เว่ยลี่กันมองบ่าวรับใช้คนสนิทของเ้าของร่างที่ตอนนี้ทั้งสองยืนสงบอยู่ข้างเตียงเมื่อข้ออ้างที่หญิงสาวใช้นั้นได้ผล ตอนนี้ทั้งสามจึงเท่ากับรู้เห็นเื่ทั้งหมด
“เช่นนั้นตอนนี้พวกเ้าบอกหน่อยว่าข้าชื่ออะไร”
“หากจะให้พูดถึงชื่อ คงต้องเล่ายาวหน่อยเ้าค่ะเดิมคุณหนูเป็บุตรีของท่านโหว เว่ยเจียวจิ้นกับอนุ อีกทั้งยังเป็คุณหนูสามของจวนแต่เนื่องจากตอนนั้นแม่ของคุณหนูตายหลังจากคลอดคุณหนูฮูหยินหานที่เป็น้องสาวของท่านโหวจึงได้ขอรับเลี้ยงคุณหนูเ้าค่ะ”
เว่ยเลี่กันหยักหน้ารับช้า ๆ
“ดังนั้นตอนนี้คุณหนูจึงใช้แซ่หานแทนแซ่เว่ยเป็หานลี่กันเ้าค่ะ”
“หานลี่กันงั้นหรือ”
“เ้าค่ะ”
นายท่านเป็เสนาบดีกรมยุติธรรม ชื่อหานเทียนมีฮูหยินเพียงคนเดียวคือฮูหยินเว่ยเหลียนซึ่งเป็น้องสาวเพียงคนเดียวของนายท่านเว่ยเจียวจิ้น”
“เช่นนั้นทำไม...ฮูหยินหานถึงต้องรับ...ฉะ...ข้าเป็บุตรบุญธรรมด้วย”
“ฮูหยินหานนั้นมีบุตรชายหนึ่งคน คือ หานหลงซึ่งแก่กว่าคุณหนู 3ปีตอนที่ฮูหยินคลอดบุตรีอีกคนได้เพียงไม่นานบุตรีคนนั้นกลับตายหลังคลอดทำให้ฮูหยินซึมเศร้าไม่กินไม่นอนต่อมาไม่นานก็ล้มป่วยลงเหล่าไทไท่เห็นว่าคุณหนูที่เพิ่งเกิดมานั้นสูญเสียมารดาไปเช่นกันจึงได้ถามนายท่านโหวเื่ยกคุณหนูให้กับฮูหยินหานเ้าค่ะ”
“แล้วท่านพ่อของข้าก็ตอบตกลงใช่หรือไม่”
“เ้าค่ะ หลังจากที่นายท่านโหวตอบตกลงคุณหนูจึงถูกส่งมายังจวนหานและถูกรับเลี้ยงเป็ลูกบุญธรรมอย่างถูกต้องตามกฎทุกประการเพื่อมิให้มีเื่ราวร้ายๆ ตามมาเ้าค่ะ”
“อื่ม”
“เป็เช่นที่อาิ่เล่ามาทุกประการเ้าค่ะ”
“เดี๋ยวนะ ที่เ้าพูดว่าเื่ราวร้ายๆพวกเ้าหมายความว่าอย่างไร”
“เื่ร้าย ๆ คือต่อจากนี้เ้าค่ะ หลังจากที่คุณหนูถูกรับมาจวนหานดูเหมือนอาการของฮูหยินจะดีวันดีคืน ทั้งนายท่านฮูหยินและคุณชายต่างรักและเอ็นดูคุณหนูดั่งเป็คนตระกูลหานจริง ๆ”
“งั้นหรือ”
หานลี่กันมองไปรอบ ๆก่อนจะพิจารณาเื่ที่บ่าวรับใช้เล่าให้ฟังอยู่เงียบ ๆ ‘แปลกจริงทำไมข้าวของของเ้าของร่างกลับมีไม่มากดั่งที่พวกนางเล่ากันนะหากได้รับความรักและความเอาใจใส่จริง ข้างของเครื่องใช้ต่าง ๆก็ต้อง...มีมากกว่าที่เห็นนี่หรือไม่นะ’ เมื่อเห็นใบหน้าสงสัยของคุณหนูตนทั้งอาิ่และอาิต่างรู้ในทันที
“เหตุที่คุณหนูมีข้าวของไม่มากเหมือนเช่นคำพูดที่พวกเราได้กล่าวไว้ว่านายท่านและฮูหยินรักคุณหนูนั้นมากนั้นก็เพราะว่าเดิมทีคุณหนูมักจะได้ของดี ๆ ก่อนใคร ๆเสมอแต่คุณหนูรองเว่ยก็มักจะมาหาคุณหนูและขอหยิบยืมไปแต่มิเคยคืนแม้สักครั้งจนถึงตอนนี้จึงทำให้...ของของคุณหนูที่เคยมีลดน้อยลงเ้าค่ะ”
“เช่นนั้นหรือ แล้วข้าก็มิได้ทำประการใดเลยงั้นหรือ”
“ด้วยคำพูดที่คุณหนูรองกล่าวไว้ จึงทำให้คุณหนูไม่กล้าเ้าค่ะ”
“ข้าต้องเรียกนางว่าพี่หญิงรองใช่หรือไม่เช่นนั้นพี่หญิงรองของข้ากล่าวอันใดงั้นหรือ”
“นางกล่าวว่าความจริงแล้วควรเป็นางที่ควรได้เป็บุตรสาวภรรยาเอกจวนหานมากกว่าคุณหนูแต่เพราะนางสงสารคุณหนู นางจึงได้ยกตำแหน่งนี้ให้กับคุณหนูเช่นนี้แล้วคุณหนูต้องขอบคุณและตอบแทนนางให้มาก ๆ เ้าค่ะ”
“เื่นี้มีใครรู้บ้าง”
“เื่นี้ไม่มีใครรู้เ้าค่ะ”
“ทำไม”
“เพราะคุณหนูมิให้บอกใครเ้าค่ะ”
“เช่นนั้นเื่ที่ข้าเจ็บตัวนั้นก็เป็เพราะนางสินะ”
“เ้าค่ะ”
“เื่มันเป็อย่างไรกัน”
“เมื่อวันก่อนคุณหนูได้รับชุดใหม่จากฮูหยินคุณหนูจึงได้สวมออกไปเดินเล่น แต่ดันพบกับคุณหนูรองเว่ยเข้าคุณหนูรองเว่ยถูกใจและอยากจะได้ชุดที่คุณหนูสวมอยู่จึงได้เอ่ยปากขอจากคุณหนูแต่คุณหนูกลับไม่ยอมให้เหมือนเช่นทุกครั้งที่เคยเป็ตอนนั้นพวกบ่าวมิได้อยู่ตรงนั้นเพราะถูกคุณหนูรองเว่ยใช้ให้ไปเอาของจึง.....ไม่ทราบว่าเกิดอะไรเ้าค่ะ”
“ดูเหมือนฉันจะรู้สาเหตุการตายของเธอแล้วนะทั้งที่เธอยังเด็กและแข็งแรงถึงเพียงนั้น แต่กลับถูกฆ่าตายโดยพี่สาวแท้ ๆของตัวเอง ไม่ต้องห่วงฉันเว่ยลี่กันจะทวงคืนทุกอย่างให้แกเธอเอง ไม่สิตอนนี้ต้องเป็หานลี่กันแล้วสินะ”
หานลี่กันพูดกับตัวเองเบา ๆ ‘ชาติก่อนฉันเป็เพียงคนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นหากไม่มีใครมารังแกฉันฉันก็จะไม่ทำอะไรใครเหมือนกัน หากจะพลาดก็คงจะพลาดเพียงเื่เดียวเท่านั้นที่ทำให้ฉันเสียใจจนถึงตอนนี้คือ ฉันดันไปรักคนไม่มีหัวใจเช่นฮุ่ยเฟิน ในเมื่อมีโอกาสใหม่อีกครั้งฉันจะใช้มันให้ดีที่สุด...ฉันสัญญา’
“ท่านพ่อ ท่านแม่และท่านพี่รักข้าหรือไม่”
“แน่นอนว่ารักสิเ้าค่ะ รักและตามใจมากเสียด้วยซ้ำ”
“งั้นหรือ แล้วท่านย่าล่ะ”
“คุณหนูหมายถึง…”
“เหล่าไทไท่ ท่านโหว ฮูหยิน และคนอื่น ๆ เป็อย่างไร”
“เหล่าไทไท่เป็คนยุติธรรม รักความถูกต้องอีกทั้งชอบสวดมนต์ไม่ค่อยยุ่งเื่ในเรือนเท่าใดเ้าค่ะท่านโหวกับฮูหยินเองก็กลมเกลียวรักใคร่กันดี คุณหนูใหญ่เว่ยและคุณชายใหญ่เว่ยเองก็มิต่างจากบิดามารดาคงจะมีเพียงอนุฉินและคุณหนูรองเว่ยเท่านั้นที่มีนิสัย...กลับกลอกไม่น่าเข้าใกล้เ้าค่ะ”
“ใช่แล้วเ้าค่ะ พวกนางเห็นคุณหนูหัวอ่อนจึงเข้ามาทางคุณหนูแม้นายท่าน ฮูหยินและคุณชายจะเคยเตือนคุณหนูแล้วก็ตามแต่คุณหนูกลับ.....ไม่สามารถสลัดคนพวกนี้ออกไปได้เ้าค่ะ”
“อื่ม...เป็เช่นนี้เอง ข้าคงทำให้ท่านพ่อท่านแม่และพี่ชายของข้าเป็ห่วงมากสินะ”
“มิใช่เพียงแค่สามท่านนี้เท่านั้น แม้แต่โหวฮูหยินคุณหนูใหญ่เว่ยและคุณชายเว่ยเองก็เป็ห่วงเ้าค่ะ”
‘พี่น้องอะเนอะ ยังไงก็คงตัดไม่ขาด แต่คนที่ทำให้เธอต้องตายฉันขอตัดขาดก็แล้วกันนะเว่ยลี่กัน’หานลี่กันคิดในใจ
“ฟังจากที่พวกเ้าพูดดูเหมือนท่านแม่มิได้แยกเรือนออกจากจวนโหวงั้นหรือ”
“มิได้เ้าค่ะ นายท่านหานได้สร้างจวนติดกับจวนโหวเ้าค่ะเพื่อให้ฮูหยินได้เข้าเยี่ยมเยียนเหล่าไทไท่ได้ทุกเมื่อที่้า”
“ดูเหมือนท่านพ่อ จะรักท่านแม่มากเลยนะ”
“เ้าค่ะ เป็ที่เลื่องลือทั่วเมืองหลวงเลยเ้าค่ะอีกทั้งเื่ที่ท่านไม่มีอนุก็อีก”
“ท่านพ่อไม่มีอนุงั้นหรือ”
“เ้าค่ะ นายท่านบอกว่ามากคนมากความเพียงแค่ที่มีเท่านี้ก็มีความสุขพอแล้ว”
“บุรุษเช่นท่านพ่อนั้นหายากยิ่งนัก”
“เป็เช่นนั้นเ้าค่ะถึงกับมีหลายตระกูลส่งบุตรีเพื่อขอเป็อนุของนายท่านแต่กลับถูกนายท่านปฏิเสธไปจนหมด บ้างถึงกับเข้าทางฮูหยินก็มีนะเ้าคะ”
“แล้วท่านแม่ว่าอย่างไรบ้าง”
“ฮูหยินทำได้เพียงยิ้ม ๆ และให้นายท่านเป็ผู้จัดการเพราะหากฮูหยินทำอะไรไปก็จะมีคนกล่าวได้ว่าฮูหยินเป็สตรีที่ใจแคบและมิยอมให้นายท่านมีอนุ”
“ดูวุ่นวายเหลือเกิน แล้วเช่นนี้ท่านพ่อจัดการอย่างไร”
“นายท่านจึงได้ขอพระบรมาานุญาตจากองค์ฮ่องเต้ขอมีภรรยาเพียงคนเดียวเท่านั้น หากมีใครเสนอตัวอีกก็จะขอส่งตัวเข้าวังไป”
“ฝ่าาว่าอย่างไรบ้าง”
“ฝ่าาทรงอนุญาต ด้วยเหตุผลที่นายท่านให้ไว้”
“ท่านพ่อให้เหตุผลไว้อย่างไรงั้นหรือ”
“นายท่านได้ให้เหตุผลไว้ว่าหากมีภรรยาหลายคนการจัดการก็ต้องใช้เวลาและทำให้เสียเวลาในการทำงานหากเื่ในบ้านไม่ยุติธรรมก็อาจทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงในการทำงาน ซึ่งเื่หลังบ้านนั้นทุกคนที่มีหลายอนุต่างรู้ดีว่าวุ่นวายเพียงใด....ด้วยเหตุนี้ฝ่าาจึงทรงอนุญาตเ้าค่ะ”
“เป็เช่นนี้นี่เอง.....เฮ้ออออ...ในเมื่อมีพ่อที่ยุติธรรมถึงเพียงนี้เห็นทีการตัวในเจ็บครั้งนี้คงต้องนำมาจัดการเื่นี้ให้จบ ๆ ไปเสียแล้ว”
“คุณหนูหมายความว่าอย่างไรหรือเ้าคะ”
หานลี่กันก้มหน้าซุบซิบบางอย่างแก่อาิ่และอาิทั้งสองพยักหน้ารับอย่างเข้าใจก่อนจะมองสตรีตรงหน้าใหม่อีกครั้ง ‘ทุกคนต่างรอให้คุณหนูจัดการเื่นี้มาเนิ่นนานแต่ทุกครั้งคุณหนูกลับบ่ายเบี่ยง ครั้งนี้กลับเป็คุณหนูเสียเองที่้าจะจัดการด้วยตัวเองเห็นทีการเจ็บตัวครั้งนี้คงทำให้คุณหนูคิดได้เป็แน่’ หญิงรับใช้ทั้งสองมองหน้ากันด้วยรอยยิ้มอย่างดีใจ
209
![WHO ARE YOU กันเกรา… [YAOI+MPREG]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1635045237_36728829.webp)
