต้องกลับมาพบเจอเื่ราวแบบนี้” หญิงวัยกลางคนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย
“เื่นี้ไม่ใช่เื่ที่คุณแม่หรือใครต้องขอโทษหรอกค่ะ หนูเองก็ยินดีที่จะแต่งเข้าบ้านนั้นเพราะคิดว่ายังไงก็ต้องแต่งงานอยู่แล้วและทางนั้นก็ไม่ใช่ตัวเลือกที่แย่เหมือนกัน” เย่อิงกุมมือฮุ่ยหลิงผู้เป็มารดาแล้วเอ่ยขึ้นอย่างเข้าใจโลก
“น่าเสียดายที่เราเพิ่งสืบเื่นี้ได้ หลังจากนี้ลูกจะตัดสินใจยังไงบอกพ่อได้เลย” หลี่เจี้ยนให้สิทธิ์ลูกสาวได้ตัดสินใจในเื่นี้อย่างเต็มที่ทันที
“นั่นสินะคะ หนูควรจะเอายังไงกับเื่นี้ต่อดี...” หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มที่เ็ามากขึ้นกว่าเดิม
ความคิดแรกหลังจากที่อวี๋เย่อิงได้เข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายคือต้องรีบหย่ากับผู้ชายคนนี้ั้แ่แรกอยู่แล้ว ดังนั้นหากเื่นี้จะเกิดขึ้นเร็วว่าที่เธอคิดไว้สักหน่อย เธอก็ไม่รู้สึกว่ามันจะเป็ไปไม่ได้เช่นกัน
มา!!! ลุยกันต่อ จับโป๊ะพระเอกได้พร้อมหลักฐานมันั้แ่วันแรกที่มาเลยนี่แหละค่ะ
o(-`д´- ｡)
ยัยน้องก็คือเกริ่นกับปู่ไว้แล้วฉ่ำ ๆ ฮะ
v(￣︶￣)y
25K
