หนึ่งพฤกษาหมื่นกระบี่ (一木化万剑 - Yī Mù Huà Wàn Jiàn)

ตอนที่ 129: สู่ทะเลสาบกระจ่างใจกลางขุนเขาหิมะ

หลังจากจัดการกับซากของอสูรเถาวัลย์โลหิต (血藤妖兽) และเก็บ "ผลึกพลังงานสีแดงเลือด" (血色能量晶核) แล้ว เจี้ยนหลิน (剑林) ก็มิได้หยุดพักนานนัก เขารู้สึกได้ว่า "การสั่นสะเทือนทางจิตวิญญาณ" จาก "เศษเสี้ยวจิตกระบี่บรรพกาล" (太古剑魂残片) นั้นทวีความชัดเจนและเร่งเร้าให้เขามุ่งหน้าต่อไปยังทิศทางเดิม

เส้นทางที่เขาเลือกเดินตาม "เข็มทิศ" ภายในนั้น ยิ่งมายิ่งสูงชันและทุรกันดาร รากไม้ที่เคยหนาทึบเริ่มลดน้อยลง กลายเป็นโขดหินตะปุ่มตะป่ำและทางเดินที่ลาดชันขึ้นไปตามไหล่เขา อากาศเริ่มเบาบางและเย็นเยียบลงอย่างเห็นได้ชัด "ขาวน้อย" (小白) ที่เกาะอยู่บนไหล่ของเขา ซุกตัวเข้าหาความอบอุ่นจากลำคอของเจี้ยนหลินมากขึ้น และส่งเสียง "คิกๆ" แผ่วเบาเป็นระยะ

หลายชั่วยามผ่านไปกับการปีนป่ายและลัดเลาะไปตามสันเขาที่อันตราย ในที่สุดเมื่อเจี้ยนหลินก้าวพ้นแนวต้นไม้สนโบราณที่ขึ้นอยู่ประปราย เขาก็ต้องหยุดยืนนิ่งด้วยความตะลึงงันกับภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า!

เบื้องล่างของหุบผาที่เขายืนอยู่ คือ "แอ่งทะเลสาบสีมรกต" (碧玉湖 ) ขนาดมหึมาที่ซ่อนตัวอยู่ใจกลางวงล้อมของยอดเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะขาวโพลน! น้ำในทะเลสาบนิ่งสงบราวกับแผ่นกระจกขนาดใหญ่ สะท้อนเงาของยอดเขาหิมะและท้องฟ้าสีครามที่ไร้เมฆหมอกลงมาอย่างงดงามจับใจ ไอหมอกสีขาวจางๆ ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือผิวน้ำที่เย็นเยียบ สร้างบรรยากาศที่ทั้งสงบนิ่ง บริสุทธิ์ และศักดิ์สิทธิ์อย่างน่าประหลาด!

รอบๆ ทะเลสาบนั้น มี "ทุ่งหญ้าเหนือเมฆา" (云上草原) สีเขียวชอุ่มสลับกับป่าสนโบราณที่ยืนต้นตระหง่านท้าทายความหนาวเย็น ดอกไม้ป่าหลากสีสันที่ไม่เคยเห็นมาก่อนกำลังเบ่งบานอยู่ตามโขดหิน ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ โชยมากับสายลมที่พัดผ่าน แม้จะอยู่ในระดับความสูงที่หนาวเย็น แต่พลังชีวิต (生命气息) และพลังงานธาตุพฤกษา (草木灵气) ในบริเวณนี้กลับเข้มข้นและบริสุทธิ์อย่างเหลือเชื่อ!

"ขาวน้อย" พลันส่งเสียง "คิกๆๆ!" ออกมาอย่างตื่นเต้นและดีใจ มันกระโดดลงจากไหล่ของเจี้ยนหลิน แล้ววิ่งเตาะแตะไปยังริมทะเลสาบ ก่อนจะหยุดชะงักแล้วใช้จมูกเล็กๆ ดมฟุดฟิดไปที่พื้นหญ้าบริเวณนั้นอย่างสนใจ

‘นี่คือ...สถานที่ที่ "จิตกระบี่บรรพกาล" นำทางข้ามางั้นรึ...’ เจี้ยนหลินพึมพำกับตนเอง แววตาของเขาทอประกายแห่งความทึ่งและความคาดหวังอย่างสุดซึ้ง "การสั่นสะเทือนทางจิตวิญญาณ" ที่เขารู้สึกได้นั้นเข้มข้นและชัดเจนที่สุดเมื่อเขามายืนอยู่ ณ จุดนี้ มันราวกับว่า "บางสิ่งบางอย่าง" ที่ทรงพลังกำลังรอคอยหรือเรียกหาเขาอยู่ที่ใจกลางทะเลสาบแห่งนี้!

เขาค่อยๆ เดินลงไปยังริมทะเลสาบอย่างระมัดระวัง สังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างละเอียดถี่ถ้วน แม้บรรยากาศจะดูสงบและงดงาม แต่เขาก็ยังคงไม่ลดละความระแวดระวัง ประสบการณ์ที่ผ่านมาสอนให้เขารู้ว่าสถานที่ที่ดูงดงามเช่นนี้ มักจะซ่อนเร้นอันตรายที่คาดไม่ถึงเอาไว้เสมอ

เมื่อมาถึงริมฝั่ง เขาก้มลงมองผิวน้ำที่ใสราวกับกระจก เห็นเงาสะท้อนของตนเองและยอดเขาหิมะที่อยู่เบื้องหลังได้อย่างชัดเจน เขาลองใช้มือวักน้ำขึ้นมาสัมผัส ความเย็นเฉียบของมันแทรกซึมผ่านผิวหนัง แต่ก็แฝงไว้ด้วยพลังงานที่บริสุทธิ์และสดชื่นอย่างน่าประหลาด

‘พลังงานธาตุน้ำที่นี่...ก็เข้มข้นไม่แพ้พลังงานธาตุพฤกษาเลยทีเดียว’ เจี้ยนหลินครุ่นคิด ‘สถานที่แห่งนี้...มันพิเศษกว่าที่ข้าคิดไว้มากนัก’

ทันใดนั้น! "ขาวน้อย" ที่กำลังดมกลิ่นอยู่บริเวณพุ่มไม้ริมน้ำ ก็พลันส่งเสียงร้องแหลมเล็กออกมา! มันกระโดดถอยหลังออกมาจากพุ่มไม้นั้นอย่างรวดเร็ว ขนอ่อนๆ รอบตัวมันตั้งชันขึ้นเล็กน้อย!

เจี้ยนหลินตื่นตัวในทันที! มือขวากระชับ "กระบี่จิตพฤกษา" (草木心剑) เอาไว้แน่น ดวงตาจับจ้องไปยังพุ่มไม้ที่ขาวน้อยเพิ่งจะถอยออกมา!

มี "บางสิ่งบางอย่าง" ซ่อนอยู่ในนั้น!

(จบตอนที่ 129)