11
คืนแรก
ดินเนอร์หรูที่แม้ไม่ได้อยู่ใต้แสงเทียนแต่ก็โรแมนติกไม่น้อยสำหรับคู่รักคู่ใหม่ธานินทร์เอาใจใส่หญิงสาวตรงหน้าตามวิสัยสุภาพบุรุษสังคมชั้นสูงอินทิราก็วางตัวได้สมเป็สุภาพสตรีผู้มีการศึกษาทั้งสองใช้เวลาบนโต๊ะอาหารไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงและแทบไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากไปกว่าเื่อาหารตรงหน้าและแชมเปญที่อินทิรายอมจิบเพียงเล็กน้อยด้วยข้ออ้างน่ารักน่าชังว่าเธอไม่ชอบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
ระหว่างเดินออกจากห้องอาหารอินทิรารู้สึกร้อนๆ หนาวๆ กับสายตาของใครต่อใครที่เหลียวมองตาม เชื่อว่าอีกสักพักคงมีจำนวนไม่น้อยที่ลุกขึ้นย่องตามต่อจนได้เห็นเธอควงแขนธานินทร์หายเข้าไปในลิฟต์ตัวที่จะพาขึ้นไปยังชั้นบนสุดแล้วจากนั้นก็คงคาดเดาได้ไม่ยากว่าเธอกับเขาจะลงเอยกันในลักษณะใด
...มันจะง่ายดายไปไหมถ้าคืนนี้เธอให้เกียรติธานินทร์ จะหมายถึงการทำลายเกียรติตัวเองหรือเปล่า…
ไม่หรอกเธอไม่ได้ทำลายเกียรติของตัวเองแต่กำลังทำให้ได้มาซึ่งสิ่งที่มีค่าและมีประโยชน์ในภายภาคหน้าต่างหาก... ใช่ไหม
“ผมลืมอะไรไปอย่าง”ธานินทร์เหลียวมากวาดตามองทั่วร่างงามเมื่อมาหยุดยืนหน้าลิฟต์
“อะไรคะ”อินทิราเอียงคอถามพร้อมรอยยิ้มเขิน แววตาของผู้ชายคนนี้ร้ายกาจนักทำให้เธอรู้สึกวูบวาบได้ทุกครั้งที่เห็น
“คุณสวยมาก”
จากร้อนๆหนาวๆ วูบวาบๆ ก็กลายเป็เบาหวิวเธอคงลอยได้ไปแล้วถ้าไม่ใช่มนุษย์เดินดินธรรมดาคนหนึ่งผู้ชายคนนี้คงทำให้ผู้หญิงมากมายรู้สึกว่าตัวเองเป็นางฟ้ามาแล้วนักต่อนักทั้งที่จริงๆ แล้วเขาก็ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่ากวาดตามองแล้วเอ่ยปากชม
“เอ่อ...ขอบคุณค่ะ” อินทิราแก้เขินด้วยการจับแต่งกระเป๋าสะพายใบสวย และกุหลาบช่องามในมือ
“เชิญครับ”เมื่อประตูลิฟต์เปิดชายหนุ่มก็ผายมือเชิญ
“เอ่อคุณจะพาอินขึ้นไปข้างบนจริงๆ หรือคะ”
“คุณไม่รู้จริงๆหรือครับ” หรี่ตาถามกลับไปอย่างนึกขัน ทำไมเขาจะดูไม่รู้ว่าเธอถ่วงเวลาหาทางรอดหรือไม่ก็ขอแสดงอาการหวงเนื้อหวงตัวตามมาตรฐานกุลสตรีไทยเสียหน่อยเพื่อจะได้ไม่เสียราคา
“ก็...”อินทิราส่ายหน้ากะพริบตาปริบๆ
“คุณอิน”ธานินทร์เกือบหลุดหัวเราะใส่หน้าสาวสวยวัยยี่สิบแปดที่กำลังแอ๊บหน้าแบ๊วราวกับเด็กแปดขวบ“ไหนว่าจะให้เกียรติผมไงครับ คุณน่าจะรู้นะว่าผม้าอะไร”
ในเมื่อเธอกับเขาเป็ผู้ใหญ่พอที่จะพูดเื่นี้กันแบบตรงๆแล้วก็ไม่มีอะไรต้องกระดากอีกเขาเชื่อว่าผู้หญิงวัยขนาดอินทิราต้องผ่านเื่ทำนองนี้มาบ้างไม่มากก็น้อย
ผู้หญิงสวยระดับนี้ถ้าให้เดาน่าจะมีแฟนั้แ่มัธยมและอาจเปลี่ยนแฟนใน่มหาวิทยาลัยมาแล้วสักสองสามคนส่วนตอนนี้เธอจะมีแฟนอยู่หรือเปล่าเขาไม่สนในเมื่อเธอยอมมาอยู่ตรงนี้กับเขาก็แสดงว่าเธอพร้อมที่จะศึกษาผู้ชายคนใหม่ต่อไปเรื่อยๆจนกว่าจะพบคนที่ใช่ ส่วนเธอจะเป็คนที่ใช่สำหรับเขาหรือเปล่านั้นตอบได้ตอนนี้เลยว่า ‘ไม่’ ‘ไม่แน่’
ธานินทร์เป็ผู้ชายส่วนมากบนโลกที่ยืนยันว่าเซ็กซ์กับความรักเป็คนละเื่กันดังนั้นเขาจึงไม่เคยตั้งเป้าหมายในชีวิตว่าจะต้องตามหาผู้หญิงสักคนที่ยังมีเยื่อพรหมจรรย์มาเป็แม่ของลูกเพราะไม่เคยคิดถึงเื่แต่งงาน ไม่เคยคิดถึงวันที่ตัวเองจะมีลูกมีเมียชีวิตเขาพรั่งพร้อมไปหมดทุกอย่างแล้ว ทั้งหน้าที่การงาน ทรัพย์สินเงินทองผู้หญิงสวยๆ กับเซ็กซ์ดีๆ แล้วจำเป็อะไรที่ต้องหาห่วงมาผูกคอ
“พูดตรงเกินไปไหมคะอินเขินนะ”
“เขินแสดงว่าตอนนี้ตัวแดงไปหมดแล้ว ผมชักอยากเห็นแล้วสิ” คนประสบการณ์สูงตะล่อมกลับเข้าเื่เดิมได้ไม่ยากผู้หญิงสวยๆ แบบเธอคนนี้เล่นตัวสักหน่อยพอเป็พิธีก็น่ารักดีมันทำให้ผู้ชายรู้สึกฮึกเหิมว่าตัวเองเก่งไม่หยอกถ้าทำให้เธอยอมได้สำเร็จ
แต่ต่อให้อินทิราจะสวยและทำให้เขามีความสุขในรสเพศมากแค่ไหนมันก็คงไม่ต่างกับที่เขาเคยได้รับจากผู้หญิงอื่นมาแล้วมากต่อมากสิ่งที่ทำให้เขาสนใจเธอเป็พิเศษก็คือมันสมอง เธอดูเป็ผู้หญิงช่างคิดมีศิลปะในการเล่นตัวและเรียกร้องความสนใจแบบแปลกใหม่จนเขารู้สึกตื่นเต้นและกระสันอยากที่จะเรียนรู้เพื่อเอาชนะ!
“คุณต้า”ตัวแดงไม่แดงไม่รู้ แต่ตอนนี้หน้าเธอร้อนผ่าวและคงแดงแจ๋อย่างห้ามไม่ไหวอินทิรารีบหลบสายตาร้อนแรงของชายหนุ่มที่กำลังจ้องเธอตาเป็มันตัดสินใจขั้นเด็ดขาดอีกครั้งว่า ‘เอาก็เอา’
เมื่อขึ้นมาถึงที่พักส่วนตัวของธานินทร์อินทิราพยายามถ่วงเวลาให้ตัวเองหายตื่นกลัวด้วยการขอจิบน้ำเย็นสักนิดธานินทร์ก็ไม่คิดปฏิเสธ แถมยังเสนอไวน์รสเลิศให้แต่เมื่ออินทิราปฏิเสธขอรับแต่น้ำเย็นเขาก็ไม่ขัดใจรินน้ำเปล่าเสริฟ์ให้หญิงสาวนั่งจิบเล่นอยู่ริมสระน้ำก่อนขอตัวเข้าห้องน้ำ
“พร้อมหรือยังครับคนสวย”คนเพิ่งออกจากห้องน้ำกระซิบถามติดใบหูด้านหลัง อินทิราย่นคอข่มความเสียวซ่านใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างยากควบคุม
“ดื่มน้ำสักนิดก่อนไหมคะ”เอื้อมไปหยิบน้ำเย็นอีกแก้วที่รินเตรียมไว้ส่งให้รอจนธานินทร์เดินอ้อมโซฟามานั่งลงเคียงข้างวาดวงแขนโอบไหล่เธอไว้แล้วเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะ
“ระดับผมคงไม่ต้องย้อมใจด้วยน้ำเปล่าแล้วมั้งครับ”
คนถูกหยอกค้อนให้ก่อนยกแก้วในมือขึ้นประชิดริมฝีปากหยักสวยของผู้ชายหน้าหล่อแววตาวับวาวของธานินทร์ทำให้มือบางสั่นไหว แต่ใจยังสู้
“ดื่มสักหน่อยนะคะอินป้อน”
ธานินทร์หลิ่วตามองใบหน้าสวยบรรเจิดที่กำลังช้อนตามองเขาอย่างน่ารักน่าใคร่บอกตัวเองไม่ได้ว่าทำไมเขาถึงต้องยอมยืดเวลาให้เธอมากขนาดนี้ทั้งที่ป่านนี้เธอกับเขาควรจะนอนกกกอดพลอดรักกันบนเตียงได้สักสองสามรอบแล้ว
“ก็ได้ดื่มแล้วเข้าข้างในกันนะ” ธานินทร์ชิงแก้วไปถือไว้ก่อนบอก
“ค่ะ”คุณดื่มแล้ว ฉันจะได้หายตื่นเต้นและอุ่นใจขึ้นเสียที...
อินทิราอาจคิดแบบนั้นแต่สิ่งที่เกิดขึ้นจริงกลับตรงกันข้ามหลังจากธานินทร์ยอมจิบน้ำเย็นไปเล็กน้อยก็วางแก้วลงแล้วลุกขึ้นยืน
“เอ่อดื่มน้อยจัง อีกนิดสิคะ หมดแก้วเลยนะ”อินทิรารีบคว้าแก้วที่เพิ่งถูกวางลงบนโต๊ะขึ้นมายื่นให้คนส่ายหน้าปฏิเสธ
“พอแล้วครับตอนนี้ผมอยากทำอย่างอื่นมากกว่าดื่มน้ำ”
“แหมก็... อีกสักนิดสิคะ อินรินไว้เยอะ เสียดายน้ำ”
ธานินทร์ถึงกับโคลงศรีษะว่าจะไม่ออกอาการมากนักแต่อินทิราก็เหลือเกินจริงๆเธอไม่รู้เลยหรือไรว่าสิ่งที่ทำอยู่นี่มันส่อพิรุธแค่ไหน
“โอเคดื่มก็ดื่ม หมดแก้วเลยใช่ไหม”
“อืม...ก็ดีค่ะ”
ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอแล้วกระตุกยิ้มรับแก้วน้ำทรงกระบอกมาแล้วกอดรวบร่างบางเข้าหาตัวกดใบหน้าของอินทิราลงซบแผงอกแล้วก้มลงหอมแก้มเนียนหนักๆ อย่างหมั่นเขี้ยวก่อนเงยหน้าขึ้นจรดขอบแก้วชิดริมฝีปากทำท่าจะดื่มแต่เพียงครู่ก็เอียงองศาปากแก้วออกจากตัวแล้วตวัดข้อมืออย่างแรงเพียงครั้งสาดน้ำในแก้วทั้งหมดทิ้งลงพื้นเื้ัหญิงสาวไปอย่างรวดเร็ว
“หมดแล้วครับพอใจหรือยัง” ชูแก้วเปล่าในมือให้คนอมยิ้มแก้มแดงชมเป็ขวัญตา...
เพราะเธอน่ารักน่าเอ็นดูแบบนี้กระมังเขาถึงไม่อยากถือสาเื่ขี้ประดิ๋วมุกอ่อนหัดแบบนี้เขาผ่านมาั้แ่มัธยมปลายแล้ว อินทิรามีสิทธิ์กลัวและมีสิทธิ์ป้องกันตัวเองตามหลักมนุษยธรรมแต่เขาก็มีสิทธิ์ที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ชอบธรรมเช่นกัน
ตอนนี้เธอกับเขาถือเป็คนรักกันการหาความสุขซึ่งกันและกันก็ถือเป็เื่ชอบธรรมอย่างหนึ่ง
“พอใจค่ะ”
“อืม...งั้นเข้าไปข้างในกันดีกว่า วันนี้ผมนั่งประชุมทั้งวัน ทั้งเมื่อยทั้งเพลียกลัวจะง่วงหลับเสียก่อนจะได้เอาคืน เอ้ย! รับขวัญคุณ”
อินทิรากะพริบตาปริบๆให้กับคำพูดนั้นแต่ยังไม่ทันว่าอะไรก็เกือบสะดุ้งเมื่อธานินทร์ช้อนร่างเธอขึ้นสู่วงแขนแบบไม่บอกกล่าวหญิงสาวได้แต่ทำตัวแข็ง สองมือกุมแน่นอยู่บนตำแหน่งหัวใจที่เต้นโครมครามกับการคาดเดาว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไปเพราะจากจุดที่เดินผ่านสระน้ำเพื่อเข้าสู่ตัวอาคารสามารถมองเห็นเตียงหลังใหญ่ผ่านผนังกระจกห้องนอนได้เกือบชัดเจน
ไม่ไกลเลยจะทันการณ์ไหมนะ...
“เข้าห้องน้ำก่อนไหมครับอาบน้ำเสียหน่อยจะได้สบายตัว” พอเข้ามาในห้องนอนแล้ววางร่างบางลงยืนตรงหน้าธานินทร์ก็เดินไปเปิดตู้หยิบผ้าขนหนูและเสื้อคลุมอาบน้ำตัวใหญ่มาส่งให้คนยืนนิ่งเอ่ยถามอย่างมีน้ำใจ
“อ๋อค่ะงั้นอินอาบน้ำก่อนนะคะ”
“เชิญครับผมจะนอนรอ” บอกแบบมองหน้าแล้วหลิ่วตาไป... “บนเตียง”
อินทิราพยายามถ่วงเวลาในห้องน้ำให้นานที่สุดคะเนว่าป่านนี้ธานินทร์จะทำอะไรอยู่อาบน้ำเสร็จก็ใช้เวลาปรนนิบัติผิวกายและแต่งเติมใบหน้าจากเครื่องสำอางที่เตรียมใส่กระเป๋ามาหลายขนานก่อนใส่เสื้อคลุมแบบรัดกุมย่องไปทาบหูกับประตูอยู่อึดใจใหญ่
เมื่อได้ยินแต่ความเงียบคนใจเต้นระส่ำก็ค่อยโล่งใจไปเล็กน้อยตรวจสภาพความเรียบร้อยของตัวเองแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อก้าวออกไปดูผลงาน
เสร็จฉัน!
คนเ้าแผนการอมยิ้มกระหยิ่มเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่นอนแผ่หลาอยู่กลางเตียงสองเท้าเรียวขาวย่องเบาออกไปยืนเท้าสะเอวกวาดตามองราวกับพรานสาวผู้พิชิตสมันหนุ่ม ค่อยหน้าร้อนขึ้นทีละนิดเมื่อกวาดตามองแผงอกเปลือยกับไรขนหย่อมเล็กๆกลางอก สองมือที่เท้าสะเอวค่อยปล่อยวางลงข้างกายในอาการเหยียดเกร็งเมื่อสายตาเริ่มไล่ผ่านแผงกล้ามเนื้อหน้าท้องแน่นตึงลงไปถึงแอ่งสะดือและไรขนดกดำที่ต่ำลงไป
อินทิราเป่าปากฟู่ข่มอารมณ์ปั่นป่วนก้าวขึ้นเตียง ขยับเข้าไปจนได้นั่งลงเคียงข้างร่างใหญ่ยื่นมือไปแตะต้องแนวชายโครงแล้วนึกเอ็นดูที่เขาอุตส่าห์เปลื้องผ้าเหลือแต่ชั้นในตัวเดียวนอนรอเธอแต่คงเพราะทนฤทธิ์ยาไม่ไหว ผลเลยออกมาเป็แบบนี้
ผิวกายชายหนุ่มใต้ฝ่ามือทำเอาคนมือสั่นหน้าร้อนแทบะเิ...ไม่ใช่เฉพาะแต่ใบหน้า ร่างทั้งร่างของเธอเหมือนนั่งอยู่กลางเตาหลอมร้อนผะผ่าวและเสียวสะท้านอย่างประหลาด การเรียนรู้ภาคทฤษฎีจากสื่อต่างๆไม่ได้ช่วยลดความประหม่าลงเลย แต่เมื่อตัดสินใจทำไปแล้วจะมาตกม้าตายตอนนี้ไม่ได้เวลามีไม่มากและเป้าหมายก็นอนนิ่งอยู่ตรงหน้าแล้ว ไม่ทำตอนนี้จะมีโอกาสอีกตอนไหน
“คุณต้า...เป็ของอินนะคะ” เสียงหวานกระซิบไปแ่ๆข่มอาการหน้าร้อนผ่าวขณะกวาดตามองตามปลายนิ้วตัวเองที่เคลื่อน ไหวไปบนสัดส่วนเรือนกายชาย
ครับผมจัดการเลยทูนหัว ผมอยากเป็ของคุณใจจะขาดแล้ว... คนนอนรอถูกเชือดขบสันกรามแน่นอยากตอบโต้ออกไปใจแทบขาดทรมานแสนสาหัสกับััแ่พลิ้วที่มือน้อยค่อยบรรจงแตะต้องตัวเขาราวกับกล้ามเนื้อหนุ่มแน่นแข็งแกร่งเป็ฟองครีมเนียนนุมที่อาจบุบสลายเสียรูปทรงไปได้หากเธอลงน้ำหนักมือแรงกว่านี้ทั้งที่เขาอยากให้เธอจับแรงๆ กดหนักๆ
แต่ไม่ได้เขาอยากรู้ว่าอินทิรา้าอะไรถึงได้วางยาเขา แล้วมันเป็ยาอะไรเพราะถ้าเธออยากมีสัมพันธ์ล้ำลึกกับเขาจริงๆ ก็ไม่จำเป็ต้องทำแบบนี้เลยสักนิดเพราะเขาทั้งเสนอและรอสนองเธออยู่ตลอดเวลา...ตอนออกไปทันเห็นเธอเทผงยาสีเหลืองลงในแก้วน้ำเขาใมาก ยอมรับว่าโกรธ หงุดหงิดแต่ยังอยากรู้ว่าเธอจะทำอะไรและทำทำไม!
ตอนนี้ก็รู้ขึ้นมาหน่อยแล้วว่าเธอทำเพราะอยากให้เขาเป็ของเธอ!
ให้ดิ้นตายชักผู้หญิง! คิดอะไรอยู่!! ถ้าอยากได้ผู้ชายแล้ววางยานอนหลับทำไมวะ!!!
“อินขอโทษนะ”
อินทิรากระซิบไปอีกคำก่อนสูดหายใจเข้าลึกยื่นมือไปแตะขอบกางเกงชั้นในที่โป่งนูนจนน่าใและนั่นก็คือสาเหตุใหญ่ที่ทำให้เธอใจสั่น มือสั่น สุดท้ายก็ต้องหลับตาเพื่อจะได้กล้าขยับมือเลื่อนขอบกางเกงชั้นในชายลงต่ำขมวดคิ้วหมับเมื่อรู้สึกถึงความยุ่งยากเนื่องจากพื้นผิวหน้าตักผู้ชายไม่ได้แบนราบเหมือนของผู้หญิงและตอนนี้ขอบกางเกงก็ติดอยู่กับอะไรบางอย่างที่นูนๆ แข็งๆ
มือบางยื่นไปคลำหาอุปสรรคขวางขอบกางเกงก่อนค่อยๆหรี่ตามองเมื่อรับรู้ถึงผิวััแข็งกร้าวร้อนผ่าวแต่เนียนนุ่มลื่นมือราวแท่งเหล็กหุ้มกำมะหยี่ล้นไฟ
“อา...”
เสียงครางแหบพร่าดังมาจากร่างหนาในเวลาเดียวกับที่อินทิราลืมตามองหญิงสาวได้แต่อ้าปากตาค้างเมื่อเห็นมือของตัวเองตะปบอยู่บน!!
“ว๊าย!”
เสียงอุทานหลุดจากริมฝีปากแดงเรื่อเมื่อมือที่อยากจะผละจากของร้อนถูกตะปบทับลงมาด้วยมือหนาของธานินทร์บังคับให้เธอกอบกุมความแข็งกร้าวร้อนผ่าวของเขาไว้ลงแรงบดคลึงจนอินทิราคิดว่ามือเธอต้องพองไหม้ไม่วินาทีใดก็วินาทีหนึ่ง
“อื้อ”หญิงสาวครางประท้วง ร่างทั้งร่างสั่นสะท้านเพราะความไม่เคยได้แต่ส่ายหน้ามองตาเขาราวกับไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปดี
ธานินทร์เป่าปากฟู่เมื่อความรู้สึกวูบหวิวได้รับการสนองตอบหนักหน่วงแม้เพียงชั่วขณะอารมณ์คุกรุ่นก็ค่อยสงบลงบ้าง เขายอมปล่อยมืออินทิราแล้วใช้อีกมือมาคว้าท่อนแขนฉุดรั้งร่างบางให้ถลาลงมาทาบทับกายกอดรัดไว้แแ่
“คุณต้า!”
“จะทำอะไรของคุณชักช้าน่าขัดใจชะมัด”
ร่างบางดิ้นขลุกขลักได้ไม่เท่าไหร่ก็ถูกกอดรัดไว้ด้วยสองแขนแกร่งแ่าและแค่การขยับพลิกตัวเพียงครั้งเดียวของธานินทร์ร่างที่เคยอยู่้าก็ลงไปนอนราบด้านล่างแทนที่ร่างใหญ่
“ทำอะไรน่ะอย่านะ” อินทิราพยายามปัดมือใหญ่ที่กระชากเชือกผูกเอวเสื้อคลุมอาบน้ำออกไปแต่ไม่เป็ผลสักนิด สุดท้ายสาบเสื้อก็เปิดกว้างเผยความงดงามแห่งสรีระสาวขาวผ่องแก่สายตาชาย แต่ธานินทร์ก็เตือนตัวเองว่าอย่าเพิ่งเผลอมองนานทำในสิ่งที่้าให้ลุล่วงก่อน...
“ห้ามทำไมก็อยากให้ผมเป็ของคุณไม่ใช่เหรอ”ร่างใหญ่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วอีกครั้งเพื่อสลัดกางเกงชั้นในตัวเดียวของตนออกพ้นกายโดยที่อินทิราไม่อาจขัดขืนได้ในที่สุดร่างเปลือยแข็งแกร่งก็ได้ทาบทับลงบนร่างเกือบเปลือยที่มีเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำตัวเดียวรองรับอยู่เื้ั
แผงอกหนาทาบทับทรวงอกอวบ...แผงหน้าท้องแน่นตึงปะทะนวลหน้าท้องแบนราบ...ความเป็ชายแข็งกร้าวบดเบียดความเป็หญิงเนียนนุ่ม...
“ปะ...เปล่าสักหน่อย”
“ผู้ร้ายปากแข็ง”
“ไม่ใช่นะ”
“อ้อจริงสิ เพราะตอนนี้ผมแข็งกว่า”
“...!”อินทิราตาลุกใส่ถ้อยคำนั้นเป็จังหวะเดียวกับที่เขากดสัดส่วนแข็งแกร่งของตนเข้าใส่จุดอ่อนไหวแห่งกายสาวร่างบางไหวยวบ เริ่มสั่นไหวจากการขยับบดคลึงหมุนวนจนเธอหลุดเสียงร้อง... ร้องแ่ๆคล้ายเสียงคราง
“อืม...พอคะ พอก่อน อย่าทำแบบนี้”
“อย่าทำแบบนี้แล้วชอบให้ทำแบบไหน”ร่างหนาทิ้งน้ำหนักกายเกือบทั้งหมดลงไป กดเน้นหมุนคลึงตรงสัดส่วนสำคัญ
“อืม...ไม่ชอบสักแบบ ปล่อยอินก่อน ลงไปนะ อินหนัก”
“หนักก็นอนนิ่งๆสิ ยิ่งดิ้นก็ยิ่งหนัก”
“อืม...”คิ้วเรียวขมวดมุ่น ใบหน้าเหยเกเกิดขึ้นเพราะความปั่นป่วนไปทั่วร่างโดยเฉพาะสัดส่วนที่ต้องรองรับน้ำหนักของผู้ชายตัวใหญ่ ถึงเธอจะไม่ได้ตัวเล็กอะไรแต่ก็บอบบางกว่าเขาอย่างเห็นได้ชัด
“จะสารภาพผิดได้หรือยังผมกำลังพยายามใจเย็นอยู่นะ”
“สารภาพอะไรเล่า”
“ฮึ!ผมให้โอกาสอีกครั้ง ถ้าคุณไม่พูดออกมาให้หมดว่าคิดจะทำมิดีมิร้ายอะไรกับร่างหลับใหลที่น่าสงสารของผมล่ะก็ผม จะ...”
“บอกแล้วๆ”
ธานินทร์ไม่จำเป็ต้องพูดในสิ่งที่เขาจะทำเพราะร่างกายของอินทิรารับรู้ได้ว่ามันคืออะไรเมื่อเขาขยับสะโพกสอบลงต่ำไปอีกเพียงนิดสัดส่วนแข็งกร้าวก็ได้บดเบียดแนบชิดจนแทบจะเสียดลึกลงไปในร่องโคนขาอ่อนของเธอ เท่านั้นไม่พอหัวเข่าข้างหนึ่งของธานินทร์ยังพร้อมที่จะกระทุ้งแยกเรียวขาทั้งสองของเธอออกจากกันอยู่ทุกเมื่อ
“ดี...บอกมา ระหว่างที่ผมยังมีอารมณ์อยากฟัง มากกว่าอยากฟัน”
เสียงกลืนน้ำลายอึกของอินทิราคงดังเข้าหูธานินทร์เพราะเขากระตุกยิ้มทันทีที่เธอทำแบบนั้น หญิงสาวเบิกตามองรอยยิ้มเ้าเล่ห์ของคนที่ค่อยๆผ่อนน้ำหนักกายลงเล็กน้อยแล้วถอนใจเฮือก ความ รู้สึกอึดอัดที่ถูกกดทับกายค่อยเบาลง...นิดหน่อย
“ฉันแค่อยากให้คุณหลับ”
“ยอมรับว่าวางยานอนหลับผม”
“ไม่ใช่ยานอนหลับนะแค่คลอร์เฟนิรามีนสามเม็ด”
“สามเม็ด!ไม่หลับเป็ตายเลยเหรอคุณ”
ไม่รู้จะดีใจดีหรือเปล่าที่อินทิราเมตตาเขาโดยการใช้ยาแก้แพ้ลดน้ำมูกราคาถูกที่มีผลข้างเคียงทำให้ง่วงซึมอย่างหนัก อยากนอนหลับ พอได้หลับก็จะลุกไม่ไหว มึนงงโงหัวไม่ขึ้นอยู่พักใหญ่ คนปกติทั่วไปให้กินครั้งละหนึ่งเม็ดแต่นี่แม่คุณจัดให้เขาสามเม็ด จะเล่นให้หลับหรือสลบกันแน่!
“ก็ฉันแค่อยากให้คุณหลับนานๆหลับยาวไปจนถึงเช้าเลยยิ่งดี” ความจริงแค่สองเม็ดหรอกนะแต่ที่บอกสามเพราะความหมั่นไส้ที่ถูกเขาจับได้ไล่ทันมาสองครั้งแล้ว
“แล้วไงต่อ”กัดฟันกรอดๆ ถามไปเมื่อหญิงสาวหยุดเว้นวรรคนานจนรอไม่ไหว สิ่งที่อินทิราทำดูจะค้านกับจุดประสงค์ที่เธอคิดจะให้เขาตกเป็ของเธอเกินไปไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะใช้วิธีนี้เพื่อลักหลับผู้ชาย
“เอ่อ...ก็หลังจากนั้น ฉันก็จะแบบว่า... จัดฉากให้คล้ายแบบว่าเรามีอะไรๆกันแล้วตอนที่คุณตื่นมาเห็นไง”
“จัดฉาก!”
อินทิราพยักหน้าหงึกๆ
“จัดยังไงหมายความว่าคุณไม่คิดจะเผด็จศึกผมจริงๆ ว่างั้น” เลิกคิ้วถามน้ำเสียงเอาเื่พอหญิงสาวหน้างอใส่พยักหน้าหงึกๆ ก็กัดฟันกรอด “บอกมาให้ละเอียด”
“ต้องบอกละเอียดเลยเหรอ”
“ใช่ผมจะได้เชื่อไงว่าคุณวางแผนไว้แบบไหนกันแน่”
อินทิราถอนใจเฮือกก่อนอธิบายด้วยน้ำเสียงแง่งอน
“ฉันก็จะถอดกางเกงของคุณกับเสื้อคลุมของฉันแล้วจากนั้นก็นอนซุกอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน แล้วก็อาจจะขออนุญาตล่วงเกินคุณนิดๆหน่อยๆ เพื่อให้ภาพที่ออกมามีความน่าเชื่อถือพอคุณตื่นขึ้นมาเห็นว่าเรานอนกอดกันกลมจะได้เข้าใจไปว่าเราเป็ของกันและกันแล้วไง”
“อาเมน”ธานินทร์ว่าอย่างปลงตก
“อาเมนอะไร”
“ไว้อาลัยให้แผนการอันชาญฉลาดของคุณไงดูละครอ่านนิยายมากไปหรือเปล่าคนสวย คิดบ้างไหมว่าคุณอาจจะรอดแค่คืนนี้แต่พอผมตื่นขึ้นมาตอนเช้าแล้วเห็นเรากอดกันกลมก็ต้องมีอารมณ์ขอเบิ้ลต่อปกติผมนี่คึกตอนเช้าได้สองสามรอบเลยนะ หรืออาจจะยาวไปถึงเที่ยง เย็นค่ำจนเข้าคืนที่สองแล้วอย่างนี้การที่คุณเอาตัวรอดจากผมได้ครั้งแรกมันจะมีประโยชน์อะไร”
“...!”อา... จริงของเขา...
อินทิราอ้าปากค้างเถียงไม่ออก ทำไมเธอลืมคิดถึงเื่นี้ไปนะเพราะคิดอยู่แต่ว่าพอตื่นขึ้นมาต่างคนก็ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวแล้วแยกย้ายกันไปแค่นั้นซึ่งพอมาฟังเหตุการณ์คาดเดาของธานินทร์ถึงได้คิดว่ามันน่าจะเป็อย่างที่เขาว่ามากกว่าสรุปว่าคนไม่เคยจะรู้จริงรู้ลึกเท่าคนประสบการณ์สูงได้ยังไง
“โอเคฉันยอมรับผิดแล้ว เอาไงต่อล่ะ”
“ง่ายดีนะ”
“ก็อย่าทำให้มันยากสิยังไงซะฉันก็ชอบคุณ คิดว่าสักวันก็ต้องตกเป็ของคุณอยู่แล้ว ก็แค่กลัวบ้างไรบ้างขอยืดเวลาออกไปอีกหน่อยไม่ได้เชียวเหรอ”
พอเจอไม้นี้เข้าธานินทร์ก็ถอนใจเฮือกใหญ่เขาพอยอมรับฟังความรู้สึกกลัวของเธอได้ แต่น่าเสียใจจริงๆที่ตอนนี้ร่างกายเขาไม่พร้อมจะยอมยืดเวลาให้เธอเสียแล้ว
“ไม่ต้องกลัวผมหรอกอินผมก็ผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่ง ไม่ได้แปลกประหลาดไปกว่าผู้ชายคนไหนนักหรอกอาจจะเก่งกว่า น่ารักกว่า ทำให้คุณมีความสุขมากกว่าผู้ชายอื่นด้วยซ้ำ”
บางทีอินทิราอาจมีความทรงจำด้านลบเกี่ยวกับเซ็กซ์ของผู้ชายในอดีตเธอจึงตื่นกลัวที่จะเริ่มต้นมีสัมพันธ์ทางกายกับผู้ชายในปัจจุบันถ้าเป็แบบนั้นเขาคงต้องเบามือหน่อย ค่อยเป็ค่อยไปอย่าทำให้ไก่ตื่น...มือหนาค่อยเคลื่อนไหวพลิ้วแ่บนลาดไหล่มนส่งสัญญาณปลุกปลอบไปพร้อมถ้อยคำเกลี้ยกล่อม
“ฉันไม่รู้หรอกค่ะว่าผู้ชายอื่นเป็แบบไหน”
เดาจากคำพูดแล้วธานินทร์คงคิดว่าเธอเคยผ่านผู้ชายกักขฬะหยาบคายมาแล้วกระมังเขาพูดเื่ทำนองนี้ได้แบบสบายปาก เป็เธอเสียอีกที่ฟังแล้วร้อนๆ หนาวๆ ไปทั่วกายธานินทร์คงเป็ผู้ชายประเภทฟรีเซ็กซ์เสียจนไม่คิดถือสาว่าผู้หญิงที่ตัวเองจะนอนด้วยผ่านอะไรต่อมิอะไรมามากน้อยแค่ไหนแล้วอย่างนี้ พรหมจรรย์ของเธอจะมีค่าในสายตาของเขาหรือเปล่า
“ไม่รู้ก็ดีจากนี้จะได้รู้แค่ผม”
ริมฝีปากที่คลี่ยิ้มให้และกันค่อยเคลื่อนเข้าหากันอย่างเชื่องช้าแตะแต้มและเล็มแบบค่อยเป็ค่อยไปเรือนร่างที่แนบชิดกันก็ค่อยเคลื่อนไหวให้ต่างได้รับััแแ่แบบไม่สร้างความอึดอัดให้คนรองรับมากเท่าคราวแรก
“ไว้ใจผมนะ”ธานินทร์กระซิบชิดข้างหู เมื่อจูบไซ้ใบหน้าเนียนงามเรื่อยไปจนถึงซอกคอหอมละมุน
“ค่ะ”เธอคงต้องยอมเขาจริงๆ ไม่มีอะไรต้องกลัวในเมื่อคิดอยู่แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึงฉะนั้น ให้มันเกิดขึ้นด้วยความเต็มใจของทั้งสองฝ่าย อย่างนุ่มนวลอ่อนโยนย่อมดีกว่า
ร่างใหญ่ค่อยเคลื่อนไหวลงต่ำไปตามการเดินทางของริมฝีปากปลายลิ้นสากร้อนเริ่มตวัดโลมไล้ผิวเนื้อสาวปลายจมูกกดลงสูดกลิ่นหอมอ่อนโยนที่ทำให้เขาเฝ้าละเมอเพ้อหาเธออยู่ทุกค่ำคืน...คืนนี้ได้ััของจริงแล้วทั้งเนื้อทั้งตัวของอินทิรากำลังตกอยู่ภายใต้การของเขา อีกไม่นานเธอจะเป็ของเขาแต่ตอนนี้ขอชื่นชมดื่มกินความสวยงามของเธอให้สมอยากก่อน
อินทิรานอนทอดกายให้ร่างใหญ่เฝ้าคลุกเคล้าเอาใจกายสาวระทดระทวยตามการััโลมไล้ เมื่อมือใหญ่ของธานินทร์ลูบวนบนสัดส่วนอ่อนไหวเธอก็เผลอไผลหยัดสะโพกเข้าหา ก่อนเริ่มบิดกายเปิดแยกเรียวขาออกจากกันปล่อยให้ปลายจมูกของคนคุมเกมเคลื่อนต่อลงไปจนได้ดอมดมดอกไม้แรกแย้มที่กำลังถูกปลายนิ้วร้ายกาจคลี่ไล้กลีบบางเผยความสวยสดงดงามของยอดเกสรสาวแก่สายตาชาย
“อา...อิน คุณสวยจัง”
คนถูกชมยกมือปิดหน้าที่กำลังร้อนผ่าวเขินอายจนรู้สึกว่าตัวเธอคงแดงแจ๋ไปหมดแล้ว นี่มันอะไรกันผู้ชายคนนี้กำลังจะทำอะไรกับส่วนสงวนของเธอ ริมฝีปากของเขา ปลายลิ้นของเขาเขา้าทำอะไรกันแน่...
“คุณต้า...”เสียงเรียกของอินทิราสั่นสะท้านจนจับอารมณ์ได้
“ครับอินผมอยู่นี่”
ธานินทร์ปลอบไปอย่างอ่อนโยนให้เวลาตัวเองได้ชื่นชมความงามของดอกไม้สีสวยและลองลิ้มชิมรสน้ำหวานกลางเกสรงามอีกอึดใจก่อนจะขยับกายขึ้นไปกางแขนโอบรอบร่างบางราวกับจะคุ้มครองทุกผองภัย
“ไม่ต้องกลัวนะครับไว้ใจผมนะ” อีกครั้งกับถ้อยคำกระซิบหวานหู
อินทิราทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าพยักหน้าเพราะบัดนี้สัดส่วนอ่อนไหวที่กำลังรวดร้าวอย่างประหลาดของเธอกำลังถูกปลุกเร้าด้วยสัดส่วนที่คุกรุ่นแข็งกร้าวของเขา
ธานินทร์จูบริมฝีปากหวานฉ่ำอีกครั้งก่อนขยับถอยห่างไปหาอุปกรณ์ป้องกันตัวที่หัวเตียงหญิงสาวนิ่งไปเพราะอึ้ง ลืมนึกถึงเื่นี้ไปสนิทใจได้แต่มองคนไม่เคยลืมป้องกันตัวยืดกายขึ้นเพื่อลงมือสวมปลอกป้องกันสารพัดความเสี่ยงให้ตัวเองอย่างคล่องแคล่วแต่ไม่ทันเสร็จ มือหนาก็ต้องชะงักให้กับเสียง...
ตู๊ดดด...ตู๊ดดด...
บ้าฉิบ!ใครโทรมาทำซากอะไรตอนนี้วะ...
ธานินทร์ตั้งท่าจะอาละวาดแต่เมื่อสำนึกรู้ได้ว่าเสียงที่ดังอยู่ไม่ได้มาจากสมาร์ทโฟนที่เขาปิดทั้งเสียงเรียกและระบบสั่นเอาไว้เพื่อกันคนรบกวนแต่เป็เสียงที่ดังมาจากเครื่องสายในห้องนอน ซึ่งมีไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้เบอร์นี้ปกติไม่ค่อยมีใครโทรมา เพราะถ้าโทรมาก็เดาได้เลยว่าต้องเป็เื่ด่วน
“เสียงโทรศัพท์ค่ะ”อินทิรากระซิบบอกอย่างเลื่อนลอย เสียงที่ดังขึ้นดึงเธอหลุดจากห้วงอารมณ์หวามได้แต่ก็ยังรู้สึกเบลอๆลอยๆ อยู่
“รู้แล้วน่า...”จะย้ำอะไรกันหนักหนา ให้เวลาเขาปรับอารมณ์หน่อยไม่ได้หรือไงขืนวิ่งไปรับโทรศัพท์ตอนนี้คงได้ปล่อยะเิลูกย่อมๆ ใส่ต้นสายแน่...
ร่างใหญ่รอจังหวะอยู่อึดใจเมื่อเสียงที่ยังดังอยู่ไม่มีทีท่าจะเงียบลงง่ายๆก็ตัดใจสลัดถุงยางอนามัยในมือทิ้งก่อนผละจากร่างนวลเนียนไปรับสายด้วยอาการพยายามปลงไม่นาน อารมณ์หวามค้างคาก็ค่อยๆเลือนหายไปเมื่อได้รู้ว่าใครโทรศัพท์มาหาด้วยธุระอะไร