ตอนที่ 100 นาม
ศิษย์สำนักใหญ่จ้องมองหัวใจที่อยู่ในอุ้งมือ
ลิ้นสีแดงฉานของฆาตกรเลียหัวใจ
ปากอ้ากว้างและกัดกินทันที
หลายคนตกตะลึงและหนาวสั่น
"ซู่เหลย!"
"มารคลั่งแห่งลัทธิจันทรา"
ศิษย์สำนักใหญ่ที่มีชื่อเสียงจดจำรูปลักษณ์ชายผู้นี้ได้
เมื่อชื่อเปิดเผยแล้วเขาเงยหน้าขึ้น
"โอ้... ไม่นึกว่าจะมีคนรู้จักข้าด้วย"
น้ำเสียงดุร้ายและบ้าคลั่งแล้วกระหายเลือด
เชียนจางก้าวไปข้างหน้าและตะโกน "เจ้ามารคลั่ง... ข้าคนนี้จะสังหารเจ้าเดียวนี้"
"นักพรตเชียนจางฆ่ามันเลย"
"กำจัดปีศาจตัวนี้ให้หายไปจากโลก"
อัจฉริยะรุ่นเยาว์ต่างส่งเสียงเชียร์
"ช่างกล้าหาญจริงๆ...ท่าทางหัวใจของเจ้าคงอร่อยน่าดู" มารคลั่งหัวเราะและแลบลิ้นเลียริมฝีปาก
กรงเล็บราชสีห์ทองคำกางออก
เข้าจู่โจมทันที
"ตาย!"
เชียนจางตะโกนและกรงเล็บยื่นออกไป
ทันใดนั้นมือคู่ต่อสู้เผยและกลายเป็นกรงเล็บเช่นกัน
มันคือวิชากรงเล็บปีศาจ
กรงเล็บทั้งสองชนกัน
เชียนจางรู้สึกถึงพลังรุนแรงทะลวงเข้ามา
กรงเล็บปีศาจของมารคลั่งชนะกรงเล็บราชสีห์ทองคำของเชียนจางง่ายดาย
แขนเชียนจางฉีกขาดและเลือดกระฉูด
เขาล่าถอยอย่างรวดเร็ว
เนื้อตรงแขนเปิดแหว่งและเส้นเลือดฉีก
ใจเขาเต้นรัวและหวาดผวา
ตอนนี้เขารู้ตัวแล้วว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้มารคลั่ง
นักพรตเชียนจางจดจำการกระทำก่อนหน้านี้ของมารคลั่งได้ชัดเจน
มารคลั่งสังหารศิษย์สำนักเดียวกับเขาแล้วกระชากหัวใจออกมากิน
เชียนจางหนาวสั่นและกลัวสุดขีด
[ไม่สามารถเอาชนะได้... ต้องหนี]
เขาคิดและตัดสินใจหลบหนีทันที
ซู่เหวยไล่ตามและต้องการกินหัวใจเขา
นักพรตเชียนจางหนีไปทางสาวกสำนักใหญ่และเหาะเหินข้ามตัวพวกเขาจากไป
สาวกหลายคนเห็นสิ่งนี้...
พวกเขากระเจิงและหลบหนีอย่างบ้าคลั่ง
...
หลังจากการกวาดล้างของลัทธิจันทราเริ่ม
เหล่าคนติดตามสำนักใหญ่ล้มตายเป็นเบือ
ชายคนหนึ่งของตระกูลหย่วนนามว่า หย่วนเจ๋อหนีรอดมาจากการเก็บกวาดได้
ชายหนุ่มคนนี้อายุยี่สิบห้าปีเป็นอัจฉริยะของตระกูลหย่วนและความสามารถการต่อสู้ของเขาอยู่ระดับผู้เชี่ยวชาญขั้นสูง
เขาออกนอกตระกูลเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์และพัฒนาฝีมือการต่อสู้
เข้าร่วมสงครามเพื่อกำจัดการรุกรานกลุ่มลัทธิจันทราครั้งนี้และเลือกติดตามกลุ่มสำนักใหญ่ที่มีชื่อเสียงระดับไม่ธรรมดา
ต่อสู้กับลัทธิจันทราอย่างต่อเนื่อง
ประสบการณ์และฝีมือการต่อสู้ดีขึ้นมาก
หย่วนเจ๋อมีความสุขมาก
แต่ตอนนี้เขากำล้งจะตาย!
ระหว่างการหลบหนีเขาต่อสู้มาตลอดทาง
ความสามารถก้าวหน้าขึ้น
ในท้ายที่สุดเขาเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งเหนือกว่าเขามาก
ืทักษะการต่อสู้ของเขาไม่สามารถทำไรได้
คนของลัทธิจันทรานี้แข็งแกร่งเกินไป
หลังจากปะทะหลายสิบกระบวนท่า
เห็นได้ชัดว่าพลังและความเร็วต่างกัน
เขารู้สึกปากประตูแห่งความตายตรงหน้า
ความฝันของเขาคือการกอบกู้และสร้างชื่อเสียงแก่วงศ์ตระกูล
แต่มันไม่เป็นจริง เขากำลังจะตายที่นี่
จิตใจหดหู่และสิ้นหวัง
ดาบใหญ่ของศัตรูจ่อศีรษะของเขา
เห็นฉากนี้และเขาถอนหายใจเงียบๆ
ในขณะที่เขาจะปิดตาแล้วยอมรับความตาย
ลูกธนูพุ่งมาและทะลุหน้าอกมารร้าย
รูบนอกเปิดและคนของลัทธิจันทราล้มลง
ตายแล้ว!
หย่วนเจ๋อมีดวงตาที่ไม่เชื่อ...
คนลัทธิจันทราที่น่ากลัวและแข็งแกร่งมากแล้วกำลังฆ่าเขากลับมาถูกธนูยิงตายทันที
มันร้ายกาจแค่ไหน?
เด็กชายถือธนูม่วงและมีดาบเหน็บโผล่มา
ชัดเจนว่ามือสังหารเป็นเขา
เด็กหนุ่มสิบห้าสิบหกมีพลังมากกว่าเขา
เขาตกตะลึงและตกใจ
จากนั้นหนุ่มสาวอีกสี่คนสวมเกราะปรากฏตัวข้างหลังเด็กชาย
เขาลุกขึ้นและกล่าวขอบคุณ
"ข้าหย่วนเจ๋อจากตระกูลหย่วน"
"ขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือ ไม่ทราบว่าท่านคือ... " เขาแนะนำตัวและโค้งคำนับแล้วมองเหล่าหนุ่มสาวว่าพวกเขาคือใคร?
เนื่องด้วยเขาเป็นคนต่างถิ่นเพิ่งมาที่นี้และหนุ่มสาวอัจฉริยะสำนักใหญ่มีมากมาย
แม้เขาอายุมากกว่า แต่โลกนี้ตัดสินด้วยความแข็งแกร่งและอีกฝ่ายคือคนช่วยชีวิต
เขาจึงแสดงความสุภาพแก่เด็กหนุ่ม
"ข้า... ซูเวยแห่งอาญาสวรรค์"
เด็กชายยิ้มและเอ่ยนามตอบกลับ
หย่วนเจ๋อตกใจมากและชี้นิ้วไปที่เขา
คำพูดติดอ่างและมีอาการตื่นเต้น
"ท่าน... ท่านเป็นดาบสามโลก!"
ซูเวยพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม
หย่วนเจ๋อตื่นเต้นมากจนถึงที่สุด แม้ว่าเขาไม่เคยพบเจอและรู้จักเด็กหนุ่มมาก่อน
แต่ชื่อเสียงและวีรกรรมดาบสามโลกดังมาก มันเลื่องลือและกระฉ่อนไปหลายที่
วันนี้เขาเจอตัวจริงโดยไม่คาดฝัน
หัวใจเต้นแรงและมองสี่คนที่เหลือ
"อี้เซียวแห่งนภาคราม"
"หูเชินแห่งวังฟ้า"
"ไห่เฉิงแห่งฟ้าคราม"
"ฟู่จูแห่งวิหารสวรรค์"
สี่คนแนะนำตัวและเอ่ยนามของพวกเขา