Whisper เพื่อนไม่จริง
ตอนที่ 11 ไอจีพร้อมแคปชัน
‘กรี๊ดว่ะคุณเพื่อน’ – การระเกด
‘กรี๊ดอะไรยะ’ – แทนคุณ
‘มึงยังไม่เห็น?’ – การะเกด
‘เห็นอะไรกันวะ’ – ขิง
‘นั่นดิ เห็นอะไร’ – เตยหอม
‘เ้าของเื่มาแล้วว่ะ’ – การะเกด
‘อะไร กูเหรอ?’ – เตยหอม
หล่อนกำลังนั่งทาครีม ขณะที่นักรบเพิ่งเข้าห้องน้ำไปได้สักสิบนาที ข้อความจากกลุ่มเพื่อนดังรัวๆ ติดๆ กันจนเธอต้องเข้าไปอ่าน แต่ยอมรับว่าอ่านแล้วก็ไม่ได้เข้าใจอะไรมากขึ้น เธอหยุดมือที่กำลังทาโลชันแล้วนั่งจ้องจอมือถืออย่างรอคอยคำตอบจากการะเกด
‘พวกมึงเข้าไอจีดิ’
‘ไอจีใคร ไอจีเตยเหรอ’ – ขิง
‘อะไรอะ ยังไม่ได้ลงรูปเลยนะวันนี้’ – เตยหอม
เธอออกจะงงๆ กับคำตอบของเพื่อน แต่ไม่นานเ้าตัวต้นเื่ที่ตีโพยตีพายเสียยกใหญ่ก็เฉลยว่าไม่ได้หมายถึงไอ้จีของหล่อน เพราะการะเกดบอกว่า
‘ไอจีไอ้รบดิวะ’ – การะเกด
‘ช่วยดูแคปชันดีๆ ด้วยนะจ๊ะทุกคน’ – การะเกด
ทุกคนเงียบหายกันไปเกือบนาที หล่อนเองก็เหมือนกัน หายจากกลุ่มสนทนาแล้วไปเข้าแอปพลิเคชันสำหรับการลงรูปถ่ายที่ใช้กันแพร่หลายในหมู่เพื่อนเธอ
ภาพที่เธอถ่ายกับฝูงแมงกะพรุนเรืองแสงในไคยูคังปรากฏในบัญชี NR_ROBB ของนักรบ อันที่จริง นี่เป็ครั้งแรกที่เธอเห็นรูปถ่ายนี้ และเขาน่าจะเพิ่งลงตอนที่เข้าไปในห้องน้ำแน่ๆ ส่วนแคปชันที่การะเกดเน้นย้ำก็ไม่มีอะไรมาก...
NR_ROBB นั่งมองดูดวงดาว ฉันมองเห็นเธอสุกสกาว
ส่องแสงเรืองรองนับกาวใจ เธอเหมือนดวงดาวส่องแสง
(***ส่วนหนึ่งของเนื้อเพลง หนีห่าง ของ เขียนไขและวานิช)
เตยหอมกดเข้าไปดูคอมเมนต์ใต้ภาพ
TTTAN_KHUN วู้ ได้กันๆๆๆ
KHINGGIE เป็หมอดูปะเนี่ย @KARAKE_D
NR_ROBB อะไรของพวกมึง ไม่เคยฟังเพลงเหรอ
KARAKE_D งั้นทำไมต้องเป็รูปไอ้เตย @HOMTOEY ละจ๊ะพ่อ
NR_ROBB ก็กูถ่ายสวยเลยเก็บไว้เฉยๆ
HOMTOEY ...
FAHFAH_II พี่รบ
ข้อความที่เธอพิมพ์แทบจะเด้งขึ้นมาในวินาทีเดียวกับข้อความด้านล่าง ยัยน้องอิงฟ้า...
ในนาทีนั้นก็แทบจะเรียกได้ว่าวงแตก ทุกคนย้ายฐานทัพกลับไปที่กลุ่มสนทนาโดยเพิกเฉยกับคอมเมนต์ล่าสุด ซึ่งก็รวมถึงนักรบเองด้วย
‘ทำไมนางยังกล้ามาพิมวะ’ – การะเกด
‘มึงยังไม่เคลียร์?’ – ขิง
‘อือ กูไม่อยากคุย’ – นักรบ
‘ให้กูคุยให้มะมึง’ – แทนคุณ
‘ช่างเหอะ’ – นักรบ
‘ไม่ได้ดิ แล้วเพื่อนรักกูอะ’ – การะเกด
‘เกด เลิกเล่นๆๆ’ – เตยหอม
หล่อนรีบพิมพ์ห้ามปรามเพื่อนสาว และในนาทีเดียวกันนั้นก็มีอีกข้อความขึ้นมาพร้อมกัน
‘รอก่อน’ – นักรบ
ทำเอาทั้งกลุ่มไม่มีข้อความใหม่ๆ ขึ้นมาอีกเลย
‘เห้ย ล้อเล่นอะ ก็เห็นชอบแซว’ – นักรบ
เตยหอมใจเต้นรัวเพราะข้อความก่อนหน้านี้ของเพื่อนหนุ่มคนสนิท กระทั่งตอนนี้เธอก็ต้องยอมรับว่าหัวใจเธอเต้นไม่ค่อยปกตินัก หล่อนมองที่ตุ๊กตาแมวน้ำที่อยู่ใกล้ๆ มันยิ้มตาหยีให้เธอตลอดเวลา เธอคิดถึงเ้าของมันที่ตอนเอามาให้เธอเขาก็เอาแต่ยิ้มตาหยีเหมือนกัน
ไหนจะตุ๊กตา ไหนจะรูปถ่าย แล้วไหนจะข้อความประกอบภาพ
เธอรู้ว่าเขารักและหวังดีกับเธอเสมออย่าง ‘เพื่อนรัก’ กัน แต่ถ้าเธอเผลอคิดมากกว่าคำนั้นเข้าแล้ว ถึงจะแค่แป๊บเดียว เธอจะยังทำตัวเหมือนเดิมได้ไหมนะ…
“เตย รบลืมผ้าเช็ดตัว”
เสียงะโมาจากห้องน้ำ เธอหน้าขึ้นสีทันทีก่อนจะหันไปทางกระเป๋าแล้วพบสิ่งที่เ้าตัวกำลังพูดถึง หล่อนวิ่งปรู๊ดเดียวเอาผ้าเช็ดตัวเ้ากรรมไปแขวนหน้าห้องน้ำแล้วรีบวิ่งกลับมาที่เตียง
“แขวนไว้หน้าประตูแล้วอะ อย่าออกมานะเว่ย ออกมาแค่มือพอ!”
เธอไม่มีทางยอมให้เหตุการณ์มันซ้ำรอยเดิมกับเมื่อวานเด็ดขาด!
2K
