“ ในคอนโด หรู ริมน้ำเ้าพระยา ศูนย์บัญชาการ ของ คาสิโนลาสเวกัส ด้านในมีจอมอนิเตอร์ เต็มไปหมด มีคนคอยตรวจสอบ กล้องวงจรปิดไปทั่วเมือง ทอมมี่ นั่งคู่กับ ชายหนุ่มวัย 30 ปี แต่งชุดสูทสีขาวทั้งชุดนามว่า มิสเตอร์เค นั่งมองคุณชายรองที่นอนหลับอยู่ที่พื้น
“ เชือดมันทิ้งเลยดีไหม?”
“ บอสสั่งให้มัน ไปหลอกแฟนของมันให้เซ็นทะเบียนสมรสก่อน แล้วให้มันเซ็นโอนหุ้น ซ่งกรุ๊ป”
“ ทำไมไม่ บังคับคุณหนูซ่งเซ็นโอนหุ้นให้เลยล่ะ จะได้ไม่ยุ่งยากเสียเวลาโอนหลายต่อ” มิสเตอร์เค สงสัย
“ บอสไม่ได้บอกมา คงมีเหตุผลของท่าน แต่ไม่ได้บอกพวกเรา”
“ แต่ดูเหมือน คุณหนูซ่งจะหมดรักมันเสียแล้วนะ ถึงได้ถูกอัดมาแบบนี้”
“ แล้วเราจะทำอย่างไรดี?”
“ ก็ส่งคนไปจับตัวมาแล้วก็ ทำตามที่บอสสั่งก็แล้วกัน”
“ แต่มันมีบอดี้การ์ด เฝ้าอยู่ เราคงจัดการมันลำบาก”
“ มันแค่คนเดียว จะไปกลัวอะไร รายงานมา ตอนนี้ คุณหนูซ่ง อยู่ที่ไหนแล้ว”
มิสเตอร์เค หันไปถามคนที่กำลังมองจอมอนิเตอร์ ที่หน้าตึกของ สำนักงานซ่งกรุ๊ป เห็นรถของ คุณหนูซ่งเคลื่อนไหวไปตามท้องถนน
“ เป้าหมายตอนนี้ เคลื่อนไหวแล้ว กำลังไปทาง ไช่น่าทาวน์ ครับ”
“ ส่งทีมอัลฟ่า ประกบเป้าหมาย สี่คัน ล๊อคเอาไว้ไม่ให้มันหนีไปได้ แล้ว ให้ทีมเบต้า นำฮ.คอบบร้า ล็อครถมัน แล้วหิ้วเป้าหมายมาส่งที่ดาดฟ้าศูนย์บัญชาการริมน้ำเ้าพระยา” มิสเตอร์เค ออกคำสั่งผ่านจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ มีลูกน้องคอยประสานงานเฝ้าหน้าจอ ดูภาพจากดาวเทียม หลายคน
“ อัลฟ่า รับทราบ”
“ เบต้า รับทราบ”
“ มาดูกันซิว่า คราวนี้คุณหนูซ่ง จะรอดไปได้หรือไม่” มิสเตอร์เค นั่งจิบไวน์ทำท่าสบายๆ เหมือนคิดว่าเื่นี้เป็เื่ง่ายมาก
ส่วนหยางเทียนนั้น ตอนนี้นั่งอยู่บนรถตู้คันใหม่ กับซ่งเหม่ยหลิง กำลังจะไปที่วัดั เพื่อไหว้พระขอพร แล้วก็จะกินอาหารอร่อยๆ ที่ย่านไช่น่าทาวน์ พอขึ้นทางด่วน หยางเทียนก็เริ่มรู้สึกถึงอันตราย ที่กำลังใกล้เข้ามา
ทันใดนั้น ก็มีรถแวนสีดำ ขับด้วยความเร็วสูง เข้ามาปาดหน้า คนขับพยายามหลบไปทางซ้าย หรือ ขวา แต่ไม่สามารถหลบได้ เพราะมีรถแวนสีดำอีกสองคัน ประกบซ้ายขวา
“ ทำยังไงดีครับ คุณหยางเทียน”
“ ขับไปเรื่อยๆ ผมจะจัดการเอง”
หยางเทียนกำลังจะเปิด ซันรูฟ เพื่อจัดการ แต่ว่า มีรถแวนอีกคัน เข้ามากระแทกจากด้านหลัง แล้วคันหน้าก็หยุดรถ ทำให้รถตู้ต้องเบรค กระทันหัน ไม่สามารถเคลื่อนรถไปไหนได้ มีคนลงมาจากรถทั้งสี่คัน ถือปืน เล็งมาที่รถตู้ เต็มไปหมด
หยางเทียนกำลังคิดว่าจะทำอะไรต่อดี ก็มีเสียงเฮลิคอปเตอร์ มา้าของรถ
แล้วมีบางอย่างปล่อยลงมากระแทกหลังคารถ เป็แม่เหล็กขนาดใหญ่ แล้วมีสายพานขนาดใหญ่ ออกมาอีก สี่เส้น มีคนเข้ามาล็อคเข้าที่ล้อทั้งสี่ แล้วก็ถูก เฮลิคอปเตอร์ ดึงขึ้นไปบนท้องฟ้าลอยไป
“ หยางเทียน” คุณหนูซ่งใมากจับมือ หยางเทียนแน่น
“ ไม่ต้องกลัว พวกมันยังไม่ทำอะไรคุณ คิดว่ามัน้าให้คุณเซ็นเอกสารอะไรบางอย่าง อย่าไปยอมเซ็นให้มัน รอผมกลับมา”
“ คุณจะไปไหน?”
“ ผมคงต้องหาทางลงจากรถไปก่อน คิดว่าปลายทางของมัน คงวางกำลังเอาไว้ หากผมอยู่ในรถด้วย มันคงฆ่าผมทิ้งก่อนแน่”
“ คุณจะลงไปได้อย่างไร สูงขนาดนี้”
หยางเทียนยิ้มให้ ซ่งเหม่ยหลิงแล้วจับมือเคาะเบาๆ แล้วหยางเทียนมองไปที่ตึกข้างหน้า เห็นแสงวับๆ ก็รู้ว่า คอนโดหรูริมน้ำแห่งนี้ น่าจะเป็จุดหมายเพราะเห็นบนดาดฟ้า มีกองกำลังติดอาวุธหลายสิบคน หากขืนปะทะกับพวกมันตอนนี้ คงต้านพวกมันไม่ได้แน่
“ เปิดประตูรถ” หยางเทียนเอ่ยกับคนขับรถ
ซ่งเหม่ยหลิงจับแขนหยางเทียนแน่น เหมือนกับว่า ไม่อยากให้หยางเทียนไป
“ ผมไม่เป็ไร อดทนหน่อยเดียว ไม่เกิน ครึ่งชั่วโมงผมจะกลับไปรับคุณเอง”
หยางเทียนแกะมือที่นุ่มนวล ออกจากแขน แล้วะโลงไปจากที่สูง พุ่งตัวลงไปที่ตึกดาดฟ้าอีกอาคาร โดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น ซ่งเหม่ยหลิงมองลงไป หัวใจเหมือนจะแหลกสลาย แต่เห็นหยางเทียน ปลอดภัย้ ก็เอามือทาบอก โล่งใจ แล้วประตูรถก็ปิดดั่งเดิม
หยางเทียนพุ่งตัวเข้าไปในอาคาร เห็นลิฟท์ ก็รีบกดลงไปอย่างรวดเร็วไม่นานก็ลงมาทางด้านล่าง แล้วก็ รีบวิ่งออกไปจากตึกหลังนี้อย่างรวดเร็ว เพื่อจะไปตึกที่มีคนร้ายเฝ้าอยู่ พอไปถึง ก็พบว่า ตึกนี้มีกองกำลังคอยเฝ้าอยู่ั้แ่ชั้นล่างเลย
หยางเทียนไม่มีเวลามากนัก เดินเข้าไป แล้วเริ่มยิงใส่ รปภ. ทั้งหกคนทันที
เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ !! หยางเทียนมองมือถือ ตรวจสอบว่า คุณหนูซ่งถูกจับไปที่ชั้นใด
พบว่าอยู่ชั้นที่ 99 ชั้นบนสุด เป็ชั้นเพนท์เฮ้าท์ แต่ว่าพอจะกดลิฟท์จะขึ้นไป กลับพบว่า พวกมันรู้ตัวแล้ว มันตัดไฟที่ลิฟต์ไม่ให้ หยางเทียนขึ้นไปได้ง่ายๆ
“บ้าเอ๊ย 99 ชั้น จะทันไหมเนี่ย?” หยางเทียนรีบวิ่งขึ้นบันไดไปในทันที
ห้องบัญชาการใหญ่ ของมิสเตอร์เค
“ สั่งนักฆ่าของเรา ที่อยู่ทุกชั้น หากใครฆ่าไอ้บอดี้การ์ดหน้าอ่อนได้ จะได้เงิน 10 ล้านเหรียญ”
“ รับทราบครับ”
“ คุณชายรอง ผมพาแฟนของคุณมาแล้ว เอาเอกสารนี่ให้เธอเซ็นซะ หากไม่ยอมผมจะเป็คนจัดการให้เอง” มิสเตอร์เค เอ่ยด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม
คุณชายรองเข้ามาหาซ่งเหม่ยหลิง แล้วรีบเอ่ยว่า
“ ที่รัก พวกเราแต่งงานกันเถอะนะ”
“ สือซาน นี่คุณร่วมมือกับพวกมันจริงๆ ใช่ไหม”
“ ผม ไม่อยากร่วมมือกับพวกมันหรอก แต่ว่า หากผมไม่ทำมันจะฆ่าเราทั้งคู่”
“ พวกมันให้คุณทำอะไร”
“ ให้พวกเราเซ็น จดทะเบียนสมรสกันเท่านั้น”
“ นี่คุณบ้าไปแล้วหรือไง”
“ เหม่ยหลิง ได้โปรดเซ็นไปก่อน แล้ว พอมันปล่อยพวกเรา แล้วค่อยฉีกทิ้งก็ได้”
“ ปัญญาอ่อนหรือไง คุณคิดหรือว่า หากฉันเซ็นไปแล้ว มันจะปล่อยฉันไป”
“ จริงๆ พวกมันบอกแบบนั้น หากคุณไม่เซ็น เราสองคนก็ไปจากที่นี่ไม่ได้”
ซ่งเหม่ยหลิง มองเอกสารจดทะเบียนสมรส แล้ว เป็ลายเซ็นของ สือซานเซ็นรอเอาไว้แล้ว แถมยังมีใบโอนหุ้นของเขา พร้อมใบมอบอำนาจอีก หลายใบ ก็เอ่ยขึ้นมาว่า
“ เห็นไหมนี่อะไร หากฉันเซ็นให้ไป มันก็ฆ่าฉัน แล้ว คุณก็โอนทรัพย์สินของฉันให้พวกมัน แล้วคิดดีๆ พวกมันจะปล่อยคุณไว้ทำไม?”
“ เอ่อ.. คือว่า พวกมันคงไม่ทำอย่างนั้นหรอก”
“ ไอ้คนโง่เอ๊ย” ซ่งเหม่ยหลิงอดไม่ไหวด่าออกไป แล้วก็ขว้างเอกสารใส่หน้าจงสือซาน
“ ฮ่า ฮ่า คุณหนูซ่งนี่ฉลาดจริงๆ แต่ไม่ว่าอย่างไร คุณก็ต้องเซ็นเอกสารภายในวันนี้”
“ เดี๋ยวก่อน ฉันสงสัยเื่หนึ่ง ทำไมต้องวุ่นวายด้วย แค่ฉันเซ็นโอนหุ้นซ่งกรุ๊ปให้พวกคุณไปก็จบแล้ว เหตุใดต้องจดทะเบียนสมรสให้ยุ่งยากด้วย กว่าจะฟ้องศาลเป็ผู้จัดการมรดกอีก เสียเวลาเปล่า”
“ คุณหนูซ่งนี่ ถามเยอะจริง นี่เป็เื่ของบอส ผมมีหน้าที่เอาเอกสารให้คุณเซ็น หากคุณไม่เซ็น ผมคงต้องบีบบังคับคุณ”
“ พวกแกจะทำอะไรกับฉัน”
“ ยังหรอก ผมจะทำกับคนรักของคุณแทน”
ฉึก !! มีดสั้นจากชายหนุ่มหน้าตี๋ ผมเขียว มือขวาของ มิสเตอร์เค ปักเข้าที่มือ ของ คุณชายรอง จงสือซาน เขาร้องออกมาเหมือนควายถูกเชือด
“ ไอ้พวกบ้า ฉันเป็พวกเดียวกับแกนะโว้ย ทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง”
ซ่งเหม่ยหลิงใ เอามือปิดปากตนเอง ไม่กล้าพูดอะไรออกมา
“ ยังไม่ยอมอีกใช่ไหม แทงมันอีก”
ฉึก !! อ๊ากกก !! คมมีดแทงเข้าที่แขนอีกเล่ม ทั้งๆที่มีดเล่มเก่ายังคาอยู่ที่มือ
“ เหม่ยหลิง ยอมเซ็นให้มันเถอะนะ ได้โปรด”
“ ไม่ ฉันไม่เซ็น”
ฉึก !! อ๊ากกกก !! มีดอีกเล่มปักเข้าที่หัวไหล่ จงสือซาน
“ เหม่ยหลิงจ๋า ได้โปรดยอมเซ็นให้มันเถอะนะครับ”
“ ไม่ ยังไงฉันก็ไม่เซ็น”
ฉึก !! อ๊ากกกก !! มีดเล่มที่สี่ปักเข้าที่แขนอีกข้าง
คุณชายรองค่อยๆคลานเข้ามาหา ซุนเหม่ยหลิง แล้วคุกเข่าก้มหัว
“ เหม่ยหลิง จำวันที่เราพบกันครั้งแรกได้ไหม ใต้ต้นเมเปิ้ลที่มหาลัยอ๊อกฟอร์ด
ผมบอกว่าจะดูแลคุณไปตลอดชีวิต ครั้งนี้ผมคงต้องผิดสัญญาแล้ว เจอกันใหม่ในชาติหน้านะ”
ซ่งเหม่ยหลิง ยืนมองนิ่ง แต่ไม่พูดอะไร และไม่ยอมเซ็นเป็อันขาดเพราะหยางเทียนสั่งเอาไว้
มือมีดถือมีดเล่มที่ห้า เดินเข้ามาหา จงสือซานอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ จงสือซานลุกขึ้นยืน แล้วยกมือขึ้นมาห้ามแล้วบอกว่า
“ หยุดก่อน” มือมีดถึงกับงง ว่าจงสือซานจะทำอะไรกันแน่
แล้วจงสือซาน ก็ยกแขนที่สามารถยกได้ข้างเดียว เข้าบีบคอ ซ่งเหม่ยหลิง แล้วตะคอกเสียงออกไปว่า
“ อีนังบ้า แค่เซ็นจดทะเบียนสมรสแค่นี้ มันจะยากอะไร เมื่อก่อนตามติดฉันแจ ฉันว่าแกมีเงินหรอกถึงได้พาไปกินข้าวดูหนังด้วย ดูหน้าฉันซิ หล่อเหลาปานเทพบุตร แกมันก็แค่คุณหนูไร้สมอง หากไม่ใช่อยู่ตระกูลซ่ง ฉันไม่สนใจหรอก จะเซ็นหรือไม่เซ็น หากไม่เซ็นฉันจะบีบคอแกให้ตายคามือเดี๋ยวนี้”
ทุกคนต่างตกตะลึงไม่คิดว่า คุณชายจงสือซาน ที่ทำเสียงอ่อนหวานกับ ซ่งเหม่ยหลิงมาตลอด จะมาโหดสัดในเวลานี้ ซ่งเหม่ยหลิงไม่ได้ร้องเอะอะ หรือดิ้นรน ยืนนิ่งมอง จงสือซานด้วยสายตาที่แข็งกร้าว จนจงสือซานแทบไม่กล้าสบตา
“ หาก..ฉันตาย พวกแก...ก็ไม่มีวันได้สิ่งที่พวกแก...้า” ซ่งเหม่ยหลิงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น เพระกำลังถูกบีบคอ
มิสเตอร์เค สั่งให้ลูกน้องดึงตัวจงสือซานออกไปก่อน
“ ช่างใจแข็งจริงๆ จงสือซานคุณนี้ไม่มีค่าในสายตาของคุณหนูซ่งอีกแล้ว
โซ้ยตี๋ ไปเอายาเคโสมสกัดมาซิ”
เด็กหนุ่มผมเขียวออกไปข้างนอกทันที
“ นี่แกจะทำอะไร?”
“ ยาเคโสมสกัดของเรา เป็ยาเสพติดรุ่นใหม่ล่าสุด หากใครได้ฉีดเข้าเส้นเพียงครั้งแรกแล้วจะติดใจ ไม่อาจเปลี่ยนใจ จากมันได้อีกเลย”
“ อย่าทำอะไรบ้าๆ นะ”
“ นังตัวดี คราวนี้แกได้เสร็จแน่” จงสือซาน หัวเราะออกมาด้วยเสียงอันดัง
ทันใดนั้นเอง ทอมมี่ ก็รีบะโออกมาว่า
“ แย่แล้ว ไอ้บอดี้การ์ดหน้าอ่อน มันฝ่าด่านนักฆ่ามาถึง ชั้นที่ 70 แล้ว จะทำยังไงดี”
มิสเตอร์เค รีบออกไปดูจอมอนิเตอร์ พบว่า หยางเทียนร่างเต็มไปด้วยเื ถือมีดเล่มในมือซ้าย ปืนสั้นในมือขวา วิ่งขึ้นบันไดหนีไฟ แล้วทั้งเชือดคอ ยิงหัวนักฆ่า กว่าร้อยคนที่เข้ามาขวาง ั้แ่ชั้นแรก ตายเกลื่อนบันไดทางขึ้น เืไหลนองไปทั่ว แล้วหยางเทียนยังคงวิ่งขึ้นมาด้วยความเร็วโดยไม่มีวีแววว่าจะเหนื่อยล้าเลย้
“ ส่งทีม เอ๊กซ์ทั้งหมด ออกไป ฆ่ามันให้ได้”
“ ทีมเอ๊กซ์ทั้งหมด รับงาน เป้าหมายตอนนี้อยู่ชั้นที่ 73 ปฏิบัติการได้”
นักฆ่าทีมเอ๊กซ์ มีอยู่สามสิบคน รีบไปหยิบะเิมือ ปืนกลหนัก ทั้งสไนเปอร์ แล้วรีบวิ่งลงบันไดในทันที
หยางเทียนยังคงเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง เห็นมีคนถือปืนกลลงมาอีกห้าคน
แล้วกระหน่ำยิงใส่หยางเทียนไม่ยั้ง แต่ว่าหยางเทียนะโหลบวิ่งไปบนผนังอย่างน่าอัศจรรย์ แล้วเหวี่ยงมีดออกไปสองเล่ม มีดสั้นสองเล่มพุ่งทะลุคอสองคนตาย หยางเทียนมาปรากฏอยู่ด้านหลังทั้งสามคน แล้วก็ถูกปืนกลที่มีอยู่ในมือหยางเทียน ยิงอัดใส่ในระยะประชิด เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง !! ทั้งสามคนเอวแทบขาดออกจากกัน นอนตายคาบันได หยางเทียนวิ่งขึ้นต่อไป พอถึงชั้นที่ 80 ก็ต้องหลบลงไปชั้น77 เพราะมันมีะเิมือ โยนมา สามลูก ตูม ๆ ๆ !! หยางเทียนพุ่งตัวขึ้นไปตามราวบันได แล้วยิงใส่มือะเิ ที่กำลังมองหน้าหยางเทียนอย่างใ เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ะุเจาะหัวตายไปอีกห้าคน หยางเทียน พุ่งตัวขึ้นไปอย่างรวดเร็ว
ชั้นที่ 85 พวกทีมเอ๊กซ์ ตั้งสไนเปอร์เอาไว้ เรียงกัน ห้ากระบอก แต่ว่าหยางเทียนไม่ได้วิ่งขึ้นมาตามทางเดิน แต่พุ่งตัวตามราวบันได ทำให้พวกมันไม่ทันเห็น ถูกะเิมือที่หยางเทียนเก็บขึ้นมา โยนใส่ไป ลูกเดียว ตูม !! ตายหมู่ไปอีกห้าคน
ขั้นที่ 90 พวกมัน ยืนเรียงที่บันได ถึง สิบคน ตั้งปืนกลหนักเอ็ม 60 เอาไว้ พร้อมกับปืนกลเบา เฝ่าที่ราวบันไดด้วย หากหยางเทียนขึ้นมา ก็จะถูกยิงทิ้งอย่างแน่นอน
แต่แล้ว ก็มีเงาดำเหมือนคน ลอยขึ้นมาที่ตรงหน้า พวกทีมเอ๊กซ์ ปืนกลหนักที่ตั้งไว้ระดมยิงใส่ทันที เปรี้ยงๆ ๆ ๆ ๆ ๆ กลุ่มควันคลุ้งไปหมด ผนังปูนถูกยิงจนพังทลาย พื้นบันไดปูนถึงกับทะลุเป็รูโหว่ มีคนยกมือให้หยุดก่อน คิดว่า หยางเทียนนั้นตายแน่ แต่ว่าพอเห็นชัดๆ กลับเป็ศพของพวกเดียวกัน
กลุ่มควันไม่ทันจะจางหายไป ะุปืนกล จากหยางเทียนก็ พุ่งเข้าหัวพวกมันทั้งสิบคนตายคาที่
ชั้นที่ 99 ทีมเอ๊กซ์อีกสิบคน ยืนเฝ้าดูอย่างกระวนกระวาย รีบถามเพื่อนๆ ว่าสถานการณ์เป็อย่างไรบ้าง ทีมที่เฝ้าหน้าจอ ตรวจสอบวงจรปิดไม่ได้ เพราะมันถูกทำลายไปจนหมด ไม่ทันที่จะได้รับคำตอบ ปืนกลหนักที่ถูกติดตั้งเอาไว้ชั้นที่ 90 ถูกหยางเทียนยกขึ้นมาแล้วสาดะุใส่ เพดานจากชั้นที่ 98ขึ้นไป ยิงพวกนักฆ่าทีมเอ๊กซ์ที่เหลือสิบคน ะุฉีกร่างของพวกมันเละเทะ พื้นของชั้นที่ 99 พวกมันยืนอยู่ร่วงลงมากับพื้น หยางเทียนแบกปืนกลหนักเอ็ม 60 วิ่งขึ้นไปแล้วใช้สมาธิจับพิกัดคนร้าย เอาไว้ แล้วกราดยิงใส่ ศูนย์บัญชาการของพวกมันทันที เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ !!
คนที่เฝ้าหน้าจอ ถูกคมะุอันหนักหน่วง ยิงทะลุหัวะเิ จอมอนิเตอร์แหลกละเอียด ทอมมี่ มิสเตอร์เค โซ้ยตี้ และ คุณชายรองล้วนหมอบไปกับพื้น มีเพียง ซุนเหม่ยหลิงที่ไม่ได้หมอบ แต่มองหยางเทียนที่กำลังสาดะุปืนกลอย่างบ้าระห่ำ จนผนักตึกเริ่มทรุดตัวลงมา เ้าหน้าที่ตายไปเกือบหมด ซุนเหม่ยหลิงวิ่งออกไปหาหยางเทียน โดยที่ไม่หวาดหวั่นแม้แต่น้อย หยางเทียนหยุดยิง แล้วทิ้งปืนกลหนักทิ้งเพราะหมดะุ
“ หยางเทียน”
“ คุณหนูซ่ง”
ซ่งเหม่ยหลิงโผกอดหยางเทียนแน่น โซ้ยตี๋ ยกปืนเล็งใส่หยางเทียนแต่ซ่งเหม่ยหลิงบังเอาไว้ จึงหันหน้าไปมอง มิสเตอร์เค
“ ยิมแม่งเลยไม่สนอะไรแล้ว”.....