เสียงส้นสูงที่ตอกลงบนพื้นปูนดัง กึ๊ก... กึ๊ก... เป็นจังหวะที่ฟังดูมั่นใจและยั่วยวนผิดปกติ อาร์ต (ในร่างครูแพรว) เดินเยื้องกรายผ่านโถงทางเดินอาคารเรียน โดยมีสายตาของนักเรียนชายและครูหนุ่มๆ จ้องมองตามกันเป็นแถบ
กระโปรงสีขาวที่สั้นกุดจนเกือบถึงต้นขา รั้งตึงตามจังหวะการเดินสับขา เผยให้เห็นเรียวขาที่ห่อหุ้มด้วย ถุงน่องเต็มตัวสีเนื้อแบบบางละเอียด ที่ทำให้เรียวขาทั้งคู่ที่ดูเนียนอยู่แล้วยิ่งเนียนขึ้นไปอีก ทุกครั้งที่เขาเดิน ความบางของถุงน่องบวกกับจีสตริงที่สวมอยู่ข้างในทำให้เขารู้สึกโล่งเย็นสบายจนต้องแอบอมยิ้มกริ่ม
"โอ้โห... วันนี้ครูแพรวดูเปรี้ยวมากกว่าทุกวันเลยนะครับเนี่ย!" เสียงครูผู้ชายคนหนึ่งตะโกนแซว แต่อาร์ตกลับไม่ได้อาย เขาหยุดกึกแล้วหันไปส่งยิ้มหวานหยดจนขนตาปลอมหนาเป็นแพขยับตาม "พอดีเมื่อคืนได้นอนเต็มอิ่ม มาค่ะ... เลยอยากแต่งตัวให้สดชื่นหน่อย"
กับดักนางฟ้าอาร์ตเดินเข้ามาในห้องพยาบาลพร้อมกับเปิดแอร์จนเย็นฉ่ำ เขาโยนกระเป๋าถือลงบนโต๊ะทำงาน พลางทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หมุน จัดท่าทางสวยงาม นั่งไขว้ห้าง โชว์ขาเรียวสวยที่ใส่ถุงน่องเนื้อบางอย่างจงใจ ชายกระโปรงถูกถลกลอยขึ้นมาถึงแก้มก้น จนเกือบเห็นขอบจีสตริงสีเนื้อที่แอบซ่อนอยู่ข้างใน
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
เสียงเคาะประตูอันคุ้นเคยดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของ ครูยักษ์ ร่างกำยำในชุดพละแขนสั้นที่รีบดิ่งมาหาทันทีที่ได้ยินกิตติศัพท์เรื่องการแต่งตัวของครูแพรวเช้านี้
"คุณแพรวครับ! คือ... เอ่อ..." ครูยักษ์ถึงกับเบรกแตก ลิ้นพันกันนัวเนียเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ดวงตาคมเข้มจ้องเขม็งไปที่ใบหน้าสวยจัดของครูแพรวที่ติดขนตาปลอมจนตาเยิ้ม ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาที่ช่วงคอซึ่งปลดกระดุมทิ้งไว้ และหยุดนิ่งอยู่ที่เรียวขาขาวสวยที่เนียนเรียบคูณสอง
"มีอะไรหรือเปล่าคะครูยักษ์? ยืนจ้องขนาดนี้... แพรวเขินนะ" อาร์ตดัดเสียงหวานละมุน พลางแกล้งใช้มือที่มีนื้วอันเรียวยาวค่อยๆ บรรจงลูบไล้ไปตามขาเนียนที่สวมถุงน่องเนื้อบางเบาอย่างช้าๆ
หมาป่าสวมรอยแกะ"คือ... วันนี้คุณแพรวแต่งตัว... แปลกตาไปมากเลยนะครับ" ครูยักษ์กลืนน้ำลายอึกใหญ่ พยายามจะเบนสายตาไปทางอื่นแต่ก็ทำไม่ได้ เพราะรังสีความเซ็กซี่ที่แผ่ออกมามันรุนแรงจนเขาเริ่มรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว
"แปลกเหรอคะ? หรือว่าไม่ชอบ?" อาร์ตลุกขึ้นยืนช้าๆ เดินกรีดกรายไปล็อกประตู แล้วเดินเข้าไปหาครูยักษ์ที่ยืนแข็งเป็นหิน อาร์ตแกล้งเอื้อมมือไปจัดปกเสื้อพละให้ครูหนุ่ม กลิ่นน้ำหอมยั่วยวนที่อาร์ตฉีดมาอย่างดีตามจุดต่างๆ ทั่วตัว พุ่งเข้าจมูกครูยักษ์จนเคลิ้ม
"แพรวอุตส่าห์แต่งมาให้ครูยักษ์ดูโดยเฉพาะเลยนะเนี่ย... โดยเฉพาะ 'ถุงน่อง' บนขาคู่นี้ นุ่มมากเลยนะคะ ลองจับดูไหม?"
"เอ่อ... คือ... มันจะดีเหรอครับคุณแพรว" ครูยักษ์เหงื่อแตกพลั่ก ใจสั่นรัวเหมือนหลุดออกมานอกร่าง เขาจ้องมองมือขาวเนียนที่กำลังเขี่ยไหล่เขาอย่างหลงใหล โดยไม่รู้เลยว่าภายใต้ร่างนางฟ้าชุดขาวนี้ คือไอ้อาร์ตเด็กแสบที่เขาสั่งวิ่งรอบสนามอยู่ทุกวัน!
ในขณะที่สถานการณ์ในห้องพยาบาลกำลังเข้าขั้นวิกฤต ครูแพรว (ในร่างอาร์ต) ก็วิ่งกระหืดกระหอบมาถึงหน้าห้องพยาบาลพอดี เธอเห็นภาพผ่านกระจกใสว่าร่างของเธอกำลังยืนเบียดกับครูยักษ์ในท่าทางที่ชวนสยิวกิ้ว
"หยุดนะ! ไอ้เด็กปีศาจ! เธอจะทำอะไรครูยักษ์น่ะ!" ครูแพรวในร่างอาร์ตทุบประตูห้องพยาบาลดังสนั่นด้วยความแค้นจัด!
คุยกับแม่มดข้างบ้าน: กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม ครูแพรวมาขัดจังหวะพอดี หลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ฝากคอมเมน และติดตามกันด้วยนะคะ