กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ทางด้านกริมหลังจากแยกกับโรซาเรียตอนนี้ได้ผ่านไป1วันครึ่ง กริมไล่ฝังแท่งเหล็กตลอดเวลาซึ่งกริมใช้ความเร็วสูงสุดจนกระทั่งการเดินทางและการสื่อสารมันครอบคลุมทั้งทวีปไปแล้วทั้งหมดนี้กริมทำโดยไม่คิดเงินแต่...กริมจะใช้เฟยร์รวบรวมและซื้อทาสในทวีปนี้ให้แทน
''อืม...ได้เวลาไปจัดการเรื่องราชวงค์...''กริมพึมพัมออกมากับตัวเองหลังจากนั้นก็หายตัวไปแต่ก่อนที่กริมจะไปถึงเมืองหลวงกริมได้เห็นกองกำลังประมาณ60,000คนกำลังดักซุ่มอยู่รอบเมืองหลวงซึ่งจากการตรวจสอบพวกมันคือภูติหมาป่าน้ำแข็งซะส่วนใหญ่
''พวกนี้เองก็คิดจะยึดทวีปเหมือนกันสินะ''กริมไม่ได้ลงมือจัดการในทันที กริมยังคงรอเวลาทั้งหมดก็เพื่อแสดงพลังอำนาจให้คนในทวีปนี้เห็นว่าในอนาคตหากพวกมันคิดจะทำอะไรกริมต้องคิดให้ดี....ภายในอึดใจกริมก็มายืนอยู่เคียงข้างโรซาเรียซึ่งที่นี่มีเฟรย์และคนติดตามของมันยืนอยู่ด้วย
''เรื่องไปถึงไหนแล้วเจาสามารถดึงศัตรูของเจ้าเข้ามาพร้อมกันได้หรือไม่''
''ทุกอย่างเรียบร้อยดี พรุ่งนี้พวกมันจะมาที่นี่ทั้งหมดและหลังจากเรื่องนั้นข้ามีบางอย่างให้ท่านดูบางทีท่านอาจจะช่วยข้าได้และข้ายินดีแลกกับทุกอย่างหากท่านช่วยได้''กริมเกิดความสงสัยขึ้นมาทันทีอะไรกันถึงทำให้เฟรย์ซึ่งเป็นราชาของทวีปหิมะยอมแลกด้วยทุกอย่าง
''ได้! แล้วก็รับนี่ไปนี่คือลูกเหล็กที่ใช้ในการเดินทางและการสื่อสารแต่เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนเจ้าจะต้องซื้อเหล่าทาสที่อยู่ในทวีปนี้ให้ข้าส่วนรายละเอียดข้าจะบอกเจ้าภายหลัง''คนที่เริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆปัญหาเรื่องทรัพยากรจึงเริ่มเกิดขึ้นและถึงตอนนี้กริมจะมีทรัพยากรมากมายก็ตามแต่นั่นไม่ได้หมายความว่าในอนาคตทรัพยากรมันจะไม่หมด
''ข้าจะทำตามที่ท่านจอมราชันย์ต้องการ''เฟรย์ไม่ขัดข้อง แต่ถึงแบบนั้นเรื่องในวันพรุ่งนี้เฟรย์กังวลมากเพราะถ้าสู้กันจริงๆอาจจะควบคุมความเสียหายไม่ได้ ยิ่งในทวีปนี้ที่เต็มไปด้วยหิมะมันถือว่าร้ายแรงมากเพราะงั้นเฟรย์จึงหวังให้ทุกอย่างจบลงด้วยดี
''เอาเถอะไปเตรียมการได้แล้วหวังว่าถึงเวลาเจ้าจะแสดงได้อย่างแนบเนียน''กริมไม่ได้คาดหวังอะไรมากหากศัตรูปรากฎเมื่อไหร่กริมจะใช้ความเร็วเข้าจัดการพวกมันจากนั้นจึงจัดการภูติหมาป่าน้ำแข็งต่อและแล้ววันเวลาแห่งการกวาดล้างก็มาถึง ขุมกำลังต่างๆเดินทางมาที่พระราชวังทั้งหมดล้วนแบ่งออกเป็น2ฝ่ายแต่ละขุมกำลังและตระกูลนำคนเข้ามาประมาณ20คนเท่านั้นเพราะกำลังหลักของพวกมันเองก็รออยู่รอบๆเมืองหลวง แน่นอนว่าแต่ละขุมกำลังย่อมมองเห็นกันเองจะมีก็แต่ตระกูลภูติหมาป่าน้ำแข็งเท่านั้นที่ไม่มีใครมองเห็นหรือสัมผัสได้
''ฝ่าบาทท่านพูดจริงๆสินะว่าจะมอบของทั้งหมดที่ได้จากพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ให้กับคนที่รักษาท่านได้เป็นรางวัลข้ามีความมั่นใจว่าจะรักษาท่านได้''ชายวัยกลางคนท่าทางโหดร้ายพูดขึ้นโดยไม่มีความเกรงใจเฟรย์ส่วนเฟรย์ที่ตอนนี้มีเลือดซึมออกมาจากตัวและมีใบหน้าที่ซีดขาวก็ได้แต่พยักหน้าไม่นานคนอื่นๆก็เริ่มถามและถากถางเฟรย์อย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งเวลาผ่านไปพอสมควรเฟรย์ลุกขึ้นตอนนี้ขุมกำลังที่ต้องกำจัดได้อยู่ที่นี่ทั้งหมดและทั้งหมดล้วนเป็นแกนหลักทั้งสิ้น
''ขอบคุณพวกเจ้าทุกคนที่มาในวันนี้ ข้าดีใจจริงๆ''กลายเป็นว่าเฟรย์ไม่ได้เป็นอะไรผิดกับที่ประกาศออกไปซ้ำแล้วดูเหมือนจะแกร่งมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ
''เจ้าหลอกพวกข้า? แต่มันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนในเมื่อเรื่องมาถึงขนาดนี้แล้วไม่เจ้าก็พวกข้าที่จะตาย''
''บัดซบ! เพราะเจ้านั่นแหละที่หลงเชื่ออะไรง่ายๆหากมันบาดเจ็บจริงๆมันจะประกาศทำออกมาซากอะไร''
''ไม่ต้องเถียงกันยังไงซะเราก็เหนือกว่า เตรียมตัวฆ่าแล้ว...''เงียบเสียงลงแล้วหันไปนอกพระราชวังทันทีเพราะเสียงสัตว์อสูรคำรามที่มาพร้อมกับแรงกดดันที่พวกมันรู้สึกหนักใจ ตระกูลภูติหมาป่าเริ่มเคลื่อนไหวมันเป็นการโจมตีกองกำลังที่ซุ่มอยู่รอบๆเมืองของขุมกำลังในนี้ ซึ่งนับว่าโชคดีที่คนฝั่งเฟรย์ไม่ได้ระดมคนและคนทั้งหมดที่ทรงพลังที่สุดก็อยู่ในพระราชวัง
''ศัตรูบุกหมายจะยึดครองทวีปอยู่รอบด้านแต่พวกเจ้ากลับคิดจะคิดครองทวีปซะเอง พวกเจ้ายังเป็นคน?หากสำนึกก็ออกไปต้านทานศัตรูแล้วทำเพื่อคนที่อ่อนแอในทวีป...''กริมปรากฎตัวพร้อมคำพูดที่ยาวเหยียดและทั้งหมดคือโอกาสที่กริมให้หากใครบางคนสำนึกแล้วออกไปต้านทานตระกูลภูติหมาป่าน้ำแข็งคนนั้นก็ควรค่าจะมีชีวิตรอดต่อไป แต่ฉากต่อมามันทำให้กริมผิดหวังจนถึงที่สุดขุมกำลังที่เดินทางมาในวันนี้ต่างเร่งพลังพลังหมดออกมาจนหยดสุดท้ายเพื่อเตรียมตัวหนีออกไปจากที่นี่ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! การเคลื่อนไหวเรียบง่ายการฟาดฟันที่ธรรมดากริมจัดการฝั่งคนที่คิดจะฮุบอำนาจทั้งหมดต่อจากนั้นกริมจึงหันไปหาโรซาเรีย
''น้องหญิงเจ้าน่าจะเดาออกว่ากองกำลังที่บุกมาคือตระกูลภูติหมาป่าน้ำแข็งเพราะฉะนั้นฆ่าอย่าให้เหลือ ไป''ฟุ่บ! โรซาเรียพริ้วกายหายไปทันที โฮก! เสือขาวเองก็ไม่ยอมน้อยหน้ามันพุ่งออกไปแล้วขยายร่างออกฆ่า! ฆ่า! ฆ่า! ฆ่าศัตรูให้หมดโดยไม่ต้องสงสารส่วนกริม? กริมยืนอยู่ที่เดิมด้วยดวงตาที่ดำสนิทกริมแค่รอดูดกลืนจิตวิญญาณเพื่อให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้นตูม! ตูม! ตูม! ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! เสียงระเบิดและเสียงคนโดนผ่าร่างดังไม่ทั่วเมืองหลวงชาวบ้านและคนที่มีพลังน้อยนิดต่างหาที่หลบซ่อนด้วยความหวาดกลัว
''บัดซบ! มันเกิดอะไรขึ้น!!!''บรรพชนตระกูลภูติหมาป่าน้ำแข็งตะโกนออกมาจนเส้นเลือดปูดขึ้นมาตามร่างนี่ไม่ได้อยู่ในการคำนวณของมันเพราะเมื่อบรรพบุรุษตระกูลจิ้งจอกเก้าหางบรรพกาลตายไปก็ไม่น่าจะมีใครในทวีปที่ทรงทรงแบบนี้อีก ตูม! ฉับพลันได้ปรากฎหญิงสาวที่ด้านหน้าของมันเป็นโรซาเรียเลือกที่จะมาเองถึงพลังกายจะด้อยกว่าอีกฝ่ายมากแต่นางต้องการประสบการณ์เสี่ยงตาย
''ข้าโรซาเรียจากอดีตตระกูลจิ้งจอกเก้าหางบรรพกาลที่เจ้าเคยให้หมั้นหมายกับเด็กในตระกูลของเจ้าเดิมทีข้าไม่คิดจะแค้นเคืองอะไรหรือคิดจะฆ่าเจ้าเลยแต่วันนี้เจ้ากลับนำกองกำลังมาบุกเมืองหลวงแห่งนี้ซึ่งเป็นเหตุผลที่ฆ่าต้องฆ่าเจ้า''ตูม! ปล่อยหมัดที่มีพลังสูงสุดออกไปแบบฉับพลันเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายตั้งตัวแต่ด้วยพลังที่ต่างกันและตัวบรรพบุรุษตระกูลภูติหมาป่าน้ำแข็งมีประสบการณ์มากทำให้มันป้องกันได้
''งั้นสินะ เจ้ายังไม่ตายจริงๆ ฆ่า!!!''มันรู้เรื่องในตระกูลจิ้งจอกเก้าหางบรรพกาลทั้งหมดอยู่แล้วแต่ที่มันเลือกโจมตีมาตลอดก็เพราะต้องการบีบบังคับให้อีกฝ่ายรู้สึกไม่ยอมรับแค่นั้นเอง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่138:การโจมตีของภูติหมาป่า

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่138:การโจมตีของภูติหมาป่า

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้