“น่าจะได้! มั้ย?”
เสียงพึมพำแบบไม่มั่นใจดังออกมาทั้ง ๆ ที่ดวงตายังปิดอยู่ มือซ้ายถูกยกลอยขึ้นมากลางอากาศ ม่านน้ำก่อตัวขึ้นบริเวณฝ่ามือแล้วแปรรูปร่างกลายเป็นโล่ขนาดเล็ก
30 เซนติเมตร! ความหนาของม่านน้ำที่ออสการ์สร้างขึ้นทำให้มันดูเหมือนกับก้อนน้ำรูปลูกบาศก์มากกว่าโล่ เด็กหนุ่มคงสภาพของเวทย์เอาไว้แบบนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลองชักมือกลับอย่างรวดเร็วโดยไม่คลายเวทย์
ซู่!
ม่านน้ำคงตัวอยู่กลางอากาศได้เพียงแวบเดียวแล้วก็ถูกแรงดึงดูดของโลกพาตกลงสู่พื้นถ้ำ ออสการ์ที่ตอนนี้ลืมตาขึ้นมาแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนจะพึมพำออกมา
“ไม่น่าไหว! ระยะเวลามันสั้นเกินไป!”
เด็กหนุ่มหลับตาลงอีกครั้ง แต่มันก็ยังเหมือนเคย ภายนอกดูเหมือนว่ากำลังพักผ่อน แต่ในหัวนั้นครุ่นคิดหาวิธีรับมือกับสายฟ้าที่จะพุ่งเข้าใส่ราวกับพายุในโถงต่อไปอย่างคร่ำเคร่ง
วูบ! วูบ! วูบ!
สภาพผิวหนังเปลี่ยนกลายเป็นหินผาและเปลี่ยนมาเป็นปกติกลับไปกลับมาอย่างรวดเร็วอยู่หลายรอบ ก่อนที่เสียงพึมพำจะดังออกมาอีก
“นี่ก็ไม่ได้ ยังช้าเกินไป! เราคงกลายเป็นเป้านิ่งให้พวกมันย่ำยีเล่นแน่!”
ม่านวารีใช้ไม่ได้ กายหินผาใช้ไม่ได้ กายาเหล็กไม่ต้องพูดถึง มันไม่ได้อยู่ในตัวเลือกเสียด้วยซ้ำ เวทย์สายป้องกันของออสการ์มีแค่ 3 เวทย์นี้เท่านั้น และมันไม่มีเวทย์ไหนเหมาะสมกับสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้เลย
…
โถงถ้ำที่ 7!
ขนาดและจำนวนของไทรเซอราทอปส์ไม่ได้เพิ่มขึ้น มันยังมีขนาดเท่าแรดธรรมดา และมีอยู่ 5 ตัวเช่นเดิม
แต่ที่เพิ่มเติมขึ้นมาคือจำนวนเขา!
จากไทรเซอราทอปส์ 4 เขากลายเป็นไทรเซอราทอปส์ 5 เขา แน่นอน! เขาที่เพิ่มขึ้นอยู่ตรงเกราะที่แผงคอ และมันชี้ขึ้นฟ้าเหมือนเช่นเคย
ถ้าจะให้พูดถึงสภาพของออสการ์ตอนที่จัดการกับพวกมันทั้ง 5 ตัวลงได้
ยับเยิน!นี่เป็นคำจำกัดความที่อธิบายได้ดีที่สุด
สาเหตุคือเขาไม่ได้ใช้วิธีเดิมในการจัดการกับพวกมันทั้งหมด แต่เลือกใช้การปะทะโดยตรงเพื่อเตรียมตัวรับมือกับสายฟ้าที่จะรุนแรงขึ้นในโถงถ้ำต่อ ๆ ไป
3 ตัวแรกเด็กหนุ่มยัง ‘ไต่เมฆาผ่าปฐพี’ เพื่อฆ่าพวกมันอยู่ แต่ 2 ตัวสุดท้ายเขาแค่ท่องไพรแปดทิศแล้วพยายามป้องกันตัวจากสายฟ้าไปเรื่อย ๆ
กายหินผาและม่านวารีถูกประยุกต์ใช้ทุกวิถีทางที่นึกได้เพื่อลดความเสียหายจากสายฟ้าให้ได้มากที่สุด
ออสการ์ลงมือฆ่าพวกมันลงด้วยการไต่เมฆาผ่าปฐพีเมื่อตัวเองใกล้จะถึงขีดจำกัด และพบว่าการยอมทนรับความเจ็บปวดในครั้งนี้ไม่สูญเปล่าเสียทีเดียว มันจุดประกายความคิดบางอย่างขึ้นมาได้
แต่ถ้าจะฝึกให้สำเร็จ เขาคงต้องเผชิญกับความเจ็บปวดรวดร้าวจากสายฟ้าอีกนับครั้งไม่ถ้วน
…
“เกือบได้แล้ว! อีกแค่นิดเดียวเท่านั้น”
ออสการ์พึมพำออกมาพร้อมกับพาร่างกายอันสะโหลสะเหลเดินย้อนกลับไปหาที่ทิ้งตัวลงนอนพักผ่อน ร่างกายถูกฟื้นฟูด้วยวารีบำบัดจนไม่เหลืออาการบาดเจ็บ แต่พลังกายและพลังใจนั้นเริ่มร่อยหลอลงไปทุกที เขาต้องการเวลาในการฟื้นฟูสภาพจิตใจ
ผ่านโถงถ้ำมาอีก 7 โถง และเผชิญหน้ากับความเจ็บปวดจากสายฟ้ามาเกือบ 8 ชั่วโมงเต็ม มันเกือบทำให้สติสตังค์ของเด็กหนุ่มหลุดลอยไปหลายครั้งทีเดียว
“ถ้าจำนวนมันไม่มากขึ้นกว่าเดิม ก็เหลืออีก 2 ฝูงให้ต้องผ่าน 10 ตัว! อีกแค่ 10 ตัวเท่านั้น!”
เสียงพึมพำออกมาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่ออสการ์จะหลับลงไปแบบจริงจัง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาหมดสติลงระหว่างการเคลียร์ดันเจี้ยนฝ่าถ้ำตั้งแต่เริ่มต้น ‘เกมส์’ มา
……
“ไป! ไปต่อ! กะอีแค่สายฟ้า เฮอะ! เจ็บกว่ามดกัดแค่นิดเดียวเท่านั้นเอง!”
หลังจากตื่นขึ้นมา หยิบเม็ดยาแก้หิวยัดใส่ปากแล้วกลืนลงคอไป ออสการ์ที่กลับมามีพละกำลังเต็มเปี่ยมอีกครั้งก็พึมพำให้กำลังใจตัวเองออกมา
เขาต้องการมันมากที่สุดในตอนนี้!
ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!
ฉั๊วะ!!
ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!
ฉั๊วะ!!
ไม่มีการทอดเวลาให้ตัวเองเกิดความลังเลใจ เด็กหนุ่มไม่ในใจด้วยซ้ำว่าพวกไทรเซอราทอปส์ที่อยู่ในโถงถ้ำจะมีกี่เขา ไม่สนใจว่าพวกมันจะตัวเล็กใหญ่ขนาดไหน เขาแค่พุ่งเข้าไปด้วยท่องไพรแปดทิศ ก่อนจะไต่เมฆา แล้วตามด้วยผ่าปฐพี!
สังหารทันที 2 ตัวในชั่วพริบตา!ชิงลงมือก่อนที่พวกมันจะทันได้กลายสภาพเป็นเครื่องจักรผลิตสายฟ้า นี่คือวิธีการเคลียร์โถงถ้ำ 2-3 โถงที่ผ่านมาของออสการ์ หลังจากที่เขาเหยียบอากาศไต่เมฆาได้เพิ่มเป็น 4 ครั้ง ซึ่งมีส่วนช่วยให้การชิงลงมือลอบโจมตีก่อนประสบความสำเร็จไปด้วยดี
เปรี๊ยะ!!!
“บ้าเอ้ย! ยังช้าเกินไป!!”
เด็กหนุ่มสบถออกมาเมื่อสายฟ้าอันรุนแรงแล่นผ่านเข้าสู่ตัว กายหินผาที่เขากระตุ้นขึ้นมาแสดงผลช้าไปเพียงแค่เสี้ยววินาที และนั่นทำให้ทั่วทั้งร่างกายมีควันกรุ่นลอยออกมา
ฟุบ! ฟุบ!
เปรี๊ยะ!!! เปรี๊ยะ!!! เปรี๊ยะ!!!
ตุบ!
“วารีบำบัด!”
ออสการ์รีบกระตุ้นใช้เวทย์ฟื้นฟูเวทย์เดียวที่มีออกมาทันที การไต่เมฆาขึ้นไปในครั้งนี้ล้มเหลว เขาถูกสายฟ้าฟาดใส่ติดต่อกัน 3 เส้น แต่โชคดีที่กระตุ้นกายหินผาได้ทัน ทำให้ยังพอเคลื่อนไหวต่อไปได้
ในโถงหลัง ๆ กลายเป็นว่ากลางอากาศมีอันตรายมากกว่าการเคลื่อนไหวไปรอบ ๆ บนพื้นถ้ำเสียอีก จำนวนเขาที่ชี้พุ่งอยู่ในแนวราบนั้นยังคงมีจำนวนตัวละ 2 เขาเท่าเดิม แต่เขาที่ชี้ขึ้นด้านบนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง นั่นหมายถึงสายฟ้าส่วนใหญ่เป็นการพุ่งขึ้นไปในอากาศ
ไทรเซอราทอปส์ในโถงถ้ำนี้มีขนาดเท่า ๆ กับแรดเอเชีย ไม่ได้ตัวใหญ่เท่าแรดแอฟริกาเหมือนโถงถ้ำก่อนหน้าอีก แต่จำนวนเขาก็เพิ่มขึ้นมาเป็น 9 เขา การที่พวกมันเหลือกันอยู่ 3 ตัว หมายความว่าเด็กหนุ่มต้องเผชิญกับสายฟ้าที่ฟาดออกมา 18 เส้นพร้อมกันในโถงถ้ำที่ไม่ได้ใหญ่มากนัก
มันแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหลบเลี่ยงได้อย่างหมดจด เป็นไปไม่ได้!!
ท่องไพรไปผ่าปฐพี! ทางเลือกที่ดีกว่าในตอนนี้ แนวราบมีสายฟ้าอยู่แค่ 6 สาย เพียงแค่ต้องระวังการพุ่งเข้าชาร์จของพวกมันให้ดีเท่านั้น
“ดาบ! ผ่า! ปฐพี!”
ฉั๊ว!!!
ตัวที่ 3! ผ่านไป
“ดาบ!ผ่า!ปฐพี!”
ฉั๊ว!!!
ตัวที่ 4! ตายลงเรียบร้อย แล้วตอนนี้ก็ถึงเวลาแห่งความเจ็บปวดแล้ว
“ม่านวารี!”
เปรี๊ยะ!!!!
“อ๊ากกส์!!”
เด็กหนุ่มส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาดังลั่น เขาสลัดมือให้หลุดออกจากม่านวารีที่สร้างขึ้นช้าไป และนั่นทำให้กระแสไฟฟ้าอำนาจทำลายล้างสูงไหลเข้าสู่ร่างกายแบบไม่มีการป้องกัน
“วารีบำบัด!”
เวทย์ฟื้นฟูถูกกระตุ้นใช้ ออสการ์เคลื่อนไหวไปรอบ ๆ เพื่อเตรียมตัวให้พร้อมก่อนจะลองรับมือกับสายฟ้าอีกครั้ง
“ม่านวารี!”
เปรี๊ยะ!!!
ใช่! เขากำลังฝึกใช้เวทย์สายน้ำที่อ่อนแอต่อสายฟ้าเป็นเกราะป้องกัน ผิดหลักการ! แต่มันไม่มีทางเลือกอื่น
ความสามารถในตอนนี้ของเด็กหนุ่มเพียงพอสำหรับการฝ่าไปถึงหน้าห้องบอส อาจจะแบบเจ็บหนักเจียนตาย
แต่เขามั่นใจว่าตัวเองทำได้!
“ม่านวารี!”
เปรี๊ยะ!!!
“เยี่ยม! เริ่มจับจังหวะได้แล้ว!”
ออสการ์พึมพำออกมาอย่างพึงพอใจ เขารอดจากอำนาจทำลายล้างของสายฟ้ามาได้ 2 ครั้งติด นี่เป็นสัญญาณที่ดี เพราะก่อนหน้านี้ไม่เคยทำได้มาก่อน
“ม่านวารี!”
เปรี๊ยะ!!!
3 ครั้ง! 4 ครั้ง! 5 ครั้ง! ดูเหมือนว่าเด็กหนุ่มจะจับจังหวะได้จริง ๆ แล้ว สิ่งที่ต้องทำต่อไป เปลี่ยนจากการใช้ม่านวารีจากฝ่ามือเป็นส่วนอื่นของร่างกาย เขาต้องการให้มือว่างสำหรับการใช้กระบวนท่าดาบผ่าปฐพี!
“ม่านวารี!”
เปรี๊ยะ!!!
“อ๊ากกส์!!”
เสียงร้องโหยหวนดังออกมาอีกครั้ง การทดลองไม่ประสบความสำเร็จ แต่นั่นไม่ได้ทำให้ออสการ์ถอดใจ เขาลองใหม่อีกครั้งทันที
“ม่านวารี!”
เปรี๊ยะ!!!
“อ๊ากกกกส์!! วะ-วารีบำบัด!”
หนักกว่าเดิม! คราวนี้เด็กหนุ่มรับเข้าไปพร้อมกันทั้งกระแสไฟและแรงกระแทกของสายฟ้า มันทำให้ต้องรีบฟื้นฟูรักษาอย่างเร่งด่วน
เหล่าลูกสมุนไม่ใช่ปัญหา! แต่สิ่งที่ทำให้ออสการ์ต้องทนยอมรับความเจ็บปวดฝึกฝนอยู่อย่างเอาเป็นเอาตาย
มันคือความสามารถของ ‘บอส’ ที่จะเหนือกว่าลูกสมุนในถ้ำด้านนอกทั้งพลังโจมตีและการป้องกัน
เท่าที่เห็นตำแหน่งและจำนวนเขาที่เพิ่มขึ้นของไทรเซอราทอปส์ในโถงถ้ำที่ผ่านมาทั้งหมด ออสการ์กลัวเหลือเกินว่า ‘บอส’ จะมีเขาอยู่รอบคอ ซึ่งมันจะกลายเป็นป้อมปืนสายฟ้าที่ป้องกันตัวเองได้จากรอบทิศทางในทันที
ถ้าเขาจัดการกับสายฟ้าเพื่อชิงจังหวะเปิดโอกาสให้ตัวเองไม่ได้ ก็หมายถึงหมดหนทางที่จะเข้าประชิดตัวเพื่อ ‘ผ่าปฐพี’ และมันหมายถึงว่าโอกาสในการจัดการแทบจะเป็นศูนย์
‘ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ ไม่อาจจะวิ่งหนีความจริงที่มันโหดร้าย…’
แม้ว่าการฝึกฝนจะเจ็บปวด แต่ออสการ์ก็ต้องทน!