*(ฉาก: ณ หุบเขาบุปผา สถานที่ลึกลับที่เต็มไปด้วยหมอกจางๆ และกลิ่นหอมของดอกไม้ ไอเย็นแห่งราตรียังคงปกคลุมทั่วบริเวณ ไป่เหยียนและเซี่ยฉีหลินยืนอยู่หน้าอารามเก่าแก่ ที่ประตูมีอักษรโบราณสลักไว้ พร้อมสัญลักษณ์ลึกลับที่ทำให้ไป่เหยียนรู้สึกคุ้นตาอย่างประหลาด…)*
---
**ไป่เหยียน (จ้องอักษรบนประตูด้วยแววตาครุ่นคิด):**
"อักษรนี้… ข้าเคยเห็นที่ไหนมาก่อน"
**เซี่ยฉีหลิน (เดินเข้าไปใกล้ ลูบอักษรโบราณอย่างแ่เบา):**
"นี่เป็อักษรเฉพาะของหุบเขาบุปผา… แต่เหตุใดมันถึงเป็แบบเดียวกับที่พบในซากสำนักกระเรียนขาว?"
**ไป่เหยียน (นิ่งเงียบ ก่อนจะเอื้อมมือแตะอักษร):**
"อาจเป็ไปได้ว่าความลับบางอย่างเกี่ยวข้องกับอดีตของข้า…"
**(ทันใดนั้นเอง อักษรบนประตูเปล่งแสงจางๆ พื้นดินใต้เท้าสั่นะเืเบาๆ ประตูหินค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นห้องโถงเก่าแก่ภายในอารามที่มีแท่นศิลาสลักสัญลักษณ์เดียวกัน! ไป่เหยียนและเซี่ยฉีหลินเดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง)**
**เซี่ยฉีหลิน (มองไปรอบๆ อย่างสงสัย):**
"ที่นี่คงเป็ศูนย์กลางของสำนักลับในอดีต แต่เหตุใดถึงถูกทิ้งร้างเช่นนี้?"
**ไป่เหยียน (กวาดตามองซากหนังสือเก่าและภาพวาดโบราณ):**
"ดูนี่สิ…"
**(เขาหยิบหนังสือเก่าเล่มหนึ่งขึ้นมา หน้าปกมีตราสัญลักษณ์เดียวกับที่เขาเห็นมาตลอด—นกเหยี่ยวดำกำลังโฉบเหนือยอดเขา!)**
**ไป่เหยียน (เสียงสั่นเล็กน้อย):**
"นี่มัน… เครื่องหมายของตระกูลไป่! แต่ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่?"
**เซี่ยฉีหลิน (เบิกตากว้าง):**
"เ้าหมายความว่า หุบเขาบุปผานี้… อาจมีความเกี่ยวข้องกับต้นตระกูลของเ้า?"
**(ไป่เหยียนเปิดหนังสืออย่างรวดเร็ว ก่อนจะเห็นชื่อหนึ่งที่เขาไม่คาดคิด—ชื่อของบิดาเขา!)**
**ไป่เหยียน (กระซิบเบาๆ):**
"บิดาของข้า… เคยมาที่นี่งั้นหรือ?"
**(ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักดังขึ้นจากด้านหลัง! เงาของบุรุษปริศนาในชุดคลุมดำปรากฏตัวออกมาจากเงามืด ดวงตาของเขาเปล่งประกายเ็า จ้องไป่เหยียนราวกับรู้จักกันมานานแล้ว…!)**
**บุรุษปริศนา (เสียงเย็นเยียบ):**
"ในที่สุด เ้าก็มาถึง… ไป่เหยียน"
**(ไป่เหยียนและเซี่ยฉีหลินชักอาวุธ เตรียมเผชิญหน้ากับเงาความลับที่กำลังถูกเปิดเผย!)**
---
**ฉากนี้เป็จุดเริ่มต้นของการค้นพบความจริงเกี่ยวกับอดีตของไป่เหยียน และเบาะแสที่เชื่อมโยงไปถึงแผนการลับของพรรคเทพคราม!**
2K
