ลมเย็นกลางดึกพัดผ่านตำหนักตะวันออก
ใบไผ่ไหวเบา ๆ เสียงกราวเหมือนเสียงกระซิบของดวงดาว
คืนทั้งคืนยังอบอวลด้วยความรู้สึกที่ค้างคา
ซูอินนอนพลิกไปมาบนเตียง
ใบหน้าแดงอย่างไม่อาจห้ามได้
“ข้าบอกอะไรออกไปกันนะ…”
เธอปิดหน้าแน่น
การสารภาพว่าจะเลือกองค์ชาย
และที่สำคัญ—คำว่า ข้ารักเจ้า จากปากของเขา…
หัวใจก็เต้นแรงขึ้นอีก
“ไม่ไหวแล้ว…หัวใจข้าจะระเบิดจริง ๆ…”
เธอยกมือขึ้น
เพียงแค่นั้น ไอน้ำแข็งเล็ก ๆ ก็ฟุ้งรอบปลายนิ้ว
เหมือนหิมะละเอียดกำลังซัดเบา ๆ
ทันใดนั้น
เธอได้ยินเสียงหนึ่งเบามาก
เหมือนมาจากใต้หมอน
แต่ก็เหมือนดังขึ้นในหัวใจ
—ซูอิน…
เธอสะดุ้ง
“ใคร!?”
เสียงนั้นนุ่มลึก ไม่ใช่เสียงของมนุษย์
แฝงความนิ่ง…และอำนาจ
คืนนี้ เจ้าต้องเลือกหัวใจให้มั่น
เพราะสวรรค์กำลังจับตามองเจ้า
ซูอินตัวแข็ง
“สวรรค์…?”
เสียงนั้นดังขึ้นอีก
ลึกและเย็นเหมือนแสงดวงจันทร์ที่ส่องผ่านน้ำแข็ง
ใช่
เพราะเจ้าคือผู้ถือดวงชะตาน้ำแข็ง
สายเลือดเทพจากอดีต
ผู้ถูกผนึกให้มาเกิดใหม่ในโลกมนุษย์
ซูอินลุกพรวด
หัวใจเต้นกระแทกอก
“ข้าเป็น…เทพจากอดีต?”
เสียงตอบ
ในชาติก่อน…เจ้าเป็นหนึ่งใน ‘ผู้ผนึกดวงดาว’
มีคู่ภพหนึ่งเดียว
แต่ไม่ใช่เขาในชาตินี้
ซูอินตัวสั่น
เพราะคำว่า คู่ภพหนึ่งเดียว
ทำให้เธอนึกถึงเด็กผมเงินขึ้นมาทันที
เสียงนั้นพูดต่อ
แต่ชะตาใหม่เกิดขึ้นเสมอ
หากหัวใจเจ้าเปลี่ยน—
โชคชะตาก็เปลี่ยนตาม
แสงสีขาวปรากฏขึ้นกลางห้อง
เหมือนรอยแยกของเวลา
ลมพัดจนเสื้อผ้าบนราวสะบัดแรง
ประตูพลังเบิกกว้าง
เหมือนเชิญชวนเธอเข้าไป
เสียงกระซิบเดิมดังขึ้นอีกครั้ง
เลือกให้ดี ซูอิน
ใครคือคนที่เจ้าจะยอมฝากหัวใจ?
ใครคือคนที่เจ้าพร้อมจะต่อสู้เคียงข้างไปจนถึงภพหน้า?
และ…ใครคือคนที่เจ้าจะยอมตายแทน?
ซูอินสะอึก
มือกำแน่นจนเย็นเฉียบ
ประตูห้องถูกผลักออกทันที
องค์ชายฉีอวิ้นพุ่งเข้ามา
ยังสวมเสื้อคลุมหลวม ๆ จากการวิ่งออกมาอย่างรีบร้อน
“ซูอิน! เกิดอะไรขึ้น—”
เขาหยุดทันทีเมื่อเห็นรอยแยกสีขาวกลางห้อง
แววตาเขากร้าว
เต็มไปด้วยสัญชาตญาณปกป้อง
“นี่มัน…พลังสวรรค์ระดับสูง!”
ซูอินหันไป
เสียงยังสั่น
“องค์ชาย…ข้า…”
แต่ก่อนที่เธอจะพูดจบ
ร่างขององค์ชายเดินเข้ามาหาเธอ
จับไหล่เธอไว้แน่น
“ไม่ว่าเจ้าเป็นใครในชาติก่อน
ตอนนี้—ข้าจะไม่ให้เจ้าเข้าไปในที่อันตรายเพียงลำพัง”
ซูอินใจสั่นอีกครั้ง
ความอุ่นจากมือเขาชัดเจน
แทนพลังน้ำแข็งที่ฟุ้งออกจากตัวเธอ
แสงเงินส่องวาบ
เด็กผมเงินปรากฏขึ้นข้าง ๆ
หน้าซีด แต่ดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
“หากเจ้าเข้าไปกับเขา…
คู่ภพระหว่างเจ้ากับข้าในอดีต จะถูกทำลายหมดสิ้น”
ซูอินสะดุ้ง
องค์ชายหันมามองอย่างไม่พอใจ
เด็กผมเงินพูดต่อ
เสียงสั่น แต่มั่นคง
“แต่ข้าจะไม่บังคับเจ้า
เพราะรักที่แท้จริง…ต้องเป็นสิ่งที่เจ้าตั้งใจเลือก”
คำพูดนั้น
ทำให้ทั้งห้องเงียบลงอย่างบีบคั้น
เสียงกระซิบสวรรค์ดังขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้ทั้งองค์ชายและเด็กผมเงินก็ได้ยิน เช่นกัน
ผู้ถือดวงชะตาน้ำแข็ง
เลือกเสีย—
ระหว่างอดีตที่ยังหลอกหลอน
หรืออนาคตที่เจ้าอยากสร้างใหม่
ลมหายใจของซูอินติดขัด
หัวใจเต้นแรงจนดูเหมือนหิมะแตกละเอียดรอบตัว
องค์ชาย
“ซูอิน…ข้าจะอยู่ข้างเจ้า ไม่ว่าภพใด”
เด็กผมเงิน
“ซูอิน…ข้าไม่อยากเสียเจ้าอีกครั้ง”
ทั้งสองพูดพร้อมกัน
แต่เสียงของทั้งคู่ทำให้หัวใจเธอเจ็บปวดอย่างแปลกประหลาด
ซูอินมองรอยแยกของโลกสวรรค์
ก่อนมองทั้งสองคน
มือของเธอสั่น
เพราะนี่ไม่ใช่การเลือกคนรักเท่านั้น
แต่เป็นการเลือก ‘ชะตา’ ของทั้งภพ
เสียงสวรรค์ดังก้องขึ้น
เวลา…เริ่มเดินแล้ว
แสงสว่างพุ่งขึ้น
พื้นห้องสั่นสะเทือน
ลมพัดพาระเบียงแตกเป็นละออง
ซูอินกัดฟัน
ยกมือขึ้นแตะหน้าอกตัวเอง
หัวใจเต้นแรงจนเหมือนจะแตกสลาย
และเธอก็พูดเสียงชัด
เพียงประโยคเดียว—
“หัวใจของข้า เลือก…”
—จบบทที่ 41—