Decoy Protagonist

ตอนที่ห้าสิบหก Mechanic Town เมืองจักรกล

หากจะว่ากันไปแล้ว การมีอยู่ของเมืองประเภทนี้แสดงได้ดีว่าความสามารถของแต่ละคนนั้นมีช่องว่างหรือจุดอ่อนที่หากมีความเชี่ยวชาญจนถึงที่สุดจะสามารถใช้พลังในแบบความคิดสร้างสรรค์ที่เกินกว่าปรกติได้

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตามการควบคุมชีวะก็ยังมีขีดจำกัดแค่การควบคุมชีวะ

การเผชิญหน้ากับเครื่องจักรกลสิ่งประดิษฐ์ต่างๆก็เป็นช่องว่างจุดอ่อนของสายควบคุมสิ่งมีชีวิตที่ต้องพบเจอ

อย่างที่เรามักเล่นมุกว่าในหนังแนวซูเปอร์ฮีโร่ต่างๆ

เรามักจะให้นักวิทยาศาสตร์ถูกสัตว์ประหลาดกินไปก่อนเรื่องราวจะได้ตื่นเต้นบ้าง

เพราะหากยังมีคนอย่างโทนี่สตาร์กเดินไปเดินมาอยู่ในเนื้อเรื่อง

ต่อให้มีคนตายครึ่งจักรวาลก็แก้ไขปัญหาเล็กน้อยเช่นนั้นได้

เพราะนักวิทยาศาสตร์สายสิ่งประดิษฐ์มันเก่งกาจถึงขนาดนั้น

ทำให้พวกองค์กรลับที่ปกครองโลกถึงน่ากลัวเพราะสามารถรวบรวมนักวิทยาศาสตร์สายประดิษฐ์ต่างๆจำนวนมากมาร่วมมืออันสามารถประดิษฐ์สิ่งที่คนเดียวที่มีความสามารถจำกัดจากแอสทรัลบีอิ้งไม่สามารถทำได้

มีแต่คนที่มีทรัพยากรจำนวนมากอย่างองค์กรลับระดับโลกเท่านั้นที่สามารถรวบรวมคนมีความสามารถจำนวนมากมาทำงานร่วมกัน..หรือเป็นราชาแห่งหายนะอย่างผมที่ทำทุกอย่างได้ด้วยตัวคนเดียว

เมืองจักรกล Mechanic town

คือสถานที่มีคนมาแลกเปลี่ยนสิ่งของกัน

เป็นสาเหตุที่ทำให้เหล่าพวกนักล่ายังมีรถมอเตอร์ไซค์เสื้อหนัง และเจลใส่ผมกับเวย์โปรตีนอย่างครบถ้วนทำให้สามารถอาละวาดปล้นคนอื่นๆที่เอาตัวรอดได้

ใช่แล้วครับเทคโนโลยีเดียวที่ยังหลงเหลือในดินแดนรกร้างแห่งนี้ที่ทุกคนเอาตัวรอดจากซอมบี้คือเทคโนโลยีที่ทำให้คนเข่นฆ่ากันเท่านั้น

ในโลกหลักที่ผู้หญิงผมสีชมพูอยู่นั้นมีตลาดใต้ดินที่ทำการค้าขายสินค้าอาวุธปืนต่างๆที่มีความลำยุคจากเทคโนโลยีของแอสทรัลบีอิ้งเช่นกัน

แต่เมืองจักรกลนี้ราวกับภาพล้อเลียนว่าหากตลาดใต้ดินที่ต้องแอบซ่อนนั้นสามารถสร้างได้โดยไร้การควบคุมผลมันจะเป็นอย่างไร

แต่ละคนถืออาวุธที่ราวกับประกอบเข้าด้วยกันด้วยเทปกระดาษหรือการเชื่อมต่อแบบไม่เข้าใจว่าอุปกรณ์ไหนใช้ทำอะไร

เมืองทั้งเมืองคือเครื่องจักรที่มีเครื่องจักรจำนวนนับไม่ถ้วนที่คนทั่วไปไม่เข้าใจว่ามันใช้ทำอะไร

กร้วม โครม กร้วม โครม

มีเครื่องจักรขนาดยักษ์ที่กินเครื่องจักรกลอื่นๆและพ่นเศษชิ้นส่วนต่างๆออกมา

ที่แต่ละคนเอาเศษชิ้นส่วนเทคโนโลยีนี้ไปประดิษฐ์เป็นส่วนประกอบในอาวุธที่ตนเองก็ไม่เข้าใจ

ในสายตาผมที่พอจะเข้าใจว่าแต่ละชิ้นส่วนใช้ทำอะไรแล้วเพราะพลังพิเศษของผม

แต่ละคนนั้นมีสภาพไม่ต่างกับคนป่ามีปืน

ของแต่ละอย่างใช้ไม่ตรงกับวัตถุประสงค์ที่แท้จริงของมันจนน่าเศร้า

มีคนใช้เหล็กศูนย์ที่สามารถป้องกันการผ่ามิติได้มาเป็นเกราะหน้าอก

มีคนที่ใช้เชื้อเพลิงของยานดาวเคราะห์มาเป็นจารบี

และระบบซ่อมแซมอัตโนมัติที่ไม่สมบูรณ์กลายมาเป็นเครื่องรีไซเคิลที่ผลิตของไม่สมบูรณ์ออกมาเช่นนี้

มันคือสภาพที่บิดเบี้ยวของเมืองนี้ไม่ว่าเราจะมองจากมุมมองของมนุษย์ปรกติหรือมุมมองของแอสทรัลบีอิ้งก็ตาม

และหากเรามองจากวัตถุประสงค์ของแอสทรัลบีอิ้ง

เมืองนี้ประสบความสำเร็จอย่างแน่นอนเพราะใช้เทคโนโลยีไปในทิศทางที่พวกเขาไม่เคยคิดถึงมาก่อน