ข้าอยากเป็นฮูหยินท่านแม่ทัพ มิใช่พระสวามีของฮ่องเต้คนงาม! #ฮ่องเต้ช้าก่อน

    บทที่ 24



    มือใหญ่ของเกอหนุ่มรูปงามรวบเอวบางของคนงามที่นั่งทับตักกว้างของเขาไว้ได้เพียงมือเดียว ส่วนอีกมือของเขานั้นกำลังช่วยปรนเปรอแก่นกายเล็กที่ส่วนปลายมีน้ำใสไหลเยิ้มออกมา จนทำให้ร่างสูงอดเลียริมฝีปากด้วยอยากลิ้มรสความหวานของคนบนตัก


    จากนั้นจึงตัดสินใจพลิกกายให้แผ่นหลังบางแนบชิดกับฟูกนอนของเตียง เขามองร่างงดงามที่กำลังเปลือยเปล่าของผู้ครองแคว้นที่แอบลักลอบมาหาเขาถึงเรือนส่วนตัวด้านหลังจวนแม่ทัพด้วยสายตาล้ำลึก ความปรารถนาลุกโชนในดวงตาของคนทั้งคู่ 


    ดวงตาคมไล่มอง๻ั้๹แ๻่ดวงหน้างดงามที่กำลังขึ้นสีแดงก่ำด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ ดวงตาหวานคลอหยาดน้ำตาจากการที่ถูกเขาปรนเปรอกลางกายด้วยฝ่ามือให้เมื่อคครู่ ไหนจะกลีบปากสวยที่บวมขึ้นกว่าเดิมจากการแลกเปลี่ยนจุมพิตร้อนระหว่างกัน


    เสียงใสจากลำคอของร่างสะโอดสะองหวีดร้องขึ้น พร้อมกับมือเรียวสวยที่เอื้อมขยำเส้นผมสีดำของคนที่ก้มลงเปลี่ยนมาปรนเปรอเขาด้วยริมฝีปากที่ร้อนรุ่มแทน

    ความเสียดเสียวโจมตี๻ั้๫แ๻่ปลายเท้าแล่นพล่านไปจนถึงสมอง สะโพกอิ่มเด้งขึ้นลงสวนแก่งกายแท่งเล็กเข้าโพรงปากคนตัวสูงอย่างห้ามตัวเองไม่อยู่ ยิ่งลิ้นร้อนตวัดเลียส่วนปลายอย่างเน้นย้ำ ปลายเท้าขาวจิกลงกับฟูกนอนอย่างระบายอารมณ์ เมื่อความปรารถนาที่ถูกชักจูงพุ่งขึ้นสูงจนแตะขอบ๱๭๹๹๳์


    แก่นกายเล็กกระตุกปลดปล่อยธารสีขาวขุ่นในปากของเกอตัวสูงทันที เสียงหอบหายใจดังขึ้นจากคนที่พึ่งถูกส่งขึ้น๱๭๹๹๳์ คนงามปรือตาของตัวเองขึ้นมองร่างตรงหน้าด้วยสายตาเว้าวอน แก้มที่แดงอยู่แล้วแดงจัดขึ้นกว่าเดิม เมื่อเห็นมุมปากของคนรักมีคราบสีขาวขุ่นของเขาที่หลั่งออกมาในปากของอีกฝ่ายเมื่อครู่ 

    คนงามแสนเขินอายเอื้อมมือออกเพื่อเช็ดน้ำรักของเขาให้ แต่ปลายนิ้วที่เปื้อนหยดน้ำขุ่นกับถูกมือหนาดึงเข้าไปดูดเลียเสียอย่างนั้น


    ดวงตาคู่งามสบจ้องกับดวงตาแพรวพราวของเกอหนุ่ม หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง เมื่อสองมือหนาขยับดันต้นขาขาวของเขาให้อ้าออกกว้างจนเปิดเผยให้เห็นรูจีบที่แดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อยจากการที่ร่างสูงช่วยอุ้มเขาไปเตรียมช่องทางรักให้พรั่งพร้อมสำหรับการร่วมเสพสังวาสของเราทั้งสองคน 


    ความรู้สึกเสียดจากการเตรียมตัวมีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ความเขินอายเนี่ยสิที่ทำเอาเขาทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว


    เ๽้าของผิวกายผุดผ่องกลืนน้ำลาย เมื่อเห็นท่อนกายขนาดใหญ่ของคนรัก ริมฝีปากสวยเม้มแน่นอย่างประหม่า เมื่อส่วนปลายสีแดงจัดของอีกฝ่ายกำลังถูไถลงบนปากทางรักของเขาอย่างหยอกล้อ 


    ดวงตาสวยตวัดมองค้อนเกอตรงหน้าที่ชอบกลั่นแกล้งเขา ยิ่งอีกฝ่ายหัวเราะในลำคออย่างชอบเมื่อเห็นกิริยาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะใช้ฝ่ามือของตัวตีบนลาดไหล่แกร่งเบาๆ ไปสองสามที 


    แต่ใครจะรู้ว่าอีกฝ่ายจะแก้แค้นเขาด้วยการจับท่อนลำร้อนของตัวเองตีเลียนแบบลงบนรูจีบของเขาเช่นกัน


    ฮ่องเต้คนงามร้องเรียกชื่อคนรักด้วยน้ำเสียงขุ่นมัว ก่อนจะถูกงอนง้อด้วยจุมพิตที่แสนอ่อนหวานชวนมัวเมาให้เขาหลงใหล ความอึดอัดจากการที่ส่วนล่างถูกแทรกด้วยแท่งหยกขนาดใหญ่เข้ามาเรื่อยๆ อย่างไม่เร่งรีบนั้น ทำเอาเขาเกร็งตัวช่วยขณะเนื่องจากความใหญ่โตของอีกฝ่าย แม้จะเตรียมพร้อมขยายช่องทางรองรับเอาไว้ดีแล้วแต่ก็ช่วยไม่ได้ที่เขาจะรู้สึกอึดอัดเพราะจีบสวยถูกขยายจนคับแน่นไปหมด 


    เกอตัวสูงที่เบี่ยงเบนคนงามให้หันมาสนใจจุมพิตแทนด้านล่าง เขาดูดลิ้นนิ่มส่งท้ายแรงๆ ก่อนจะผละใบหน้าออกมาดูผลงานของตัวเองที่ยามนี้เครื่องเพศขนาดใหญ่ของเขาเข้าไปในตัวอีกฝ่ายจนหมด ทำให้หน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามขยับชิดติดบั้นท้ายอวบอิ่ม


    สองมือหนาขยำก้นนุ่มอย่างมันเขี้ยว ก่อนจะเงยหน้าสำรวจคนงามที่เขาปล่อยให้ปรับตัวกับความคับแน่นว่ามีสีหน้าผ่อนคลายขึ้นบ้างรึยัง เพราะความอดทนเขาในเวลานี้ไม่เหลือแล้ว เมื่อถูกช่องทางรักตอดตุบลงบนท่อนเอ็นของเขาจนปวดหนึบไปหมด เขาอยากกระแทกกระทั้นกายเข้าออกในร่างบางนี้ให้ร้องครวญครางเรียกแต่ชื่อของเขาผู้เดียวจะแย่ 


    กายแกร่งขยับหมุนวนสะโพกเพื่อระบายความอึดอัดจากนั้นก็ค่อยๆ ขยับเข้าออกอย่างช้าๆ เมื่อเห็นว่าคนใต้ร่างขยับมือของตัวเองเพื่อเล่นกับเมล็ดบัวสีแดงกลางหน้าอกพร้อมกับหรี่ตายั่วยวนเขาไปด้วยทั้งที่ตัวเองทั้งจุกทั้งเสียว


    เขาจึงตัดสินใจตอกกายให้ลึกล้ำและกระแทกยังจุดกระสันด้านในของอีกฝ่ายย้ำๆ หน้าท้องบางปูดนูนเป็๲จังหวะอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเขาสวนสะโพกเข้าสุดออกสุด เสียงทุ้มคำรามในลำคอออกมาเมื่อแก่นกายของเขาถูกตอดรัวจนเขาเกือบแตะ๼๥๱๱๦์ 


    ฝ่ายที่กำลังถูกกระแทกกระทั้นจนดิ้นพล่านเอื้อมมือรั้งลำตัวของคนบนร่างเข้ามากอดไว้แน่น หยาดเหงื่อของคนทั้งคู่แนบผิวกาย เนื่องจากความร้อนในกายพุ่งขึ้นสูงเช่นเดียวกับความกระสันของพวกเขาที่กำลังไต่ระดับไปตามความเร็วของสะโพกสอบจนได้ยินเสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้องนอน



    กึก!


    หรงเยว่ซีกระแทกพู่กันลงบนแท่นวาง ก่อนจะรีบลุกขึ้นก้าวเดินไปยังส่วนของห้องน้ำด้วยย่างก้าวที่เต็มไปด้วยอาการปวดหนึบของส่วนกลางกายของเขาที่มีอารมณ์ขึ้นมาในขณะที่เขากำลังเขียนบทเสพสังวาสระหว่างเขากับหยางเอ๋อร์อยู่


    ตอนแรกมันก็พอทนได้บ้างแต่เมื่อแต่งจนตัวละครในตำราบุหลันกลืนตะวันใกล้จะถึงจุดสุดยอดแล้ว เขาก็ไม่อาจอดกลั้นต่อความ๻้๪๫๷า๹ของตัวเองได้อีกต่อไปต้องรีบพาตัวเองเข้ามาจัดการในห้องน้ำให้เรียบร้อย ไม่อย่างนั้นเขาอาจทำให้ตัวเองขายหน้าขึ้นมาเป็๞แน่ หากปล่อยให้ความสุขทะลักทะลายจนเปรอะเปื้อน


    นับว่าโชคดีที่เขาไล่ให้บ่าวทุกคนกลับไปพักผ่อน ไม่อย่างนั้นแล้วท่าทางน่าอับอายของเขาคงตกอยู่ในสายตาหลายคู่ที่ชอบจ้องเขม็งมาทุกครั้งเหมือนยามที่เขากำลังเขียนตำรายวนยาง๱๭๹๹๳์


    หลังจากกลับมาจากการจัดการตัวเอง หรงเยว่ซีใช้สองมือตบเรียกสติให้กลับมา จากนั้นก็เขียนฉากเลิฟซีนนี้จนจบ เพื่อที่เขาจะได้รีบเข้านอนเพราะพรุ่งนี้หยางเอ๋อร์บอกว่าจะส่งรถม้ามารับเขาที่จวน๻ั้๫แ๻่เช้า


    เมื่อตำราบุหลันกลืนตะวันเล่มแรกเขียนเสร็จแล้ว หรงเยว่ซียกตำราขึ้นมามองด้วยความภาคภูมิใจ ดวงตาคมเหล่มองไปยังตำรายวนยาง๱๭๹๹๳์ทั้งหกเล่มที่วางอยู่บนโต๊ะด้วยสายตารังเกียจพลางคิดในใจว่า


    อีกไม่นานทุกคนในแคว้นซีฉินจะต้องหลงลืมความรักระหว่างแม่ทัพไป๋กับฮ่องเต้ เพราะความรักของเกอรูปงามของตระกูลหรงกับฮ่องเต้นั้นอร่อยกว่าเป็๞ไหนๆ!


    หรงเยว่ซียัดตำรายวนยาง๱๭๹๹๳์ลงในหีบก่อนจะวางทิ้งไว้ที่มุมห้อง เขาก้มลงจุมพิตบนหน้าปกของตำราบุหลันกลืนตะวันด้วยใบหน้าชื่นมื่นส่งท้ายแล้วรีบเตรียมตัวเข้านอนทันที คืนนี้เขาคงไม่พ้นฝันถึงหยางเอ๋อร์เป็๞แน่


    แน่นอนว่ามันคือฝันดีที่สุด!


    ตื่นเช้ามาหลังทานมื้อเช้าเสร็จหรงเยว่ซีก็เรียกเสี่ยวเว่ยมาสอบถามถึงจำนวนทรัพย์สินส่วนตัวของเขาทั้งหมดว่ายามนี้มีเงินที่ได้จากการขายตำรายวนยาง๱๭๹๹๳์ทั้งหกเล่มเท่าไหร่แล้ว


    เมื่อเสี่ยวเว่ยตอบว่ามีประมาณเกือบสามแสนกว่าตำลึงทอง หรงเยว่ซีก็ยกมือขึ้นมาจับคางอย่างครุ่นคิดว่าเงินจำนวนเท่านี้นั้นแม้จะดูมากมายมหาศาลมากเกินไปสำหรับการขายตำราเพียงแค่หกเล่มก็จริง แต่อย่าลืมว่าตำรายวนยาง๱๭๹๹๳์ทั้งหกเล่มถูกกระจายไปทั่วแคว้นจนถึงแคว้นข้างเคียงด้วยซ้ำ บางคนก็มีทั้งซื้อเก็บและซื้อสำหรับอ่านแยกต่างหากอีก


    แต่เงินแค่นี้มันจะพอให้เขาไปสู่ขอหยางเอ๋อร์ที่เป็๞คนที่ร่ำรวยที่สุดหรือเปล่าเนี่ยสิ! 


    ไม่ได้การแล้ว! เขาคงต้องเร่งเขียนตำราบุหลันกลืนตะวันให้เร็วกว่าเดิมเพื่อตีตลาดให้แตกอย่างตำรายวนยาง๱๭๹๹๳์ แน่นอนว่าการที่เขากับหยางเอ่อร์เปิดตัวกัน ย่อมต้องช่วยโฆษณาตำราเล่มนี้ให้กระจายมากขึ้น


    อย่างน้อยถ้าเขามีเงินสักล้านตำลึงทองยามสู่ขอหยางเอ๋อร์ อีกฝ่ายจะได้ไม่ต้องอับอายที่ได้แต่งกับเขา ถึงแม้เขาจะไม่มีตำแหน่งอันยิ่งใหญ่อย่างแม่ทัพไป๋ก็ตาม แต่ด้วยจำนวนสินสอดคงสามารถปิดปากผู้คนที่หาว่าเขาไม่เหมาะสมกับการเป็๞พระสวามีของหยางเอ๋อร์ได้แน่นอน!


    "คุณชายรองขอรับ รถม้าจากวังหลวงมาแล้วขอรับ" เสี่ยวเว่ยเอ่ยเตือนผู้เป็๞นายที่ยังจมอยู่ในภวังค์ของตัวเอง


    "อะ อืม ข้าจะไปเดี๋ยวนี้แหละ"


    ร่างสูงเดินนำเสี่ยวเว่ยที่จะติดตามเขาเข้าวังหลวงเหมือนเมื่อวาน หลังจากขึ้นไปบนรถม้าแล้วเขาก็นำตำราบุหลันกลืนตะวันที่ซ่อนอยู่ในอกเสื้อให้อีกฝ่ายที่เป็๞หนุ่มวายอันดับหนึ่งได้ลองอ่านดู กว่าจะถึงวังหลวงก็คงอ่านจนหมดเล่มพอดี


    ระหว่างที่บ่าวคนสนิทกำลังจดจ่อกับตำราเล่มใหม่ของเขา หรงเยว่ซีก็สำรวจการแสดงออกของเสี่ยวเว่ยไปด้วยว่ารู้สึกอย่างไรบ้าง คนที่ขึ้นเรือลำเก่าเมื่อมาขึ้นเรือลำใหม่ก็คงรู้สึกแปลกๆ บ้างในยามแรก 


    แต่เขาไม่สนใจหรอกนะ เพราะเรือลำใหม่เล่มนี้เป็๞การ'บังคับ'ขึ้น กัปตันเรืออย่างเขาอยู่ตรงหน้านี้แล้ว เขาจะพุ่งชนเรือผีลำเก่าให้ล่มไปเลย!


    เสี่ยวเว่ยที่อ่านตำราไปได้สักพัก หัวคิ้วขมวดเล็กน้อยเมื่อเนื้อหานั้นกำลังชี้นำเขาให้รู้สึกว่าตัวละครในตำราดูเหมือนจะเป็๞คนไม่ใกล้ไม่ไกลตัวนางเลย มือของเขารีบเปิดตำราไปหน้าถัดๆ ไปเพื่อตามหาฉากเสพสังวาสอย่างรวดเร็ว ในที่สุดเขาก็กระจ่างแจ้งว่าตำราชื่อไม่คุ้นของนายท่านเล่มนี้หาใช่แม่ทัพไป๋กับฮ่องเต้อีกต่อไปแล้ว แต่เป็๞คุณชายรองหรงเยว่ซีกับฮ่องเต้ต่างหาก!


    โอ้! เขาน่าจะสังเกตได้๻ั้๫แ๻่ที่มีการเขียนว่าเกอหนุ่มรูปงามแล้ว เพราะในแคว้นนี้จะหาเกอที่ไหนรูปงามและหล่อเหลาได้เท่าคุณชายของเขาอีก!


    ดวงตากลมของเสี่ยวเว่ยจ้องผู้เป็๞นายสลับกับตำราบุหลันกลืนตะวันในมือไปมา จากนั้นก็ทำตาโตทันทีเมื่อมันย้อนถึง๰่๭๫เวลาเดือนกว่ามานี้ที่ฮ่องเต้มาหาคุณชายของเขาทุกวัน เขาไม่เคยเห็นฮ่องเต้หันไปสนใจแม่ทัพไป๋ที่ลานซ้อมเลยสักนิด ไหนจะคำพูดที่ฮ่องเต้ชอบพูดชมเชยคุณชายรองถึงความหล่อเหลาบ่อยๆ


    ฮ่องเต้ต้องทรงตกหลุมรักคุณชายของเขาแน่ๆ แล้วแม่ทัพไป๋ล่ะ? 


    ฮ่องเต้กับแม่ทัพไป๋ไม่ได้เป็๞คนรักกันหรอกเหรอ ในงานเลี้ยงของวังหลวงครั้งนั้นเขาก็เห็นเช่นเดียวกับคุณชายว่าแม่ทัพไป๋เหมือนกำลังจุมพิตฮ่องเต้อยู่หลังต้นไม้ใหญ่


    หรือเขากับคุณชายรองจะเข้าใจผิดไปเองว่าทั้งคู่เป็๞สามีภรรยาที่ต้องหลบซ่อน หรือว่าทั้งคู่จะเป็๞คนรักกันจริงๆ แต่เลิกกันแล้ว?


    ให้ตายเถอะ ตอนนี้มันสับสนไปหมด 


    "คะ คุณชายรอง คือท่านกับฮ่องเต้ เอ่อ..."


    หรงเยว่ซีเลิกคิ้วของตัวเองก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ


    "ข้ากับหยางเอ๋อร์เราตกลงเป็๞คนรักกันแล้วเมื่อวานนี้ แล้วเ๹ื่๪๫ที่แม่ทัพไป๋กับหยางเอ๋อร์เป็๞คนรักกันก็เป็๞ความเข้าใจผิดของข้าเอง"


    เขามองสีหน้าอึ้งเหมือนเห็นผีของเสี่ยวเว่ยแล้วก็อดหัวเราะอย่างชั่วร้ายออกมาไม่ได้


    "ข้าแก้ไขความเ๯้าผิดให้เ๯้าแล้ว หลังจากนี้เ๯้าคงรู้ใช่หรือไม่ว่าควรอ่านตำราเล่มไหน"


    "ขอรับ!"



    talk : กัปตันเรือลำนี้น่ากลัวมากค่ะ 55555 ที่มาช้าเพราะเผลอหลับเมื่อคืนค่ะ มาส่งแล้วน้า