ในขณะที่ความรักของพ่อเลี้ยงเกื้อและคุณนายประยงค์กำลังแตกสลายราวกับเศษแก้วที่ไม่อาจประสานกันได้อีกครั้ง
เด็กสาวอย่างเนื้อนวลก็ยังคงทำหน้าที่ของเธอไปตามปกติในเรือนหลังใหญ่แห่งนี้โดยไม่รู้เลยว่า รอยร้าวจากความสัมพันธ์ของเจ้านาย กำลังจะส่งผลกระทบต่อชีวิตสาวน้อยที่บริสุทธิ์ของเธออย่างคาดไม่ถึง
…
หลายเดือนผ่านไปความหงุดหงิดงุ่นง่านของพ่อเลี้ยงเกื้อไม่ได้ลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อยคุณนายประยงค์ยังคงรักษาท่าทีเย็นชา และไม่ยอมให้เขาได้แตะต้องกายแม้แต่ปลายเล็บความปรารถนาที่ถูกกักเก็บไว้ภายในใจของชายวัยกลางคนเริ่มปะทุขึ้นทีละน้อยราวกับถ่านไฟที่ถูกพัดให้ลุกโชน
วันหนึ่งท้องฟ้ามืดครึ้มไปด้วยเมฆฝนดำทะมึนก่อนที่พายุกะทันหันจะโปรยปรายลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัว
สายฝนห่าใหญ่เทกระหน่ำลงมาไม่ขาดสายพัดพาเอาความร้อนอบอ้าวที่สะสมมาตลอดทั้งวันให้จางหายไป
เนื้อนวลที่กำลังจะเดินไปอาบน้ำหล่อนนุ่งกระโจมอกด้วยผ้าถุงผืนเดียวถูกป้าน้อยตะโกนเรียกให้ไปช่วยถือตระกร้าใส่ของที่แกหอบพะรุงพะรังกลับมาจากการจ่ายตลาด
“เอ้า! เร็ว ๆ เข้านางเนื้อนวลรีบมารับตะกร้าผักพวกนี้ไปก่อนเร็ว ฝนตกทำท่าว่าจะตกหนักใหญ่แล้ว ป้าจะได้รีบเดินเอาเงินค่าเรือแจวไปจ่ายให้เขาก่อน”
นวลรีบวิ่งเข้าไปช่วยรับตระกร้าสานใบใหญ่มาจากมือป้าน้อยแล้วรีบนำไปวางไว้ในครัว
เมื่อเห็นสายฝนตกลงมาอย่างหนักนวลอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ตามประสาเด็กบ้านนอก เธอหันไปสบตากับ ลำดวนเพื่อนสนิทวัยเด็กที่วิ่งเข้ามาช่วยป้าน้อยถือของด้วยอีกแรง
บรรยากาศของสายฝนนั้นช่างน่าสนุกเสียจนเด็กสาวทั้งสองอดไม่ได้ที่จะวิ่งออกไปเล่นน้ำฝนที่หลังบ้าน
เสียงหัวเราะคิกคักของสองเด็กสาวดังขึ้นท่ามกลางเสียงสายฝนที่เทกระหน่ำนวลและลำดวนวิ่งไล่จับกันอย่างสนุกสนานตามประสาเด็กที่เติบโตมากับธรรมชาติผ้าถุงที่เปียกปอนลู่แนบไปกับเรือนร่าง เผยให้เห็นสรีระที่กำลังผลิบานอย่างชัดเจน
ขณะเดียวกันพ่อเลี้ยงเกื้อที่กำลังเดินไปตรวจดูความเรียบร้อยของโรงเรือนหลังบ้านก็บังเอิญผ่านมาที่นอกชาน
เขาหยุดชะงักฝีเท้าเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะและเห็นเงาร่างของเด็กสาวสองคนกำลังวิ่งเล่นกลางสายฝน
ภาพตรงหน้าทำให้ดวงตาของเขานิ่งค้างนวลกำลังวิ่งหนีลำดวนที่พยายามจะกระชากผ้าถุงของเธอ เสียงหัวเราะดังลั่น
แต่แล้วแรงดึงที่รุนแรงของลำดวนก็ทำให้ผ้าถุงผืนบางที่ขมวดมุ่นไว้ของนวลหลุดจากตัว ร่วงกองลงไปอยู่ที่ข้อเท้า
ทรวงอกขาวโพลนสองลูกเต่งตึงขนาดมหึมากระเด้งหลุดออกมาโชว์หราเต็มสองตาชายผู้เป็นเจ้าของเรือนไทยหลังงามทันใด
นวลไม่รู้แม้แต่น้อยว่ามีสายตาหื่นกระหายของใครบางคนกำลังจ้องเขม็งมาที่ตัวเธอจึงไม่ได้คิดอะไรมาก
สาวน้อยไม่ได้รู้สึกอับอายหรือตกใจเลยแม้แต่นิดเดียวด้วยความไร้เดียงสาตามประสาเด็กสาวบ้านนาที่คุ้นเคยกับการวิ่งตากฝนเล่นน้ำอย่างอิสระ
เธอเพียงหัวเราะคิกคักแล้ววิ่งแก้ผ้าไล่จับกับเพื่อนสนิทต่อไปอย่างสนุกสนาน ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นท่ามกลางสายฝนที่ชะล้างความไร้เดียงสาของเธอ
และในวินาทีนั้นเองพ่อเกื้อก็ได้เห็นภาพที่ตราตรึงใจเขาไปชั่วกาลนาน…
ร่างขาวผ่องของนวลที่เปียกปอนลู่แนบไปกับสายฝนเผยให้เห็นสองเต้าอวบใหญ่ขนาดคัพดี ที่เบ่งบานเต็มที่ตั้งตระหง่านอยู่บนทรวงอกมันกระเพื่อมไหวขึ้นลงไปมาอย่างยั่วเย้าตามจังหวะการวิ่งของเธอ